Share

10

last update Tanggal publikasi: 2026-06-04 02:51:13

แล้วเพื่อน ๆ ของเขาก็พากันเดินออกไปคงเหลือเพียงเขาคนเดียวที่ยังปักหลักนั่งอยู่ ไม่ใช่เพราะอยากอยู่ต่อ แต่อยู่เพราะเป็นห่วงหญิงสาวที่อยู่อีกโต๊ะหนึ่ง จึงคิดจะอยู่ต่อจนกว่าเธอจะกลับ…

...........................

“เอ ชั้นเรียกเช็คบิลไปแล้วนะ เที่ยงคืนกว่าแล้ว”  สินีบอกกับเพื่อนที่เพิ่งเดินกลับจากห้องน้ำ     

“ค่ะคุณว่าที่เจ้าสาว” ทิวารีตอบรับ รออยู่สักพักใหญ่เด็กเสิร์ฟก็เดินมา “เท่าไหร่คะน้อง” เธอรีบแสดงตัวเป็นเจ้ามือมื้อนี้

พนักงานเดินไปหาหญิงสาวที่ชูมือขึ้น แล้วก้มไปพูดใกล้ ๆ อย่างมีมารยาท

“อะไรนะ! มีคนจ่ายให้แล้วเหรอ” ทิวารีถามเสียงสูงเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ แล้วรับกระดาษจากเด็กเสิร์ฟ อ่านข้อความในกระดาษแล้วถึงกับยิ้มกว้างออกมา “ขอบใจจ้ะน้อง” เธอบอกกับเด็กหนุ่มพร้อมส่งทิปให้ “ทุกคน ๆ ฟังทางนี้หน่อยค่ะ มีเรื่องจะเซอร์ไพรส์” พร้อมโบกกระดาษในมือไปมา

“อะไร ๆ เซอร์ไพรส์อะไรจ๊ะหล่อน” หนึ่งในกลุ่มทำท่าตื่นเต้นรอ

 “ฮะแฮ่ม.. มื้อนี้ผมขอเป็นเจ้าภาพเองนะครับน้ำผึ้ง ฮันนี่ของผม”

แค่ก ๆ ๆ น้ำเปล่าที่กำลังดื่มสำลักพรวดออกมาตามทางเดิมเมื่อฟังเพื่อนอ่านจบ ณัฐวรามองไปรอบ ๆ เพื่อมองหาผู้ต้องสงสัย ก่อนหันกลับมาสบตากับเพื่อนทุกคนที่กำลังจ้องมาทางเธอด้วยความอยากรู้ เธอจึงส่ายหัวเป็นคำตอบว่าฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน

แต่เขาต้องเป็นคนเดียวกับที่ส่งข้อความหาเธอเมื่อคืนนี้แน่ เธอคิดสงสัยอยู่ในใจ

“อะไร ง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอน้ำผึ้ง” เพื่อนที่ทำงานที่เดียวกันอย่างสินีถึงกับอยู่ไม่สุขด้วยความตื่นเต้น “มีใครที่ทำงานมาคุยกับแกบ่อย ๆ บ้างมั้ย”

“มีแต่เจ้านายสายตรงของแกนั่นแหละ” เธอตอบพร้อมหัวเราะ ไม่คิดว่าจะเป็นท่านสักนิด เพราะทำงานกับท่านมาหลายปี ท่านก็เป็นคนที่เสมอต้นเสมอปลายมาตลอด ไม่ว่ากับภรรยาหรือกับเธอและเด็ก ๆ 

“ช่วยคิดก่อนตอบสักหน่อยเถอะ เธออาจจะลืมใครบางคนไปก็ได้”

คำพูดของเพื่อนทำให้เธอเผลอคิดถึงใครคนหนึ่งจริง ๆ แต่ก็รีบส่ายหน้ารัว ๆ สลัดเขาออกไปจากสมองทันที

“ไม่มีหรอก” 

“กลับกันเถอะ อยู่ไปก็หาตัวไม่เจอ เมาแล้ว ง่วงด้วย มื้อนี้ก็ยกประโยชน์ให้น้ำผึ้งก็แล้วกัน ถ้าถึงคิวแกเลี้ยงเดี๋ยวฉันจ่ายเอง” ทิวารีบอกเพื่อน

