MasukInisang lagok ko ang natitirang laman ng shotglass. Napapikit ako nang dumaan ang alak sa lalamunan ko.
Hindi ko alam kung bakit gustong-gusto kong maglasing sa twing sasapit ang araw na ito. Dahil ba naaalala ko ang araw na iyon na kinailangan kong pumatay para mabuhay? O dahil bumabalik lang sa isipan ko ang lahat ng nangyari bago ako napunta sa ring na iyon? Oo, nabuhay ako matapos akong masaksak sa tagiliran at mapatay ang babaeng iyon. It's been ten years actually. At kada taon, nagpapakalunod ako sa alak, same bar, same spot. Kilala na nga ako ng mga staff dito. Kapag lango na ako sa alak, dadalhin na lang nila ako sa VIP room dito at kinabukasan na ako uuwi. Ganoon lagi ang nangyayari. Pero hindi ngayon. Dahil may isang lalakeng bigla na lang akong hinila at hinalikan sa mga labi ko. Kung sa ibang pagkakataon ay kanina ko pa siya napatay pero dala marahil ng tama ng alak ay hinalikan ko siya pabalik. "What the hell! Sino ang babaeng iyan, Diego!" sigaw ng isang babae. Mukhang alam ko na ang plano ng lalakeng ito. Kumalas siya sa halikan namin at inakbayan ako saka hinarap ang babae. Hindi ko na nakita ang mukha ng babae dahil napapikit na ako at sumandig sa balikat ng lalake. Hilong-hilong na ako. Hindi ko na rin marinig nang maayos ang pinag-uusapan nila. Ilang sandali pa ay marahang tinapik ng lalake ang pisngi ko at bumulong sa tainga ko. "Oy, miss. Aalis na ako. Salamat sa kiss, ha." "Ah, sir, boyfriend niya kayo?" Boses iyon ni Kaila, ang bartender na kilala ko na. "Nagtanong ka pa talaga." Boses naman iyon ni Mavi, isa sa mga waitress na kilala ko na rin. "Naghalikan sila kanina, kaya malamang mag-jowa sila." "Pero bakit ngayon lang natin nalaman?" Halata sa boses ni Kaila ang pagtataka. "Ay, sir, pwedeng ikaw na lang ang maghatid sa kanya sa VIP room niya sa itaas? Ito ang susi, room 13." Hindi na yata nakaangal ang lalake dahil naramdaman ko na lang na binuhat niya ako. Nasa hwisyo pa naman ako pero mukhang papunta na rin ito sa tulog. "Nandito na tayo sa kwarto mo, miss," sabi ng lalake at dahan-dahan akong ibinaba. Inalalayan niya ako papasok pero hindi ko alam kung bakit pinigilan ko siya. Nakaramdam ako ng init nang hawakan ko ang kamay niya. Ngayon ko lang naklaro ang mukha niya. Not bad. Gwapo naman siya. Sinara ko ang pinto at ni-lock iyon. Napataas ang kilay niya habang nakatingin sa akin. "A-Anong shalamat sha kish?" Nyeta! Bakit hindi ako makapagsalita nang maayos? "Pwede ka n-namang mag-all the way, mishter magnanakaw—" Hindi na ako nakapagsalita nang dumampi na ang mga labi niya sa akin. Dahan-dahan sa umpisa na tuluyan nang naging mapusok at mapaghanap. Isinandig niya ako sa dingding at kaagad na naglakbay ang mga kamay niya sa katawan ko. Napunta sa dibdib ko at minamasahe na iyon. "Hmmm." Bumaba sa leeg ko ang halik niya at napayakap naman ang mga kamay ko sa likod niya. Hindi ko alam kung paanong nahubad niya ang damit ko. Hanggang sa nalulunod na ako sa kakaibang emosyon nang lumapat na ang mga labi niya sa malulusog kong dibdib. Nilaro-laro ng dila niya ang tuktok ng dibdib ko habang ang isang kamay niya ay pababa na sa ilalim ng puson ko. "Ahhh." Lumabas ang isang ungol sa bibig ko nang dumapo na sa kweba ko ang kamay niya, "Hmmm." Bumalik sa mga labi ko ang halik niya. Binuhat niya ako papunta sa kama at marahang nilapag doon habang hindi naghihiway ang mga halikan namin. Humiwalay siya sa akin at naghubad ng damit niya. Wala na yata talaga ako sa sarili. Bahala na. Naramdaman ko na lang ang paggalaw ng kama at ang mainit niyang mga haplos sa hita ko. Nanlaki ang mata ko nang ibinuka niya ang mga hita ko at tiningnan ang kweba ko. Akma kong tatakpan iyon pero naunahan ako ng mga labi niya. Napaungol na lang ako nang maramdaman ko ang init ng mga halik niya roon. Ibinuka niya pa ang mga hita ko at malayang nakipag-away sa kweba ko. Gamit ang mga kamay niya ay ibinuka niya ang dalawang tinapay ng kweba ko at nilaro-laro na ang munting perlas doon gamit ang dila niya. "Ahhh... ahhmm..." Hindi ko mapigilang mapaungol pa lalo dahil sa tindi ng emosyong nararamdaman. Lalo