34

หญิงสาวส่งยิ้มให้แล้วพยักหน้ารับ มองตามจนชายหนุ่มนั่งลงจึงถอนสายตากลับมาหาเพื่อน ๆ เห็นทุกคนมองเธอเป็นจุดเดียวก็เลิกคิ้วเป็นคำถาม

“ทำไมไม่ไปนั่งกับเขาล่ะน้ำผึ้ง คิดว่าไปนั่งกับสินีก็ได้” ทิวารียกเพื่อนอีกคนมาอ้าง เพราะอยากให้เธอไปนั่งกับเขาเพื่อเป็นการเปิดตัวกลาย ๆ  

“สินีมันเป็นเลขา แต่ฉันเป็นสถาปนิก ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเจ้านายอยู่แล้ว”    

“แต่แกเป็นแฟนเจ้านายเว้ย เหนือกว่าเลขาอีก” ดารณีช่วยทิวารีอีกแรง และคิดต่อในใจว่าอีกเดี๋ยวก็จะกลายเป็นคู่หมั้นอย่างเป็นทางการด้วย

หญิงสาวทำเป็นหูทวนลม หันไปให้ความสนใจกับบนเวทีแทน เพราะไม่รู้จะตอบเพื่อนว่าไงดี มันเหมือนคนที่มีชนักติดหลัง เพราะตอนนี้เธอเป็นมากกว่าแฟนเขาเสียอีก

..........................

ลิปยิ้มด้วยความยินดีเมื่อมองหาเควินเจอแล้ว เธอกำลังจะเดินไปหาเขาที่กำลังเดินไปนั่งที่โต๊ะด้านหน้าเวที แต่แล้วก็เปลี่ยนใจหยุดยืนอยู่กับที่ เพราะเธออยากเซอร์ไพรส์เขา ไว้รอเขาลงจากเวทีแล้วเข้าไปหาดีกว่า คิดได้ดังนั้นจึงหันไปสนใจกับเครื่องดื่มที่บริกรคอยเดินเสิร์ฟ มีเพียงสายตาที่มองไปที่เขาอยู่ตลอดเวลา

.............................

คุณสมิธเดินขึ้นเวทีเมื่อพิธีกรกล่าวเชิญ เขากล่าวขอบคุณแขกผู้มาร่วมงาน รวมถึงความรู้สึกตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันเกี่ยวกับธุรกิจ และพูดถึงลูกชายเพียงคนเดียวอย่างชื่นชมและภาคภูมิใจ  

“และตอนนี้ผมพร้อมที่จะยกตำแหน่งประธานบริษัทให้เขาดูแลแทนแล้ว เควิน แม็คแคนเลย์” แล้วหันไปมองลูกชายที่กำลังเดินขึ้นมาบนเวที

เควินเดินไปจับมือกับบิดาแล้วสวมกอดพร้อมรอยยิ้ม นักข่าวที่รอทำข่าวอยู่ในบริเวณที่เจ้าภาพจัดสรรไว้ให้ต่างรัวชัตเตอร์เก็บภาพบนเวที

“ขอบคุณนะครับพ่อที่ไว้ใจผม” เขาบอกกับท่าน   

“พ่อไว้ใจลูกเสมอ” สมิธบอกกับลูกชายพร้อมรอยยิ้ม แล้วหันไปมองนักข่าวที่หน้าเวที และแขกในงาน “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ลูกชายของผมจะเป็นผู้กุมบังเหียนของแม็คแคนเลย์ไทยแลนด์อย่างเป็นทางการ และขอให้ผู้ถือหุ้นทุกท่านเชื่อมั่นในตัวเขา ผมมั่นใจว่าเขาจะนำพาให้ธุรกิจของเราประสบความสำเร็จยิ่งกว่าตอนนี้แน่นอน” สมิธโอบบ่าลูกชาย มองเขาด้วยความรักและความภาคภูมิใจเท่าที่พ่อคนหนึ่งจะมี “วันนี้เป็นวันที่ผมตื้นตันใจมาก รองจากวันที่รู้ว่าภรรยาผมตั้งครรภ์และวันที่เขาเกิดมา และผมก็รู้ว่าลูกชายของผมมีเรื่องที่อยากบอกกับทุก ๆ ท่านเหมือนกัน” แล้วผู้เป็นพ่อก็ส่งไมโครโฟนให้กับลูกชายและเดินลงจากเวที

