Share

บทลงโทษที่แสนหวาน

last update Tanggal publikasi: 2026-11-15 19:36:02

บทที่ 12: พันธนาการใต้ไฟราคิน

ลีโอซุกใบหน้าลงกับเนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจระส่ำ บดเบียดริมฝีปากและริมฝีปากร้อนผ่าวลงบนผิวเนื้อนวลละเอียด ขบเม้มและดูดดึงจนเกิดรอยรักสีกุหลาบซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"อ๊ะ... ลีโอ... อื้อ!"

เขมิกาแอ่นอกเกร็งร่าเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุจากริมฝีปากและลิ้นร้อนที่รุกรานอย่างเอาแต่ใจ สองมือบางสอดประสานเข้าไปในกลุ่มผมสั้นนุ่มของชายหนุ่ม บีบเกร็งตามจังหวะการละเลงความซ่านซาบที่เขาประเคนให้ ฝ่ามือหนาของบอดี้การ์ดหนุ่มลูบไล้ต่ำลงมาจากหน้าท้องเนียนนุ่ม สอดแทรกผ่านชั้นในตัวจิ๋วเข้าไปสัมผัสกับความเปียกชื้นและอุ่นร้อนที่ใจกลางความเป็นหญิง ปลายนิ้วยาวสอดประคองและสลายความดื้อรั้นของเธอด้วยจังหวะที่ทั้งหนักแน่นและเชี่ยวชาญ

"... ลีโอ... อะ... อ๊า!"

เสียงหวานครางระส่ำไม่เป็นภาษายามที่เขาเพิ่มจังหวะนิ้วและแรงบดเบียด ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าหวานที่ปรือฉ่ำไปด้วยอารมณ์เสน่หา ร่างบางสั่นเกร็งไปตามแรงอารมณ์ที่เขาสร้างขึ้น ลีโอไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ เขากดจูบหนักแน่นลงบนริมฝีปากอวบอิ่ม ดูดดึงเอาเสียงครางหวานซาบซึ้งลงไปในลำคอ พลางเร่งจังหวะฝ่ามือให้หนักแน่นยิ่งขึ้น เพื่อตอกย้ำความเป็นเจ้าของในตัวเธออย่างสมบูรณ์แบบ ความสุขสมอันลึกล้ำพุ่งสูงขึ้นจนแตะขอบเหว เขมิกาเกร็งสะท้านไปทั้งร่าง ร้องครางออกมาสุดเสียงยามที่ความซ่านซาบพุ่งเปรี้ยงถึงจุดสูงสุด ร่างบางอ่อนระทวยอยู่บนโต๊ะทำงาน หอบหายใจระทวยในวงแขนกว้างของบอดี้การ์ดหนุ่ม

ลีโอถอนฝ่ามือออกช้าๆ ลูบไล้หน้าขาเนียนนุ่มของเธออย่างอ่อนโยน ทว่านัยน์ตาคู่คมที่ทอดมองลงมากระหายและเร่าร้อนยิ่งกว่าเดิม เขาปลดหัวเข็มขัดกางเกงของตัวเองออกเสียงดัง กริ๊ก ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าเธอในสภาพที่พร้อมจะตักตวงทุกสิ่งทุกอย่าง

"นั่นแค่บทลงโทษเริ่มต้นครับ..." ลีโอเอ่ยเสียงพร่าต่ำชิดมุมปาก "ต่อจากนี้... คือของจริงครับ

ลีโอจ้องมองเรือนร่างระหงที่กำลังสั่นระท้านและหอบหายใจระสับอยู่บนโต๊ะทำงาน นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ไปด้วยความคลั่งไคล้ยามเห็นนายหญิงผู้เคยเย่อหยิ่งหมดแรงอยู่ใต้ร่างของเขา เขายังไม่ยอมปล่อยให้เธอได้พักแม้แต่วินาทีเดียว...

