27. เรื่องที่ไม่เคยรู้

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : เรื่องที่ไม่เคยรู้

--------------------------------------------------------------------------

ภายในห้องจัดปาร์ตี้...

ในช่วงหัวค่ำที่ทุกคนมานั่งรวมตัวกันอยู่ในห้อง เวลานี้มีสาว ๆ เข้ามาเพิ่มอีกห้าคน เพื่อมาคอยดูแลบริการเรื่องชงเหล้า เอาใจ และเพิ่มสีสันให้งานในค่ำคืนนี้

ในตำแหน่งที่นั่งนั้น...โมอานั่งอยู่ระหว่างเจ้าของทั้งสองคนของเธอทางมุมขวาของโซฟาตัวยาว แต่อีกฝั่งของสองหนุ่มก็มีสาวสวยประกบข้างอยู่ด้วยเช่นกัน ส่วนเลย์อิก็นั่งอยู่ข้างฮาร์ทบริเวรกลางแถวของโซฟา แยกกันกับเจ้าของคนใจดีของเธอ ที่เวลานี้นั่งทางมุมซ้ายของโซฟา ข้างวีเดนกับสาวสวยแปลกหน้าที่เจ้าบ้านจัดหามาบริการแขก

“เด็กคนเดียวพอเหรอวะ ไอ้หื่น?” ลูก้าตั้งคำถามกับคนหื่นเพื่อนของเขา ที่นั่งโอบเอวยัยแมวน้อยไม่ปล่อย เพราะปกติแล้วแทบทุกงานเลี้ยง จะเห็นว่าฮาร์ทคั่วเด็กไม่ต่ำกว่าสามคน

“แค่คนนี้คนเดียวก็พอแล้ว”

“...” เลย์อิยกยิ้มเล็ก ๆ กับคำพูดของฮาร์ทที่หันมาโปรยเสน่ห์ใส่เธอ สายตาคู่สวยแอบเหลือบขึ้นไปมองคนที่นั่งอยู่ห่างออกไป และเห็นว่าเขาเองก็แอบมองเธออยู่เช่นกัน แม้ว่าทั้งคู่จะอยากนั่งอยู่ข้างกันแต่ก็ไม่อาจทำข้ามหน้าฮาร์ทได้ เพราะพี่ใหญ่เลือกแล้วว่าตนจะนั่งอยู่ข้างเลย์อิ และให้เปอร์นั่งอยู่กับเพื่อน ๆ ของเขา โดยมีสาวสวยคอยนั่งบริการอยู่ข้าง ๆ

“ว่าแต่...พี่โอปอลเป็นไงบ้างว่ะ เจอกันครั้งนั้นกูก็ลืมถาม” ลูก้าพูดถามกับอาร์เจ

“ถามทำไม จะจีบพี่สาวกูอีกหรือไง?”

“กูถามเพราะเป็นห่วงเว๊ย อยากรู้ว่าเธอดีขึ้นหรือยัง” แม้ลูก้าจะเคยจีบพี่สาวของอาร์เจจริง ๆ แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้เขาถามถึงเธอ

“ไม่รู้ว่าดีขึ้นหรือแย่กว่าเก่ากันแน่ ตอนนี้พี่เขายังไม่ยอมกลับมาใช้ชีวิตเหมือนปกติเลย...” อาร์เจพูดพรางนึกถึงหน้าพี่สาวที่ชื่อโอปอล คนสำคัญในครอบครัวที่เป็นสายเลือดเดียวกันที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวของเขา

“ก่อนมาผมเห็นว่าพี่เขาดูอาการไม่ค่อยดีนะครับ ไม่รู้ว่าปวดท้องอีกหรือเปล่า” เสียงเปอร์พูด “ตั้งแต่ผ่าตัดมดลูกครั้งนั้น พี่เขาก็มีอาการปวดท้องเรื้อรังมาตลอด แถมยังกินข้าวไม่ตรงเวลาอีก…”

“เรื่องป่วยทางกาย ได้หมอเก่ง ๆ เดี๋ยวก็คงจะหายดี แต่ป่วยทางใจนี่สิ ไม่รู้จะหายเมื่อไหร่...” ฮาร์ทพูดขึ้นก่อนจะกระดกเหล้าเข้าปาก