“แต่ถ้ารู้ตัวว่าที่เพื่อนเขยเมื่อไหร่ก็พามาแนะนำบ้างนะน้ำผึ้ง มื้อนี้ไอ้เอเลยสบายไปเลย” อาภาเดินนำเพื่อน ๆ ออกไปจากร้าน

หลังจากที่พวกเธอคล้อยหลังออกไป เจ้าภาพในคืนนี้ก็เรียกเช็คบิลโต๊ะของตัวเอง ขณะที่เขากำลังจะกลับ ก็มีหญิงสาวรูปร่างดีที่แต่งตัวโชว์เนื้อหนังมากกว่าปิดเดินมาดักหน้า เธอส่งยิ้มหวานนัยน์ตาพราวให้เขา

“ชื่อเจนนี่นะคะ ขอทำความรู้จักได้มั้ย” แล้วยื่นแก้วเหล้าให้

“เควี่ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก” เขาตอบกลับอย่างมีมารยาท แต่ไม่ได้รับเครื่องดื่มมาจากเธอ

“จะกลับแล้วเหรอคะ”

“ครับ”

“อยู่ต่ออีกสักหน่อยไม่ได้เหรอคะ”

“ก็อยากอยู่นะครับ แต่วันนี้ผมไม่สะดวก”

“ถ้าอย่างนั้นขอแลกเบอร์โทรได้ไหมคะ เผื่อโอกาสหน้าจะได้นัดเจอกัน”

“ผมก็อยากให้นะครับ แต่แฟนผมดุมาก เธอเช็คโทรศัพท์ผมทุกวัน ถ้าเธอจับได้ผมตายแน่” เธอสวยและหุ่นดีเลยทีเดียว แต่เธอไม่ใช่สเป็กเขา เขาจึงหาทางปฏิเสธไปอย่างสุภาพและเด็ดขาดในทีเดียว

“มีตั้งหลายวิธีที่เราจะติดต่อกันโดยที่แฟนคุณไม่รู้นี่คะ” สาวสวยพยายามเสนอแนะเพราะถูกใจเขามาก

ชายหนุ่มส่ายศีรษะไม่เห็นด้วยพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ “ให้เป็นเรื่องของโชคชะตาดีกว่านะครับ เราอาจจะเจอกันอีกก็ได้ ถ้ามีโอกาสนั้นอีกผมจะเป็นฝ่ายเลี้ยงคุณเอง ขอตัวก่อนนะครับ”

          ...............................

          เช้าวันใหม่

ณัฐวรารู้สึกตัวตื่น เธอดูนาฬิกาที่แขวนไว้ตรงผนังห้อง..แปดโมงเช้าแล้ว เธอมองไปที่ผ้านวมผืนใหญ่ที่ปูไว้ข้างเตียง ไม่เห็นเด็ก ๆ นอนอยู่ แสดงว่าพวกเขาลงไปเล่นกับลูก ๆ ของทิวารีข้างล่างแล้ว

หญิงสาวลุกขึ้นเก็บกวาดห้องให้อยู่ในสภาพเรียบร้อย แล้วอาบน้ำแต่งตัวเดินลงไปชั้นล่าง สาย ๆ ก็พาเด็ก ๆ และครอบครัวของทิวารีออกไปซื้อของกินของใช้และหาอะไรกิน อิ่มแล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน  

แต่ก่อนกลับเข้าบ้าน ณัฐวราก็พาเด็ก ๆ แวะไปเยี่ยมพ่อของพวกเขาที่โรงพยาบาล เหมือนทุกครั้ง

เยี่ยมพี่ชายเสร็จก็กลับเข้าบ้าน เก็บเสื้อผ้าและของใช้จำเป็นของเด็ก ๆ ขึ้นรถ เพื่อพาเขาไปส่งตามที่คุยกันไว้ ประมาณสี่โมงเย็นพวกเขาก็ไปถึงบ้านแม็คแคนเลย์

“คุณจะขนของไปบริจาคที่ไหนครับน้ำผึ้ง” เควินส่งเสียงทักก่อนที่จะเดินถึงหญิงสาวที่กำลังยกของลงจากท้ายรถ

“ของน้องคิมกับน้องวาค่ะ พวกเขาดื่มนมเก่งมาก”

