로그인공유
9
게시일:
2026-06-04 02:49:27“เปล่าครับ แต่เมื่อกี้คุณน้ำผึ้งโทรมาหาคุณ บอกว่าเขาจะกลับก่อนเพราะต้องไปส่งเด็ก ๆ แล้วให้ไปเจอกันที่ร้าน... ร้านอะไรนะผมจำไม่ได้” เขาทำท่านึก ทั้งที่ความจริงอีกฝ่ายไม่ได้พูดถึงชื่อร้านเลย
“โรงเบียร์....” สินีบอกชื่อร้านแก่ชายหนุ่ม
“ใช่ครับ ร้านนั้นแหละครับ เธอย้ำว่าห้ามสายนะครับ” แล้วก็เดินเข้าห้องของบิดาไป พร้อมกับบันทึกชื่อร้านไว้ในสมองอันชาญฉลาดเป็นที่เรียบร้อย
เมื่อเข้าห้องแล้วก็รีบนึกชื่อเพื่อน ๆ ที่ยังติดต่อกันระหว่างที่ไม่ได้อยู่เมืองไทย และคนแรกก็คือนภดล ที่เป็นทั้งเพื่อนและญาติสนิทที่โตกว่าเขาหนึ่งปี
…………………….
โรงเบียร์
ณัฐวราและทิวารีเดินเข้าไปภายในร้าน บอกเลขโต๊ะที่จองกับพนักงานต้อนรับสาวสวยแล้วเดินตามไป เมื่อเดินไปใกล้ถึงที่หมายก็เห็นเพื่อน ๆ โบกมือทักทายมาให้
“นึกว่าเจ้าภาพจะเบี้ยวซะแล้ว” ทวีธาหรือวี ทักขึ้นเมื่อทั้งสองนั่งลงเรียบร้อยแล้ว
“เฮ้ยไอ้วี ถ้ามันไม่มาแกจะจ่ายแทนใช่ปะ” อาภาหรือกี้ สาวทอมบอยถามเพื่อน
“เอ่อใช่ ไอ้วีมันบอกเอไว้แล้ว ถ้าไม่มามันจะจ่ายมื้อนี้เอง ฮา ๆ ๆ” ทิวารี เจ้าภาพคืนนี้พูดออกไปแล้วหัวเราะเสียงดัง ทำให้คนที่ถูกรุมยกมือชีหน้าเพื่อนแบบคาดโทษ เรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อน ๆ ในกลุ่มได้อย่างดี
“สินีกับดาไปไหนวะแม็ค” ณัฐวราถามบารมีที่นั่งฟังเพื่อน ๆ คุยกันอยู่เงียบ ๆ
“สินีไปห้องน้ำ ดาออกไปคุยโทรศัพท์” หนุ่มมาดนิ่งและพูดน้อยที่สุดในกลุ่มตอบข้อสงสัยของเพื่อน
“ไฮ คิดถึงดามั้ยจ้ะเพื่อนเอ เพื่อนน้ำผึ้ง” ดารณีที่เพิ่งเดินเข้ามาหลังจากไปรับโทรศัพท์ของสามีทักเพื่อนด้วยน้ำเสียงใส่จริต ไม่นานสินีก็เดินตามเข้ามาและนั่งลงข้างณัฐวรา เป็นเวลาเดียวกันกับที่อาหารและเครื่องดื่มชุดใหม่เริ่มทยอยมาวางบนโต๊ะ
แล้วทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างสนุกสนาน พอเริ่มได้ที่ก็ออกอาการลุกขึ้นโยกตามจังหวะเพลง เพลงไหนถูกใจก็ส่งเสียงร้องแข่งกับนักร้องบนเวทีกันเลยทีเดียว
…………………….
