LOGINShare
ตอนที่11
publish date:
2026-07-06 14:47:41“มาดามช่วยหนูด้วย ช่วยหนูด้วยนะคะ”
ชายิกาละล่ำละลักบอกพร้อมน้ำตาหลั่งรินอย่างตกใจระคนดีใจ สองแขนกอดร่างเพรียวบางเอาไว้แน่น
“ใจเย็นๆ ไม่เป็นไรนะ มันยังไม่ได้ทำอะไรหนูใช่ไหม”
ประโยคปลุกปลอบน้ำเสียงปรานีและอ่อนโยนที่ได้ยินทำเอาชายิกาน้ำตาไหลพรากไม่หยุด เธอส่ายศีรษะอยู่กับอ้อมอกอบอุ่นอย่างพูดไม่ออกบอกไม่ถูก มือเรียวบางของคนมาช่วยก็ลูบหลังลูบไหล่ช่วยปลอบประโลมเบาๆ ก่อนที่จะพาก้าวออกไปจากห้องนั้น
ทางด้านนอกห้องขณะนี้มีชายในสูทนับสิบกำลังเล็งปืนในมือไปยังลูกน้องของเสี่ยใหญ่ทั้งห้าคนที่นั่งคุกเข่าพร้อมยกมือกุมหัวอยู่บนพื้นห้อง ส่วนเสี่ยร่างใหญ่ก็ถูกล็อกแขนอยู่เช่นเดิม และถูกปืนกระบอกเขื่องจี้ขมับเอาไว้เช่นกัน แต่ก็ยังไม่วายเอ่ยขู่ออกมาอย่างเคยตัว
“พวกมึงเป็นใคร ไม่รู้หรือไงว่ากูเป็นใคร ถ้ายังไม่อยากเดือดร้อนก็ปล่อยกูเดี๋ยวนี้”
หากร่างสูงเด่นเป็นสง่าน่าเกรงขามของชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ท่ามกลางการ์ดนับสิบนั้นกลับจ้องใบหน้าตื่นตระหนกของเสี่ยใหญ่เรียบนิ่งไม่มีวี่แววกริ่งเกรงใดๆ ให้เห็น ก่อนจะโต้ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ทว่าเยือกเย็นสำหรับคนที่ได้ยิน
“ทำไมผมจะไม่รู้จักล่ะ อรรณพ เรืองเดชากุล อดีตนักการเมืองชื่อดังของเมืองไทย คุณมีธุรกิจที่ถูกกฎหมายคือผับหรูกับบ่อนใหญ่ในกรุงลอนดอน ส่วนธุรกิจที่มันไม่ถูกกฎหมายจะให้ผมแจกแจงให้ฟังด้วยไหม ปกติผมไม่ค่อยยุ่งเรื่องของชาวบ้านนักหรอกนะ ว่าจะทำมาหากินอะไร แต่ถ้ามาใช้โรงแรมของผมทำเรื่องเลวระยำแบบนี้ ผมก็ไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้นแหละ”
ประโยคที่ได้ยินทำเอาตาเรียวเล็กของเสี่ยใหญ่เบิกโพลง และพึมพำออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อหูนัก
“ปีเตอร์ วิลเลียมเบอร์ลิซ”
ใครบ้างจะไม่เคยได้ยินชื่อของมหาเศรษฐีผู้ร่ำรวยติดอันดับโลกที่มีธุรกิจในมืออยู่ทั่วทุกมุมโลกแทบนับไม่ถ้วน แต่น้อยคนนักที่จะได้เห็นหน้าค่าตาและตัวเป็นๆ แบบนี้ แม้แต่เสี่ยใหญ่เองก็เพิ่งได้เห็นครั้งนี้เป็นหนแรก และยังไม่คิดที่จะต่อกรด้วย เนื่องจากอำนาจกับอิทธิพลของเจ้าถิ่นมันย่อมได้เปรียบอยู่วันยังค่ำ
