Home / มาเฟีย / กรงรักพยัคฆ์ร้าย / 7 ฝันร้ายในกรงใจ

Share

7 ฝันร้ายในกรงใจ

last update publish date: 2026-01-20 05:08:15

ฤทธิ์ยานอนหลับดึงสติของจันทร์เจ้าให้จมดิ่งลงสู่ความมืดมิด... แต่มันไม่ใช่ความสงบ มันคือนรกขุมเดิมที่ตามหลอกหลอนเธอมากว่าสิบปี

ซ่า... ซ่า...

เสียงสายฝนกระหน่ำผสมกับกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง ภาพพ่อแม่คุกเข่าอ้อนวอนท่ามกลางโคลนตมฉายชัดขึ้นมาเหมือนหนังม้วนเดิม

"นายท่าน... ผมไม่มีเงิน... อย่าทำเมียผม..."

ปัง! ปัง!

เสียงปืนสองนัดดังขึ้นท่ามกลางสายฝน ร่างของพ่อแม่ล้มฟุบ เลือดสีแดงฉานไหลทะลักนองพื้น ดวงตาที่เคยจ้องมองเธอด้วยความรักเบิกโพลงค้าง... ไร้แววชีวิต

ภาพตัดวูบ... กลายเป็นมือที่ขาวสะอาดของเด็กหนุ่มลูกครึ่งที่ยื่นมากลางความมืด

"มากับอยู่ฉัน... ชีวิตเธอเป็นของฉัน"

เธอคว้ามือคู่นั้นไว้ ยอมถวายวิญญาณเป็นทาสรับใช้ ฝึกฝนเจียนตาย ยอมเปื้อนเลือดเพื่อปกป้องเขา... ผู้ชายที่ชื่อคามิน

แต่แล้วภาพฝันก็บิดเบี้ยว... กลายเป็นภาพบาดตาที่กรีดลึกลงกลางใจ

คามิน... กำลังกอดจูบกับผู้หญิงอื่น นีน่า... หรือใครต่อใครในชุดวับแวม เสียงหัวเราะหยอกล้อ เสียงครางกระเส่าดังระงม ส่วนเธอยืนเป็นหุ่นยนต์เฝ้าหน้าประตู มองผ่านกระจกใส... เป็นได้แค่หมาเฝ้าบ้านที่ห้ามมีความรู้สึก

สายตาที่เขามองพวกหล่อน... หวานฉ่ำ อ่อนโยน

แต่สายตาที่มองมาที่เธอ... ว่างเปล่า เย็นชา เหมือนมองปืนกระบอกหนึ่ง

เจ็บ... มันเจ็บจนหายใจไม่ออก...

บนเตียงคนไข้ VVIP ร่างบางเริ่มดิ้นพล่าน กระสับกระส่าย เหงื่อกาฬแตกพลั่กท่วมตัวจนชุดคนไข้เปียกชุ่ม มือเล็กจิกเกร็งกำผ้าปูที่นอนแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว

"บอส... อย่า... อย่าไป..."

เสียงละเมอแหบพร่าดังลอดไรฟัน จันทร์เจ้าส่ายหน้าไปมาบนหมอนอย่างทรมาน

กึก!

คามินที่เพิ่งเดินกลับเข้ามาพร้อมถาดข้าวต้มชะงักกึก เขารีบวางถาดกระแทกโต๊ะจนน้ำซุปกระฉอก ก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปที่เตียงทันที

"จันทร์เจ้า!" เขาเขย่าไหล่เธอเบาๆ สัมผัสได้ถึงไอร้อนผ่าวที่แผ่ออกมา "จันทร์เจ้า! เป็นอะไร... ฝันร้ายเหรอ! ตื่นสิ!"

"ฮือ... พ่อจ๋า... แม่จ๋า..."

เสียงสะอื้นไห้ปานจะขาดใจหลุดออกมา น้ำตาเม็ดโตไหลทะลักเปรอะแก้มซีดเซียว ร่างกายสั่นเทาเหมือนลูกนกตกน้ำ

"มารับหนูที... หนูเหนื่อย... ฮึก... หนูไม่อยากอยู่แล้ว..."