“คราวหน้าคุณไม่ต้องซื้อมานะครับ ที่บ้านนี้รับนมสดทุกวันอยู่แล้ว” เขาช่วยเธอหิ้วของเข้าบ้านแต่ปากก็ชวนคุย     

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • กระดังงาสีรุ้ง   71

    “ดาวอยากจะขอบคุณคุณเลขาค่ะ ที่ช่วยดูแลคุณนภแทนดาว” สินีไม่เข้าใจคำพูดของเธอจึงมองหน้าเป็นคำถาม “ดูแลเรื่องอะไรคะ” “ก็ที่คุณเลขาไปดูแลคุณนภถึงญี่ปุ่นน่ะค่ะ เขาเล่าให้ดาวฟังหมดแล้วค่ะ เขาบอกว่าน้อยใจดาวที่เขาชวนแล้วไม่ยอมไปกับเขาด้วย เขาเลยต้องชวนคุณเลขาไปแทนเพราะจองตั๋วไว้แล้ว ดาวก็เลยอยากขอบคุณที่ช่วยดูแลเขาแทนดาวน่ะค่ะ” สินีมองหญิงสาวที่ปั้นหน้าแต่งเรื่องได้สมจริง แต่เธอก็โกรธหล่อนที่พูดจาดูถูกเธอเหมือนกับเธอเป็นแค่ของเล่นของเจ้านายเท่านั้น แต่เธอก็ไม่คิดจะตอบโต้เพราะคิดว่ายังทนไหว เธอจะรอให้ถึงจุดเดือดก่อนแล้วค่อยระเบิดทีเดียวให้เละไปเลย “ไม่เป็นไรค่ะ มันเป็นหน้าที่ของเลขาอย่างดิฉันอยู่แล้ว” แล้วส่งยิ้มหวานกลับไปให้ดาวขัดใจต่อท่าทีและคำตอบของสินีมาก ที่คำพูดของเธอไม่สามารถทำให้หล่อนสะทกสะท้านอะไรเลย “คุณเลขานิสัยดีจังเลยค่ะ คุณนภก็แสนดี พอกลับมาถึงก็รีบรับนัดคุณพ่อของดาวเพื่อไปทานข้าวเย็นที่บ้านดาว เขาคงจะแคร์ความรู้สึกของพ่อดาวมาก ๆ เลยนะคะ” แม้เธอจะเอาบิดามาอ้าง แต่ถ้าเลขาคนนี้ฉลาดพอก็น่าจะเดาได้ว่าเธอต้องการสื่อถึงตัวเอง สินีชักเริ่มจะหมดความอดทนกับผู้หญิงคนนี้แล้ว แล

  • กระดังงาสีรุ้ง   70

    เธอจับมือเขาแล้วยืนขึ้นด้วยความดีใจที่เขาเห็นด้วย ยอมเดินตามเขาไปด้วยความเต็มใจเพราะคิดว่าเขาจะยอมปล่อยเธอเป็นอิสระ แต่เธอคิดผิดถนัด เพราะเขาดันตัวเธอติดผนัง แล้วจัดการปิดปากด้วยจูบดูดดื่ม มือข้างหนึ่งปลดกระดุมเสื้อของเธอเพื่อล้วงเข้าไปในบราตัวจิ๋ว คลึงเคล้นหน้าอกหน้าใจ หยอกเย้ากับยอดอกจนสยิวเสียวซ่าน “คุณนภพอเถอะค่ะ” สติที่ยังพอเหลืออยู่ร้องห้ามเสียงสั่นพร่า แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ ถกกระโปรงของเธอขึ้นมาไว้เหนือเอว แล้วใช้นิ้วมือสอดเข้าไปในช่วงล่างของเธอ ปลุกเร้าให้เธอตื่นตัวและเตรียมพร้อมสำหรับเขา แล้วจับเธอหันหลัง จัดการกับกางเกงของตัวเองให้หลุดไปกองที่ปลายเท้าแล้วดึงขาข้างหนึ่งออกให้เป็นอิสระ จับสะโพกผายให้โก่งโค้งประชิดตัว แล้วจ่อส่วนสำคัญของตัวเองหยอกเย้าเร้าอารมณ์เธอ สอดใส่ให้เป็นหนึ่งเดียวกันจนหญิงสาวสูดปากครางสะท้าน “ คุณนภคะ” ครางชื่อเขาออกมา “ครับที่รัก” มือทั้งสองจับยึดเอวเธอไว้แน่นตามอารมณ์ แล้วก้มลงซุกไซร้ไปตามซอกคอนุ่ม มือทั้งสองขยำที่ทรวงอกที่ห้อยตามแรงโน้มถ่วงอย่างเมามัน เขาปรนเปรอความสุขให้กับภรรยาป้ายแดงจนเธอถึงฝังฝันไปก่อน ไม่นานก็รีบกระแทกสะโพกถี่ ๆ เพื่อเธอไปอีกคนเส

