Mag-log in“เปล่าครับ แต่เมื่อกี้คุณน้ำผึ้งโทรมาหาคุณ บอกว่าเขาจะกลับก่อนเพราะต้องไปส่งเด็ก ๆ แล้วให้ไปเจอกันที่ร้าน... ร้านอะไรนะผมจำไม่ได้” เขาทำท่านึก ทั้งที่ความจริงอีกฝ่ายไม่ได้พูดถึงชื่อร้านเลย
“โรงเบียร์....” สินีบอกชื่อร้านแก่ชายหนุ่ม
“ใช่ครับ ร้านนั้นแหละครับ เธอย้ำว่าห้ามสายนะครับ” แล้วก็เดินเข้าห้องของบิดาไป พร้อมกับบันทึกชื่อร้านไว้ในสมองอันชาญฉลาดเป็นที่เรียบร้อย
เมื่อเข้าห้องแล้วก็รีบนึกชื่อเพื่อน ๆ ที่ยังติดต่อกันระหว่างที่ไม่ได้อยู่เมืองไทย และคนแรกก็คือนภดล ที่เป็นทั้งเพื่อนและญาติสนิทที่โตกว่าเขาหนึ่งปี
…………………….
โรงเบียร์
ณัฐวราและทิวารีเดินเข้าไปภายในร้าน บอกเลขโต๊ะที่จองกับพนักงานต้อนรับสาวสวยแล้วเดินตามไป เมื่อเดินไปใกล้ถึงที่หมายก็เห็นเพื่อน ๆ โบกมือทักทายมาให้
“นึกว่าเจ้าภาพจะเบี้ยวซะแล้ว” ทวีธาหรือวี ทักขึ้นเมื่อทั้งสองนั่งลงเรียบร้อยแล้ว
“เฮ้ยไอ้วี ถ้ามันไม่มาแกจะจ่ายแทนใช่ปะ” อาภาหรือกี้ สาวทอมบอยถามเพื่อน
“เอ่อใช่ ไอ้วีมันบอกเอไว้แล้ว ถ้าไม่มามันจะจ่ายมื้อนี้เอง ฮา ๆ ๆ” ทิวารี เจ้าภาพคืนนี้พูดออกไปแล้วหัวเราะเสียงดัง ทำให้คนที่ถูกรุมยกมือชีหน้าเพื่อนแบบคาดโทษ เรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อน ๆ ในกลุ่มได้อย่างดี
“สินีกับดาไปไหนวะแม็ค” ณัฐวราถามบารมีที่นั่งฟังเพื่อน ๆ คุยกันอยู่เงียบ ๆ
“สินีไปห้องน้ำ ดาออกไปคุยโทรศัพท์” หนุ่มมาดนิ่งและพูดน้อยที่สุดในกลุ่มตอบข้อสงสัยของเพื่อน
“ไฮ คิดถึงดามั้ยจ้ะเพื่อนเอ เพื่อนน้ำผึ้ง” ดารณีที่เพิ่งเดินเข้ามาหลังจากไปรับโทรศัพท์ของสามีทักเพื่อนด้วยน้ำเสียงใส่จริต ไม่นานสินีก็เดินตามเข้ามาและนั่งลงข้างณัฐวรา เป็นเวลาเดียวกันกับที่อาหารและเครื่องดื่มชุดใหม่เริ่มทยอยมาวางบนโต๊ะ
แล้วทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างสนุกสนาน พอเริ่มได้ที่ก็ออกอาการลุกขึ้นโยกตามจังหวะเพลง เพลงไหนถูกใจก็ส่งเสียงร้องแข่งกับนักร้องบนเวทีกันเลยทีเดียว
…………………….