คามินตัวแข็งทื่อ มือที่จะเอื้อมไปเช็ดน้ำตาชะงักค้าง... คำตัดพ้อแผ่วเบานั้นเหมือนมีดที่กรีดลงกลางใจเขาช้าๆ

"จันทร์เจ็บ... ฮือ..." เธอยังคงเพ้อทั้งที่ตายังหลับพริ้ม กำแพงความเข้มแข็งที่สร้างมาทั้งชีวิตพังทลายลงยามไร้สติ "เขาไม่รักจันทร์... เขาเห็นจันทร์เป็นแค่มีด... ฮึก... แค่เครื่องมือ..."

คำพูดนั้นตบหน้าคามินจนชาไปทั้งแถบ

เขามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาพร่ามัว... เด็กที่เขาเลี้ยงมากับมือ เด็กที่ยอมตายแทนเขาได้โดยไม่ลังเล... ที่ผ่านมาเธอยิ้มรับคำสั่งตลอด แต่ข้างในใจกลับพังยับเยินขนาดนี้เชียวเหรอ?

ตลอดเวลา... เขาคือคนถือมีดกรีดหัวใจเธอซ้ำๆ สินะ

"บ้าเอ๊ย..." คามินสบถเสียงสั่น นัยน์ตาคมกริบแดงก่ำด้วยความรู้สึกผิดที่อัดแน่นจนจุกอก

เขาทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง สอดแขนแกร่งช้อนร่างที่สั่นเทาขึ้นมาแนบอก กอดรัดเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะสลายหายไป ลูบหัวลูบหลังปลอบประโลมอย่างที่ไม่เคยทำให้ใคร

"ชู่ววว... ไม่ร้อง... ไม่ร้องนะคนเก่ง" คามินกระซิบชิดใบหู เสียงทุ้มสั่นเครือ "ฉันอยู่นี่... พี่อยู่นี่แล้วจันทร์เจ้า"

"ฮือ... แม่จ๋า... อย่าทิ้งหนู..."

"ฉันไม่ใช่แม่... แต่ฉันจะไม่ทิ้งเธอไปไหน..." คามินกดจูบลงบนผมชื้นเหงื่อซ้ำๆ "พ่อแม่เธอก็ห้ามมารับ... เธอต้องอยู่กับฉัน อยู่ให้ฉันรัก อยู่ให้ฉันชดใช้... เข้าใจไหมจันทร์เจ้า!"

ความอบอุ่นจากอ้อมกอดที่คุ้นเคยเริ่มแทรกซึมผ่านฝันร้าย ร่างที่เคยดิ้นรนทุรนทุรายค่อยๆ สงบลง เสียงสะอื้นฮักเริ่มแผ่วเบา เหลือเพียงเสียงหอบหายใจและจังหวะหัวใจที่เต้นรัวเร็วแนบอกเขา

คามินกอดเธออยู่อย่างนั้น... เนิ่นนานจนแน่ใจว่าเธอหลับสนิทไปแล้วจริงๆ

เขาผละออกเล็กน้อยเพื่อมองใบหน้าที่ยังเปื้อนคราบน้ำตา นิ้วโป้งหนาค่อยๆ เกลี่ยเช็ดแก้มใสอย่างทะนุถนอมที่สุดเท่าที่ผู้ชายหยาบกระด้างคนหนึ่งจะทำได้

"ใครบอกว่าฉันไม่รัก... หึ"

เขาพึมพำกับคนที่หลับใหล นัยน์ตาฉายแววเจ็บปวดระคนรักใคร่อย่างปิดไม่มิด

"ฉันรักเธอ... รักจนจะเป็นบ้าตายห่าอยู่แล้ว... ยัยเด็กโง่"

คามินโน้มใบหน้าลงต่ำ ประทับริมฝีปากลงบนเรียวปากอิ่มที่แห้งผาก แผ่วเบา อ่อนโยน และหนักแน่นดั่งคำสาบาน

"นับจากนี้... ฉันจะไม่ยอมให้ฝันร้ายหน้าไหนมาทำร้ายเธอได้อีก... ไม่ว่าจะตอนหลับ หรือตอนตื่น"

เขากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ซบหน้าลงกับไหล่เล็กของเธอ

"รีบตื่นขึ้นมานะจันทร์เจ้า... ตื่นมาฟังคำว่ารักจากปากฉัน... ตื่นมาให้ฉันได้ดูแลเธอบ้าง... นะครับ"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • กรงรักพยัคฆ์ร้าย   ตอนที่​ 62 กับดัก