  • กระดังงาสีรุ้ง   69

    “ขา”“ตกลงคุณไม่อยากจัดงานแต่งจริง ๆ เหรอ” “ค่ะ สินีเพิ่งจะแต่งไปไม่ทันข้ามปีเลยนะคะ บางทีเราอยู่กันแบบนี้ แค่เราเชื่อใจกันและกัน เราอาจจะอยู่กันได้นานกว่าจัดงานแต่งก็ได้นะ หรือว่าคุณนภอยากแต่งคะ” “ผมแค่อยากให้เกียรติคุณ อยากให้ทุกคนรู้ว่าเราเป็นอะไรกัน แต่ผมก็ตามใจคุณนะ สำหรับผมแล้วไม่ว่าจะจัดงานหรือไม่จัดผมก็จะอยู่กับคุณตลอดไป” “แค่นี้สินีก็พอใจมากแล้วค่ะ” เธอยิ้มรับด้วยความตื้นตันใจ ....................... บริษัทแม็คแคนเลย์เควินกอดประคองณัฐวราออกจากลิฟต์และเดินตรงไปที่ห้องทำงานของเขาด้วยกัน ช่วงนี้เธออารมณ์แปรปรวนมาก ขี้น้อยใจ ขี้หึง เจ้าน้ำตา จนเขาต้องระมัดระวังคำพูดและการกระทำต่าง ๆ มากขึ้นเป็นพิเศษ นี่ขนาดเพิ่งท้องได้สองเดือนนะ อีกเจ็ดเดือนที่เหลือเธอจะเปลี่ยนไปยังไงบ้างนะ “สินี กลับมาแล้วเหรอ” ณัฐวราทักเพื่อนที่กำลังทำความสะอาดโต๊ะทำงานของตัวเองอย่างดีใจ “อือ.. สวัสดีค่ะท่านประธาน” สินีตอบรับเพื่อนและทักทายสามีของเพื่อน “ฉันซื้อของมาฝากแกด้วยนะ มีของเด็ก ๆ กับท่านประธานด้วยนะคะ” เธอคุยสลับไปมากับทั้งสามีและภรรยา “ดีใจกับแกด้วยนะเรื่องเบบี๋ ฉันกำล

  • กระดังงาสีรุ้ง   68

    สินีเสียวสะท้าน ซาบซ่านไปทั้งเรือนร่าง เธอไม่เคยได้รับการเอาใจแบบนี้เลย เขานุ่มนวลและทำให้เธอมีความสุขร่วมด้วย ไม่เห็นแก่ตัวและเห็นแก่ได้เพียงฝ่ายเดียวเหมือนกับที่ผ่านมา ซึ่งน้อยครั้งนักที่เธอจะมีความสุข เขาทำให้เธอเคลิ้มกับรสสวาทจนไม่อยากขาดมัน “สินีอยากเป็นของคุณนภค่ะ” เธออ้อนวอน “คนเดียว สินีต้องเป็นของคุณนภคนเดียวตลอดไปด้วย” เขาย้ำกับเธอ “ค่ะ สินีจะเป็นของคุณนภคนเดียว ซู้ด..อย่าทรมานสินีสิคะคุณนภ” เธอเริ่มจะทนไม่ไหว รู้สึกเหมือนจะลอยขึ้นสูงอีกครั้ง แล้วเขาก็หยุดการกระทำลงกะทันหันจนเธอฝันค้าง เขาเปลี่ยนเป็นพาตัวเองเข้าไปนั่งที่กลางหว่างขาของเธอ ยกขาเธอพาดกับบ่ากว้างแล้วสอดใส่เข้าไปในตัวเธอทีเดียวจนสุด เขารับรู้ได้ถึงความกระชับที่บีบรัด “คุณนภ สินีเจ็บ” เธอรู้สึกคับแน่นไปหมด เพราะเขาเข้าไปไวแบบไม่ทันได้ตั้งตัว แล้วเปลี่ยนเป็นความสุขจนแทบทะลักเมื่อเขาขยับโยกสะโพกไปมา “ช่วยไม่ได้นะที่รัก ของคุณกับผมมันเหมาะกันมากเหลือเกิน” เขาคุยทับเสียงสั่นพร่า ขยับรัวเร็วไม่ให้เสียจังหวะแต่อย่างใด ครางเสียงหนักอย่างสุขสมและเมามันยิ่งนัก “คุณนภ สินีไม่ไหวแล้วนะคะ ซู้ด..อา..” เธอหลับตาครางอย่างสุ