อีกมุมหนึ่งภายในร้าน
ยังมีชายหนุ่มลูกครึ่งไทยที่ดูเหมือนชาวต่างชาติมากกว่า พร้อมกับเพื่อนที่เป็นคนไทยอีกสามคน นภดล ปกรณ์ สุธี ซึ่งทุกคนที่มารวมตัวกันอยู่ที่นี่ได้ผ่านการคัดกรองมาแล้วว่ายังโสด เพราะคนที่ชวนไม่อยากทำให้เพื่อนมีปัญหาครอบครัวนั่นเอง
ทั้งหมดกำลังนั่งจิบเบียร์ไปเรื่อย ๆ พูดคุยถามไถ่ทุกข์สุขและเรื่องทั่วไป สายตาก็กวาดมองไปที่การแสดงบนเวทีบ้าง ตามโต๊ะคนอื่นบ้าง โดยเฉพาะโต๊ะที่มีสาวสวย
“เอ๊ะ! เควี่ นั่นคุณสินีเลขาพ่อนายใช่มั้ย” นภดลถามอย่างไม่แน่ใจ เพราะหญิงสาวกำลังโยกไปโยกมาไม่อยู่นิ่ง และเห็นเพียงด้านข้างของเธอเท่านั้นในตอนนี้
“ไหนวะนภ” เขามองตามทางที่พี่ชายชี้นำ
“ใช่จริงด้วย หาอยู่ตั้งนาน”
“หาใครวะ อย่าบอกนะว่าแกชอบคุณสินี” นภดลถามด้วยความตกใจเล็กน้อย
“ใครชอบใครวะดล” สุธีที่ได้ยินพอดีถามด้วยความสงสัย
ปกรณ์ก็หันกลับมาฟังด้วยเช่นกัน
“ต้องถามเจ้าตัวเขาเอง เพราะฉันก็ยังไม่รู้ไม่เหมือนกัน”
แล้วทั้งสามหนุ่มก็หันไปให้ความสนใจชายหนุ่มอีกคนอย่างต้องการคำตอบ
“ถึงเวลาแล้วจะบอก แต่ไม่ใช่ตอนนี้” เควินยักคิ้วให้เพื่อน ๆ ถึงแม้จะมั่นใจว่าหญิงสาวก็น่าจะมีใจกับเขาบ้างไม่มากก็น้อย แต่รอให้แน่ใจแล้วค่อยบอกก็ยังไม่สาย
“อะไรของแกวะเควี่ ทำเป็นมีความลับนะ” ปกรณ์แสร้งเป็นต่อว่า แล้วชวนเพื่อน ๆให้สนใจสาว ๆ ที่เดินไปมายั่วยวนอยู่ใกล้ ๆ แทน..
คืนนี้ของพวกเขาก็คงจะมีหมอนข้างใบนุ่ม ที่ได้ถือติดมือออกไปจากสถานที่แห่งนี้ตามประสาหนุ่มโสด
เควินมองไปที่โต๊ะของณัฐวรา หญิงสาวที่ทำให้เขาต้องชวนเพื่อน ๆ ออกมาในค่ำคืนนี้ ไม่สนใจสาว ๆ ที่มาเต้นยั่วยวนอยู่ใกล้ ๆ เหมือนเพื่อน ๆ สักเท่าไหร่ เขาเห็นเธอสนุกสนานร่าเริง ร้องเต้นตามจังหวะเพลง หัวเราะเล่นหัวกับเพื่อน ๆ อย่างมีความสุข ผิดกับตอนที่อยู่ต่อหน้าเขาลิบลับ
แล้วเขาก็เห็นหนุ่มน้อยหน้าตาดีคนหนึ่งยื่นแก้วเบียร์ให้เธอ กระซิบที่ข้างหูเธอ แต่เธอก็รีบเบี่ยงตัวหนีและพูดอะไรบางอย่างกับเขาด้วยสีหน้าบึ้งตึง แล้วเดินไปหาเพื่อนชายที่ยืนเต้นอยู่ไม่ห่างโดยไม่สนใจชายคนนั้นอีกเลย.. สิ่งที่เห็นทำให้เขารู้ว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงประเภทชอบเล่นกับผู้ชายไปทั่ว
เขาเรียกเด็กเสิร์ฟมาหาแล้วบอกอะไรบางอย่าง แล้วหันมานั่งจิบเบียร์ร่วมกับเพื่อน ๆ ต่อด้วยท่าทางที่สุขุม และชำเลืองมองไปยังโต๊ะของณัฐวราอยู่หลายครั้ง