    แนวป่ารกครึ้มเบื้องหลังกำแพงสูงชันของคฤหาสน์ท่านกวีเสียงลมหวีดหวิวปะทะยอดไม้จนเอนลู่ 'เสือ' ขยับชุดพรางสีดำเข้มย่อตัวต่ำ ปลายเท้าบดลงบนใบไม้แห้งด้วยจังหวะที่เงียบเชียบจนแทบไม่ได้ยินเสียง สัญชาตญาณที่สั่งสมมาทั้งชีวิตทำให้เขาหยุดกึก จมูกฟืดฟาดสูดกลิ่นที่ผิดแปลกไปจากป่า"หึ... ออกมาเถอะไอ้หนู" เสือเปรยขึ้น น้ำเสียงแหบพร่าแต่ทรงพลัง "แอบยังไงให้กูได้กลิ่นสาบโคลนล่ะหืม กลิ่นมึงมันเหม็นหึ่งจนกูปวดจมูกไปหมดแล้ว"ฟึ่บ!เงาดำสายหนึ่งดีดตัวพุ่งลงมาจากยอดสนสูงชะลูด เท้าคู่นั้นแตะพื้นดินดัง ปึก เพียงเบาๆ กระทิงในสภาพหน้าเปื้อนสีพลางขยับคอไปมาจนกระดูกลั่น ยิ้มกวนประสาทถูกจุดขึ้นที่มุมปาก"โห... จมูกดีสมชื่อหมาล่าเนื้อเลยนะลุงแก่ขนาดนี้แล้ว นึกว่านอนแช่น้ำมันมวยเลี้ยงหลานอยู่บ้านซะอีก ออกมาตากน้ำค้างดึกๆ แบบนี้ ไม่กลัวปวดเข่าเหรอครับ?""ปากดีนะมึง...เด็กเมื่อวานซืนอย่างมึงคงยังไม่เคยเห็นล่ะสิ ว่าเวลาเสือมันขย้ำคอเหยื่อ... เสียงกระดูกมันหักดังยังไง""ไม่อยากเห็น และไม่อยากฟังนิทานก่อนนอนด้วย!"กระทิงยักไหล่กวนๆ ก่อนจะถีบตัวออกวิ่งหายเข้าไปในดงหนามทันที"เฮ้ย! จะหนีไปไหนไอ้ลูกหมา!"เสือคำรามลั่น วิ

  • กรงรักพยัคฆ์ร้าย   61 เพลิงโทสะ ณ คฤหาสน์กวี

    ห้องทำงานส่วนตัว ท่านกวี คฤหาสน์หรูชานเมืองเพล้ง!!เสียงแจกันลายครามราคาแพงถูกขว้างกระทบผนังจนแตกกระจายเศษกระเบื้องเกลื่อนพื้น ตามมาด้วยเสียงตวาดก้องที่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดของเจ้าของบ้าน"มันเกิดอะไรขึ้นวะ!!? ใครบอกกูได้บ้างว่ามันเกิดเหี้ยอะไรขึ้น!!"ท่านกวียืนสั่นไปทั้งร่างด้วยความโกรธจัด ปลายนิ้วที่ชี้หน้าลูกน้องสั่นระริกจนควบคุมไม่ได้"ผะ... ผมขอโทษครับท่าน... สายข่าวเรารายงานพลาด... ในโกดังนั่นไม่มีของกลางเลยครับ มีแต่ของบริจาค...""พลาด! พลาดอีกแล้วเหรอวะ!กูสั่งให้มึงเอา DSI ไปถล่มมัน! กะจะยัดข้อหาค้าอาวุธให้มันจมดิน! แต่มึงกลับไปเจอตุ๊กตาหมีเนี่ยนะ!? มึงจะให้กูเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!""แล้วไอ้ข่าวลือนรกนั่นอีก!" ท่านกวีกัดฟันกรอด หยิบแฟ้มเอกสารปึกหนึ่งขว้างใส่หน้านายตำรวจ "แฟ้มประวัติบำบัดจิตเหี้ยนี่มันมาอยู่ในตู้เซฟได้ยังไง! ใครเป็นคนต้นคิดปล่อยข่าวว่ากูเป็นโรคจิต!?""คะ... คือ... มันเป็นกับดักครับท่าน... ไอ้คามินมันวางยาเรา... ตอนนี้ข่าวลือแพร่ไปทั่วกรมแล้วครับว่าท่าน... เอ่อ...""ว่ากูบ้ากาม! ว่ากูวิปริต! ใช่ไหม​ ไอ้คามิน... ไอ้เด็กเมื่อวานซืน... มึงกล้าลูบคมกูขนาดนี้เลยเหร

