25

ชายหนุ่มจูบเรียกร้องวนไปวนมาทั้งที่ปาก ที่ลำคอ ขบเม้นติ่งหูเธอเบา ๆ ปลุกเร้าอารมณ์รัญจวน เธอตอบสนองอย่างไร้เดียงสาแต่ก็เร้าใจเขายิ่งนัก มือใหญ่ปลดกระดุมเดรสยาวแค่เข่าของเธออย่างใจเย็นจนหมดแถว เขามองตัวเธออย่างหลงใหล แล้วมองหน้าที่แดงก่ำของเธอ เธอไม่กล้าสบตาเขาเลยนั่นก็เพราะคงอายมาก แต่เธอก็ไม่ปฏิเสธเขา นั่นก็เพราะว่าเธอคงพร้อมใจไปกับเขาแล้ว  

เขาจูบเธอตั้งแต่หน้าผากไล่ลงมาที่จมูก เปลือกตา แก้ม และหยุดอยู่ที่ปากบางอย่างดูดดื่ม สอดลิ้นชิมรสหวานในปากของเธออย่างเรียกร้อง เขาค่อย ๆ ดันให้เธอนอนลงไปบนโซฟา แล้วขึ้นคร่อมร่างของเธอไว้ด้วยเข่าทั้งสองข้าง จัดการปลดตะขอเสื้อในที่เป็นแบบตะขอหน้า แต่ก็ต้องชะงัก เมื่อเธอมาจับมือของเขาแล้วมองสบตาอย่างลังเล

“น้ำผึ้งกลัว น้ำผึ้งไม่มั่นใจเลยค่ะเควิน”

“เชื่อใจผมนะฮันนี่ ผมรักคุณ รักจริง ๆ ไม่ได้เสแสร้ง” เขาอ้อนวอนเสียงสั่นพร่ามองเธอด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความรัก อยากครอบครองเป็นเจ้าของ จะว่าเขาเห็นแก่ตัวเขาก็ยอมรับ

ณัฐวรามองสบตาเขา “ค่ะ” เธอตัดสินใจไปแล้วและจะไม่เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น  เธอหวังจะฝากชีวิตนี้ไว้กับเขา และจะถนอมความรักครั้งนี้ให้ดีที่สุด เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงโอบกอดเขาแน่นขึ้น จูบตอบเขาอย่างเต็มใจ

“คุณเควินคะ น้ำผึ้งกลัวคนอื่นเห็น”

“จะมีใครมาเห็นครับ นี่มันในบ้านนะ แล้วก็ปิดประตูมิดชิดด้วย”

เขาก้มลงไปบดริมฝีปากเธออีกครั้งอย่างใจเย็น ไม่รุกเร้าเอาแต่ใจให้เธอตื่นกลัว เขาอยากสร้างความประทับใจให้เธอมากกว่าเรียกร้องตามใจตัวเอง ฝ่ามือใหญ่คลึงเคล้นอยู่ที่อกอวบอิ่ม ปลายนิ้วไล้ยอดอกสีชมพูอย่างเบามือ แล้วเลื่อนริมฝีปากลงไปครอบครองอกอิ่ม มอบความสุขสลับไปมาอย่างยุติธรรม ทำให้เจ้าของหลุดเสียงครางด้วยความสะท้านเสียว สลับกับการเรียกชื่อเขาออกมาไม่ขาดปาก

เขาเล้าโลมให้เธอรัญจวนจนถึงขีดสุด แล้วรีบจัดการถอดเสื้อผ้าออกจากตัวอย่างรวดเร็ว และจัดการดึงบิกินี่ตัวจิ๋วออกจากตัวเธอ เขามองสำรวจเธอทั้งตัวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความพิศวาส เธอสวยน่าทะนุถนอม ทุกอย่างที่ถูกสร้างมาให้เป็นเธอช่างงดงามเหลือเกิน 

เห็นเธอเบี่ยงหน้าไปทางอื่น ไม่กล้าสบสายตากับเขาด้วยความอายก็ได้แต่ยิ้ม เขาขึ้นคร่อมตัวเธอไว้อีกครั้ง ก้มลงไปที่อกภูเขาไฟแล้วนัวเนียดูดเม้ม เธอครางชื่อเขาและกอดคอเขาแน่น

“คุณเควินขา น้ำผึ้งทรมานเหลือเกินค่ะ”