“เควี่ พวกฉันจะกลับก่อนนะ นัดสาวไปต่อกันข้างนอก นายจะไปด้วยหรือเปล่า ฉันเห็นพวกเธอสนใจนายกันหลายคน เลือกหิ้วไปสักคนไม่น่ายาก” ปกรณ์กระซิบบอกเบา ๆ ข้างหู
“ไม่หละ ช่วงนี้ฉันเบื่อ ๆ น่ะ เชิญพวหนายตามสบายเถอะ ฉันดื่มต่ออีกสักพักก็จะกลับ” เขาพูดตามความรู้สึกจริง ๆ ไม่ใช่เสแสร้ง
“ดาวอยากจะขอบคุณคุณเลขาค่ะ ที่ช่วยดูแลคุณนภแทนดาว” สินีไม่เข้าใจคำพูดของเธอจึงมองหน้าเป็นคำถาม “ดูแลเรื่องอะไรคะ” “ก็ที่คุณเลขาไปดูแลคุณนภถึงญี่ปุ่นน่ะค่ะ เขาเล่าให้ดาวฟังหมดแล้วค่ะ เขาบอกว่าน้อยใจดาวที่เขาชวนแล้วไม่ยอมไปกับเขาด้วย เขาเลยต้องชวนคุณเลขาไปแทนเพราะจองตั๋วไว้แล้ว ดาวก็เลยอยากขอบคุณที่ช่วยดูแลเขาแทนดาวน่ะค่ะ” สินีมองหญิงสาวที่ปั้นหน้าแต่งเรื่องได้สมจริง แต่เธอก็โกรธหล่อนที่พูดจาดูถูกเธอเหมือนกับเธอเป็นแค่ของเล่นของเจ้านายเท่านั้น แต่เธอก็ไม่คิดจะตอบโต้เพราะคิดว่ายังทนไหว เธอจะรอให้ถึงจุดเดือดก่อนแล้วค่อยระเบิดทีเดียวให้เละไปเลย “ไม่เป็นไรค่ะ มันเป็นหน้าที่ของเลขาอย่างดิฉันอยู่แล้ว” แล้วส่งยิ้มหวานกลับไปให้ดาวขัดใจต่อท่าทีและคำตอบของสินีมาก ที่คำพูดของเธอไม่สามารถทำให้หล่อนสะทกสะท้านอะไรเลย “คุณเลขานิสัยดีจังเลยค่ะ คุณนภก็แสนดี พอกลับมาถึงก็รีบรับนัดคุณพ่อของดาวเพื่อไปทานข้าวเย็นที่บ้านดาว เขาคงจะแคร์ความรู้สึกของพ่อดาวมาก ๆ เลยนะคะ” แม้เธอจะเอาบิดามาอ้าง แต่ถ้าเลขาคนนี้ฉลาดพอก็น่าจะเดาได้ว่าเธอต้องการสื่อถึงตัวเอง สินีชักเริ่มจะหมดความอดทนกับผู้หญิงคนนี้แล้ว แล
เธอจับมือเขาแล้วยืนขึ้นด้วยความดีใจที่เขาเห็นด้วย ยอมเดินตามเขาไปด้วยความเต็มใจเพราะคิดว่าเขาจะยอมปล่อยเธอเป็นอิสระ แต่เธอคิดผิดถนัด เพราะเขาดันตัวเธอติดผนัง แล้วจัดการปิดปากด้วยจูบดูดดื่ม มือข้างหนึ่งปลดกระดุมเสื้อของเธอเพื่อล้วงเข้าไปในบราตัวจิ๋ว คลึงเคล้นหน้าอกหน้าใจ หยอกเย้ากับยอดอกจนสยิวเสียวซ่าน “คุณนภพอเถอะค่ะ” สติที่ยังพอเหลืออยู่ร้องห้ามเสียงสั่นพร่า แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ ถกกระโปรงของเธอขึ้นมาไว้เหนือเอว แล้วใช้นิ้วมือสอดเข้าไปในช่วงล่างของเธอ ปลุกเร้าให้เธอตื่นตัวและเตรียมพร้อมสำหรับเขา แล้วจับเธอหันหลัง