“คุณจะเคลียร์กับผมดีๆ หรือจะไปเคลียร์กับทางตำรวจ เลือกเอาแล้วกันคุณอรรณพ” หัวเรือใหญ่แห่งวิลเลียมเบอร์ลิซถามเรียบๆ หากหนักแน่นและเอาจริง
“ผมไม่ได้ทำอะไรผิด แม่ของนังเด็กนี่มันติดหนี้ผมสิบล้าน แล้วส่งลูกสาวมาให้ผมแทนหนี้สินทั้งหมดนั่น ผมผิดตรงไหนก็ในเมื่อแม่มันยอมน่ะ”
“ไม่จริง! ไม่ใช่นะคะ หนูไม่ใช่ลูกของน้าชุดา หนูเป็นเพื่อนของลูกสาวเขา มาดามต้องเชื่อหนูนะคะ”
ชายิกาเมื่อได้ยินประโยคของไอ้เสี่ยอรรณพก็รีบโพล่งออกมาแก้ต่างให้ตัวเองอย่างร้อนรน
“จ้ะๆ ฉันเชื่อหนู ไม่ต้องกลัวนะจ๊ะ”
คุณนายวิลเลียมเบอร์ลิซเอ่ยปลอบโยน สองแขนก็กอดร่างบางที่ยังสั่นเทาไปทั้งตัวเอาไว้แนบอก
“ฮันนี่ คุณพาแม่หนูนี่ออกไปก่อน เดี๋ยวทางนี้ผมจัดการเอง”
เมื่อได้ยินผู้เป็นสามีบอกดังนั้น ซาร่าจึงพาคนในอ้อมแขนก้าวออกจากห้องไปทันที และดูเหมือนตอนนี้คนในอ้อมแขนของนางเริ่มสติแตก ดูจากน้ำตาที่ไหลอาบแก้มไม่ยอมหยุด แถมยังเริ่มสะอึกสะอื้นหนักขึ้นเรื่อยๆ คิดว่าพาออกไปจากห้องนี้ก่อนคงจะดีกว่า
*********
ภายในห้องพักกว้างขวาง คุณนายวิลเลียมเบอร์ลิซพาสาวน้อยเคราะห์ร้ายมานั่งตรงโซฟาหรูชุดใหญ่กลางห้องมือเรียวบางประคองแก้มนุ่มเอาไว้สองข้างพลางไล่เกลี่ยเช็ดน้ำตาด้วยปลายนิ้วโป้งให้เบาๆ ขณะที่ปากก็เอ่ยถามเสียงนุ่ม
“หนูชื่ออะไรจ๊ะ”
“ชายิกาค่ะ มาดามเรียกชายาก็ได้นะคะ”
“ชื่อเพราะเชียว เป็นคนไทยใช่ไหมลูก ฉันชื่อซาร่า หนูไม่ต้องเรียกว่ามาดามหรอกนะจ๊ะ ฉันน่าจะเป็นแม่ของหนูได้เลยด้วยซ้ำ ถ้าไม่รังเกียจเรียกฉันว่ามัมก็ได้จ้ะ มัมมีลูกสาวเหมือนกัน ก็น่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับหนูนี่แหละ แต่ตอนนี้แต่งงานไปใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองไทย ลูกสะใภ้ของมัมก็เป็นคนไทยเหมือนกัน เรามีธุรกิจอยู่ที่เมืองไทยเยอะแยะเลย เราก็เลยรักเมืองไทยมาก เรียกว่าเป็นเหมือนบ้านหลังที่สองก็ว่าได้ ครอบครัวของเราบินไปเที่ยวเมืองไทยกันอยู่บ่อยๆ หนูไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น หนูสามารถไว้ใจเราได้นะจ๊ะ”
“ขอบคุณมาดาม...เอ่อ...มัมซาร่ามากนะคะที่ช่วยชายา”
ชายิกากล่าวขอบคุณพร้อมกับยกมือไหว้อย่างนอบน้อมสวยงาม
“แล้วชายามาทำอะไรที่อังกฤษล่ะจ๊ะ”
