ログインKinabukasan, agad na nag-message si Elena kay Toni.
"Toni, gising ka na?"
"Gising na."
"Anong nangyari sa inyo ni Ethan?"
"Nag-usap kami. Nag-give in siya, so tuloy ang kasal as scheduled."
Nakahinga nang malalim si Elena, pero kailangan niyang umiwas. "I'm sorry, Toni. May hawak akong big case at baka ma-assign ako sa ibang province next month. Hindi ako makaka-bridesmaid. Forgive me, please?"
"Huy, grabe ha! Yung dalawang pinakamagandang bridesmaid at groomsman, sabay na tumanggi? Nag-usap ba kayo?" reply ni Toni.
"Anong ibig mong sabihin?"
"Sabi rin ni Marco, may emergency siya at hindi makakarating."
Napatigil si Elena. Siguro, ayaw rin talaga siyang makita ni Marco. Mas mabuti na ’yun. Ang laki ng Deep City; hangga’t may desisyon kang umiwas, hindi kayo magtatagpo. Naging busy si Elena sa trabaho, at ganoon din si Marco. Para silang dalawang parallel lines—magkalapit pero hinding-hindi magkakasalubong.
Hanggang sa isang araw, pumasok si Director Luo sa opisina niya.
"Attorney Valdez, may case para sa ’yo. Trademark infringement."
"Director, alam mong hindi ko forte ang commercial cases. Public interest at pro-bono ang hawak ko," sagot ni Elena.
"Pero ikaw mismo ang ni-request ng client. At ang remuneration? 30%. Malaking tulong ’to sa firm natin, Elena. Sige na, puntahan mo na sa bahay niya."
Pagdating ni Elena sa Alta Vista Heights—isang high-end community na malapit sa Aerospace Institute—mahigpit ang security. Nang bumukas ang pinto ng mansyon, nanigas siya.
Si Danica ang bumungad sa kaniya, naka-silk pajama dress, mahaba ang buhok, at makapal ang makeup. "Pasok ka. No need to close the door."
Ngayon, naintindihan na ni Elena. Walang trademark case. Gusto lang siyang ipahiya at hiyain ni Danica. Pumasok si Elena at nakita ang isang pares ng panlalaking tsinelas sa tabi ng tsinelas ni Danica. Matching pair.
"Kay Marco ’yan. Kumuha ka na lang ng bago sa cabinet," maarte na sabi ni Danica.
Magkasama na sila sa iisang bahay? Parang may sumaksak sa puso ni Elena, pero pinanatili niyang kalmado ang mukha niya. Nilabas niya ang notebook niya. "Ms. Tan, tungkol sa case—"
"Inom ka muna ng tea. Tinimplahan kita," putol ni Danica, sabay turo sa tatlong tasa sa table. Dalawa roon ay matching cups uli. "Wag mong inumin ’yung isa, kay Marco ’yan."
Napangiti na lang si Elena nang mapait. "Danica, stop the act. Alam nating dalawa na walang kaso. Pinapunta mo ’ko rito para lang ipagmukha sa ’kin na panalo ka na, ’di ba?"
Biglang nagbago ang mukha ni Danica. "You're right. Bakit pa tayo magpapanggap? Elena, tignan mo ang sarili mo. Dati, ikaw ang 'Genius of Finance,' ang campus sweetheart. Pero ngayon? Isa ka na lang hamak na public interest lawyer sa maliit na firm. Habang si Marco? Sa ’kin na siya bumabalik gabi-gabi. We’re happy, and you’re just... alone and broke."
Tumingin si Elena sa kaniya, may halong awa. "Danica, ang ikli pa rin pala ng panukat mo sa mundo."
"Anong sabi mo?"
"Ang nakikita mo lang ay lalaki, pera, at titulo. Para kang langgam na pinagmamalaki na nakuha mo ang pinakamalaking dumi. Samantalang ako? Ang nakikita ko ay katarungan, ang pagtulong sa mga naaapi, at mga kasong may saysay sa lipunan."
Tumayo si Elena, ang tingin ay kasing-talas ng kutsilyo. "Hindi ko kailangang dumedepende sa isang lalaki para patunayan ang halaga ko. Anong meron ka bukod sa pagkapit sa isang nakaraan na matagal ko nang itinapon?"
Namutla si Danica sa galit, pero bago pa siya makasagot, may narinig silang mga hakbang.
"Marco! Nandito ka na? Nagluto ako ng soup para sa ’yo," mabilis na tumakbo si Danica sa pinto.
Rinig ni Elena ang boses ni Marco mula sa labas. "Busog na ’ko. Kumain na ’ko sa labas."
"Sayang naman! 12 hours ko itong niluto!" pilit ni Danica.