na nang dahan-dahan niyang pinasok ang daliri niya sa loob ng kweba ko, "Ahh... ahhh..." Nilabas pasok niya ang daliri niya habang walang tigil sa pakikipaglaro ang dila niya sa perlas ko. Hindi ko alam kung saan hahawak. Kaya ang buhok niya na lang ang pinanggigilan ko. Napapaangat ang baywang ko na para bang nakikisabay sa bawat paglabas at pasok ng daliri niya sa kweba ko. Kung kailan naman malapit ko nang maranasan ang kasukdulan ay saka naman siya tumigil. Nakangiti siyang tumingin sa akin, "Chill ka lang, miss." Dumako ang mga mata ko sa bagay na nilalaro ng kamay niya. Lumuhod siya sa harapan ko habang nakabuka ang mga hita ko. "Ano miss? Pwede ka pang umatras." "Duwag lang ang umaatrash..." Baliw na ako. "Sabi mo iyan, ha." Ang lamlam ng mga mata niya na para bang sinasabing kanina niya pa gustong pumasok. Dahan-dahan niyang pinasok ang matayog na poste, aakalain mong bato sa sobrang tigas niyon. Ulo pa lang ang naipapasok niya pero napapaatras na ako. "Kumalma ka nga. Atras ka nang atras..." mahina niyang sabi at hinahalikan ang hita ko. "Si-Sige..." Kapag nalaman ng grupo ito ay pagtatawanan nila ako. Ang walang emosyong si Yzrah ay napapasunod ng lalakeng ito. Narinig ko na lang ang mahina niyang pagtawa. Humigpit ang hawak ko sa unan nang sinubukan niya ulit ipasok. "Ahhh!" Pakiramdam ko ay natikman ko ang langit kahit impyerno naman ang buhay ko. Itinukod ko ang mga siko ko dahil gusto kong makita kung paano siya gumalaw. Mukhang nasiyahan naman siya sa ginawa ko kaya ginanahan siyang gumalaw. Kasabay nang paggalaw niya ay ang paghalik niya muli sa labi ko. "Hmmm..." "Hmmm..." Nagpapalitan kami ng ungol sa gitna ng halikan namin. Hindi siya tumigil sa paglabas-pasok habang nakayakap sa akin. Pakiramdam ko bumaon ang mga kuko ko sa likod niya sa sobrang intense ng nararamdaman ko. "Ahhh... hmmm..." Sumasabay na ang baywang ko sa bawat galaw niya. Ikinawit ko ang mga binti ko sa likod niya. Bumilis ang paggalaw niya at mas lalong nag-init ang nararamdaman ko. Nararamdaman ko rin ang panggigigil niya. Hanggang sa naramdaman ko na lang na may sasabog na. Kaya kaagad akong yumakap sa kanya at tuluyan na nga naming narating ang tuktok ng kasukdulan.Muntik na akong mapasigaw nang malamang ang location na binigay ay ang mismong mansyon ni Olympia Savada. "Mukhang umaayon sa atin ang tadhana."Ang misyon ay makapasok sa kampo nila. Sabihin na lang natin na wala sa mansyon ni Olympia ang kampo ng Red Serpent pero ang makapasok sa mansyon niya ay malaking bagay na.Naghanda na ako. Nilagay ko na sa mga mata ko ang undetectable contact lense. Sinuot ko na rin ang hikaw ko na isang earpiece.Nilagay sa maliit kong pouch ang salamin na may foundation, pero hindi iyon basta foundation lang. Sa loob niyon ay may iba't ibang maliliit na bagay na nagagamit namin sa mga misyon namin— may maliit na karayom na pwede maging susi, may maliit na blade, at kung ano-ano pa. Undetectable rin ito.Nagsuot ako ng mga damit na ang mga brand ay ayon sa panlasa ni Olympia."Woahhh..." bulong ni Eura habang nakatingin sa akin mula sa screen."Pwede ka rin pala maging tao, Cap?" nang-aasar na tanong ni Amariya.Nakaabang na ang medic at tech team sa monito
Kinabukasan ay maaga akong nagising at naghanda. Pagdating ko sa library ay may nakahanda ng almusal pero wala si Ivan sa loob. Nakita ko ring nasa flower vase na ang binigay niyang bulaklak kagabi."Good morning, Cap," halos sabay na bati nina Eura at Anthony na mukhang kagigising lang."Good morning," ganti kong bati. "Natulog ba kayo?"Tumangi si Eura. "Sina Sir David at Charm ang pumalit sa amin kagabi at sila naman ang natutulog ngayon. Minsan ay tumutulong din ang tech team at medic team."Tumango na lang ako at kaagad na humigop sa kape. Mainit pa naman. Nasaan ba si Ivan?"Kung hinahanap mo si Ivan ay may binili lang saglit sa convenience store," sabi pa ni Anthony."Hindi ko siya hinahanap," pagdedepensa ko."Good morning, Cap," bati ni Samantha. Kasunod niya namang nagpakita sa screen ay sina Harvey at Renzo."Good morning, guys," sabay na bati ng dalawa.Hindi nagtagal ay nasa screen na rin sina Zereen at Alaric."So, anong ganap today?" tanong ni Zereena."As usual, hihint