ฝ่ามือหนาคว้าขาสวยเรียวยาวทั้งสองข้างของเขมิกาให้แยกออกกว้างขึ้น ก่อนจะค่อยๆ ถลกชุดเดรสหรูและปลดชั้นในตัวจิ๋วออกให้พ้นทาง เผยความงดงามและจุดอ่อนไหวที่เปียกชื้นอุ่นร้อนให้ปรากฏแก่สายตาเต็มๆ

"ลีโอ... จะ ทำอะไร..." เขมิกาพึมพำเสียงพร่าพราย ใบหน้าหวานเห่อร้อนจนแทบไหม้เมื่อเห็นบอดี้การ์ดหนุ่มคุกเข่าลงตรงกลางระหว่างขาของเธอ

ลีโอไม่ตอบ คำตอบของเขาคือการแทรกตัวเข้ามาประชิด โน้มใบหน้าคมเข้มลงไปจนลมหายใจอุ่นร้อนรดลงบนจุดไวต่อสัมผัส เขมิกาสะดุ้งเฮือก พยายามจะรวบขาเข้าหากันด้วยความวูบวาบ แต่ฝ่ามือหนาของเขากลับล็อกตรึงสะโพกมนของเธอไว้แน่นกับขอบโต๊ะ

"ลีโอ... อ๊ะ!"

เสียงหวานกลายเป็นเสียงร้องครางหลุดออกมาทันที ยามที่ ลิ้นร้อน สากนิดๆ ของลีโอปาดโลมเลียลงบนจุดอ่อนไหวอย่างหนักแน่นและจงใจ!

สัมผัสชื้นแฉะและอุ่นร้อนที่จู่โจมอย่างกะทันหันทำเอาเขมิกาเกร็งกระตุกไปทั้งร่าง ปลายนิ้วเท้าเกร็งเชิด มือบางทั้งสองข้างไขว่คว้าหาที่ยึดเหนี่ยวจนสอดประสานเข้าไปในกลุ่มผมสั้นนุ่มของเขา บีบเกร็งแน่นตามจังหวะที่ชายหนุ่มเริ่มละเลงลิ้นรุกราน

"อื้อออ... ลีโอ... อะ... อย่า..."

ยิ่งเธอร้องประท้วง ลีโอยิ่งตักตวงความหวานอย่างเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนของบอดี้การ์ดหนุ่มปรนเปรอและตอกย้ำจุดกระสันด้วยจังหวะที่ทั้งเร่งเร้าและหนักสลับเบา เขาต้อนความซ่านซาบไล่เรียงตั้งแต่ส่วนล่างขึ้นมายังจุดอ่อนไหวสะท้านทรวง ดูดดึงและหยอกเย้าจนเขมิกาบิดเกร็งสะโพกหนีไม่พ้น

เสียงโลมเลียชื้นแฉะผสมผสานกับเสียงครางระส่ำของนายหญิงตระกูลใหญ่ดังระงมไปทั่วห้องพักVIP ลมหายใจร้อนผ่าวของชายหนุ่มที่เป่ารดลงบนเนื้อสาว ยิ่งเร่งความดื้อรั้นในกายเธอให้ละลายหายไป เหลือไว้เพียงความอยากยินยอมให้เขาครอบครอง

"อ๊ะ... อ๊า! ไม่ไหว... สิง... ฉันจะ..."

ลีโอรู้ทันทีว่าเธอใกล้จะแตะขอบฟ้าอีกครั้ง เขากระชับสะโพกบางไว้แน่น เร่งจังหวะการใช้ลิ้นและบดเบียดริมฝีปากลงไปอย่างรุนแรงและรวดเร็ว ราวกับต้องการสูบกลืนทุกลมหายใจและความรู้สึกของเธอมาเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว!

"ฮึ่ก... อ๊างงง!"

ร่างระหงเกร็งสะท้านสุดตัว แอ่นอกรับความสุขสมอันลึกล้ำยามที่ไฟราคะปะทุขึ้นจนถึงจุดสูงสุด เขมิกาครางออกมาสุดเสียง ปล่อยให้ความซ่านซาบพุ่งเปรี้ยงไหลผ่านทั่วร่าง ขณะที่ลีโอยังคงดูดดึงและซึมซับทุกลูกคลื่นอารมณ์ของเธอจนหยดสุดท้ายอย่างละเมียดละไม

เมื่อความเกร็งสั่นเริ่มผ่อนคลายลง ชายหนุ่มจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา สบสายตากับเขมิกาที่นอนปรือฉ่ำ หมดแรงอยู่บนโต๊ะ ริมฝีปากหยักของเขาวาววับไปด้วยความเปียกชื้นที่ตักตวงมาจากกายเธอ

ลีโอยันตัวขึ้นมาจูบซับเหงื่อซึมที่หน้าผากเนียน ก่อนจะบดจูบลงบนริมฝีปากอวบอิ่มของเธออีกครั้ง ถ่ายทอดรสชาติหวานล้ำที่เขากรอกดื่มลงไปคืนกลับให้เธอได้สัมผัส