Napailing si Elena. Napatingin siya sa trash can sa gilid ng sofa—kitang-kita ang packaging ng La Maison de Soupe. Fake. Kahit ang soup ni Danica ay galing lang sa labas para magpanggap na good partner.
Pumasok si Marco, hila-hila ni Danica sa braso, at doon... nagtama ang paningin nila ni Elena.
Nablangko ang lahat. Sa gitna ng luhong nakapaligid sa kanila, tanging ang tensyon sa pagitan nina Elena at Marco ang namayani.
Nang magtagpo ang kanilang mga mata, ang hangin sa paligid ay naging sobrang bigat, na tila ba malulunod si Elena sa tensyon. Pakiramdam niya, ang kaniyang puso ay napuno ng tingga—mabigat at masakit.Naglakad si Cedric palapit kay Marco. "I’ll go and explain everything to him," bulong nito.Agad na hinablot ni Elena ang damit ni Cedric para pigilan ito."Elena, kapag hindi mo 'to nilinaw ngayon, lalo siyang magseselos," giit ni Cedric. Pero alam ni Elena ang totoo: kung aaminin ni Cedric ang kaniyang sexual orientation, mapipilitan si Marco na ungkatin ang tunay na dahilan kung bakit sila naghiwalay five years ago. At hindi pa handa si Elena para doon."I don't need you to explain," sabi ni Elena nang mahinahon. "He will believe me."Napa-smirk si Cedric. "Are you kidding? Elena, kilala ko ang mga lalaki.""Hindi siya iba. Siya si Marco."Tinitigan ni Marco ang kamay ni Elena na nakahawak pa rin sa damit ni Cedric. Dumilim ang kaniyang paningin. Walang sabi-sabing hinablot ni Marco a
Walang taong kayang tumanggi sa kaligayahan. Simula college, alam na ni Elena na si Marco ang lalaking gusto niyang makasama habambuhay. Pero ang pangarap na 'yun ay tila mas mahirap pa sa pag-abot ng mga bituin.Naramdaman niya ang kirot sa puso. Dahan-dahan niyang ipinulupot ang kaniyang mga braso sa baywang ni Marco. Isinandal ni Elena ang kaniyang mukha sa matigas at mainit na dibdib nito, nakikinig sa malakas na tibok ng kaniyang puso."Hindi ako magaling maglaro," bulong ni Elena.Hinalikan ni Marco ang tuktok ng kaniyang ulo. "Will you marry me, then?""Hindi ba may four months pa tayo? Give me more time.""Okay," sagot ni Marco sabay higpit ng yakap, na tila ba gusto niyang itanim si Elena sa loob ng kaniyang puso.Gusto ni Elena na matulog sa mga braso nito—yung pakiramdam na pinalilibutan siya ng nag-aapoy na hininga ni Marco. Pero ang kaniyang moralidad at hiya ang pumipigil sa kaniya. Manhid ba si Marco, o masyado lang itong maginoo?"Sabi ni Ate Lorna, naka-leave ka raw.
Mukhang hiyang-hiya at aping-api si Ethan. Nanlilisik ang mga mata niya habang nakaturo kay Trixie. "Ako? Ako ang nambu-bully? Siya ang naunang mag-cheat! Nung inagaw ko 'yung phone niya, pinagsasapak niya ako! Sino ba ang tunay na agrabyado rito?!"Tahimik lang si Marco, nakikinig habang seryoso ang mukha. Si Elena naman, napatingin kay Trixie nang may pagdududa."Sino bang may sabing agawin mo 'yung phone ko? You don't respect my privacy, you deserve that!" matigas na sagot ni Trixie."Trixie, seryoso... nag-cheat ka ba talaga?" bulong ni Elena sa kaibigan."Hindi 'no!" tanggi ni Trixie."Eh 'di i-explain mo sa kaniya!""Hindi ma-explain nang maayos, eh!"Sa sobrang inis ni Ethan, sumabog na siya. "Siyempre hindi niya ma-explain! Kasi naman, puno 'yung TikTok at Reels niya ng mga thirst trap male anchors! Nagti-tip pa siya at may private chat pa! Mentally cheating na 'yan! Physical na lang ang kulang, wala lang akong evidence!"Ngayon lang narinig ni Marco ang tungkol sa mga male an
