Share

32

last update Tanggal publikasi: 2026-06-06 04:24:29

“แต่ถ้าแด๊ดรู้ว่าลูกไปสร้างปัญหาให้กับเควิน เราได้เห็นดีกันแน่” เขาพูดจริงและทำจริง เขาไม่อยากให้ความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่มีร่วมกับแม็คแคนเลย์มาเป็นสิบปี ต้องมาพังเพราะลูกสาวตัวเอง ถึงแม้ลึก ๆ ในใจอยากจะได้เควินมาเป็นลูกเขย แต่ในเมื่อฝ่ายชายเคยบอกกับเขาว่าไม่ได้คิดกับลิปถึงขั้นคนรัก เขาก็ไม่คิดจะยัดเยียด เพราะมันไม่ใช่นิสัยของเขา 

“หนูสัญญาค่ะแด๊ด” สัญญาไว้ก่อนเรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกทีเธอคิด   

“แล้วจะเดินทางเมื่อไหร่”   

“พรุ่งนี้เย็นค่ะแด๊ด” เพราะวันเสาร์เธอจะไปเซอร์ไพรส์เขาที่งานรับตำแหน่งของเขา เดวิดบอกว่าได้จดหมายเชิญจากแม็คแคนเลย์ และเธอจะไปงานนี้กับเดวิดด้วย

“นี่ลูกวางแผนไว้ก่อนมาขอแด๊ดแล้วใช่มั้ย”

“หนูขอโทษค่ะแด๊ด แด๊ดอย่าโกรธหนูเลยนะคะ” เมื่อทุกอย่างสมหวังได้ดั่งใจแล้ว อารมณ์ของเธอก็ดีจนพูดจาออดอ้อนบิดาได้ระรื่นหู

          ............................

          ประเทศไทย

“อืม..ม ไม่เอาแล้วค่ะเควี่ น้ำผึ้งง่วงนะ” เพราะถูกเขากวนเกือบทั้งคืน เช้านี้เธอจึงอยากนอนให้เต็มอิ่ม

“ก็นอนไปสิครับ” แล้วขบเม้นติ่งหูเธอเบา ๆ ไปที่ไหล่เปลือย ซอกคอ แล้วไปที่อกงามอวบสล้าง หยอกเอินโรมรันอย่างเพลิดเพลิน 

“เควี่ คุณจะคึกเกินไปแล้วนะ” เธอจับมือที่ซุกซน “ถ้าคุณยังไม่หยุด คืนนี้กลับไปนอนที่บ้านคุณเลยนะ” เธอมองเขาตาเขียว ขนาดเธอนอนเฉย ๆ ยังเหนื่อยแสนเหนื่อย แล้วเขาที่ต้องออกแรงอยู่ตลอดเวลาไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยเหรอ ใบหน้าของเธอร้อนวูบวาบและเป็นสีแดงระเรื่อ ฟ้องความคิดของเธอได้อย่างดี จะโกรธก็โกรธไม่ลง แต่จะให้ขำก็ขำไม่ออกเหมือนกัน “ห้ามโกรธน้ำผึ้งนะคะ น้ำผึ้งเพลียมากเลยอยากจะนอน” เธอโน้มคอเขาลงมาแล้วจูบที่ปากเบา ๆ เป็นการเอาใจ

“ไม่โกรธครับ ผมก็เอาแต่ใจตัวเองเกินไปเหมือนกัน” เขายิ้มให้เธออย่างเข้าใจ ตั้งแต่มาอยู่กับเธอเขาก็ไม่เคยปล่อยให้เธอได้นอนเร็วตื่นสายเลยสักวัน และยิ่งวันนี้เป็นวันหยุดเขาก็ยิ่งเรียกร้องมากขึ้นเป็นเท่าตัวจากวันอื่น

เธอลุกขึ้นนั่งชันเข่าแล้วโน้มคนตัวใหญ่ที่ไร้อาภรณ์มากอด ซบหน้าลงไปที่ซอกคอแกร่ง สูดเอาความหอมเข้าไปเต็มปอดเล็ก ๆ ของเธอ 

ส่วนชายหนุ่มนั้นแม้จะตื่นตัวเพียงไหนก็ไม่อยากขัดใจเธอ จึงทำได้แต่กอดตอบ ลูบไล้สะโพกดินระเบิดของเธอเล่น และยิ้มแก้มแทบแตกกับเสียงกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหู  