Nandito na kami sa library at nakaharap sa malaking screen na naka-divide sa apat— para kaming nag-group video call. Nakahanda naman ang buong plano, ang pagsasagawa na lang ang kulang, kaya wala akong ibang ginagawa kung hindi ang nakaabang sa cellphone ko at naghihintay ng messae mula kay Charmaigne."Paano kung hindi tayo makatanggap ng message o kahit anong imbitasyon mula kay Charmaigne?" tanong ni Eura mula sa kabilang linya.Hindi man namin nakikita ang lahat pero naririnig naman namin ang bawat isa dahil sa earpiece na gamit namin."Magpapapansin nang magpapapansin," sagot ni Ivan."Hindi pwede," kaagad ko namang sabi. "Makakahalata na sila kapag ganoon. Isa pa, kumalma kayo. Ni hindi pa nga nag-isang araw."Pero sa loob-loob ko, paano nga kung hindi?Back to scratch na naman.Panimulang plano na naman na hindi kami mahahalata. Kailangan iyong parang natural encounter lang. Kumbaga tinadhana talagang magtagpo ang mga landas namin. Iyong balang araw ay ituturing niya akong best
Halos mapanganga ako sa hinanda niya. Nakaluto siya ng steak? Tapos ang hitsura ay parang iyong nasa restaurant talaga. Tapos ang set up ng mesa ay hinanda niya rin. May pa-wine pang nalalaman. Kulang na lang talaga ay kandila at bulaklak.Ano ba itong naiisip ko."Tikman mo muna bago mo ako purihin diyan," nakangising sabi ni Ivan.Inirapan ko lang siya at naghiwa na sa steak. "Ang aga pa para maghapunan.""Alas sais na kaya hapunan na rin na matatawag," sagot niya naman at biglang umalis.Kulang na lang ay mapapitik ako sa ere dahil ang sarap! Napapatango pa ako at naghiwa ulit at ipinatong iyon sa mashed potato bago sinubo. Ang sarap ng kombinasyon!Pero wala bang rice?Nagulat ako nang may nilapag siyang isang bouquet ng pulang rosas. "Para sayo. Bilang isang manliligaw, normal naman siguro kung magbigay ako ng bulaklak? At pula iyan, Scarlet..."Kailan pa siya nakabili nito?Napatingin ako sa kumpol ng pulang rosas. Unang beses kong makatanggap ng bulaklak. Ganito pala ang pakira
"Navy, on it.""Jade, all eyes.""Amber, standby.""Scarlet, we're ready," sabi ko habang nagtatakang tingin naman ang ibinibigay sa akin ni Ivan."Anong klaseng mga codename ba ang meron kayo?" nakataas ang kilay na tanong ni Ivan. "Tapos sayo, scarlet? Dapat sayo poison."Sinapak ko siya at kaagad naman siyang napa-aray. "Kung hindi ka bobo, mga kulay ang mga codename namin. Kaya kapag nasa misyon kami, kahit hindi namin mabasa ang mga codename, makita lang namin ang kulay, alam na namin kung sino iyon."Obvious naman kung anong kulay ang mayroon ang bawat isa sa amin kung pagbabasehan lamang ang codename namin.Scarlet ang codename ko at kulay pula iyon.Navy ang codename ni Samantha at kulay blue naman iyon.Jade ang kay Eura at obviously green iyon.Amber kay Zereena at kulay orange naman iyon.Canary ang codename ni Xena at kulay yellow iyon.Ivory ang kay Amariya at gray ang kulay niyon.Plum kay Rhiona at violet naman iyon.Sa nakalipas na mga taon ay naging paborito na namin
"Bago ko ipaliwanang ang mga detalye ng palabas na gagawin natin ay kailangan muna ninyong malaman na may pitong target tayo," pagpapaliwanag ko ulit at hindi na pinansin ang nakasimangot na si Ivan. "Nang si Olympia na ang namamahala ng Red Serpent ay muntik na itong maipasara. Pero sa tulong ng kanyang anim na kaibigan ay naisalba nila ito. Kaya sa kasalukuyan ay hindi lang si Olympia ang may-ari ng Red Serpent. Kung hindi pito silang lahat. Bawat isa sa kanila ay may departamento.""Tang ina, ang lala nila..." sabi ni Rhion. "May departamento pa silang nalalaman."Napapatango naman ang karamihan."Ibig sabihin, hindi natin mapapabagsak ang Red Serpent kung si Olympia lamang ang target. Hindi kawalan ng Red Serpent kung mawalan sila ng isang departamento," patuloy ko sa pagpapaliwanag. "Kaya ang lahat sa atin dito ay magagampanan ang role ng pagiging actor at actress. Bawat team ay may sariling target. Higit sa lahat, hindi sabay ang pag-atake sa bawat target. One at a time."Nilin