“เอ่อ...มาเที่ยวค่ะ”
ชายิกาตอบเบาๆ พลางหลุบตามองพื้นอย่างละอายแก่ใจที่ต้องโกหกผู้มีพระคุณแบบนี้ เธอยังไม่แน่ใจว่าคนที่กำลังนั่งอยู่ตรงหน้าขณะนี้ ที่เมืองไทยกว้างขวางสักแค่ไหน อาจจะรู้จักบิดาของเธอก็เป็นได้ แล้วจะให้เธอพูดความจริงได้อย่างไรว่าหนีออกจากบ้านมาอยู่อังกฤษเพราะทะเลาะกับบิดา
“มัมว่ากลับบ้านที่เมืองไทยเถอะนะจ๊ะชายา หนูจะไปอยู่ที่ร้านอาหารไทยนั่นไม่ได้อีกแล้วนะรู้ไหม เรื่องที่เกิดขึ้นกับหนูมันไม่ใช่อุบัติเหตุนะจ๊ะ แม่ของเพื่อนหนูคนนั้นร้ายกาจมาก ถึงกับจะขายเพื่อนลูกสาวแทนหนี้สินแบบนี้คิดได้ยังไง ยังมีความเป็นคนอยู่หรือเปล่า”
“หนูยังไม่อยากกลับค่ะ คือว่า...หนูทะเลาะกับ...เอ่อ...คนที่บ้านน่ะค่ะ”
“เอาเถอะจ้ะ ถ้าอยากอยู่เที่ยวที่นี่สักระยะก็ตามใจหนูก็แล้วกัน แต่หนูต้องไม่ไปอยู่ที่ร้านอาหารไทยนั่นอีก รับปากมัมสิจ๊ะ”
Latest chapter
กรงเสน่หา ตอนที่139(The end)
ขณะที่เด็กน้อยวัยตั้งแต่สองขวบถึงย่างห้าขวบ ซึ่งนับได้สิบชีวิตพอดีก็เล่นของเล่นกันไปพลาง ปากน้อยๆ ก็เจื้อยแจ้วเซ็งแซ่เสียงดังเจี๊ยวจ๊าวไปหมดจนฟังแทบไม่รู้ว่าเสียงใครเป็นเสียงใคร ประหนึ่งเนอร์สเซอรี่ขนาดย่อมๆ ก็ไม่ปาน บางทีคุณแม่ที่นั่งขนาบอยู่ใกล้ๆ ต้องทำหูผึ่งคอยเงี่ยหูฟังว่าบรรดาลูกๆ คุยอะไรกัน“ชาตี้กับชาต้าต้องกินนมให้เยอะๆ รู้ไหมจะได้ตัวโตเท่าพี่ๆ”เจ้าแฝดพี่คิงส์ตันวัยสี่ขวบครึ่ง ศิษย์เอกของอวัสดาจอมแสบเริ่มเปิดปฐมบทขึ้นมาเป็นคนแรก สองสาวฝาแฝดที่วัยเพิ่งสองขวบมาได้ไม่กี่เดือนซึ่งอายุน้อยที่สุดในกลุ่มก็ได้แต่พยักหน้าหงึกๆ อย่างเชื่อฟังคนที่มีศักดิ์เป็นพี่“ใช่ๆ แด๊ดดี้บอกว่าตอนเป็นเบบี๋ คิงส์ตันกับคินส์เตอร์หม่ำนมหม่ามี้เก่งมากๆ ตัวเลยโตเท่านี้ไง”แสบน้องเสริมทัพช่วยพี่ชายอีกแรง พร้อมกับกำมือทุบอกดูภาคภูมิใจในร่างอวบใหญ่เกินวัยสี่ขวบครึ่งของตนเองซะเหลือเกิน หารู้ไม่ที่ตัวเองตัวกลมดิกอยู่ในตอนนี้เพราะชอบปะเหลาะขอขนมมารดากินต่างหาก และความช่างพูดของสองแสบก็ทำเอาผู้เป็นแม่ใจอ่อนตกหลุมแสบอยู่ทุกครั้งไป“ไม่จริงหรอก หม่ำแต่นมไม่ได้นะ ต้องหม่ำข้าวด้วย ถึงจะตัวโตเหมือนแสนรักนี่ไง และคุณ
กรงเสน่หา ตอนที่138