อีกมุมหนึ่งภายในร้าน
ยังมีชายหนุ่มลูกครึ่งไทยที่ดูเหมือนชาวต่างชาติมากกว่า พร้อมกับเพื่อนที่เป็นคนไทยอีกสามคน นภดล ปกรณ์ สุธี ซึ่งทุกคนที่มารวมตัวกันอยู่ที่นี่ได้ผ่านการคัดกรองมาแล้วว่ายังโสด เพราะคนที่ชวนไม่อยากทำให้เพื่อนมีปัญหาครอบครัวนั่นเอง
ทั้งหมดกำลังนั่งจิบเบียร์ไปเรื่อย ๆ พูดคุยถามไถ่ทุกข์สุขและเรื่องทั่วไป สายตาก็กวาดมองไปที่การแสดงบนเวทีบ้าง ตามโต๊ะคนอื่นบ้าง โดยเฉพาะโต๊ะที่มีสาวสวย
“เอ๊ะ! เควี่ นั่นคุณสินีเลขาพ่อนายใช่มั้ย” นภดลถามอย่างไม่แน่ใจ เพราะหญิงสาวกำลังโยกไปโยกมาไม่อยู่นิ่ง และเห็นเพียงด้านข้างของเธอเท่านั้นในตอนนี้
“ไหนวะนภ” เขามองตามทางที่พี่ชายชี้นำ
“ใช่จริงด้วย หาอยู่ตั้งนาน”
“หาใครวะ อย่าบอกนะว่าแกชอบคุณสินี” นภดลถามด้วยความตกใจเล็กน้อย
“ใครชอบใครวะดล” สุธีที่ได้ยินพอดีถามด้วยความสงสัย
ปกรณ์ก็หันกลับมาฟังด้วยเช่นกัน
“ต้องถามเจ้าตัวเขาเอง เพราะฉันก็ยังไม่รู้ไม่เหมือนกัน”
แล้วทั้งสามหนุ่มก็หันไปให้ความสนใจชายหนุ่มอีกคนอย่างต้องการคำตอบ
“ถึงเวลาแล้วจะบอก แต่ไม่ใช่ตอนนี้” เควินยักคิ้วให้เพื่อน ๆ ถึงแม้จะมั่นใจว่าหญิงสาวก็น่าจะมีใจกับเขาบ้างไม่มากก็น้อย แต่รอให้แน่ใจแล้วค่อยบอกก็ยังไม่สาย
“อะไรของแกวะเควี่ ทำเป็นมีความลับนะ” ปกรณ์แสร้งเป็นต่อว่า แล้วชวนเพื่อน ๆให้สนใจสาว ๆ ที่เดินไปมายั่วยวนอยู่ใกล้ ๆ แทน..
คืนนี้ของพวกเขาก็คงจะมีหมอนข้างใบนุ่ม ที่ได้ถือติดมือออกไปจากสถานที่แห่งนี้ตามประสาหนุ่มโสด
เควินมองไปที่โต๊ะของณัฐวรา หญิงสาวที่ทำให้เขาต้องชวนเพื่อน ๆ ออกมาในค่ำคืนนี้ ไม่สนใจสาว ๆ ที่มาเต้นยั่วยวนอยู่ใกล้ ๆ เหมือนเพื่อน ๆ สักเท่าไหร่ เขาเห็นเธอสนุกสนานร่าเริง ร้องเต้นตามจังหวะเพลง หัวเราะเล่นหัวกับเพื่อน ๆ อย่างมีความสุข ผิดกับตอนที่อยู่ต่อหน้าเขาลิบลับ
แล้วเขาก็เห็นหนุ่มน้อยหน้าตาดีคนหนึ่งยื่นแก้วเบียร์ให้เธอ กระซิบที่ข้างหูเธอ แต่เธอก็รีบเบี่ยงตัวหนีและพูดอะไรบางอย่างกับเขาด้วยสีหน้าบึ้งตึง แล้วเดินไปหาเพื่อนชายที่ยืนเต้นอยู่ไม่ห่างโดยไม่สนใจชายคนนั้นอีกเลย.. สิ่งที่เห็นทำให้เขารู้ว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงประเภทชอบเล่นกับผู้ชายไปทั่ว
เขาเรียกเด็กเสิร์ฟมาหาแล้วบอกอะไรบางอย่าง แล้วหันมานั่งจิบเบียร์ร่วมกับเพื่อน ๆ ต่อด้วยท่าทางที่สุขุม และชำเลืองมองไปยังโต๊ะของณัฐวราอยู่หลายครั้ง