Nagtataka si Elena. Masama bang hindi siya magselos? Para sa kaniya, it’s a sign of 100% trust. Sa apat na taon nilang pagsasama noon, kilalang-kilala niya si Marco. He’s very decent, clean, and neat pagdating sa pakikitungo sa ibang babae. Never itong nagkaroon ng clout o malidying work wife.Kahit saan ito pumunta, he always makes sure to report to her. Kapag may makaka-meeting itong babae, ie-explain muna niya ang reason bago sila magkita. Never siyang binigyan ni Marco ng dahilan para magduda. At ngayon, siya na lang ang tanging ambiguous ex sa buhay nito. Sapat na 'yun para sa kaniya.Dahan-dahang tumayo si Elena, her voice as calm as water. "Hindi ako nagseselos."Bumuntong-hininga si Marco at hinarap ang umiiyak na si Sofia. Malamig ang boses niya. "Sofia, last time na 'to. Daughter ka ng best friend ni Mommy, and yes, we grew up together. Pero hanggang sister next door lang ang tingin ko sa'yo. Walang malisya. Understood?""Pero—" tangka ni Sofia.Pinutol siya ni Marco. "No. K
Mainit ang sinag ng araw sa buong sala.Ipinatong ni Elena ang kaniyang mga kamay sa matigas na dibdib ni Marco. Hindi niya ito itinulak, hindi rin siya lumayo. Hinayaan niya ang gwapong mukha ng lalaki na dahan-dahang lumapit sa kaniya.Parang sasabog ang puso ni Elena. Ang bawat segundo ng paghihintay ay isang matinding torture.Nang sa wakas ay maglapat ang kanilang mga labi, ito ay magaan lang—parang balahibo ng ibon na dumapo sa lawa, gumagawa ng tahimik na ripples. Hindi lumaban si Elena. Ipinikit niya ang kaniyang mga mata at dahan-dahang itinaas ang kaniyang mga kamay mula sa dibdib ni Marco patungo sa balikat at leeg nito.Doon na lumalim ang halik. Walang pilit, walang dahas, kundi isang banayad na paglasap sa isang kayamanang matagal na nawala. Para kay Elena, tila umiikot ang mundo at nalulunod siya sa karagatan; kumapit siya nang mahigpit sa leeg ni Marco na parang ito lang ang tanging bagay na magliligtas sa kaniya sa paglubog.Parang isang siglo ang lumipas bago bahagya
Hindi mabasa ni Elena ang iniisip ni Marco. Takot siyang baka masama pa rin ang loob nito at ayaw siyang kasabay kumain, lalo na ang kaniyang ina."Ma, sa labas na lang tayo kumain," aya ni Elena kay Imelda.Pero hindi nagpa-pigil si Imelda. "Ate Lorna, konti lang ba ang niluto mo?" tanong nito sa katulong."Naku, marami po. Pwede pa akong magdagdag ng dalawang ulam," sagot ni Ate Lorna.Hindi na nag-atubili si Imelda at pumasok na sa kusina para tumulong. Naiwang nakatayo si Elena, hindi alam ang gagawin. Nilapitan siya ni Marco."Maaga lang talagang pumunta si Mama para maghatid ng dried kamote, tapos nag-away sila ni Miranda Galvez sa baba, kaya—""Alam ko," putol ni Marco."Ha? Paano?""Tumawag ang security ng condo. Sabi nila hinarang ka raw at pinagsisigawan sa lobby," dahan-dahang paliwanag ni Marco.Nagulat si Elena. Hindi niya akalaing pati ang mga guard sa Skyline Crest ay may direktang linya kay Marco para i-report ang kaligtasan niya. Bumalik ba siya para sa akin? tanong n
Bahagyang natigilan si Marco, ang kaniyang hininga ay tumama sa likod ni Elena habang dahan-dahang itinaas ang kaniyang pantulog. Ito ang unang pagkakataon na nakita ni Marco ang mga sugat ni Elena nang malapitan.Napasinghap siya. Bagaman hindi malalim, ang balat ni Elena ay mapula, namamaga, at m
Pinilit ni Elena Valdez na pakalmahin ang kaniyang sarili. Huminga siya nang malalim at tiningnan si Enzo Galvez. "Enzo, maupo tayo. Mag-usap tayo nang maayos."Naglabas ng mapanuyang tawa si Enzo habang dahan-dahang lumalapit. "Noong gusto kitang kausapin, binalewala mo ako. Napakalamig mo. Ngayon
Malalim na ang gabi sa Skyline Crest. Pagkababa ni Elena sa van ng kumpanya, dahan-dahan siyang pumasok sa unit. Nagulat siya nang makitang bukas pa ang ilaw sa living room—dapat ay tulog na si Marco sa ganitong oras.Naroon si Marco, naka-pajamas at relax na nakaupo sa sofa habang nanonood ng TV.
Sa isang iglap, tila uminit ang hangin sa sala. Ang titigan nina Elena at Marco ay naging masyadong matagal, masyadong pamilyar.Agad na umiwas si Marco. Kinuha niya ang kaniyang beer at uminom nang malaki; kitang-kita ang paggalaw ng kaniyang Adam’s apple. Si Elena naman, kumaripas ng tayo habang