สามปีต่อมา...ณ คฤหาสน์วิลเลียมเบอร์ลิซในเมืองไทย เควินโอบเอวภรรยาสาวก้าวลงมายังสนามหญ้าหน้าบ้าน ในอ้อมแขนของทั้งสองมีเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูที่หน้าเหมือนกันราวกับแกะในชุดสีขาวฟูฟ่องอุ้มติดมือมาคนละข้าง มืออีกข้างของภรรยายังจูงเด็กชายตัวอ้วนกลมในชุดสูทสีขาวแสนน่ารักมาอีกคน ด.ญ.ชาลิตา และ ด.ญ.ชาลิสา วิลเลียมเบอร์ลิซ หรือสาวน้อยชาต้ากับสาวน้อยชาตี้วัยเพิ่งได้สองขวบเศษ ส่วนเจ้าหนูชาคินหรือชาร์เม่ได้สามขวบครึ่งพอดี และตอนนี้ชายิกาก็ทำการปิดอู่ถาวรไปแล้วเรียบร้อย เนื่องจากตอนผ่าคลอดลูกแฝดเธอก็ได้ทำหมันด้วยเลยทีเดียว เพราะตกลงกับสามีแล้วว่าจะมีลูกกันแค่สามคนเท่านี้พอดูจากการตั้งชื่อลูกก็รู้ว่าบ้านนี้ใครใหญ่ ถึงแม้หน้าตาลูกๆ แต่ละคนจะเชื้อพ่อแรง มีดวงตาสีฟ้า เค้าโครงหน้ากระเดียดไปทางบิดากันหมด แล้วใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศอังกฤษเป็นหลัก หากชายิกาก็ขอให้ลูกมีอะไรไทยๆ ติดตัวอยู่บ้าง อย่างน้อยก็ขอชื่อจริงก็ยังดี และเด็กๆ จะพูดได้ทั้งภาษาไทยทั้งภาษาอังกฤษ เพราะชายิกาจะคุยกับลูกด้วยภาษาไทยตลอด พร้อมกับปลูกฝังความเป็นไทยให้อยู่เสมอ เลือดไทยครึ่งตัวที่ลูกๆ ของเธอมีจะได้ไม่สูญเปล่าคุณพ่อยังหน
กรงเสน่หา ตอนที่137
ชายิกาจึงหัวเราะขำออกมาเบาๆ เมื่อได้เห็นหน้ายับยุ่งของสามี เธอขยับเข้าไปกอดรอบลำคอแกร่ง จูบแก้มครึ้มไรหนวดนั้นหนักๆ อย่างมันเขี้ยว แล้วถึงกระซิบใส่หูเบาๆ“คราวนี้อยากได้ผู้หญิงหรือผู้ชายคะ”เควินถึงกับเบิกตาค้าง ก่อนจะดันร่างภรรยาออกมาจ้องหน้าแล้วเอ่ยถามร้อนรน“เจ้าหนูกำลังจะมีน้องงั้นเหรอชายา”ชายิกาพยักหน้าหงึกๆ พร้อมกับแย้มยิ้มหวานหยด ทำเอาสามีฉีกยิ้มกว้างจนจะถึงใบหูอยู่แล้ว โผเข้ามากอดร่างเธอเอาไว้แน่นเต็มอ้อมแขน ปากได้รูปจูบแก้มสีจัดน่าฟัดนั้นมารัวๆ ก่อนเขาจะผละมาประคองแก้มนุ่มดึงเข้าไปจูบกลีบปากแดงฉ่ำย้ำๆ อยู่หลายที แล้วถึงเอ่ยออกมาตาวาววับ บอกให้รู้ว่ากำลังดีใจแบบสุดขีด“แบบนี้เขาเรียกว่าฝีมือ เปิดอู่ปุ๊บติดปั๊บ”ภรรยาสาวจึงค้อนให้อย่างอดหมั่นไส้ไม่ได้ ความจริงเธอกับสามีก็คุยกันแล้วว่าจะมีลูกต่อเลย จึงไม่คิดที่จะป้องกัน แต่ก็ไม่นึกว่าติดไวขนาดนี้“ตกลงคนนี้อยากได้ผู้หญิงหรือผู้ชายคะ”ชายิกาถามย้ำยิ้มๆ“จะหญิงหรือชายก็ลูกผมทั้งนั้น ผมอยากได้หมดนั่นแหละ”พูดพลางชายหนุ่มก็ขยับไปนั่งพิงหัวเตียง ดึงร่างอวบอิ่มของภรรยาเข้ามากอดเอาไว้แนบอก พลางลูบศีรษะเล็กตลอดจนเรือนผมสลวยไปมาแผ่วเบา