“เควี่ พวกฉันจะกลับก่อนนะ นัดสาวไปต่อกันข้างนอก นายจะไปด้วยหรือเปล่า ฉันเห็นพวกเธอสนใจนายกันหลายคน เลือกหิ้วไปสักคนไม่น่ายาก” ปกรณ์กระซิบบอกเบา ๆ ข้างหู
“ไม่หละ ช่วงนี้ฉันเบื่อ ๆ น่ะ เชิญพวหนายตามสบายเถอะ ฉันดื่มต่ออีกสักพักก็จะกลับ” เขาพูดตามความรู้สึกจริง ๆ ไม่ใช่เสแสร้ง
최신 챕터
กระดังงาสีรุ้ง 34
หญิงสาวส่งยิ้มให้แล้วพยักหน้ารับ มองตามจนชายหนุ่มนั่งลงจึงถอนสายตากลับมาหาเพื่อน ๆ เห็นทุกคนมองเธอเป็นจุดเดียวก็เลิกคิ้วเป็นคำถาม“ทำไมไม่ไปนั่งกับเขาล่ะน้ำผึ้ง คิดว่าไปนั่งกับสินีก็ได้” ทิวารียกเพื่อนอีกคนมาอ้าง เพราะอยากให้เธอไปนั่งกับเขาเพื่อเป็นการเปิดตัวกลาย ๆ“สินีมันเป็นเลขา แต่ฉันเป็นสถาปนิก ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเจ้านายอยู่แล้ว”“แต่แกเป็นแฟนเจ้านายเว้ย เหนือกว่าเลขาอีก” ดารณีช่วยทิวารีอีกแรง และคิดต่อในใจว่าอีกเดี๋ยวก็จะกลายเป็นคู่หมั้นอย่างเป็นทางการด้วยหญิงสาวทำเป็นหูทวนลม หันไปให้ความสนใจกับบนเวทีแทน เพราะไม่รู้จะตอบเพื่อนว่าไงดี มันเหมือนคนที่มีชนักติดหลัง เพราะตอนนี้เธอเป็นมากกว่าแฟนเขาเสียอีก..........................ลิปยิ้มด้วยความยินดีเมื่อมองหาเควินเจอแล้ว เธอกำลังจะเดินไปหาเขาที่กำลังเดินไปนั่งที่โต๊ะด้านหน้าเวที แต่แล้วก็เปลี่ยนใจหยุดยืนอยู่กับที่ เพราะเธออยากเซอร์ไพรส์เขา ไว้รอเขาลงจากเวทีแล้วเข้าไปหาดีกว่า คิดได้ดังนั้นจึงหันไปสนใจกับ
กระดังงาสีรุ้ง 33
เควินและทุกคนในครอบครัวนั่งรอณัฐวราอยู่ที่โถงรับแขก เพราะมีเธอคนเดียวที่ยังแต่งตัวไม่เสร็จ แต่ก็ไม่มีใครหงุดหงิดอารมณ์เสีย ต่างก็นั่งคุยหยอกล้อกันอย่างมีความสุข คนที่มีความสุขที่สุดก็คงไม่พ้นเด็กหญิงวลาลีที่อยู่ในชุดกระโปรงสีชมพูฟูฟ่อง ที่มีพลังงานเหลือเฟือ เดินเพ่นพ่านไปทั่วห้องรับแขก ชวนคุยไปทั่ว“แม่น้ำผึ้งสวยจังเลยค่ะ” เสียงทักของเด็กหญิงทำให้ทุกคนหันไปมองทางบันไดในทันทีทุกคนมองเธอและต่างก็ร้องว้าวด้วยความถูกใจ โดยเฉพาะเควิน เขามองเธออย่างชื่นชม วันนี้เธออยู่ในชุดราตรียาวสีฟ้าผ่าข้างสูงถึงสะโพก คอถ่วงเผยให้เห็นทรวงอกรำไรยามก้าวเดิน โชว์แผ่นหลังเนียนถึงช่วงเอว อวดส่วนเว้าส่วนโค้งให้น่าหลงใหล แต่งหน้าและเกล้าผมต่ำ ดูสวยเป็นธรรมชาติเข้ากันกับชุดที่ใส่เหลือเกิน“คุณสวยจังเลยฮันนี่” เขารีบเดินไปรับเธอแล้วชมเสียงดัง ทำให้ทุกคนที่นั่นอมยิ้มกันถ้วนหน้า“ขอบคุณค่ะ” เธอตอบรับอย่างเขินอาย“เรียบร้อยก็ไปกันได้แล้วลูก เราน่าจะถึงงานก่อนเวลาสักชั่วโมง” แล้วเดินนำออกไปก่อน“วรรณ ไ