  • กระดังงาสีรุ้ง   67

    ชายหนุ่มที่ตอนนี้กำลังถกเสื้อเธอขึ้นจนเห็นหน้าท้องขาวเนียน ก้มลงประทับจูบทั่วทั้งท้องของเธอแล้วใช้ลิ้นเลียวนที่หลุมสะดือ ใช้มือทั้งสองข้างเกี่ยวกางเกงเธอทีละนิด แล้วใช้ปากไล่ตามลงไปเรื่อย ๆ จนใกล้จะถึงของสงวนของเธอ หญิงสาวที่กำลังหลับอยู่ก็ยกขาทั้งสองข้างขึ้นแล้วแยกออกอย่างเต็มใจเขาเงยหน้าขึ้นแล้วมองไปที่หญิงสาวที่ยังหลับตาพริ้ม เธอดูมีความสุข เขาตัดสินใจดึงกางเกงเธอออกจากตัวและไม่คิดจะลักหลับเธอ แต่คิดจะหาวิธีที่ทำให้เธอตื่นมาอย่างต้องการเรียกร้องจากเขาเขาก้มหน้ามองเนินเนื้อที่รอต้อนรับเขาอยู่เต็มตา ใครจะคิดว่าหญิงสาวตัวเล็ก ๆ แบบนี้จะซ่อนความยิ่งใหญ่ไว้ได้ถึงขนาดนี้ เห็นช่วงบนกะทัดรัดน่ารัก แต่ช่วงล่างช่างปลุกอารมณ์ใคร่ของเขาให้คึกคะนองได้ดีเหลือเกิน เขาไม่อยากเสียเวลาอีกแล้ว รีบก้มหน้าลงไปตรงนั้นทันที แล้วแทรกลิ้นลิ้มรสอย่างโหยหิว จนร่างบางเริ่มครางแล้วแอ่นสะโพกรับอย่างเต็มใจ“ซู้ด..คุณนภ สินีไม่ไหวแล้วอย่าทำแบบนี้เลยค่ะ อย่าทรมานสินี” เธอครางกระเส่า บิดสะโพกเร่าและปลดปล่อยความสุขออกมาให้เขาได้ดูดดื่มอย่างสุขสมสินีที่คิดว่ากำลังหลับฝันดีเริ่มรู้สึกตัวตื่นหลังจากได้ปลดปล่อย ค่อ