“แล้วคืนนี้น้ำผึ้งจะเป็นคนมอบของขวัญให้ท่านประธานคนใหม่ด้วยตัวเองเลยค่ะ”  แค่นี้เขาก็รู้ความหมายของเธอแล้ว 

“ครับ ผมจะรอของขวัญจากคุณนะทูนหัว” เขามองเธอด้วยสายตาลึกซึ้ง คืนนี้เธอมีของขวัญรับตำแหน่งให้เขา ส่วนเขาก็มีเซอร์ไพรส์ให้เธอเหมือนกัน

สิบเอ็ดโมงทั้งสองก็เดินทางออกจากบ้าน เควินพาหญิงสาวไปนวดสปา ขัดผิว ตามตารางที่มารดาบอกเมื่อวานนี้   

ออกจากร้านสปาก็ไปที่ร้านเสื้อผ้าของลูกชายแต่ใจหญิงของเพื่อนมารดา เพื่อเลือกชุดสำหรับค่ำนี้

“ชุดนี้ก็ดีนะคะเควี่ น้ำผึ้งว่าสวยดี ไม่เรียบและไม่เด่นจนเกินไป” เธอลองมาหลายชุดแล้ว และรู้สึกว่าใส่ชุดไหนก็ไม่ต่างกัน จึงเลือกชุดที่คิดว่าเหมาะสมกับเธอที่สุดขึ้นมา

“น้ำผึ้งใส่ชุดไหนก็สวย ผมก็เลยอยากให้ลองทุกแบบจะได้รู้ว่าสวยที่สุดในชุดไหน”

“ชุดสวยมันก็เด่นเกินไปนะคะเควี่ น้ำผึ้งไม่กล้าใส่หรอกค่ะ” จะให้เธอใส่ชุดราตรียาวพวกนั้นมันก็เกินหน้าพนักงานไปหน่อยนะ ไม่เอาหรอก ใส่แค่นี้ก็พอแล้ว   

“จริงค่า” คุณเอ เจ้าของร้านที่เป็นเพศที่สามรีบเสริม ทำตาพราวใส่ชายหนุ่มอย่างหลงใหลในความหล่อ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น เพราะก็พอรู้จักกันมาก่อนอยู่แล้ว และรู้ว่าเขากำลังจะมีเจ้าของ

“ฮันนี่ผมอยากให้คุณใส่ชุดนี้จัง” เขาหยิบราตรียาวที่ดูเรียบ ๆ แต่พอเธอใส่แล้วมันสวยหรูดูแพงมาก   

“ก็ได้ค่ะ แต่เอวมันหลวมไปหน่อย รบกวนคุณเอแก้ให้หน่อยได้ไหมคะ” เธอตามใจเขา  

“เดี๋ยวพี่แก้ให้นะฮ้าคุณน้องขา รบกวนคุณน้องสวมชุดอีกครั้งนะคะ พี่จะได้วัดไซซ์ให้” เจ้าของร้านรีบหยิบชุดส่งให้หญิงสาว จัดการวัดตัวและแก้ไขชุดให้ด้วยตัวไม่เอง ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงก็เสร็จเรียบร้อย

          ……………………..

          บ้านแม็คแคนเลย์

          “คุณแม่”

          “ทำไมมาช้าจังเลยล่ะลูก แม่บอกให้มาก่อนบ่ายสามไงล่ะ” มารดากระซิบถามลูกชายที่เดินเข้ามากอด

          “ขอโทษครับคุณแม่ ผมไม่ได้บอกกับน้ำผึ้งเขาไว้ก่อน เธอก็เลยปล่อยให้ผมนอนตื่นสาย กว่าจะออกจากบ้านได้ก็เกือบเที่ยง”

          “แล้วหนูน้ำผึ้งล่ะ”

          “วิ่งเข้าห้องน้ำไปแล้วครับ”

“สวัสดีค่ะคุณแม่ ทำผมสวยจังเลยค่ะ” ณัฐวราทักทายมารดาของคนรักเมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ

“ขอบใจจ้ะลูก เร็วเข้าเถอะลูก รีบไปแต่งหน้าทำผมได้แล้วเดี๋ยวจะไม่ทัน เควี่พาน้องไปที่ห้องแต่งตัวของเราเลย”

