All Chapters of Yzrah, Ang Lakwatsera (Bachelorette Series 1): Chapter 1 - Chapter 10

Nagising ako mula sa liwanag na tumatama sa mga mata ko at idagdag pa ang sigawan ng mga tao sa paligid. Dahan-dahan akong bumangon mula sa malamig na sahig habang tinatakpan ang mga mata kong nasisilaw sa liwanag. Nang masanay ang mga mata ko sa liwanag ay unti-unti kong nakikita kung anong mayroon sa paligid ko. Nasa loob ako ng isang kulungan. Pero hindi mga preso ang nakikita ko. Mga babaeng madudungis na parang isang buwang hindi nakaranas ng ligo. May iba pa na sugatan. Literal na nangmukha silang taong-grasa. Anong lugar ito? Nilibot ko pa ang tingin ko at saka ko pa lang napansin na hindi lang ito ang nag-iisang kulungan. Hindi mabilang at hindi ko rin alam kung gaano karaming babae ang naririto. Sa pinakagitna ay may isang parang boxing ring. May tatlong taong naroroon. Ang dalawa ay sugatan na at ang isa naman ay parang nagsilbing announcer. Ang sigawan ay hindi nagmumula sa mga babaeng nasa mga kulungan, kung hindi sa itaas. Doon ko lang napagtanto na parang nas

Naalimpungatan ako sa tunog ng cellphone ko. Tinakpan ko ang mukha ko gamit ang unan at matutulog na sana ulit nang bigla kong naalala ang mga nangyari kagabi. May lalakeng humalik sa akin. Binuhat niya ako papunta sa VIP room. Tapos... Tapos! Sa sobrang pagkabigla ay napabalikwas ako nang bangon at kaagad na napatingin sa sarili ko. Kumunot ang noo ko nang makitang suot ko ang mga damit ko. Kahit ang undies ko ay suot ko pa. Panaginip lang ba iyong kagabi? Teka? Bakit parang disappointed ako? Tumunog ulit ang cellphone ko at nang hanapin ko iyon ay maayos itong nakalagay sa bedside table kasama ang card holder ko at susi ng sasakyan ko. Inabot ko ang cellphone ko at nakitang si Charm iyon— ang handler ng grupo namin. Kaagad ko iyong sinagot. "Vivian is coming." Kaagad niya ring pinatay ang tawag. Walang tanong-tanong, walang kailangang ipaliwanag. Iyon ang rules niya. Pure work. Hindi niya pinapakialaman ang personal naming buhay. Pero sa oras na pumalpak kami pag

Bago pa man ako makakilos para suntukin siya ay bumukas muli ang pinto. Mabuti na lang talaga. Wala akong planong ipakita sa kanila kung anong kaya kong gawin at baka makadagdag pa sa hinala nila na ako nga ang pumatay corrupt na mayor na iyon! "Ako ang abogado ni Miss Valmores." Kaagad kong nilingon ang pamilyar na boses. Si Attorney Michelle Madrigal iyon. Siya ang attorney na naka-assigned sa grupo namin. Nasa iisang syudad lang naman ang buong grupo. Pero hindi kami maaaring magsama sa iisang bubong para na rin sa seguridad. Kaya may kanya-kanya kaming condo. Nagkikita lang kami kapag may misyon at kapag pupunta ng isla. Hindi rin kami nag-uusap gamit ang cellphone o kahit anong means of communication. May pinapadalang secured email sa amin para sa mga misyon namin kung saan naroon na lahat ang kailangang gawin, mga plano, assigned areas, target, location, at duration ng misyon. Kapag bubuksan namin ang email na iyon ay kailangan naming suutin ang contact lense na nag-da-d*****

"Didisiplinahin ko sila hanggang sa hindi na nila gugustuhing magkamali," sabi pa ni Charm at nilingon ako.Dahil madilim at ang tanging ilaw lang ay ang nasa gitna kung nasaan si Vivian ay hindi ko alam kung anong klaseng tingin iyon. Pero sigurado akong nag-iisip na siya ngayon kung anong disiplina ang gagawin sa akin."Sige, dahil may isang nangahas na magsalita ay ipapaliwanag ko ang mga bagay na sa tingin ko ay dapat ninyong malaman sa ngayon," sabi ni Vivian. "Ibig sabihin ay may mga bagay na hindi pa ninyo dapat malaman sa ngayon. At kung pipilitin ninyong malaman ay magpaalam na kayo sa pangalawang buhay na mayroon kayo ngayon."Pangalawang buhay? Sa tingin ko ay hindi magiging ganoon kadali ang pangalawang buhay na sinasabi niya. Parang ang ibig niyang sabihin ay 'dahil iniligtas ko kayo ay sisingilin ko kayo nang malaki'.Wala ng libre sa mundong ito. Dahil buhay ang iniligtas niya ay inaasahan ko nang buhay din namin ang kapalit."At dahil kayo ang grupong magdadala ng ape

"Naalala mo pa ba ang sinabi ko ten years ago kung bakit ikaw ang ginawa kong leader ng grupo ninyo?" tanong ni Vivian. "Dahil mabilis kang mag-isip. Isang katangian na dapat mayroon ang bawat leader ng grupo."Pambihira, hindi man lang kami tinanong ni Eura kung kumusta ang kalagayan namin. Narito kami sa infirmary at kaagad siyang pumunta rito. Hindi niya man lang hinintay na maging okay na kami at saka kakausapin.Sa totoo lang ay wala naman talaga kaming hinanakit sa kanya. Sa katunayan ay malaki ang respeto namin sa kanya.Bukod sa binigay niya sa amin ang apelyido niya at namumuhay kami nang marangya ngayon kaya malaki ang utang na loob namin sa kanya, isa rin sa mga rason ay dahil sa kung ano talaga ang layunin niya kung bakit itinatag niya ang Hermana— pigilan ang mga corrupt na pulitiko, mga taong sakim sa kapangyarihan at kayamanan, mga taong mapagkunwari at kilala sa lipunan, mga leader ng bansa na nagpapakasasa sa mga buwis na binabayad ng mamamayan, at higit sa lahat, mga