Chapter 2

I've been busy these past few days. Minsan ay hindi ako nakakasama sa mga kaibigan ko. I help my mom manage our business. But most of the time I let her rest and let her enjoy her day with her friends. She also has her own business...a jewelry store.

"Sir, we're lacking mechanics in our main branch. None of the applicants are passing our standards for this position."

One of my staff said while I was checking with the new car. I sighed. I think I have no choice. Isang tao na lamang ang kilala kong maraming kilala na mekaniko.

"Okay. I'll talk with one of my friends to help us."

"Okay, sir."

Agad kong kinuha ang cellphone ko para tawagan ang taong 'yon. Dati siyang may malaking shop kaya marami siyang kilala. Pero dahil sa problema sa pera dahil sa kanyang ama ay nagtayo na lamang ito ng kanyang sarili. Maliit kumpara sa dati. Pero dahil magaling din naman siya ay marami pa rin siyang client.

Sa pagsagot niya ng tawag, ingay agad ng sasakyan ang bumungad sa pandinig ko.

"Hey! Ano ang maipaglilingkod ko sa 'yo? Makikipag sosyo ka ba? Nalulugi kana ba?" malakas na tanong nito.

"Ulol! Asa ka naman na malulugi ako?" humagalpak naman ito ng tawa.

"So, ano ang dahilan ng iyong pagtawag?"

"I need to talk to you. Are you free?" I asked.

"Me? Of course! I'm always free. Pumunta ka rito sa RTC mamaya, may laban ang bata ko."

"Tss. Makakapag-usap ba tayo ng maayos d'yan? Maingay."

"Syempre pagkatapos! Saka, hindi naman siguro 'yan sensitive topic, right?"

"Hindi naman..."

"Okay! Hintayin kita rito mamaya. See you!"

Agad kong itinago ang phone ko sa aking bulsa at bumalik sa office ko. Tatapusin ko muna ang trabaho ko para makaalis na agad mamaya. I looked at my phone, someone is calling.

Izaac Kurt...

Tss. Ano na naman kaya ang problema ng isang ito?

"Yes?"

"Hey, dude! Are you free tonight?"

"Nah... I have important things to do. Maybe next time," I answered.

"Woah! You've been busy these past few days. Baka naman may serious girlfriend kana at itinatago mo lang?"

"Shut up. I don't need a girl to be busy. You know how busy I am, dude. Just go. Ask Rio or Gav—"

"Tss. Kung sila lang dalawa ang magiging available, mabuti pang magsolo na lamang. I'll ask Cassian first. Sige na."

"Okay! Bye!"

After an hour, I closed my laptop and prepared myself for leaving my office.

"Justin, I need to go. If someone asks for me, tell them that I am busy. You can go home earlier too if you want," sabi ko sa secretary ko.

"Yes, sir. Ingat po."

Tumango lamang ako bago naglakad paalis ng office. Balak ko muna umuwi para maligo at magpalit ng kotse. Wala naman akong plano na sumalang sa racing ngayon pero para rin sigurado ay isa sa sports car ko ang dadalhin ko.

Nang makarating sa bahay ay hindi ko nakita si mommy. Kaya bago umalis ay tinawagan ko agad ito.

"Mom... Where are you, po?" tanong ko habang kinukuha ang susi ko.

"I'm with my friends, hijo. Why?"

"Okay, po. But please go home by nine, okay? Don't drink too much. Don't forget to call me when you get home."

Rinig ko ang mahina nitong tawa.

"Yes, son. Don't worry. You always remind me that, I will never forget my curfew," natatawa na sabi nito.

"Mom..." I said in a warning tone.

"Okay! Okay! I'll be home by nine."

"No boys... Please..." nakikiusap kong usal.

"Yes, po..."

"Okay. Bye, mom. I need to go somewhere. See you later. Love you, po!"

"Okay! Take care! Love you more, son. Bye!"

I only have my mom... My dad left us to build a new family of his own. Tss. My mom got depressed and devastated because of him. So as long as I can protect her, I will. I don't want her to get hurt again. I don't want her to feel the pain again. I love my mom. And I don't know what to do if I see her crying in pain again because of a man.

Agad kong pinaharurot ang sasakyan ko palabas ng village namin. Half hour lang naman ang biyahe papunta sa RTC kaya agad akong nakarating. Rebolusyon agad ng mga sasakyan ang sumalubong sa akin. Pagka park ko ng aking sasakyan sa bakanteng parking space ay agad kong hinahanap ang ipinunta ko. Hindi naman ako nahirapan dahil nakita ko ito sa kumpol ng mga tao na nakapalibot sa kotse niya.

Bago pa ako makalapit ay nag-alisan na ang mga tao hudyat na magsisimula na ang laban. Agad naupo ang lalaki sa bleachers kaya sumunod ako.

"Oh? Nandito kana pala! Akala ko mamaya kapa!" Nakipag fist bump lang naman ako rito bago naupo sa tabi niya. May katabi pa itong babae sa kabila na lumilingkis sa braso niya.

"Bakit hindi ikaw ang driver ng kotse mo, Darwin?" Tanong ko habang nakatanaw sa nakapilang mga sasakyan.

"Mas panatag ako kapag ang hinete ko ang driver. Panatag na mananalo," mayabang nitong sabi habang nakangisi.

"Kampante ka masyado. Tss."

"Of course! 'Yang mekaniko ko na 'yan ang lagi kong hinete at never pang natalo! Just watch, dude!"