  • กรงรักพยัคฆ์ร้าย   ตอนที่ 60 นายแพทย์ยังต้องกุมขมับ

    ทางเดินเชื่อม ชั้น 16 (โซนพักฟื้น VIP)บรรยากาศชั้นนี้ต่างกับ ชั้น 17 ราวฟ้ากับเหว ที่นี่ตกแต่งโทนสีครีมอุ่นละมุนตา แถมยังมีเสียงหัวเราะใสๆ ของเด็กน้อยดังเจื้อยแจ้ว​"พี่จันทร์เจ้าขาาาา~"​เด็กหญิงตัวน้อยในชุดสีชมพูวิ่งโถมเข้าหาแขกคนโปรดทันที "อุ๊ย! น้องพิมพ์ใจ!"จันทร์เจ้าย่อตัวลงรับแรงปะทะพลางรวบสาวน้อยเข้ามากอด ความอำมหิตที่เคยมีเมื่อครู่เลือนหายไป เหลือเพียงรอยยิ้มกว้างที่ดูอ่อนโยนเสียจนคนมองตามไม่ทัน"คิดถึงพี่จันทร์เจ้าที่สุดเลยยยย~" เด็กน้อยซุกไซ้หอมแก้มซ้ายขวาอย่างออเซาะ "วันนี้พี่จันทร์เจ้าสวยจังเลยค่า เหมือนเจ้าหญิงเอลซ่าเลย""ปากหวานจริงนะตัวแค่นี้... ได้เชื้อพ่อมาเต็มๆ เลยสิเรา" จันทร์เจ้าหัวเราะคิกคัก บิแก้มยุ้ยๆ ด้วยความมันเขี้ยว "แล้วแม่แพรวาอยู่ไหนคะ?""อยู่ในห้องค่าาา กำลังปอกแอปเปิ้ลอยู่"จันทร์เจ้าอุ้มแม่หนูน้อยขึ้นแนบอก เดินดุ่มๆ เข้าไปในห้องพักฟื้นที่แพรวาภรรยาคนสวยของหมอคิมกำลังจัดเตรียมของว่าง"อ้าว! คุณจันทร์เจ้า... มาเงียบๆ แพรตกใจหมดเลย""พอดีแวะมาทำธุระกับคุณคามินข้างบนน่ะค่ะ เลยแวบมาขโมยลูกสาวแพรไปกอดให้หายคิดถึงซะหน่อย"เสียงหัวเราะคิกคักดังลอดออกมานอกห้อ

  • กรงรักพยัคฆ์ร้าย   ตอนที่​ 59 เกมล่อเป้า

    ณ โกดังสินค้าท่าเรือหมายเลข 4เสียงไซเรนหวีดหวิวบาดหูผสมกับเสียงรองเท้าคอมแบทนับร้อยคู่กระทบพื้นคอนกรีต เจ้าหน้าที่ DSI และหน่วยสวาทพังประตูบุกเข้าชาร์จโกดังตามสายข่าวที่ได้รับมาแบบด่วนจี๋"เคลียร์! ทางขวาเคลียร์!""ทางซ้ายเคลียร์!""หัวหน้าครับ! เจอลังไม้ต้องสงสัยทางนี้ครับ!" เสียงลูกน้องตะโกนเรียกจากมุมมืดนายตำรวจยศสูงรีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้าไป สีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง หวังจะเจอ M16 หรือยาเสพติดล็อตใหญ่ที่จะเอาผิดคามินให้ดิ้นไม่หลุด"งัดเลย! งัดเดี๋ยวนี้!"แกร๊ก ปัง!ฝาลังไม้ถูกงัดเปิดออก แต่สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาทำเอาทุกคนยืนบื้อ"ตุ๊กตาหมี?" หัวหน้าชุดจับกุมหยิบตุ๊กตาขึ้นมาบีบจนดัง ปี๊บ "อะไรวะเนี่ย!""ลังนี้ก็นมผงครับหัวหน้า""ทางนี้มีแต่ผ้าอ้อมบริจาคครับ!""โธ่เว้ย!" นายตำรวจปาตุ๊กตาลงพื้นอย่างหัวเสีย "ไหนสายข่าวบอกคลังแสงไงวะ! ทำไมกลายเป็นมูลนิธิเด็กกำพร้าไปได้!"ถัดออกไปไม่ไกล วิทย์ยืนพิงรถยุโรปสีดำ กอดอกมองความวุ่นวายพลางกดโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหู สีหน้าเรียบเฉยเหมือนดูละครลิง"ครับบอส... หมาตื่นตูมกันใหญ่เลยครับ... ใช่ครับ มีแต่ของบริจาค... ครับ ผมจัดการต่อเอง"วิทย์วางสาย เดินล้วงกร