กระดังงาสีรุ้ง 32
“แต่ถ้าแด๊ดรู้ว่าลูกไปสร้างปัญหาให้กับเควิน เราได้เห็นดีกันแน่” เขาพูดจริงและทำจริง เขาไม่อยากให้ความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่มีร่วมกับแม็คแคนเลย์มาเป็นสิบปี ต้องมาพังเพราะลูกสาวตัวเอง ถึงแม้ลึก ๆ ในใจอยากจะได้เควินมาเป็นลูกเขย แต่ในเมื่อฝ่ายชายเคยบอกกับเขาว่าไม่ได้คิดกับลิปถึงขั้นคนรัก เขาก็ไม่คิดจะยัดเยียด เพราะมันไม่ใช่นิสัยของเขา“หนูสัญญาค่ะแด๊ด” สัญญาไว้ก่อนเรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกทีเธอคิด“แล้วจะเดินทางเมื่อไหร่”“พรุ่งนี้เย็นค่ะแด๊ด” เพราะวันเสาร์เธอจะไปเซอร์ไพรส์เขาที่งานรับตำแหน่งของเขา เดวิดบอกว่าได้จดหมายเชิญจากแม็คแคนเลย์ และเธอจะไปงานนี้กับเดวิดด้วย“นี่ลูกวางแผนไว้ก่อนมาขอแด๊ดแล้วใช่มั้ย”“หนูขอโทษค่ะแด๊ด แด๊ดอย่าโกรธหนูเลยนะคะ” เมื่อทุกอย่างสมหวังได้ดั่งใจแล้ว อารมณ์ของเธอก็ดีจนพูดจาออดอ้อนบิดาได้ระรื่นหู ............................
กระดังงาสีรุ้ง 31
“น้ำผึ้งกลับคนเดียวก็ได้ คุณนอนที่บ้านนี่แหละค่ะ” เธอบอกกับเขาเมื่อถึงเวลากลับบ้าน “ขอกุญแจรถหนึ่งคัน ถ้าเป็นคันเดิมก็จะดีมาก” เธอหมายถึงรถตัวเอง“คุณนอนที่ไหนผมก็จะนอนที่นั่น” เขาส่งสายตากรุ้มกริ่มกลับไป “คุณเป็นของผมแล้วนะ อย่าทำตัวเหมือนคนโสดสิครับ”“คุณเควินอย่าพูดให้น้ำผึ้งอายแบบนี้สิคะ” เธออายจนร้อนวาบ ๆ ทั่วใบหน้าเขาหัวเราะเบา ๆ ด้วยความเอ็นดูในความขี้อายของเธอ “เลิกเรียกผมว่าคุณเควินได้แล้วฮันนี่”“แล้วจะให้เรียกอะไรคะ.. บอสงั้นเหรอ”“เควี่ เรียกเควี่ก็พอ ถ้าไม่เรียกจะคิดค่าปรับเป็น..” แล้วก้มลงกระซิบที่หูเธอเบา ๆ ตามด้วยเสียงหัวเราะเมื่อถูกเธอฟาดใส่ต้นแขน ถูกเธอถลึงตาใส่แล้วทำปากขมุบขมิบต่อว่าเขาว่าหน้าไม่อาย “กลับบ้านกันเถอะ ผมคิดถึงที่นอนแล้ว” แล้วจูงมือเธอออกจากบ้านไปด้วยกัน ..............................&
กระดังงาสีรุ้ง 30
คำพูดใสซื่อของหลานสาวตัวน้อย ทำเอาน้ำตาของคนเป็นอาถึงกับคลอเบ้า เมื่อก่อนนี้เวลาที่โรงเรียนมีกิจกรรมที่เกี่ยวกับพ่อ เด็ก ๆ ในห้องต้องผลัดกันพาพ่อไปตามคำเชิญของครูประจำชั้น เธอต้องเอาเรื่องพ่อป่วยมาบอกหลานทุกครั้ง ซึ่งหลานสาวก็เข้าใจและไม่เคยงอแง จนเธอมารู้ความจริงวันนี้เองว่าที่ผ่านมาหลานรู้สึกยังไง เธอรีบเอามือป้ายน้ำในตาทิ้งอย่างเร็ว ก่อนที่มันจะไหลออกมา“ไว้โรงเรียนใกล้เปิดเทอมแล้วแม่ย้ายมาอยู่กับพ่อเควี่ดีมั้ยคะ” เธอไม่สนอะไรอีกแล้ว