“แม่ตื่นเต้นจังเลยนะครับ” ลูกชายแซวยิ้ม ๆ   

“จริงด้วยค่ะคุณแม่ ที่จริงต้องเป็นคุณแม่นะคะที่ต้องแต่งตัวสวย ๆ ส่วนน้ำผึ้งแต่งเองก็ได้” เธอก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องให้เธอเตรียมตัวมากมายเหลือเกิน เพราะงานเย็นนี้มันไม่เกี่ยวกับเธอเลยสักนิด   

“ไป ๆ รีบขึ้นไปได้แล้วลูก เสียเวลามากแล้ว” คุณกานดารีบบอกลูกชายเพราะไม่รู้จะตอบคำถามยังไง

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • กระดังงาสีรุ้ง   34

    หญิงสาวส่งยิ้มให้แล้วพยักหน้ารับ มองตามจนชายหนุ่มนั่งลงจึงถอนสายตากลับมาหาเพื่อน ๆ เห็นทุกคนมองเธอเป็นจุดเดียวก็เลิกคิ้วเป็นคำถาม“ทำไมไม่ไปนั่งกับเขาล่ะน้ำผึ้ง คิดว่าไปนั่งกับสินีก็ได้” ทิวารียกเพื่อนอีกคนมาอ้าง เพราะอยากให้เธอไปนั่งกับเขาเพื่อเป็นการเปิดตัวกลาย ๆ“สินีมันเป็นเลขา แต่ฉันเป็นสถาปนิก ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเจ้านายอยู่แล้ว”“แต่แกเป็นแฟนเจ้านายเว้ย เหนือกว่าเลขาอีก” ดารณีช่วยทิวารีอีกแรง และคิดต่อในใจว่าอีกเดี๋ยวก็จะกลายเป็นคู่หมั้นอย่างเป็นทางการด้วยหญิงสาวทำเป็นหูทวนลม หันไปให้ความสนใจกับบนเวทีแทน เพราะไม่รู้จะตอบเพื่อนว่าไงดี มันเหมือนคนที่มีชนักติดหลัง เพราะตอนนี้เธอเป็นมากกว่าแฟนเขาเสียอีก..........................ลิปยิ้มด้วยความยินดีเมื่อมองหาเควินเจอแล้ว เธอกำลังจะเดินไปหาเขาที่กำลังเดินไปนั่งที่โต๊ะด้านหน้าเวที แต่แล้วก็เปลี่ยนใจหยุดยืนอยู่กับที่ เพราะเธออยากเซอร์ไพรส์เขา ไว้รอเขาลงจากเวทีแล้วเข้าไปหาดีกว่า คิดได้ดังนั้นจึงหันไปสนใจกับ

  • กระดังงาสีรุ้ง   33

    เควินและทุกคนในครอบครัวนั่งรอณัฐวราอยู่ที่โถงรับแขก เพราะมีเธอคนเดียวที่ยังแต่งตัวไม่เสร็จ แต่ก็ไม่มีใครหงุดหงิดอารมณ์เสีย ต่างก็นั่งคุยหยอกล้อกันอย่างมีความสุข คนที่มีความสุขที่สุดก็คงไม่พ้นเด็กหญิงวลาลีที่อยู่ในชุดกระโปรงสีชมพูฟูฟ่อง ที่มีพลังงานเหลือเฟือ เดินเพ่นพ่านไปทั่วห้องรับแขก ชวนคุยไปทั่ว“แม่น้ำผึ้งสวยจังเลยค่ะ” เสียงทักของเด็กหญิงทำให้ทุกคนหันไปมองทางบันไดในทันทีทุกคนมองเธอและต่างก็ร้องว้าวด้วยความถูกใจ โดยเฉพาะเควิน เขามองเธออย่างชื่นชม วันนี้เธออยู่ในชุดราตรียาวสีฟ้าผ่าข้างสูงถึงสะโพก คอถ่วงเผยให้เห็นทรวงอกรำไรยามก้าวเดิน โชว์แผ่นหลังเนียนถึงช่วงเอว อวดส่วนเว้าส่วนโค้งให้น่าหลงใหล แต่งหน้าและเกล้าผมต่ำ ดูสวยเป็นธรรมชาติเข้ากันกับชุดที่ใส่เหลือเกิน“คุณสวยจังเลยฮันนี่” เขารีบเดินไปรับเธอแล้วชมเสียงดัง ทำให้ทุกคนที่นั่นอมยิ้มกันถ้วนหน้า“ขอบคุณค่ะ” เธอตอบรับอย่างเขินอาย“เรียบร้อยก็ไปกันได้แล้วลูก เราน่าจะถึงงานก่อนเวลาสักชั่วโมง” แล้วเดินนำออกไปก่อน“วรรณ ไ