ปากหนาจูบปากบาง พรมจูบทั่วใบหน้าสวย แล้วไล่ต่ำลงไปที่ลำคอระหง ขบเม้มและเล็มไปจนถึงหน้าอกเต่งตึง ดูดดื่มหยอกเย้าให้เจ้าของมันครางกระเส่า แล้วพรมจูบต่ำลงไปจนถึงหน้าท้องแบนราบ ใช้ลิ้นและเล็มไปที่สะดือซ้ำๆ จนเธอเกร็ง ใช้มือขยุ้มที่ศีรษะของเขาอย่างทนไม่ไหว

ณัฐวราสะดุ้งวาบเมื่อถูกปลายลิ้นของเขาสะบัดใส่ตรงจุดนั้น พยายามที่จะไม่ส่งเสียงครางออกไป แต่ก็อดไม่ไหวกับสิ่งที่เขาปรนเปรอให้ เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต เขาเป็นคนแรกที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้ ทำให้เธอเสียวซ่าน ทำให้เธอตัวสั่นสะท้าน ทำให้สะโพกของเธออยู่ไม่เป็นสุข ทำให้เธอต้องเอามือไปขยุ้มที่ศีรษะของเขา 

“อืออออ.. คุณเควินขา พอเถอะค่ะ น้ำผึ้งไม่ไหวแล้ว”

เควินมองใบหน้าที่หลับตาพริ้มของเธอพร้อมรอยยิ้ม แล้วก้มลงไปพรมจูบทั่วเนินน้อย ทำให้เธอเกิดความรัญจวนอีกครั้ง

“คุณเควินขา น้ำผึ้งจะทนไม่ไหวอีกแล้ว อย่าแกล้งน้ำผึ้งสิคะ” จนในที่สุดร่างของเธอก็กระตุกเกร็ง สะท้านไปทั่วตั้งแต่เส้นผมจรดปลายเท้า หมดแรงที่จะหยัดร่างของตัวเองไว้จนต้องทิ้งสะโพกลงกับโซฟา

เมื่อหญิงสาวถูกเขาทำให้สุขสมด้วยชิวหาแล้ว เขาจึงขยับตัวขึ้นไปโถมทับบนตัวเธอ ลูบผมที่ชื้นเหงื่อของเธอ จูบเธอไปทั่วทั้งหน้าอย่างรักใคร่

“ขอผมรักน้ำผึ้งบ้างนะครับ” เขาขอเสียงสั่นพร่า เห็นเธอพยักหน้าก็เริ่มเล้าโลมเธออีกครั้ง เมื่อแน่ใจว่าเธอพร้อมสำหรับเขาแล้ว จึงดันตัวขึ้นนั่งในท่าเตรียมพร้อม ค่อย ๆ นำความเป็นชายชำแรกแทรกเข้าไปในร่างกายของเธออย่างนุ่มนวล แต่มันก็ยากยิ่งนัก แต่เขาก็พยายามอย่างใจเย็นที่สุด

“อือ! เจ็บค่ะ น้ำผึ้งเจ็บ” เธอสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนของเขา แต่เธอก็รู้สึกเจ็บมากขึ้นจนต้องเอ่ยปากเตือน

“ผมเข้าใจ แต่อดทนนิดหนึ่งนะครับฮันนี่ แล้วมันจะค่อย ๆ ดีขึ้น” เธอยังบริสุทธิ์กับเรื่องแบบนี้ และเขาพยายามอย่างที่สุดแล้วที่จะให้เธอเจ็บน้อยที่สุด แต่เพราะรูปร่างที่แตกต่างกันเกินไป จึงทำให้เธอเจ็บมากอยู่ดี

“ค่ะ”

เมื่อเห็นเธอพยักหน้ารับเขาจึงก้มลงไปหอมที่แก้มทั้งสองข้าง จูบปลอบที่ปากบาง ดูดดื่มที่ยอดอกสีชมพูชูชัน ปลุกอารมณ์เธอให้เสียวกระสัน ซาบซ่านจนลืมความเจ็บที่เขากำลังยัดเยียดให้ไป.. ในที่สุดเขากับเธอก็ประสานเป็นหนึ่งเดียวกันสำเร็จ    

เควินจูบปากเรียวของเธอด้วยความพอใจ บดจูบเร่าร้อนด้วยความยินดีที่ตัวเองได้ครอบครองเธอแล้ว เขาเริ่มขยับสะโพกหลังจากปล่อยให้ร่างกายทำความคุ้นเคยกับสรีระของกันและกัน ค่อย ๆ ขยับเร็วและแรงขึ้นตามความปรารถนาที่ได้รับจากร่างใต้อ้อมอกนี้.. เขาหยัดตัวขึ้นนั่งตัวตรง สองมือรั้งสะโพกงามงอนแล้วจับขยับเป็นจังหวะ ไม่เบามือนักแต่ก็ไม่หนักและรุนแรงจนเกินไป