“เธอเสียหัวหน้าพ่อบ้านไป ในช่วงที่เสียลูกในท้องไปได้ไม่ถึงเดือน คงต้องใช้เวลารักษาแผลใจอีกสักพักเลยล่ะครับ...” เปอร์พูดถึงคนที่พวกเขาต่างก็เป็นห่วง และให้ความสำคัญเหมือน ๆ กัน เพราะเธอเหมือนเป็นพี่ใหญ่ของบ้าน

“เป็นแฝดด้วยใช่ไหมครับ?” เจไดถามกับอาร์เจ

“ใช่ แฝดหญิง” เขาเองก็เศร้าใจไม่น้อยที่ต้องสูญเสียหลานสาวสองคนไป แต่มันก็เทียบไม่ได้เลยกับความเศร้าใจที่พี่สาวของเขาต้องเผชิญอยู่

เพราะเธอไม่เพียงแค่เสียลูกแฝดวัยห้าเดือนในท้องไป แต่เธอยังเสียสามีสุดที่รักจากอุบัติเหตรถยนต์ตกเขาในช่วงเวลาใกล้กันอีกด้วย ลูกน้องผู้จงรักภัคดีของแก๊งโยโล่ ชายผู้เป็นหัวหน้าพ่อบ้านคนก่อน

นั่นเลยเป็นสาเหตุให้โอปอล พี่สาวของอาร์เจแต่งตั้งตัวเองขึ้นมาเป็นหัวหน้าแม่บ้านคนใหม่ และทำหน้าที่แทนสามีสุดที่รัก ผู้ล่วงลับตั้งแต่บัดนั้นจนถึงปัจจุบัน เพื่อหวังว่าเธอจะเบาเรื่องเศร้าในใจลงไปได้บ้าง

“คุณหัวหน้าแม่บ้านเธอก็แท้งลูกเหมือนกันใช่ไหมคะ เธอเคยเล่าให้หนูฟัง?” โมอาถามกับอาร์เจ โดยไม่รู้ว่าพี่สาวของอาร์เจที่ทุกคนผู้ถึงอยู่คือหัวหน้าแม่บ้านคนใจดีคนนั้น

“นั่นแหละ...พี่สาวเฮีย” อาร์เจพูดบอกเรื่องที่ไม่ลับของตนให้กับสาวสวยขี้สงสัยฟัง “เวลาที่เธอสอนให้ทำอะไร อย่าดื้อกับเธอเข้าใจไหม”

“พะ...พูดจริงเหรอคะ?”

“อือ...”

สองสาวโมอาและเลย์อิเงยหน้าขึ้นมองหน้ากัน เพราะเรื่องที่พวกเธอไม่เคยรู้ เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของหัวหน้าแม่บ้านและอาร์เจ ที่มีศักดิ์เป็นพี่น้องทางสายเลือด และเริ่มเข้าใจว่าทำไมพวกเขาทุกคนดูสนิทสนมกัน

โมอาพยายามทำความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องที่ได้ยิน พรางนึกสงสารอาร์เจไม่น้อย เพราะเขาเองก็คงจะเจ็บปวดไม่ต่างจากผู้เป็นพี่สาว...

“ชนแก้วกันดีกว่า เปลี่ยนบรรยากาศหน่อย มา ๆ” ฮาร์ทเห็นว่าบรรยากาศภายในห้องตอนนี้ดูเศร้าหมอง ตนเลยทำหน้าที่เอ็นเตอร์เทนทุกคนในห้อง และเปลี่ยนบรรยากาศให้กลับมาสนุกสนานอย่างที่ปาร์ตี้วันเกิดควรจะเป็น

“เดี๋ยวเฮียไปคุยโทรศัพท์ข้างนอกก่อน ฝากโมอาดูไออาร์เจมันด้วยนะ”

“ค่ะเฮีย” เธอตอบรับคำของขุนพล ก่อนที่จะมองตามคนตัวสูงที่เดินออกจากห้องไป

บรรยากาศภายในห้องปาร์ตี้เริ่มครึกครื้น โมอาที่เห็นว่าพรุ่งนี้คงต้องจากกันกับนายท่านทั้งสี่ เธอเลยร่วมสนุกกับปาร์ตี้นี้เพื่อเป็นการส่งท้าย