เควินรับไมโครโฟนต่อจากบิดาแล้วพนมมือไหว้อย่างนอบน้อม ผิดกับภาพลักษณ์หนุ่มตะวันตก

“สวัสดีแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน และกราบขอบคุณคุณพ่อและคุณแม่มากครับ ที่ให้ความรักและเลี้ยงดูผมมาอย่างดี และยังวางรากฐานที่มั่นคงมาก ๆ ไว้ให้ผมด้วย ผมคิดเสมอว่าผมโชคดีมากที่เกิดมาเป็นลูกของท่านทั้งสอง” หนุ่มลูกครึ่งหน้าตาหล่อเหลากล่าวขอบคุณอย่างตื้นตันใจ “นับจากวันนี้เป็นต้นไปผมจะบริหารธุรกิจแม็คแคนเลย์ไทยแลนด์ให้ดีที่สุด ให้สมกับที่คุณพ่อและผู้ถือหุ้นทุกท่านไว้วางใจ เราจะมุ่งมั่นพัฒนาและก้าวหน้าไปด้วยกันนะครับ.. นอกจากเรื่องที่รับตำแหน่งแล้ว ผมยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่อยากให้ทุกท่านช่วยเป็นประจักษ์พยานในวันนี้ด้วยครับ” เขาเว้นระยะนิดหนึ่งแล้วมองไปที่ณัฐวราด้วยสายตาเปี่ยมรัก “วันนี้ผมตั้งใจที่จะเซอร์ไพรส์ใครคนหนึ่ง เธอคนนั้นทำให้ผมมีความสุข ทำให้ผมอยากรู้จักกับคำว่าชีวิตคู่ ที่ไม่เคยมีอยู่ในความคิดของผมเลย ผมเคยขอเธอแต่งงาน แต่เธอบอกว่ามันเร็วเกินไป เรายังไม่รู้จักกันดีพอ ในเมื่อเธอไม่ยอมรับคำขอแต่งงานของผม ผมจึงอยากบอกกับเธอต่อหน้าแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ว่าขอแค่รับหมั้นผมไว้ก่อนได้มั้ย” คำพูดที่ประกาศออกไมโครโฟนเรียกเสียงฮือฮาของแขกในงานได้อย่างดี ทุกคนต่างซุบซิบถามคนข้าง ๆ ว่าเธอคนนั้นเป็นใคร และมองตามสายตาของชายหนุ่มบนเวทีเพื่อหาหญิงสาวผู้โชคดี

เควินมองตรงไปที่คนรักที่ตอนนี้เหมือนโดนเพื่อน ๆ ในโต๊ะหยอกเย้า และเธอกำลังมองมาที่เขา

“น้ำผึ้ง ผมรักคุณ คุณจะยอมรับแหวนหมั้นของผมไว้ก่อนได้ไหมครับ” เขาถามเธอจากบนเวที ก่อนจะส่งไมโครโฟนคืนให้พิธีกรที่ยืนเยื้องอยู่ด้านหลัง แล้วลงจากเวทีไปหาหญิงสาวที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ เธอยืนขึ้นเมื่อถูกเพื่อนคะยั้นคะยอเมื่อเห็นเขาเดินเข้าไปใกล้ ใบหน้าของเธอแดงก่ำ สายตาของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย

ทุกคนในงานต่างมองหญิงสาวผู้โชคดี บางคนก็มองอย่างยินดี บางคนก็มองอย่างอิจฉา ที่เธอได้ผู้ชายที่ทั้งหล่อ ทั้งรวย แล้วก็ประกาศรักเธออย่างเปิดเผยแบบนี้

ณัฐวรามองชายหนุ่มที่มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า.. ตั้งแต่เขาเริ่มเกริ่นบนเวทีเธอก็รู้ตัวแล้วว่าต้องเป็นเธอ แต่ก็ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าเขาจะทำเพื่อเธอขนาดนี้ เธอตื้นตันใจในความรักที่ยิ่งใหญ่ของเขาจนน้ำตาคลอเบ้า และรู้แล้วว่าทำไมเพื่อน ๆ ถึงมารวมตัวกันในวันนี้ เธอโถมตัวเข้าไปกอดเขาเมื่อสองแขนของเขากางออก.. แล้วน้ำตาที่อดกลั้นเอาไว้ก็ไหลออกมาด้วยความดีใจ

“ผมรักคุณฮันนี่”