บทที่6

“มินนี่ฟังนะ เฮียจะพูดแค่ครั้งเดียว เฮียไม่ใช่คนดี ไม่ใช่คนชอบตามใจ ไม่ชอบผู้หญิงตามจิกไม่เลิก และไม่อยากมีพันธะไม่ว่ากับใคร อยากมีแค่เซ็กซ์ และตอนนี้ชีวิตเฮียก็เป็นแบบนั้น และมันก็ดีมาก เราเลิกพยายามไปมีแฟนแบบที่เราอยากให้เป็นเถอะ อย่ามาเสียเวลากับเฮียเลย เราจะเสียใจเปล่าๆ” ภีมตัดสินใจพูดให้ชัดเจน เพราะเขาไม่อยากให้เธอเสียใจจริงๆ ไม่อยากเห็นเธอร้องไห้อีก และเขายังเสียดายชีวิตโสดถ้าต้องตัดสินใจมีใครสักคน

“ไม่ใช่แค่เรานะ ตอนนี้เฮียยังไม่คิดจะมีใคร”

มินนี่ตั้งใจฟัง และมองสบตาเขา เหมือนจะชั่งใจและตัดสินใจ รีบพูดออกมา

“แบบนั้นก็ได้ค่ะ แบบที่เฮียภีมต้องการ”

“อะไรหมายถึงยังไง” ภีมจ้องคนตัวเล็กนิ่ง

“แค่เซ็กซ์ ก็ได้กับมินนี่ บางทีมินนี่อาจจะต้องการกับเฮียแค่นั้นเหมือนกัน มินนี่อยากลอง เพราะถ้าไม่ได้ลอง มินนี่ก็เลิกสนใจเฮียไม่ได้อยู่ดี” ฉันตัดสินใจพูดตามที่ใจต้องการ เพราะฉันก็ไม่รู้ว่าจะรู้สึกแบบไหนถ้าได้ลองมีอะไรกับเขา ความรู้สึกของตัวเองก็จะชัดขึ้น รู้แค่ว่าชอบเขา และอยากเป็นเจ้าของ และอยากให้เขาเป็นคนแรกของฉันซึ่งมันอาจจะมีความหมายแค่นั้น รึอาจจะเป็นแค่เรื่องปกติทั่วไปก็ได้ ฉันควรจะได้ลองสิ มันจะได้ไม่ค้างคาใจ

“ไม่ละ เพราะเฮียไม่อยากมีปัญหากับพวกพี่ๆ เราตามมาทีหลัง” ภีมรีบปฏิเสธ

“ทุกอย่างจะเป็นความลับระหว่างเราค่ะ มินนี่จะไม่บอกใคร จะยอมทำตามเงื่อนไขของเฮียทุกอย่าง นะคะ”

“เรารับไม่ไหวหรอกมินนี่ เงื่อนไขน่ะ”

“เฮียลองพูดมาก่อนสิคะ นะคะ”

ภีมมองคนตัวเล็ก อย่างชั่งใจ และเดินไปนั่งลงบนโซฟา มองตรงมาที่มินนี่ และเริ่มพูดอธิบายกฎของเขาที่มีต่อผู้หญิงทุกคนให้เธอฟัง

“ข้อแรก นอกจากจะต้องเป็นความลับแล้ว จะไม่มีการหึงหวง เพราะเราไม่ใช่แฟนกัน”

“ข้อสอง เราทั้งคู่สามารถไปมีความสัมพันธ์กับคนอื่นได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต”

“ข้อสาม ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดสามารถยุติความสัมพันธ์นี้ได้ตลอดเวลา โดยที่ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล”

ภีมมองจ้องไปที่มินนี่นิ่ง เพราะยังไงเธอก็รับไม่ได้หรอก เธอรู้สึกกับเขาเกินกว่าจะรับเรื่องแบบนี้ได้

“ได้ค่ะ มินนี่จะทำตามกฎของเฮียอย่างเคร่งครัด” ฉันตอบเขาอย่างไม่ลังเลอีกต่อไป เพราะยังไง ก็ต้องเป็นเขา ก็ฉันอยากลอง บางทีเขาอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้ ถ้าได้อยู่ด้วยกันบ่อยๆ ฉันอยากเอาชนะใจเฮียภีมให้ได้ อยากเปลี่ยนใจเขาให้ได้ ถ้าเขาไม่มีใครในใจฉันก็ยังมีหวัง