  • กรงรักพยัคฆ์ร้าย    ตอนที่ 58 ผีเน่ากับโลงผุ... คู่สร้างคู่สมแห่งวงการมาเฟีย

    ในห้องนั่งเล่นรับรองวิทย์... มือขวาคนสนิทของคามินยืนกอดอกจิบกาแฟดำ มองดูหน้าจอมือถือที่มีรายงานสรุปเหตุการณ์เมื่อคืนส่งเข้ามาไม่ขาดสาย ข้างๆ เขาคือพล และกลุ่มบอดี้การ์ดชุดดำที่ยืนสงบนิ่งรอคำสั่ง"เฮ้อ..." วิทย์ถอนหายใจยาว วางแก้วกาแฟลง "กูละเชื่อเขาเลยจริงๆ""เรื่องอะไรครับพี่วิทย์" พลถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "เรื่องยัยคุณหนูวิภาวีเหรอ""เออ..." วิทย์พยักหน้า สีหน้ากึ่งทึ่งกึ่งสยอง "มึงลองคิดดูนะไอ้พล... คนปกติเวลาโดนศัตรูวางยา หรือโดนแย่งแฟน เขาทำไงกัน? ... ยิงทิ้ง ซ้อมให้น่วม หรือประจานลงโซเชียล""ก็ประมาณนั้นมั้งครับ""แต่นายเรากับว่าที่นายหญิง... ไม่ใช่คนปกติว่ะ" วิทย์แค่นหัวเราะ หันมามองลูกน้อง "เล่นลากกันไปซัดกันนัวเนียต่อหน้าศัตรู... เอากันโชว์สดๆ ให้คนร้ายดูจนอกแตกตาย... กูถามจริง ในโลกนี้มีใครเขาแก้แค้นกันด้วยวิธีนี้บ้างวะ?"พลทำหน้าพะอืดพะอมปนขำ "โหดสัตว์... จิตวิทยาสุดๆ เลยพี่ แบบนี้เจ็บกว่าโดนตบอีกนะผมว่า ศักดิ์ศรีป่นปี้หมด""ก็นั่นน่ะสิ..." วิทย์ส่ายหน้า ยิ้มมุมปาก "กูถึงบอกไงว่าผีเน่ากับโลงผุมันเป็นของคู่กัน... บอสเราก็ดิบเถื่อนอยู่แล้ว มาเจอคุณจันทร์เจ้าที่บทจะร้ายก็

  • กรงรักพยัคฆ์ร้าย   57 แมวน้อยขี้อ้อนในอ้อมกอด Nc++

    คามินดึงร่างอ่อนปวกเปียกของจันทร์เจ้าเข้ามาในอ้อมกอด จัดท่าทางให้เราทั้งคู่นอนตะแคงหันหน้าเข้าหากัน เขาค่อยๆ ยกขาเรียวข้างหนึ่งของเธอขึ้นพาดเอวสอบ เปิดทางให้จุดกึ่งกลางกายแนบชิดกันสนิท"ช้าๆ นะคนดี..." เขากระซิบเสียงนุ่มคามินค่อยๆ ดันตัวตนที่ยังคงแข็งขึงเข้าไปในช่องทางรักที่บวมช้ำแต่ฉ่ำลื่นอย่างช้าๆ ทะนุถนอมซวบบบ"อื้อออ... ซี๊ดดดด... ขนลุก... จันทร์ขนลุกไปหมดแล้ว..."จันทร์เจ้าครางเสียงสั่นเครือ ซุกหน้าเข้ากับแผงอกกว้างของเขา ร่างกายสั่นสะท้านเบาๆ เมื่อความอุ่นร้อนเติมเต็มเข้ามาจนสุด สัมผัสของเนื้อแนบเนื้อในท่านี้มันช่างวาบหวามและอบอุ่นหัวใจอย่างประหลาด"พี่คามี่ขา..." เธอเรียกชื่อเล่นเขาเสียงหวานหยดเยิ้มเหมือนเด็กน้อยอ้อนขอขนม "จันทร์เสียวเหลือเกิน... ที่รักของจันทร์... อื้อออ... มันดีเหลือเกิน... ดีที่สุดเลย..."เธอพร่ำเพ้อราวกับคนละเมอ แขนเล็กโอบกอดรอบคอเขาแน่น ฝังจมูกลงสูดกลิ่นกายชายหนุ่มฟอดใหญ่ ขาที่พาดเอวเขาไว้ออกแรงรัดเบาๆ ตามจังหวะการขยับคามินเริ่มขยับสะโพกเข้าออกเนิบนาบ นุ่มนวลแต่หนักแน่นทุกจังหวะการสอดใส่ เขาจ้องมองใบหน้าหวานที่หลับตาพริ้ม แก้มแดงปลั่ง ปากเจือสีระเรื่อเผ