  • กระดังงาสีรุ้ง   66

    ในห้องนอนเควินนั่งมองภรรยาที่หลับเป็นตายหลังทานข้าวแล้วเรียบร้อยแล้ว เธอกำลังท้องลูกของเขาอยู่จริงเหรอ เขาอยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็ว ๆ จัง แล้วล้มตัวลงนอน คว้าร่างนุ่มมากอดไว้.. เธอร้องประท้วงอย่างขัดใจที่มีคนกวนแล้วก็เงียบไป………………ณัฐวราตื่นนอนตอนเช้าด้วยความสดชื่น ไม่มีอาการของคนขี้เซาแบบเมื่อวานหลงเหลืออยู่เลย เธอลุกจากเตียงแล้วเข้าห้องน้ำทำกิจวัตรประจำวัน ออกจากห้องน้ำพอดีกับที่เควินตื่นนอน เขาลุกขึ้นแล้วเดินมากอดเธอไว้แนบอก “มอร์นิ่งฮันนี่ วันนี้ผมจะพาคุณไปหาหมอนะ ไปตรวจดูหน่อยว่าผมจะได้เป็นพ่อคนจริงหรือเปล่า” เขาบอกยิ้ม ๆ“ค่ะ” เธอไม่คัดค้านเพราะสังหรณ์ใจอยู่เหมือนกัน “หาหมอเสร็จแล้วเข้าบริษัทนะคะ”“ผมว่าคุณไม่ต้องไปทำงานแล้วนะ อยู่ดูแลลูกดีกว่า” “..ทำไมคะคุณไม่อยากให้น้ำผึ้งไปทำงานด้วย เพราะจะพาคนอื่นไปแทนใช่ไหม” เธอสะบัดตัวออกจากเขาแล้วไปนั่งที่สตูลหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ไม่นานก็ร้องไห้ออกมาเควินตกใจกับอาการของภรรยา รีบเดินเข้าไปกอดปลอบ “ไม่ใช่นะที่รัก ผมเห็นคุณเหนื่อย ๆ เลยอยากให้พักอยู่กับบ้านมากกว่า” เธอไม่ฟังเขาเลย ร้องหนักกว่าเดิม ถึงกับสะอึกสะอื้นจนน่าสงสาร“คุณเบื่อน้ำ

  • กระดังงาสีรุ้ง   42

    “คุณแน่ใจได้ยังไง ผมอาจจะเป็นฝ่ายหมดความอดทนก่อนก็ได้ หมายถึงผมอาจจะตะคอกใส่เธอ เป็นฝ่ายไล่เธอไปเองก็ได้”“ก็ตามใจคุณสิคะ ทนไม่ไหวก็ระเบิดใส่เธอไปเลยค่ะ น้ำผึ้งไม่ว่าคุณหรอก อะไรที่ทำให้คุณมีความสุข น้ำผึ้งยินดีสนับสนุนเสมอ”เขาหัวเราะกับคำตอบสุดเฟี้ยวของเธอ “ผมยังเกรงใจพ่อเธออยู่ แต่ถ้าไม่ไหวจริง

  • กระดังงาสีรุ้ง   34

    หญิงสาวส่งยิ้มให้แล้วพยักหน้ารับ มองตามจนชายหนุ่มนั่งลงจึงถอนสายตากลับมาหาเพื่อน ๆ เห็นทุกคนมองเธอเป็นจุดเดียวก็เลิกคิ้วเป็นคำถาม“ทำไมไม่ไปนั่งกับเขาล่ะน้ำผึ้ง คิดว่าไปนั่งกับสินีก็ได้” ทิวารียกเพื่อนอีกคนมาอ้าง เพราะอยากให้เธอไปนั่งกับเขาเพื่อเป็นการเปิดตัวกลาย ๆ

  • กระดังงาสีรุ้ง   13

    ที่บริษัทสินีกำลังนั่งตรวจเอกสารที่รับมาจากฝ่ายธุรการ เพื่อตรวจสอบก่อนส่งเข้าไปในห้องท่านประธานก๊อก ๆ“คุณเควิน มีอะไรจะให้สินีรับใช้คะ” เธอถามคนที่ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าโต๊ะทำงาน พอเห็นแบบนี้แล้วก็เห็นใจเพื่อนรักเหมือนกันที่ว่าเขาอยู่สูงเกินไป ก็ดูสิ ทั้งสูง ทั้งใหญ่ขนาดนี้ ใครบ้างไม่อยากได้เป็

  • กระดังงาสีรุ้ง   12

    “แกก็รู้ว่าฉันค่อนข้างจะสนิทกับคุณกานดา เผอิญวันนั้นท่านให้ฉันไปหาที่บ้าน ก็เลยได้เจอกับเขา ซึ่งก่อนหน้านั้นฉันเจอเขาแล้วครั้งหนึ่ง” แล้วเรื่องราวต่าง ๆ ก็ถูกเล่าต่อให้เพื่อนฟังโดยไม่มีปิดบัง (แล้วแกรู้สึกกับเขายังไงล่ะน้ำผึ้ง เอาความจริงนะ) “ฉันไม่รู้ว่ามันรู้สึกยังไงถึงจะเรียกว่ารัก แต่เขาต

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status