“ขอโทษนะคะ ที่เมื่อกี้หนูถามไปแบบนั้น” คนสวยแสดงท่าทางอ้อนต่ออาร์เจ ชายหนุ่มเจ้าของอกแกร่งที่เธอใช้คางสวยวางไว้บนนั้นเวลานี้

“เฮียไม่โกรธหรอก ก็หนูไม่รู้หนิ...” ริมฝีปากของชายหนุ่มยื่นไปประทับลงที่หน้าผากสวย เขาเมินสาวบริการที่นั่งอยู่ด้านข้างอีกคนและโฟกัสเพียงแค่โมอา ที่เวลานี้ดึงความสนใจของเขาไปได้ร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม

“แล้ว...ทำไมเฮียทำหน้าแบบนั้นล่ะคะ ไม่ใช่ว่าโกรธหนูอยู่เหรอ”

“เฮียเมาน่ะ”

“อ้อ เมานี่เอง ฮ่า ๆ ตกใจหมด นึกว่าเฮียโกรธหนู” คนสวยระบายยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ เพราะนึกกลัวว่าตัวเองจะทำให้เขาเศร้าใจกับคำถามก่อนหน้านี้ที่เธอถามไป

“ถ้าโมอาเป็นเด็กดี เฮียจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้ จะส่งโมอากับเลย์อิไปเป็นเด็กฝึกที่ค่าย แล้วก็จะคอยซัพพอร์ตตอนที่ได้เป็นศิลปินด้วย ดีไหม?”

“...” โมอาเงียบไป เมื่อจู่ ๆ อาร์เจก็พูดถึงเรื่องความฝันที่เธอคิดถอดใจไปแล้ว

“...อย่าหนีเฮียไปไหนนะ” เขากลัวว่าเธอและเลย์อิจะคิดทำสิ่งนั้นอยู่เลยพูดขอร้องออกไป

อาร์เจเริ่มรู้สึกถึงความสดใสที่เกิดขึ้นภายในบ้าน ตั้งแต่มีโมอาและเลย์อิเข้ามาอยู่ ความเป็นเด็ก ความธรรมชาติที่ไม่ได้เติมแต่งของพวกเธอ ทำให้อยู่ด้วยแล้วสบายใจกว่าความตื่นเต้นเร้าใจเพียงชั่วคราวที่เคยเจอมา

อีกทั้งเขายังเห็นว่าพวกเธอ ช่วยทำให้พี่สาวของเขากลับมามีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเล็ก ๆ ได้ในบางครั้ง หลังจากไม่ได้เห็นสิ่งนั้นมานานหลายปี เขาจึงคิดอยากทำตามคำสัญญาที่ให้กับพวกเธอไว้อย่างจริงจัง เพื่อแลกกับการให้เด็ก ๆ ยังคงทำหน้าที่นี้ต่อ จนกว่าจะสิ้นสุดสัญญาจ้าง หรือจนกว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่างขึ้นกับใจของเขา…

“...” โมอายังไม่ทันพูดตอบอะไรคำขอนั้นของอาร์เจ ทุกคนในห้องก็ต้องเปลี่ยนความสนใจไปที่ใครคนนึง แขกที่ไม่ได้รับเชิญของเจ้าบ้านทั้งสาม

“ซานย์!”

“ซานย์!”

“ซานย์!”

หลังจากที่ขุนพลหายออกไปคุยโทรศัพท์อยู่นาน เขาก็กลับเข้ามาพร้อมกับความหายนะของสามเสือเจ้าของบ้าน เพราะเขานั้นพาเมียเด็กหรือลูกสาวบุญธรรมของ ลูก้า เจได และวีเดน เข้ามาร่วมปาร์ตี้นี้ด้วย ทว่าเธอเข้ามาในจังหวะที่สามีกำลังนัวอยู่กับเด็กนั่งดริ้ง ปาร์ตี้จึงเริ่มสนุกขึ้นเมื่อมีความวุ่นวายเล็ก ๆ เข้ามาแซก...

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~