  • กรงรักพยัคฆ์ร้าย   ตอนที่ 26 ความทรงจำตอนอาบน้ำ

    ซ่าาาาา...เสียงน้ำจากฝักบัวไหลซู่ลงมากระทบพื้นหินอ่อน ควันขาวจากไอร้อนลอยอบอวลจนกระจกบานใหญ่ขึ้นฝ้าขาวโพลน"หันหลังมา..." คามินสั่งเสียงทุ้ม แข่งกับเสียงน้ำจันทร์เจ้าหมุนตัวตามคำสั่งอย่างว่าง่าย ปล่อยให้เรือนผมเปียกลู่แนบไปกับแผ่นหลัง เธอยืนนิ่ง หลับตาพริ้ม ปล่อยให้ความอุ่นของน้ำชำระล้างคราบเหงื่

    last updateLast Updated : 2026-03-21
  • กรงรักพยัคฆ์ร้าย   ตอนที่ 21 แก้วตาดวงใจของมาเฟีย

    กลิ่นคาวโลกีย์จางหายไป เหลือเพียงกลิ่นบุหรี่จางๆ ผสมน้ำหอมผู้ชายที่เป็นเอกลักษณ์ของคามิน... กลิ่นที่สำหรับจันทร์เจ้าแล้ว มันคือบ้านที่ปลอดภัยที่สุดในโลกเธอนอนตะแคงซบหน้าลงกับแผงอกเปลือยที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ฟังเสียงหัวใจเขาเต้น ตึกตัก... ตึกตัก... เหมือนเพลงกล่อมเด็กที่ทำให้พายุในใจเธอสงบลง มือเรี

    last updateLast Updated : 2026-03-20
  • กรงรักพยัคฆ์ร้าย   ตอนที่ 24 คำขาดของเมียมาเฟีย

    กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งผสมกลิ่นอับชื้นในห้องใต้ดิน แสงไฟส่องลงมากระทบร่างโชกเลือดของหัวหน้านักฆ่าที่ถูกมัดตรึงกับเก้าอี้เหล็ก หน้าตาปูดบวมจนจำเค้าเดิมไม่ได้จันทร์เจ้ายืนกอดอกมองด้วยสายตาว่างเปล่า มือเรียวควงมีดคาร์รามบิทเล่นไปมา ชวิ้ง... ชวิ้ง..."กูถามครั้งสุดท้าย..." น้ำเสียงเธอราบเรียบ แต่เย็นยะเ

    last updateLast Updated : 2026-03-21
  • กรงรักพยัคฆ์ร้าย   ตอนที่ 28 มารผจญในคาสิโน

    โซน VIP หลังร้าน ดิ เอ็มเพอเรอร์ คาสิโนเอี๊ยด...รถตู้กันกระสุนสีดำมันขลับแล่นเข้ามาจอดเทียบท่าอย่างนิ่มนวล ประตูสไลด์เปิดออกอัตโนมัติ คามินก้าวลงมาด้วยสีหน้าเรียบตึง แม้ร่างกายจะล้าจากศึกหนักเมื่อครู่ แต่แววตาพยัคฆ์ยังคงตื่นตัว"เช็คความเรียบร้อย 10 นาที... แล้วกลับ" คามินหันไปสั่งลูกน้องจันทร์เ

    last updateLast Updated : 2026-03-22
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status