“คิดดีแล้วเหรอมินนี่ที่ตอบแบบนั้น” ภีมถามย้ำอีกครั้ง เพื่อเรียกสติคนตัวเล็ก

“เฮียจะให้มินนี่ไปหาเฮียที่เพนต์เฮาส์ รึเฮียมาหามินนี่ที่คอนโดดีคะ” มินนี่ตอบไปอีกเรื่องเพราะฉันมั่นใจว่ายังไงฉันก็จะทำแบบนี้

“กลับไปคิดก่อนดีไหม” ภีมท้วงติงเธออีกครั้ง

“ไม่ค่ะ มินนี่ตัดสินใจแล้ว เฮียภีมก็รู้ว่ามินนี่ชอบเฮียมากขนาดไหน ถ้าเฮ่ยมัวแต่บอกให้มินนี่ตัดใจ และไปมีแฟนที่เป็นคนอื่น บอกตรงๆ ว่ามินนี่ทำไม่ได้หรอกนะคะ ให้มินนี่ได้ลองเถอะ ถ้าสุดท้ายแล้วมินนี่เปลี่ยนใจเฮียไม่ได้จริงๆ จะเป็นมินนี่เองที่เดินออกมา และจะไม่งอแงให้เฮียรับผิดชอบอะไรหรอก อย่างน้อยมันก็จะได้ไม่ค้างคาใจ”

“มันจะไม่เจ็บไปมากกว่าเดิมเหรอมินนี่ ที่เฮียอยากให้เราคิดดีๆ ก่อน” ภีมรู้ใจตัวเองว่าเธอเปลี่ยนเขาไม่ได้หรอก ก็เลยอยากจะเตือน ว่าเอาใจลงไปเล่นมากไปมีแต่จะเสียใจเปล่าๆ

“เฮียพูดแบบนั้นเพราะเฮียยังไม่เคยชอบใครจริงๆ ใช่ไหมคะ ชอบที่แบบว่าถึงจะเจ็บก็จะยอมแลก” มินนี่มองสบตาเขาเพื่อสื่อความในใจว่าฉันรู้สึกกับเขามากขนาดไหน

แบบนี้ไม่ดีเลย ถ้าเธอเสียใจ เขาจะรู้สึกผิดอีก ภีมไตร่ตรองถึงผลเสียที่จะตามมา

“เฮียภีมอย่ากังวลสิคะ มินนี่ตัดสินใจแล้ว บอกว่าจะไม่ทำให้เฮียรู้สึกไม่ดีหรอกนะคะ ก็จะทำแบบนั้นจริงๆ ปลายทางจะเป็นยังไง มันจะเป็นเพราะมินนี่เลือกเอง มินนี่จะทำตามกฎระหว่างเรา”

ภีมพยักหน้า เอาเถอะ ห้ามยังไงเด็กดื้ออย่างมินนี่ก็ไม่ฟังเขาอยู่ดี ถ้ามันจะจบแบบไหนก็คงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องขออนาคตไป

“เฮียยังไม่กลับใช่ไหมคะ”

“อืม!”

“งั้นมินนี่ทานข้าวเสร็จขอไปรอที่เพนต์เฮาส์ของเฮียได้ไหมคะ คืนนี้จะได้นอนกับเฮีย” เธอยิ้มหวานพูดกับเขา

“อืม!”

ภีมรับคำและพิมพ์ รหัสเข้าบ้านให้เธอทางข้อความ

“ที่เพนต์เฮาส์เฮียไม่ได้ซ่อนใครไว้ใช่ไหมคะ”

“ไม่มีหรอก”

“แล้วเฮียจะกลับกี่โมงคะ”

“ค่ำๆ จะไปลองรถก่อน”

“นานจัง ไม่อยากอยู่คนเดียวนานๆ เฮียรีบกลับหน่อยได้ไหมคะ”

“ไม่ได้” ภีมตอบแล้วก็หันไปยุ่งกับงานของเขาต่อ

มินนี่ย่นจมูกใส่หลังคนตัวโต คืนนี้เถอะเฮียภีม จะเสร็จมินนี่แล้ว รู้ตัวไว้ด้วย เล่นตัวดีนัก ฉันคิดแล้วยิ้มอดจินตนาการถึงเรื่องนั้นไม่ได้ คิดแล้วสยิวขึ้นมาเลยแฮะ เขาแนบชิดกับฉันแบบที่ไม่ใส่เสื้อผ้า โอ๊ย! คิดแล้วเสียว

“มินนี่…มินนี่”

“คะ?”

“เหม่ออะไรอาหารมาส่งแล้ว เราไปรับหน่อย”

“อ๋อ! ค่ะ”