จัดการกับกางเกงของตัวเองให้หลุดไปกองที่ปลายเท้าแล้วดึงขาข้างหนึ่งออกให้เป็นอิสระ จับสะโพกผายให้โก่งโค้งประชิดตัว แล้วจ่อส่วนสำคัญของตัวเองหยอกเย้าเร้าอารมณ์เธอ สอดใส่ให้เป็นหนึ่งเดียวกันจนหญิงสาวสูดปากครางสะท้าน “ คุณนภคะ” ครางชื่อเขาออกมา “ครับที่รัก” มือทั้งสองจับยึดเอวเธอไว้แน่นตามอารมณ์ แล้วก้มลงซุกไซร้ไปตามซอกคอนุ่ม มือทั้งสองขยำที่ทรวงอกที่ห้อยตามแรงโน้มถ่วงอย่างเมามัน เขาปรนเปรอความสุขให้กับภรรยาป้ายแดงจนเธอถึงฝังฝันไปก่อน ไม่นานก็รีบกระแทกสะโพกถี่ ๆ เพื่อเธอไปอีกคนเส
“ขา”“ตกลงคุณไม่อยากจัดงานแต่งจริง ๆ เหรอ” “ค่ะ สินีเพิ่งจะแต่งไปไม่ทันข้ามปีเลยนะคะ บางทีเราอยู่กันแบบนี้ แค่เราเชื่อใจกันและกัน เราอาจจะอยู่กันได้นานกว่าจัดงานแต่งก็ได้นะ หรือว่าคุณนภอยากแต่งคะ” “ผมแค่อยากให้เกียรติคุณ อยากให้ทุกคนรู้ว่าเราเป็นอะไรกัน แต่ผมก็ตามใจคุณนะ สำหรับผมแล้วไม่ว่าจะจัดงานหรือไม่จัดผมก็จะอยู่กับคุณตลอดไป” “แค่นี้สินีก็พอใจมากแล้วค่ะ” เธอยิ้มรับด้วยความตื้นตันใจ ....................... บริษัทแม็คแคนเลย์เควินกอดประคองณัฐวราออกจากลิฟต์และเดินตรงไปที่ห้องทำงานของเขาด้วยกัน ช่วงนี้เธออารมณ์แปรปรวนมาก ขี้น้อยใจ ขี้หึง เจ้าน้ำตา จนเขาต้องระมัดระวังคำพูดและการกระทำต่าง ๆ มากขึ้นเป็นพิเศษ นี่ขนาดเพิ่งท้องได้สองเดือนนะ อีกเจ็ดเดือนที่เหลือเธอจะเปลี่ยนไปยังไงบ้างนะ “สินี กลับมาแล้วเหรอ” ณัฐวราทักเพื่อนที่กำลังทำความสะอาดโต๊ะทำงานของตัวเองอย่างดีใจ “อือ.. สวัสดีค่ะท่านประธาน” สินีตอบรับเพื่อนและทักทายสามีของเพื่อน “ฉันซื้อของมาฝากแกด้วยนะ มีของเด็ก ๆ กับท่านประธานด้วยนะคะ” เธอคุยสลับไปมากับทั้งสามีและภรรยา “ดีใจกับแกด้วยนะเรื่องเบบี๋ ฉันกำล
สินีเสียวสะท้าน ซาบซ่านไปทั้งเรือนร่าง เธอไม่เคยได้รับการเอาใจแบบนี้เลย เขานุ่มนวลและทำให้เธอมีความสุขร่วมด้วย ไม่เห็นแก่ตัวและเห็นแก่ได้เพียงฝ่ายเดียวเหมือนกับที่ผ่านมา ซึ่งน้อยครั้งนักที่เธอจะมีความสุข เขาทำให้เธอเคลิ้มกับรสสวาทจนไม่อยากขาดมัน “สินีอยากเป็นของคุณนภค่ะ” เธออ้อนวอน “คนเดียว สินีต้องเป็นของคุณนภคนเดียวตลอดไปด้วย” เขาย้ำกับเธอ “ค่ะ สินีจะเป็นของคุณนภคนเดียว ซู้ด..