26

เขามีความสุขจนต้องเปล่งเสียงแสดงความพึงพอใจออกมากครั้งแล้วครั้งเล่า เธอเองก็ไม่ต่างจากเขา ทั้งครางทั้งเรียกชื่อเขา สีหน้าที่เคลิบเคลิ้มของเธอทำให้เขายิ่งเตลิด   

เขาส่งเสียงครางกระเส่าดังและหนักขึ้นจนกลายเป็นถี่ขึ้น เขาวางสะโพกกลมกลึงลงบนโซฟา แล้วจูบปลอบหญิงสาวที่ยกมือขึ้นมากอดเขา ก่อนที่ร่างของเธอจะกระตุกเกร็ง ส่งเสียงครวญครางด้วยความสุขสมล้นปรี่

เห็นเธอสุขสมอารมณ์หมายไปอีกครั้ง เขาก็ไม่รอช้า รีบสาวสะโพกสอบ ขยับตัวอีกไม่กี่ครั้งก็ปลดปล่อยสายน้ำแห่งความสุขสมลงไปในบึงพิศวาสของเธอ

เขาทิ้งตัวลงไปบนร่างเล็กหลังจากที่เสร็จสมอารมณ์หมายแล้ว กระซิบคำว่ารักแล้วจูบและหอมเธอด้วยความรัก และยังกอดทับเธอไว้แน่น

“คุณเควินคะ ลงไปได้แล้วค่ะ น้ำผึ้งหายใจไม่ออก”

เสียงอู้อี้ที่ดังออกจากปากบาง ทำให้คนที่นอนทับอยู่ข้างบนยอมพลิกตัวลงไปนอนด้านข้าง แล้วจับตัวเธอพลิกขึ้นไปทาบทับบนตัวเขาแทน

“ผมให้ฮันนี่ทับคืน” แววตากรุ้มกริ่มส่งให้เธอพร้อมรอยยิ้ม และเธอพยายามจะดิ้นลงจากตัวเขา แต่เขาก็ไม่ยอมให้เธอทำสำเร็จ “อย่าดิ้นสิครับฮันนี่ อยากให้ผมทำรักกับคุณอีกรอบหรือไง” แรงดิ้นของเธอปลุกอารมณ์ดิบของเขาอีกครั้ง เขาพลิกตัวเธอลงนอนด้านข้างแล้วลุกขึ้นยืนเพื่ออวดให้เธอดู 

“บ้า! หน้าไม่อาย” เธอรีบหลับตาหนีสิ่งที่เห็นทันที แล้วพลิกตัวตะแคงหนีไปอีกด้าน เพราะรู้สึกกระอายที่ถูกเขายืนมองร่างเปลือยเปล่าของตน

ชายหนุ่มหัวเราะเสียงดัง “ผมจะพาไปอาบน้ำ” แล้วอุ้มเธอขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน พาเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นบนของบ้าน “ห้องนอนคุณอยู่ไหน”  

หญิงสาวชี้ไปที่ประตูห้องนอนของตัวเอง แล้วรีบโอบลำคอเขาไว้เหมือนเดิมเพราะกลัวตก เมื่อถึงหน้าห้องก็เอื้อมมือไปเปิดประตูให้เขา 

ชายหนุ่มพาหญิงสาวเข้าไปในห้องนอน วางเธอลงบนเตียงขนาดห้าฟุตแล้วคร่อมทับเธออีกครั้ง แล้วเริ่มระดมจูบลูบไล้เธอไปทั่วทั้งร่างกาย ปลุกไฟสวาทที่ยังไม่มอดดีให้โหมกระพือขึ้นมาใหม่

“คุณเควินขา ไหนว่าจะอาบน้ำไงคะ” ปากเธอท้วงติงแต่ร่างกายกลับตอบสนองเขาอย่างดี เขาทำให้เธอหลงใหลในรสรักที่ได้รับ แต่เธอยังไม่พร้อมให้มันเกิดขึ้นอีกในตอนนี้ “น้ำผึ้งหิวข้าวแล้วค่ะ รีบอาบน้ำแล้วไปกินข้าวกันเถอะ” เธอส่งสายตาอ้อน