"จำรสชาตินี้ไว้นะครับคุณหนู..." ลีโอกระซิบเสียงทุ้มพร่าดุดันชิดมุมปาก.....>>>

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • กรงรักร้ายนายบอร์ดี้การ์ดเย็นชา   การยึดครองที่แท้จริง

    ความมืดมิดภายในห้องนอนกว้างถูกแต่งแต้มด้วยแสงจันทร์สลัวที่ส่องลอดผ่านผ้าม่านโปร่งสีเข้ม ทว่าบรรยากาศรอบกายกลับไม่ได้เย็นเยียบตามธรรมชาติ หากแต่ระอุร้อนไปด้วยไอร้อนแห่งอารมณ์ที่พวยพุ่งขึ้นราวกับลาวาใต้พื้นพิภพ ลมหายใจร้อนผ่าวของลีโอรดลงบนแก้มเนียนของเขมิกาอย่างใกล้ชิด ทุกตารางนิ้วในระยะประชิดนี้เต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันบ้าคลั่งและไฟหึงหวงที่แผดเผาจนแทบหลอมละลาย นัยน์ตาคู่คมกริบของบอดี้การ์ดหนุ่มที่เคยทำหน้าที่สวมหน้ากากนิ่งเฉย เยือกเย็น และไร้ความรู้สึกมาโดยตลอด บัดนี้กลับเปลือยเปล่า เปิดเผยความคลั่งไคล้และความต้องการที่จะครอบครองเธอแต่เพียงผู้เดียวออกมาจนหมดสิ้น"นายมันคนงี่เง่า... ลีโอ..."เขมิกาเค้นเสียงประท้วงออกมาจากลำคอที่แห้งผาก หยาดน้ำตาแห่งความอัดอั้นตันใจ ความหึงหวง และความน้อยเนื้อต่ำใจที่สะสมมานานเอ่อล้นคลอหน่วยดวงตาคู่สวย ก่อนจะร่วงหล่นลงมาอาบแก้มเนียน ความรู้สึกเจ็บแปลบในอกทำให้เธอไม่สามารถอดกลั้นความรู้สึกที่แท้จริงเอาไว้ได้อีกต่อไป"นายทิ้งฉันไปหาผู้หญิงคนนั้น... นายปล่อยให้มันถึงเนื้อถึงตัว ทำตัวสนิทสนมจนออกนอกหน้า นายทำเหมือนฉันเป็นแค่ธาตุอากาศ ไม่มีตัวตนอยู่ในสายตา แล้

  • กรงรักร้ายนายบอร์ดี้การ์ดเย็นชา   คำชวนที่อันตราย

    คำว่า 'ไปดื่มต่อที่คอนโดของเขม' ราวกับลูกดอกพิษที่พุ่งเจาะเข้ากลางหัวใจของลีโออย่างจัง! ลีโอยืนเกร็งแน่นไปทั้งร่าง มือหนาภายใต้ถุงมือหนังบีบถุงแบรนด์เนมในมือจนยับยู่ยี่ รังสีความกร้าวร้าวและอันตรายแผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่จนมิลินที่ยืนควงแขนอยู่ข้างๆ ถึงกับชะงักและหลุดร้องออกมาด้วยความตกใจ"ลีโอ... เป็นอะไรไปคะ? แขนคุณเกร็งจนฉันเจ็บไปหมดแล้วนะ" มิลินเอ่ยเสียงหลบ"ขออภัยครับคุณมิลิน" ลีโอเค้นเสียงตอบ นัยน์ตาคู่คมกลายเป็นสีเข้มจัดจนดูน่ากลัว เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติ "ผมเห็นบุคคลน่าสงสัยเดินอยู่รอบๆ บริเวณนี้... คุณมิลินควรรีบกลับขึ้นรถครับ"แม้ปากจะพูดเรื่องความปลอดภัย แต่สายตาคมกริบกลับจ้องมองแผ่นหลังระหงของเขมิกาที่กำลังเดินควงแขนภูมินทร์หายเข้าไปในร้านหรูด้วยความคลั่งไคล้และเครียดแค้นที่ปะทุจนแทบอกแตกตาย อยากลองดีกับผมขนาดนี้เลยใช่ไหม... คุณหนู!’ ตกกลางคืน ณ คอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง...เขมิกานั่งจิบไวน์แดงอยู่บนโซฟาหนังตัวยาวกลางห้องโถงกว้าง ภูมินทร์นั่งอยู่ข้างๆ ทั้งคู่คุยเรื่องแบบแปลนและเรื่องทั่วไปอย่างเป็นกันเอง แต่เขมิกากลับไม่มีสมาธิเลยสักนิด สายตาของเธอคอย