อย่าทรมานสินีสิคะคุณนภ” เธอเริ่มจะทนไม่ไหว รู้สึกเหมือนจะลอยขึ้นสูงอีกครั้ง แล้วเขาก็หยุดการกระทำลงกะทันหันจนเธอฝันค้าง เขาเปลี่ยนเป็นพาตัวเองเข้าไปนั่งที่กลางหว่างขาของเธอ ยกขาเธอพาดกับบ่ากว้างแล้วสอดใส่เข้าไปในตัวเธอทีเดียวจนสุด เขารับรู้ได้ถึงความกระชับที่บีบรัด “คุณนภ สินีเจ็บ” เธอรู้สึกคับแน่นไปหมด เพราะเขาเข้าไปไวแบบไม่ทันได้ตั้งตัว แล้วเปลี่ยนเป็นความสุขจนแทบทะลักเมื่อเขาขยับโยกสะโพกไปมา “ช่วยไม่ได้นะที่รัก ของคุณกับผมมันเหมาะกันมากเหลือเกิน” เขาคุยทับเสียงสั่นพร่า ขยับรัวเร็วไม่ให้เสียจังหวะแต่อย่างใด ครางเสียงหนักอย่างสุขสมและเมามันยิ่งนัก “คุณนภ สินีไม่ไหวแล้วนะคะ ซู้ด..อา..” เธอหลับตาครางอย่างสุ
ชายหนุ่มที่ตอนนี้กำลังถกเสื้อเธอขึ้นจนเห็นหน้าท้องขาวเนียน ก้มลงประทับจูบทั่วทั้งท้องของเธอแล้วใช้ลิ้นเลียวนที่หลุมสะดือ ใช้มือทั้งสองข้างเกี่ยวกางเกงเธอทีละนิด แล้วใช้ปากไล่ตามลงไปเรื่อย ๆ จนใกล้จะถึงของสงวนของเธอ หญิงสาวที่กำลังหลับอยู่ก็ยกขาทั้งสองข้างขึ้นแล้วแยกออกอย่างเต็มใจเขาเงยหน้าขึ้นแล้วมองไปที่หญิงสาวที่ยังหลับตาพริ้ม เธอดูมีความสุข เขาตัดสินใจดึงกางเกงเธอออกจากตัวและไม่คิดจะลักหลับเธอ แต่คิดจะหาวิธีที่ทำให้เธอตื่นมาอย่างต้องการเรียกร้องจากเขาเขาก้มหน้ามองเนินเนื้อที่รอต้อนรับเขาอยู่เต็มตา ใครจะคิดว่าหญิงสาวตัวเล็ก ๆ แบบนี้จะซ่อนความยิ่งใหญ่ไว้ได้ถึงขนาดนี้ เห็นช่วงบนกะทัดรัดน่ารัก แต่ช่วงล่างช่างปลุกอารมณ์ใคร่ของเขาให้คึกคะนองได้ดีเหลือเกิน เขาไม่อยากเสียเวลาอีกแล้ว รีบก้มหน้าลงไปตรงนั้นทันที แล้วแทรกลิ้นลิ้มรสอย่างโหยหิว จนร่างบางเริ่มครางแล้วแอ่นสะโพกรับอย่างเต็มใจ“ซู้ด..คุณนภ สินีไม่ไหวแล้วอย่าทำแบบนี้เลยค่ะ อย่าทรมานสินี” เธอครางกระเส่า บิดสะโพกเร่าและปลดปล่อยความสุขออกมาให้เขาได้ดูดดื่มอย่างสุขสมสินีที่คิดว่ากำลังหลับฝันดีเริ่มรู้สึกตัวตื่นหลังจากได้ปลดปล่อย ค่อ
ในห้องนอนเควินนั่งมองภรรยาที่หลับเป็นตายหลังทานข้าวแล้วเรียบร้อยแล้ว เธอกำลังท้องลูกของเขาอยู่จริงเหรอ เขาอยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็ว ๆ จัง แล้วล้มตัวลงนอน คว้าร่างนุ่มมากอดไว้.. เธอร้องประท้วงอย่างขัดใจที่มีคนกวนแล้วก็เงียบไป………………ณัฐวราตื่นนอนตอนเช้าด้วยความสดชื่น ไม่มีอาการของคนขี้เซาแบบเมื่อวานหลงเหลืออยู่เลย เธอลุกจากเตียงแล้วเข้าห้องน้ำทำกิจวัตรประจำวัน