คนที่สำคัญกับเธอที่สุดคือลูกทั้งสองคนนี้ต่างหาก คนอื่นจะนินทาว่าร้ายอะไรก็ช่างพวกเขาแล้วเควินเอื้อมมือข้างที่ว่างจากอุ้มวาคิมไปกอดคนรักที่อุ้มวลาลี “ยินดีต้อนรับ จำไว้ว่าผมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอฮันนี่” กระซิบที่ข้างหูเธอแล้วแตะปากลงที่ขมับของเธอแผ่วเบา แต่สร้างความรู้สึกอบอุ่นไปถึงหัวใจของหญิงสาว............................ภาพของพ่อแม่ลูกกำมะลอกำลังกอดกันอยู่นั้น สร้างความประทับใจให้กับประมุขทั้งสองของบ้านแม็คแคนเลย์มาก พวกท่านที่กำลังจะเดินเข้าไปทักทายหยุดยืน ปล่อยให้ทั้งสี่ได้สัมผัสถึงความอบอุ่นใจซึ่งกันและกัน ให้เด็ก ๆ ได้สัมผัสถึงคำว่าครอบครัว
กระดังงาสีรุ้ง 29
เขาทิ้งตัวแนบหน้าลงกับแผ่นหลังเปล่าเปลือยของเธอ พลิกตัวลงไปนอนตะแคงข้างแล้วโอบกอดเธอไว้ หอมที่ต้นคอระหงแล้วพรมจูบที่ลาดไหล่นวลเนียน“น้ำผึ้งจะนอนจริง ๆ แล้วนะคะคุณเควิน”“นอนได้แล้วครับฮันนี่ รับรองด้วยเกียรติว่าจะไม่กวนอีกทั้งคืน” เขาผงกหัวขึ้นไปจุมพิตที่แก้มนวลแล้วทิ้งตัวลงนอนตามเดิม “ฝันดีค่ะ” เธอบอกเขาแล้วหลับไปแทบจะทันทีด้วยความอ่อนเพลียณัฐวราหลับยาวจนถึงเช้า สะดุ้งตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ เธอขยับศีรษะออกจากอกอุ่นที่ซุกซบตลอดคืน รีบเอื้อมไปกดปิดเสียงนาฬิกาเพราะกลัวจะทำให้เขาตื่น แล้วแอบมองใบหน้าหล่อเหลาที่ยังหลับสนิท ก่อนจะขยับไปจุมพิตที่ริมฝีปากหนาเบา ๆ เป็นการทักทาย แล้วค่อย ๆ ลุกจากที่นอน“จะรีบลุกไปไหนครับ” เขาคว้าร่างบางเอาไว้ “จุ๊บเมื่อกี้เบาไปนิด ผมยังไม่รู้สึกเลย” แล้วทำปากยื่นรอให้เธอสัมผัส หญิงสาวค้อนใส่ก่อนจะทำตามที่เขาเรียกร้อง ก้มลงไปจูบปากเขาหนัก ๆ และรีบลงจากเตียง“นอนต่ออีกหน่อยก็ได้ค่ะ อาบน้ำเสร็จแล้วน้ำผึ้งจะเรียกเอง”“ผมขออาบพร้อมคุณได้มั้ย”“ไม่ได้ค่ะ!” เธอปฏิเสธเสียงแข็งแล้วรีบสะบัดหน้าเดินเข้าห้องน้ำไปทันทีหญิงสาวออกมาจากห้องน้ำแล้วบอกให้เขาเข
다른 추천
สลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์73.0K 조회수คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี103.1K 조회수สัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา368.5K 조회수โทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี92.2K 조회수ลุ่มหลงอาจารย์เถื่อน
Thita_519 조회수สปาร้อนสวาท
Sweet Story Book82 조회수เด็กดื้อของกัปตันภีม
InTheStars254 조회수วิศวะหลงสาว Sodeline
Chalam whale63 조회수