กรงเสน่หา ตอนที่136
เสียงครางลั่นๆ ของสามีราวกับคนทรมานแสนสาหัสที่ดังอยู่ใกล้หูยิ่งทำเอาภรรยาสาวย่ามใจ ควบทะยานระรัวพาตัวเองและสามีที่รักไปให้สุดทางสรวงสวรรค์ ชั่วนาทีสองแขนแน่นหนั่นที่โอบอยู่กับแผ่นหลังของเธอก็เริ่มกอดรัดแน่นขึ้น พร้อมกับกายหนาเกร็งสั่นจนชายิการู้สึก เธอจึงกัดฟันเพิ่มแรงโหมกระหน่ำ ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวของเธอทำเอาน้ำในอ่างกระเพื่อมล้นเจิ่งนองพื้น หากเวลานี้ใครจะสนเควินกอดเรือนกายอวบอิ่มเอาไว้กับอกแน่นพลางครางลึกอยู่ในลำคออย่างคนสุขสม ปลดปล่อยพิษรักที่ถูกภรรยาสาวรีดซะแทบหมดเนื้อหมดตัวเข้าสู่กายอ่อนนุ่มจนหมดสิ้น ขณะที่ร่างละมุนในอ้อมแขนแกร่งก็บิดเกร็งค้างและกรีดร้องออกมาหวิวไหว เมื่อจับจูงพากันไปจนพานพบความสุขล้นในเวลาเกือบพร้อมๆ กันชายิกาทิ้งกายอ่อนแรงลงกับแผงอกกว้างของสามี ลมหายใจถี่กระชั้นอย่างคนเหนื่อยหอบ ก่อนฝ่ามือใหญ่จะประคองใบหน้าแดงเรื่อขึ้นไปจูบกลีบปากอิ่มหนักๆ แล้วกระซิบบอก“เยี่ยมที่สุดคนดี แล้วแบบนี้ผมจะไปไหนรอด”สายตาคมกริบกับรอยยิ้มที่แต้มบนเรียวปากได้รูปบอกชัดว่าเขากำลังมีความสุขและพอใจเป็นล้นพ้น ชายหนุ่มจูบกลีบปากนุ่มย้ำๆ อยู่หลายที ก่อนจะปล่อยให้เธอซุกซบอยู่บนแผงอกดังเด
กรงเสน่หา ตอนที่135
“แต่ว่า...”เมื่อคนเป็นภรรยาอ้าปากจะแย้งมาอีก ชายหนุ่มก็รีบสกัดด้วยปลายนิ้วโป้ง แล้วก้มลงไปจูบหนักๆ ก่อนจะเอ่ยย้ำให้เธอเชื่อมั่น“คุณสวยที่สุดชายา มีลูกแล้วก็ยังเซ็กซี่สุดๆ มั่นใจในตัวเองหน่อย ว่าคุณเอาผมอยู่แน่นอนทูนหัว”“จริงนะคะ” ชายิกาชักเสียงอ่อยเบา“จริงสิครับ ผมจะโกหกคุณไปเพื่ออะไร คุณเป็นเมียและเป็นแม่ที่เพอร์เฟ็กต์ที่สุดแล้ว”เควินบอกพลางคลี่ยิ้มละมุนส่งให้ และจูบหน้าผากเนียนเกลี้ยงเกลาย้ำให้เธอมั่นใจไปหนักหน่วงหนึ่งที แต่ที่คาดไม่ถึงก็คือ แม่เมียรักจูบปากหยักได้รูปของเขาตอบกลับมาแผ่วๆ แล้วลากไล้กลีบปากนุ่มๆ ไปตามข้างแก้มสากไรหนวด ก่อนคุณเธอจะกระซิบใส่หูมาเบาๆ“ห้ามมีผู้หญิงอื่นนะคะ คุณอยากได้อะไรบอกชายา