ออกจากห้องน้ำพอดีกับที่เควินตื่นนอน เขาลุกขึ้นแล้วเดินมากอดเธอไว้แนบอก “มอร์นิ่งฮันนี่ วันนี้ผมจะพาคุณไปหาหมอนะ ไปตรวจดูหน่อยว่าผมจะได้เป็นพ่อคนจริงหรือเปล่า” เขาบอกยิ้ม ๆ“ค่ะ” เธอไม่คัดค้านเพราะสังหรณ์ใจอยู่เหมือนกัน “หาหมอเสร็จแล้วเข้าบริษัทนะคะ”“ผมว่าคุณไม่ต้องไปทำงานแล้วนะ อยู่ดูแลลูกดีกว่า” “..ทำไมคะคุณไม่อยากให้น้ำผึ้งไปทำงานด้วย เพราะจะพาคนอื่นไปแทนใช่ไหม” เธอสะบัดตัวออกจากเขาแล้วไปนั่งที่สตูลหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ไม่นานก็ร้องไห้ออกมาเควินตกใจกับอาการของภรรยา รีบเดินเข้าไปกอดปลอบ “ไม่ใช่นะที่รัก ผมเห็นคุณเหนื่อย ๆ เลยอยากให้พักอยู่กับบ้านมากกว่า” เธอไม่ฟังเขาเลย ร้องหนักกว่าเดิม ถึงกับสะอึกสะอื้นจนน่าสงสาร“คุณเบื่อน้ำ
หญิงสาวส่งยิ้มให้แล้วพยักหน้ารับ มองตามจนชายหนุ่มนั่งลงจึงถอนสายตากลับมาหาเพื่อน ๆ เห็นทุกคนมองเธอเป็นจุดเดียวก็เลิกคิ้วเป็นคำถาม“ทำไมไม่ไปนั่งกับเขาล่ะน้ำผึ้ง คิดว่าไปนั่งกับสินีก็ได้” ทิวารียกเพื่อนอีกคนมาอ้าง เพราะอยากให้เธอไปนั่งกับเขาเพื่อเป็นการเปิดตัวกลาย ๆ
ที่บริษัทสินีกำลังนั่งตรวจเอกสารที่รับมาจากฝ่ายธุรการ เพื่อตรวจสอบก่อนส่งเข้าไปในห้องท่านประธานก๊อก ๆ“คุณเควิน มีอะไรจะให้สินีรับใช้คะ” เธอถามคนที่ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าโต๊ะทำงาน พอเห็นแบบนี้แล้วก็เห็นใจเพื่อนรักเหมือนกันที่ว่าเขาอยู่สูงเกินไป ก็ดูสิ ทั้งสูง ทั้งใหญ่ขนาดนี้ ใครบ้างไม่อยากได้เป็
“แกก็รู้ว่าฉันค่อนข้างจะสนิทกับคุณกานดา เผอิญวันนั้นท่านให้ฉันไปหาที่บ้าน ก็เลยได้เจอกับเขา ซึ่งก่อนหน้านั้นฉันเจอเขาแล้วครั้งหนึ่ง” แล้วเรื่องราวต่าง ๆ ก็ถูกเล่าต่อให้เพื่อนฟังโดยไม่มีปิดบัง (แล้วแกรู้สึกกับเขายังไงล่ะน้ำผึ้ง เอาความจริงนะ) “ฉันไม่รู้ว่ามันรู้สึกยังไงถึงจะเรียกว่ารัก แต่เขาต
“แค่คุณป้าให้เด็ก ๆ มาอยู่ด้วยน้ำผึ้งก็เกรงใจจะแย่แล้วค่ะคุณเควิน ของพวกนี้น้ำผึ้งก็ซื้อตุนไว้อยู่แล้ว ไม่ได้ยุ่งยากอะไรเลย” “ครอบครัวผมไม่ได้ลำบากอะไรเลยครับ ดังนั้นไม่ต้องเกรงใจหรอก”คนฟังได้แต่ยิ้ม เพราะไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี“หนูน้ำผึ้ง อาทิตย์ก่อนคุณสมิธเขาเอาการ์ดงานแต่งของสินีมาให้ป้า เขาจะแต