  • กระดังงาสีรุ้ง   32

    “แต่ถ้าแด๊ดรู้ว่าลูกไปสร้างปัญหาให้กับเควิน เราได้เห็นดีกันแน่” เขาพูดจริงและทำจริง เขาไม่อยากให้ความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่มีร่วมกับแม็คแคนเลย์มาเป็นสิบปี ต้องมาพังเพราะลูกสาวตัวเอง ถึงแม้ลึก ๆ ในใจอยากจะได้เควินมาเป็นลูกเขย แต่ในเมื่อฝ่ายชายเคยบอกกับเขาว่าไม่ได้คิดกับลิปถึงขั้นคนรัก เขาก็ไม่คิดจะยัดเยียด เพราะมันไม่ใช่นิสัยของเขา“หนูสัญญาค่ะแด๊ด” สัญญาไว้ก่อนเรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกทีเธอคิด“แล้วจะเดินทางเมื่อไหร่”“พรุ่งนี้เย็นค่ะแด๊ด” เพราะวันเสาร์เธอจะไปเซอร์ไพรส์เขาที่งานรับตำแหน่งของเขา เดวิดบอกว่าได้จดหมายเชิญจากแม็คแคนเลย์ และเธอจะไปงานนี้กับเดวิดด้วย“นี่ลูกวางแผนไว้ก่อนมาขอแด๊ดแล้วใช่มั้ย”“หนูขอโทษค่ะแด๊ด แด๊ดอย่าโกรธหนูเลยนะคะ” เมื่อทุกอย่างสมหวังได้ดั่งใจแล้ว อารมณ์ของเธอก็ดีจนพูดจาออดอ้อนบิดาได้ระรื่นหู ............................ 

  • กระดังงาสีรุ้ง   31

    “น้ำผึ้งกลับคนเดียวก็ได้ คุณนอนที่บ้านนี่แหละค่ะ” เธอบอกกับเขาเมื่อถึงเวลากลับบ้าน “ขอกุญแจรถหนึ่งคัน ถ้าเป็นคันเดิมก็จะดีมาก” เธอหมายถึงรถตัวเอง“คุณนอนที่ไหนผมก็จะนอนที่นั่น” เขาส่งสายตากรุ้มกริ่มกลับไป “คุณเป็นของผมแล้วนะ อย่าทำตัวเหมือนคนโสดสิครับ”“คุณเควินอย่าพูดให้น้ำผึ้งอายแบบนี้สิคะ” เธออายจนร้อนวาบ ๆ ทั่วใบหน้าเขาหัวเราะเบา ๆ ด้วยความเอ็นดูในความขี้อายของเธอ “เลิกเรียกผมว่าคุณเควินได้แล้วฮันนี่”“แล้วจะให้เรียกอะไรคะ.. บอสงั้นเหรอ”“เควี่ เรียกเควี่ก็พอ ถ้าไม่เรียกจะคิดค่าปรับเป็น..” แล้วก้มลงกระซิบที่หูเธอเบา ๆ ตามด้วยเสียงหัวเราะเมื่อถูกเธอฟาดใส่ต้นแขน ถูกเธอถลึงตาใส่แล้วทำปากขมุบขมิบต่อว่าเขาว่าหน้าไม่อาย “กลับบ้านกันเถอะ ผมคิดถึงที่นอนแล้ว” แล้วจูงมือเธอออกจากบ้านไปด้วยกัน ..............................&