May dalawang babae ang pumunta sa gitna na may hawak na magkaibang kulay ng panyo. Isang pula at isa ay asul. Nagsimula nang mag-ingay ang mga sasakyan. At nang umilaw ang signal light at naging kulay pula, agad ibinaba ng mga babae ang kanilang mga kamay na may hawak na panyo hudyat para sa pag-umpisa ng race. Apat na sasakyan ang nag-uunahan.

Darwin's car is now in the second spot. His car drifts smoothly when it comes to the curves of the track. Hell! It's in the first spot now, leading the way. The car hit the long drift smoothly on the last curve, which made its break make a loud noise because of a powerslide.

Woah! Impressive! Who the hell was that, driving Darwin's car?

"Did you see that?" manghang-manghang tanong ni Darwin. Hindi naman ako sumagot at nakatitig lamang sa kanyang sasakyan.

Darwin's car got first into the finished line.

"Wohooh!" masayang sigaw ni Darwin nang bigla itong tumayo. "Tara, dude! Sabi sa 'yo mananalo ako, e!"

Agad itong bumaba para lapitan ang kanyang sasakyan. Dahil curious din ako sa driver niya, sumunod ako rito palapit sa kanyang sasakyan.

Bumaba ang naka itim na racer suit sa pulang kotse ni Darwin. Nang hubarin nito ang racing helmet na itim ay parang bumagal ang pag-angat ng helmet sa kanyang ulo. Nakatalikod pa ito sa gawi ko kaya kahit pagbagsak ng kanyang buhok ay naging mabagal sa aking paningin.

A woman? Darwin's driver and mechanic is a woman?! What the...

Natigilan ako sa paghakbang nang humarap na ang babae. Nakangiti na ito at nakipag apir kay Darwin.

"Boss! Ayos ba?" tanong nito kay Darwin.

Siya?

"Iba ka talaga! Walang kupas!" Sagot ni Darwin at inakbayan pa ang babae habang ang helmet ay hawak nito sa tagiliran.

That woman? I saw her once...in Darwin's shop. Pero maamos siya no'n, gulo ang nakapusod na buhok at marumi rin ang suot na sirang pantalon. She looks different now...

A woman with wavy, long black hair; she is shorter than me, Morena, with a dimple in her right cheek. She looks like a Korean because of her chinky eyes and thin, pointed nose. Her cute and thin lips fit perfectly on her perfect set of white teeth.

"Dude! Meet my best friend, my hinete, my mechanic... Kael."

Napakurap-kurap ako nang magsalita si Darwin. Hindi ko namalayan na nasa harapan ko na pala sila. Napatingin ako sa babaeng ipinakilala niya. Nakaakbay pa rin ito rito.

His best friend?

The woman looked at me with her left eyebrow raised. She smirked. I think she remembers me. The way she looks at me now...

"Kael, meet my friend, Crius."

"Nice to meet you...again, sir." Tumango lamang ito sa akin parang lalaki. Maangas at nakangisi.

Ako lang ba o tunog sarkastiko talaga ang pagpapakilala niya? Tss. Mukhang masama pa rin ang loob niya sa huli naming pagkikita.

"Yeah..." tanging naisagot ko.

"Ano nga pala ang ipinunta mo?" Darwin asked. The girl named Kael is still looking at me, sarcastically.

"Can you find me a great mechanic for my main branch? The biggest one..."

"Woah! Hindi mo pa naman siguro kailangan ngayon ng sagot, 'di ba?" tanong nito.

"Yeah... Of course! Take your time. Just call me when you find one for my shop. That person you'll suggest will be assigned to the main branch. So I hope you can send me the one who perfectly fit on this field..."

"Crap! Mukhang mabusising paghahanap ang gagawin ko sa mga kilala kong mekaniko para riyan. Nakakahiya naman sa one of the biggest and well known car dealer company here in the Philippines. Don't worry... I'll find the best for your company!"

"Sure! Thank you, Darwin!"

"Si Kael pa lang kasi ang sigurado akong best mechanics." Sabi nito kaya napatingin ako sa babaeng katabi nito. Nagsalubong naman ang kilay ni Kael. "Gusto mo bang lumipat sa mas kilalang shop?" tanong nito sa babae.

"No, thanks. Okay na ako sa shop mo. Mabait kang amo, wala ng ganyan ngayon."

Parang iba talaga ang tono ng kanyang pagsasalita. Para laging may diin at nagpaparinig sa akin. Tss.

"I need the best mechanic, Darwin. She's not fit for it."

"Ha! Hindi talaga! Dahil mas best pa ako sa best. Baka ikayaman mo pa kapag ako ang naging mekaniko mo ro'n! 'Wag na, oy!"

"As if naman na gusto kitang kunin? Asa!"

"As if naman na gusto ko rin? Mas asa!"

"Wait nga! Have you guys met before?"

"Hindi!"

"No!"

Sabay naming sagot ng babaeng akala mo'y ipinaglihi sa pagkabilib sa sarili. Tss.

Nagpabalik-balik ang tingin ni Darwin sa aming dalawa ng kaibigan niya.

"Hindi? Para kayong sasabog kapag maglalapat ng tingin, a!"

"I'll go ahead, Darwin. Just call me if you have news. Thanks!"

"Mabuti pa nga! Para naman medyo umaliwalas naman dito. Tss. Maalinsangan, oh!" sinamaan ko nang tingin si Kael. Tinaasan naman ako nito ng isang kilay.

Tinalikuran ko na lamang sila bago ko pa siya mapatulan.

Napakayabang! Luminis lang ngayon at hinangaan sa galing sa pagmamaneho at pagiging mekaniko, akala mo na kung sino. Akala mo hindi nagmukhang taong grasa nang una naming pagkikita. Tss.