สอนชายานะคะ”คนเป็นสามีกลืนน้ำลายไปอึกใหญ่ ลมหายใจก็ชักสะดุดขาดเป็นห้วงๆ อยากจะบอกเหลือเกินว่าเธอไม่จำเป็นต้องเรียนรู้อะไรอีกแล้ว แค่ได้เห็นหุ่นนาฬิกาทรายแสนอวบอิ่มนี้เขาก็แทบจะลุกเป็นไฟไปทั้งตัวได้อยู่แล้วรูปร่างของภรรยาสาวไม่ได้เผละอย่างที่เธอพูดสักนิด เพียงแต่อวบอัดขึ้นอีกนิด สะโพกผายกับทรวงอกผลิงามนั้นมันทำให้เธอดูเซ็กซี่เย้ายวนขึ้นอีกจมเลยต่างหากเควินกำลังจะอ้าปากบอกสิ
กรงเสน่หา ตอนที่134
ทว่ายังไม่ถึงสิบนาทีเธอก็ต้องเบิกตากว้าง เมื่อประตูห้องน้ำถูกผลักเปิดออกชนิดไม่เคาะบอกกล่าวใดๆ และร่างสูงใหญ่ของสามีก็ก้าวเอื่อยๆ เข้ามา ไม่ต้องถามว่าเขาเปิดประตูเข้ามาได้อย่างไรทั้งที่เธอล็อกประตูเอาไว้ดิบดี พวงกุญแจที่เขาโยนไปไว้บนชั้นตรงอ่างล้างหน้าเป็นคำตอบได้ดีอยู่แล้ว เรือนกายกำยำยังอยู่ในชุดสูทที่กลับมาจากงานเลี้ยง เพียงแต่เหลือแค่สแล็กเนื้อดีกับเชิ้ตขาวที่ถูกปลดกระดุมทุกเม็ด อวดมัดกล้ามเป็นลอนสวยให้ภรรยาสาวได้ยลกันจะจะตา ในมือมีแก้วเหล้าทรงสวยที่น้ำสีอำพันถูกจิบจนพร่องไปเหลือแค่ค่อนแก้ว เขาก้าวมานั่งตรงมุมอ่างอาบน้ำที่เธอกำลังนอนแช่อยู่ แล้วเอ่ยถามขึ้นมาเสียงเรียบๆ“คิดว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันหน่อยไหม”“คุยอะไรล่ะคะ ชายาจะอาบน้ำ”ตอบเสร็จเธอก็มองเมินไปด้านข้าง พร้อมกับขยับปลายเท้าเข้ามาชิดอกและเบียดร่างเข้าหากัน เพราะขณะนี้เธอยังไม่ได้ลงครีมอาบน้ำตีฟอง น้ำในอ่างมันจึงยังใสแจ๋ว จริงอยู่ที่สามีเคยเห็นมาจนไม่รู้จะเห็นอย่างไรแล้ว แต่เวลาเขากวาดตาคมกริบมองราวกับจะกลืนกินเช่นนี้ เธอก็รู้สึกกระดากอายมันทุกครั้งนั่นแหละ ชายิกาเอื้อมมือจะไปหยิบขวดครีมอาบน้ำ หากสามีก็มือไวกว่าฉวยมันโยนท
You may also like
พิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย126.0K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี67.2K viewsคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี106.9K viewsรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา79.0K viewsแค่ครั้งเดียวไม่นับเป็นสามี
นามปากกา ไขขวัญ67 viewsพ่อผัว-[NC-20+]
พลับพลึงดำ713 viewsฮูหยินจับสลาก
เอสเต้/ซีฟางกั๋วเจีย 208 viewsโปรดรักทิศเหนือ
ธนิฐา90 views