  • กรงรักร้ายนายบอร์ดี้การ์ดเย็นชา   ละครฉากใหม่ และแผนการลับในเงามืด

    ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศภายในห้องพักรับรองพิเศษหรือห้อง VIP ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความเร่าร้อนที่เพิ่งพัดผ่านไปได้ไม่นาน แสงไฟสลัวสีนวลตาตกกระทบลงบนเรือนร่างระหงที่กำลังนอนหอบหายใจแผ่วเบาอยู่บนโซฟาหนังตัวใหญ่ ผิวขาวเนียนละเอียดขึ้นสีระเรื่อตามร่องรอยสัมผัสหนักหน่วงที่ใครบางคนจงใจทิ้งไว้เพื่อประกาศความเป็นเจ้าของลีโอขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกำยำสมส่วนของบอดี้การ์ดหนุ่มจัดการติดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำของตนเองอย่างเชื่องช้า แววตาคมกริบที่เคยลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาและความหึงหวงบ้าคลั่งเมื่อครู่ค่อยๆ อ่อนแสงลงเมื่อทอดมองหญิงสาวตรงหน้า ฝ่ามือหนาหยาบกร้านจากการฝึกฝนอาวุธและศิลปะการต่อสู้เอื้อมลงไปดึงชายกระโปรงชุดเดรสหรูของเขมิกาลงมาคลุมเรียวขาสวยอย่างเบามือ นิ้วโป้งเกลี่ยไล้ปอยผมที่ปรกแก้มเนียนออกให้อย่างทะนุถนอม ราวกับกลัวว่าหากออกแรงมากไปเพียงนิดเดียว ตุ๊กตากระเบื้องเคลือบแสนบอบบางตรงหน้าจะแตกสลายคามือปลายนิ้วอุ่นร้อนแตะลงที่มุมปากอิ่มซึ่งบวมเจ่อขึ้นเล็กน้อยจากรสจูบอันดุดันของเขาเอง ลีโอโน้มใบหน้าลงไปประทับจูบแผ่วเบาลงบนหน้าผากมนอีกครั้ง สูบดมกลิ่นหอมหวานประจำกายของเธอให้เต็มปอดราว

  • กรงรักร้ายนายบอร์ดี้การ์ดเย็นชา   บทลงโทษที่แสนหวาน

    บทที่ 12: พันธนาการใต้ไฟราคินลีโอซุกใบหน้าลงกับเนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจระส่ำ บดเบียดริมฝีปากและริมฝีปากร้อนผ่าวลงบนผิวเนื้อนวลละเอียด ขบเม้มและดูดดึงจนเกิดรอยรักสีกุหลาบซ้ำแล้วซ้ำเล่า"อ๊ะ... ลีโอ... อื้อ!"เขมิกาแอ่นอกเกร็งร่าเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุจากริมฝีปากและลิ้นร้อนที่รุกรานอย่างเอาแต่ใจ สองมือบางสอดประสานเข้าไปในกลุ่มผมสั้นนุ่มของชายหนุ่ม บีบเกร็งตามจังหวะการละเลงความซ่านซาบที่เขาประเคนให้ ฝ่ามือหนาของบอดี้การ์ดหนุ่มลูบไล้ต่ำลงมาจากหน้าท้องเนียนนุ่ม สอดแทรกผ่านชั้นในตัวจิ๋วเข้าไปสัมผัสกับความเปียกชื้นและอุ่นร้อนที่ใจกลางความเป็นหญิง ปลายนิ้วยาวสอดประคองและสลายความดื้อรั้นของเธอด้วยจังหวะที่ทั้งหนักแน่นและเชี่ยวชาญ"... ลีโอ... อะ... อ๊า!"เสียงหวานครางระส่ำไม่เป็นภาษายามที่เขาเพิ่มจังหวะนิ้วและแรงบดเบียด ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าหวานที่ปรือฉ่ำไปด้วยอารมณ์เสน่หา ร่างบางสั่นเกร็งไปตามแรงอารมณ์ที่เขาสร้างขึ้น ลีโอไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ เขากดจูบหนักแน่นลงบนริมฝีปากอวบอิ่ม ดูดดึงเอาเสียงครางหวานซาบซึ้งลงไปในลำคอ พลางเร่งจังหวะฝ่ามือให้หนักแน่นยิ่งขึ้น เพื่อตอ