“โอเคครับ แต่ผมขอกินหลังจากได้ทำรักกับน้ำผึ้งก่อนนะ” แล้วเขาก็ก้มลงจูบปากเธอทันที ไม่ให้เธอมีข้อโต้แย้งใด ๆ อีก.. เขาปรนเปรอรสสวาทให้เธอจนเธอสุขสมนำหน้าไปก่อน แล้วเริ่มใหม่อีกครั้งเพื่อตัวเอง เขาโหมกระหน่ำใส่เธอรุนแรงกว่าครั้งแรก แต่ก็ยังอ่อนโยนนุ่มนวล

เขาตักตวงความสุขอยู่บนเรือนร่างของเธอเนิ่นนาน กว่าเกมรักบนห้องนอนจะจบลงได้ก็กินเวลาเป็นชั่วโมงเลยทีเดียว

“ผมดีใจที่เราได้เป็นคนคนเดียวกันแล้ว ฮันนี่รู้สึกเหมือนผมมั้ย” 

เธอยกแขนขึ้นไปกอดรอบลำตัวของเขา เบียดตัวเข้าไปหาแล้วยกศีรษะขึ้นไปที่ข้างหูของเขา 

“น้ำผึ้งไม่เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้” 

แค่นี้เขาก็พอใจแล้ว เขาจะรอวันที่เธอบอกรักเขาเต็มปาก เขาจะทำให้วันนั้นมาถึงให้เร็วที่สุด        

ณัฐวราอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงไล่ให้เขาไปอาบน้ำบ้าง เธอเดินลงมาที่ชั้นล่าง เก็บเสื้อผ้าที่เกลื่อนอยู่เต็มพื้น รีดเสื้อผ้าของชายหนุ่มให้หายยับแล้วค่อยเอาขึ้นไปให้เขาที่ห้องนอน และบอกให้เขาตามลงไปเมื่อแต่งตัวเสร็จ

“ไม่รอลงไปพร้อมกันเหรอฮันนี่”

“น้ำผึ้งอุ่นข้าวต้มเอาไว้ เสร็จแล้วก็รีบลงไปกินข้าวนะคะ วันนี้เราสายมากแล้ว” เธอหน้าแดงเมื่อพูดถึงเรื่องเวลา แล้วรีบออกไปจากห้องทันที

เควินคลี่ยิ้มกว้างด้วยความเอ็นดูกับความเขินอายของหญิงสาว เขาแต่งตัวอย่างไม่ได้เร่งรีบอะไร เสร็จแล้วจึงเดินลงไปที่ชั้นล่าง

“หอมจัง ได้กลิ่นตั้งแต่ยังไม่เดินลงบันได พอได้กลิ่นก็ท้องร้องเลย”

“หิวใช่มั้ยล่ะ รีบกินเถอะค่ะ”

“ขอบคุณครับ” เขานั่งลงตรงข้ามกับเธอ แล้วเริ่มตักข้าวต้มที่ร้อนกำลังดีใส่ปาก เผลอแป๊บเดียวก็หมดชาม “อร่อยจัง ขออีกชามได้มั้ย”

“ได้ค่ะ แต่ได้แค่อีกชามเดียวนะ เพราะเหลือแค่นั้น น้ำผึ้งไม่คิดว่าคุณจะกินเก่งขนาดนี้”

 “วันนี้ผมใช้แรงไปเยอะก็เลยต้องกินเยอะ เพราะใครก็ไม่รู้” เขาส่งสายตาเป็นประกายล้อเลียนเธอ   

“บ้า!” แล้วก้มหน้างุดลงไปยิ้มอย่างเขินอายให้ชามข้าวต้มที่ว่างเปล่า ได้ยินเสียงหัวเราะอย่างอารมณ์ดีของเขาก็ยิ่งอายหนักเข้าไปอีก “รีบ ๆ กินเถอะค่ะ สายมากแล้วนะ”

“แน่ใจเหรอครับว่าไปทำงานไหว” เขาถามยิ้ม ๆ    

“คุณเควิน!” เธอใช้เสียงข่มความอาย แม้เธอจะรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว รู้สึกเจ็บแปลบในบางจังหวะ แต่ก็ไม่ได้หนักหนาถึงขั้นไปทำงานไม่ไหว แต่ถ้าไม่ไปทำงานสินีต้องสงสัยแน่นอน หล่อนยิ่งเป็นคนฉลาดลึกอยู่ด้วย

          ..............................