  • กระดังงาสีรุ้ง   30

    คำพูดใสซื่อของหลานสาวตัวน้อย ทำเอาน้ำตาของคนเป็นอาถึงกับคลอเบ้า เมื่อก่อนนี้เวลาที่โรงเรียนมีกิจกรรมที่เกี่ยวกับพ่อ เด็ก ๆ ในห้องต้องผลัดกันพาพ่อไปตามคำเชิญของครูประจำชั้น เธอต้องเอาเรื่องพ่อป่วยมาบอกหลานทุกครั้ง ซึ่งหลานสาวก็เข้าใจและไม่เคยงอแง จนเธอมารู้ความจริงวันนี้เองว่าที่ผ่านมาหลานรู้สึกยังไง เธอรีบเอามือป้ายน้ำในตาทิ้งอย่างเร็ว ก่อนที่มันจะไหลออกมา“ไว้โรงเรียนใกล้เปิดเทอมแล้วแม่ย้ายมาอยู่กับพ่อเควี่ดีมั้ยคะ” เธอไม่สนอะไรอีกแล้ว คนที่สำคัญกับเธอที่สุดคือลูกทั้งสองคนนี้ต่างหาก คนอื่นจะนินทาว่าร้ายอะไรก็ช่างพวกเขาแล้วเควินเอื้อมมือข้างที่ว่างจากอุ้มวาคิมไปกอดคนรักที่อุ้มวลาลี “ยินดีต้อนรับ จำไว้ว่าผมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอฮันนี่” กระซิบที่ข้างหูเธอแล้วแตะปากลงที่ขมับของเธอแผ่วเบา แต่สร้างความรู้สึกอบอุ่นไปถึงหัวใจของหญิงสาว............................ภาพของพ่อแม่ลูกกำมะลอกำลังกอดกันอยู่นั้น สร้างความประทับใจให้กับประมุขทั้งสองของบ้านแม็คแคนเลย์มาก พวกท่านที่กำลังจะเดินเข้าไปทักทายหยุดยืน ปล่อยให้ทั้งสี่ได้สัมผัสถึงความอบอุ่นใจซึ่งกันและกัน ให้เด็ก ๆ ได้สัมผัสถึงคำว่าครอบครัว

  • กระดังงาสีรุ้ง   29

    เขาทิ้งตัวแนบหน้าลงกับแผ่นหลังเปล่าเปลือยของเธอ พลิกตัวลงไปนอนตะแคงข้างแล้วโอบกอดเธอไว้ หอมที่ต้นคอระหงแล้วพรมจูบที่ลาดไหล่นวลเนียน“น้ำผึ้งจะนอนจริง ๆ แล้วนะคะคุณเควิน”“นอนได้แล้วครับฮันนี่ รับรองด้วยเกียรติว่าจะไม่กวนอีกทั้งคืน” เขาผงกหัวขึ้นไปจุมพิตที่แก้มนวลแล้วทิ้งตัวลงนอนตามเดิม “ฝันดีค่ะ” เธอบอกเขาแล้วหลับไปแทบจะทันทีด้วยความอ่อนเพลียณัฐวราหลับยาวจนถึงเช้า สะดุ้งตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ เธอขยับศีรษะออกจากอกอุ่นที่ซุกซบตลอดคืน รีบเอื้อมไปกดปิดเสียงนาฬิกาเพราะกลัวจะทำให้เขาตื่น แล้วแอบมองใบหน้าหล่อเหลาที่ยังหลับสนิท ก่อนจะขยับไปจุมพิตที่ริมฝีปากหนาเบา ๆ เป็นการทักทาย แล้วค่อย ๆ ลุกจากที่นอน“จะรีบลุกไปไหนครับ” เขาคว้าร่างบางเอาไว้ “จุ๊บเมื่อกี้เบาไปนิด ผมยังไม่รู้สึกเลย” แล้วทำปากยื่นรอให้เธอสัมผัส หญิงสาวค้อนใส่ก่อนจะทำตามที่เขาเรียกร้อง ก้มลงไปจูบปากเขาหนัก ๆ และรีบลงจากเตียง“นอนต่ออีกหน่อยก็ได้ค่ะ อาบน้ำเสร็จแล้วน้ำผึ้งจะเรียกเอง”“ผมขออาบพร้อมคุณได้มั้ย”“ไม่ได้ค่ะ!” เธอปฏิเสธเสียงแข็งแล้วรีบสะบัดหน้าเดินเข้าห้องน้ำไปทันทีหญิงสาวออกมาจากห้องน้ำแล้วบอกให้เขาเข

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status