  • กรงรักร้ายนายบอร์ดี้การ์ดเย็นชา   ของรักของหวง

    หลังจากนั้นลีโอก็พาเขมมิกากลับบ้านอย่างรวดเร็ว เขมมิกาเองก็ว่าง่าย เพราะเธอเองก็ไม้ต้องการให้เขาไปเป็นบอดี้การ์ดให้กับยายมิลินเช่นเดียวกัน ร่างบางนั่งเงียบกริบอยู่ด้านหลัง ขณะที่คนขับก็ไม่ได้ปริปากเอ่ยคำใดออกมา สายตาลอบชำเลืองมองหญิงสาวที่ตอนนี้ใบหน้าสวยนั้นบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด“คุณหนูจะรับอะไรเพิ่มไหมครับ” ลีโอเอ่ยพลางเหลือบมองท่าทีอีกฝ่ายจากกระจกหลัง“ไม่”“แวะร้านสะดวกซื้อไหมครับ ช็อคโกแลตสักชิ้นไหม” เสียงนุ่มเอ่ย พลางนึกถึงตอนที่อีกฝ่ายอารมณ์เสีย ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกันถึงทำให้หน้าคุณหนูของเขาตูมได้มากมายขนาดนี้“ไม่ ไม่ ไม่ อะไรทั้งนั้น” เขมมิกาแหวดใส่เขา เธอจ้องหน้าเขาเขม็งด้วยความหงุดหงิด จะไม่ให้เปธอหงุดหงิดได้ยังไงกัน เพราะก่อนหน้าที่ลีโอจะพาเธอมาก็ไปร่ำลาคุณหนูมิลินเป็นนานสองนานไม่รู้ว่าทำอะไรกันอยู่“เป็นอะไรนอีกครับ อารมณ์เสียอะไรมาอีก” จากคนที่เป็นคนไม่ชอบพูด เวลาอยู่กับคุณหนูของเขากลับเป็นคนชอบซักชอบถามซะงั้น“ไม่ต้องยุ่ง แล้วก็ไม่ต้องสนใจฉันด้วย ไปสนใจคุณหนูมิลินของนายนู้น” น้ำเสียงกระเง้ากระงอดเอ่ย ทำเอาคนฟังอมยิ้ม“นี่คุณหนูหึงผมเหรอครับ” ลีโออมยิ้ม“เปล่าซะหน่อ

  • กรงรักร้ายนายบอร์ดี้การ์ดเย็นชา    ไฟหึงในความมืดและการยึดครองสิทธิ์

    ความตึงเครียดในมุมอับของทางเดิน VIP ภายในคฤหาสน์หรูพุ่งสูงขึ้นจนแทบหายใจไม่ทัน บรรยากาศรอบตัวถูกโอบล้อมด้วยความเงียบงันและแสงไฟสลัวที่ลอดผ่านมาจากห้องโถงใหญ่ เสียงดนตรีบรรเลงเบา ๆ เคล้าคลอมากับเสียงหัวใจที่เต้นรำด้วยจังหวะอันบ้าคลั่งลีโอไม่เปิดโอกาสให้เขมิกาได้เอ่ยคำประท้วงแม้แต่คำเดียว ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอในเสี้ยววินาทีที่สติของเธอยังไม่ทันตั้งรับ ริมฝีปากหยักบดเบียดลงบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างดุดัน ร้อนแรง และเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้ที่ถูกสะกดข่มไว้ตลอดสองสัปดาห์เต็ม ความหึงหวงที่สั่งสมมานานระเบิดออกมาเป็นสัมผัสที่ทั้งเว้าวอนและเอาแต่ใจในคราวเดียวกัน"อื้อ..."เขมิกาส่งเสียงครางพร่าในลำคอด้วยความตกใจ เมื่อบทจูบครั้งนี้รุนแรงและซัดสาดความซ่านซาบไปทั่วทุกอณูเนื้อ ลิ้นร้อนแทรกซึมเข้ากวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากอย่างจาบจ้วง รสสัมผัสอันคุ้นเคย อุ่นร้อน และเต็มไปด้วยกลิ่นอายเฉพาะตัวของเขา ทำลายเกราะป้องกันความดื้อรั้นที่เธอพยายามสร้างขึ้นมาตลอดหลายวันจนพังทลายลงไม่เป็นท่ามือบางที่ถูกพันธนาการไว้เหนือหัวพยายามดิ้นรนและออกแรงขัดขืนในตอนแรก ทว่าเพียงไม่นาน ปลายนิ้วเรียวของเธอกลับเก

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status