تسجيل الدخولمشاركة
11. ลงมือด้วยตนเอง (2)
آخر تحديث:
2025-12-09 19:28:52ใช้เวลาเดินทางเพียงครึ่งชั่วยาม (1 ชั่วโมง) ก็มาถึงสวนผลไม้ของสกุลเหอ หลี่น่าและเอินเอินที่นั่งอยู่ในรถม้าก็เปิดม่านออก เตรียมลงจากรถม้า
“พี่เหิง เห็นใดทำหน้าบูดบึ้งเช่นนั้นเล่า”
“หึ เด็กเจ้าเล่ห์ ที่เจ้าอยากให้พี่มาด้วย เพราะจะให้พี่บังคับรถม้าให้เจ้านั่งใช่หรือไม่” ที่เรือนของเขามีรถม้าคันเก่าเหลือไว้ ทว่าไม่มีคนบังคับ ด้วยเหตุนี้ น้องสาวของเขาจึงคะยั้นคะยอให้เขามาด้วย
หึ ร้ายกาจนักนะ!!!
“ฮ่าๆ ข้าหวังดี อยากให้พี่เหิงได้สูดอากาศด้านนอกต่างหาก ด้านในอุดอู้จะตายไป ใช่หรือไม่เอินเอิน”
“คิกๆ เป็นอย่างที่คุณหนูว่าเจ้าค่ะ” หลี่น่าและสาวใช้ตัวน้อยพากันปิดปากหัวเราะคิกคัก จนเหิงเยว่ถึงกับส่ายหัวให้กับความแสบซนของน้องสาว
กระนั้นการที่หลี่เอ๋อร์ของเขามีท่าทีเช่นนี้ ช่างดีนัก…ดีกว่ากลับไปเศร้าโศก แม้จะจดจำเรื่องราวก่อนหน้าไม่ได้ก็ช่างมันเถิด เขาและครอบครัวพร้อมจะบอกเล่าให้นางฟังทุกสิ่งอยู่แล้ว
“เห้อ! มาๆ พี่อุ้มเจ้าลง ฮึบ!”
“ขอบพระคุณเจ้าค่ะ”
“ว่าแต่เจ้าผอมลงหรือไม่ ปกติยามพี่อุ้มเจ้าลงจากรถม้า หลังพี่ต้องปวดแล้ว”
“หึ หากพี่เหิงยังไม่หยุดพูด หลังท่านจะหักเพราะถูกข้าทุบ” หลี่น่าชูกำปั้นให้พี่ชาย ก่อนทั้งสามจะหัวเราะร่า และพากันเดินเข้าไปในสวน
เรื่องน้ำหนักตัวของหลี่น่า คงจะเป็นอย่างที่พี่ชายนางว่า เพราะนางเองก็รู้สึกคล่องตัวขึ้น ไม่เสียแรงที่จำคลิปวิดีโอออกกำลังกาย ของยูทูปเบอร์ชื่อดังได้ หากออกกำลังกายและลดอาหารไปด้วย อีกไม่นานนางก็จะคล่องตัวมากกว่านี้
แต่ขออย่าให้หน้าอกกับบั้นท้ายอันใหญ่โตนี่ลดไปด้วยเลย ฮ่าๆ
“นี่ขอรับ สาโทที่ข้าหมักเอาไว้ สิบไหนี้พร้อมดื่มแล้วขอรับ ส่วนอีกสิบไหนั้นยังต้องรอเติมน้ำอีกรอบขอรับ” หลี่น่ามองไปยังทิศทางที่พ่อบ้านชี้ ก็พบกับไหสุรามากมายวางเรียงรายกันอยู่
“ท่านลุงไม่มีเครื่องกลั่นใช่หรือไม่เจ้าคะ” การที่ท่านลุงทำสาโทไว้ดื่มเองจะช่วยประหยัดค่าใช้จ่าย เพราะสาโทเป็นหนึ่งในสุราแช่ที่ใช้ข้าวมาหมักกับลูกแป้งแล้วเกิดเป็นสาโทขึ้นมา โดยจะไม่ได้ผ่านการกลั่น จึงได้สาโทที่มีกลิ่นออกเปรี้ยว ติดความหอมของข้าวมาเพียงนิด ทั้งจะมีฤทธิ์ที่อ่อน มีรสชาตินุ่ม และดื่มง่าย แต่ข้อเสียคือไม่สามารถเก็บไว้ได้นาน โรงสุราจึงมักจะใช้สุราที่ผ่านการกลั่นมาขายเสียมากกว่า
“ใช่ขอรับ เครื่องมือที่ใช้ในการกลั่นสุรา ต้องใช้เงินทองมากพอตัว กว่าจะสร้างขึ้นมาได้ขอรับ ทั่วเมืองหลวงมีเพียงโรงสุราในตัวเมืองเท่านั้นที่มีโรงกลั่น”
“เป็นเช่นนี้นี่เอง ข้าก็คิดอยู่ว่าเหตุใดมิมีโรงสุราอื่น”
“หลี่เอ๋อร์ พี่อยากชิมสาโทแล้ว” เหิงเยว่สะกิดแขนน้องสาว
“เหอะ ที่พี่เหิงยอมมากับข้าก็เพราะเรื่องนี้สินะ…รบกวนท่านลุงตักให้พี่ชายข้าสักจอกเถิด” หลี่น่าเอ่ยแหวะเหิงเยว่ ก่อนจะหันมาบอกท่านลุงเหวินจง
“นี่ขอรับคุณชาย ส่วนนี่เป็นของคุณหนู” เมื่อได้รับสาโทมา สองพี่น้องก็ลองชิมทันที
أحدث فصل
กลยุทธ์ลับเปลี่ยนคุณหนูตกอับเป็นเศรษฐีนี 91. ตอนพิเศษ : ตามสามีกลับเรือน (2)
หวังหย่งที่นั่งข้างเหิงเยว่ รีบขยับโยกย้ายตนเองมาหาหลี่น่าที่ยืนอยู่อีกฝั่ง แล้วเอียงหูให้ฮูหยินของตนบิดบ้าง“จะให้ข้าบิดหรือ”“อืม พี่สมควรถูกลงโทษเช่นกัน อึก!” เมื่อสามีว่าดังนั้น หลี่น่าก็มิคิดจะออมแรง แม้ยังไม่รู้ว่าเรื่องราวเป็นอย่างไร แต่ความผิดที่หวังหย่งมิเอ่ยกับนางตามตรงถือว่าเขาผิด“ขะ ข้าเล่าแล้วขอรับ เล่าแล้วๆ” นายกองฉีเหลือบมองคณิกาสาวคนหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ทุกคนฟัง“แท้จริงแล้ว ข้าชมชอบแม่นางซีซีอยู่ขอรับ…” แม่นางซีซีเป็นหญิงคณิกาที่พึ่งเข้ามาทำงานที่หอเลี่ยงเยว่ นางปรนนิบัตินายกองฉีเป็นคนแรก เขาจึงได้รู้ชีวิตที่แสนรันทดของนางนายกองฉีตั้งใจจะมาพูดคุยกับนาง และขอไถ่ตัวนางออกจากหอนางโลมแห่งนี้ ด้วยนายกองฉีมิได้มีญาติที่ใด จึงขอให้ท่านแม่ทัพที่เป็นนายของตนและเหิงเยว่ มาช่วยพูดคุย ถือเป็นการให้เกียรติฝ่ายหญิง“เรื่องก็เป็นเช่นนี้ขอรับ ฮูหยินทั้งสองโปรดคลายมือด้วย” เมื่อได้ฟังเรื่องราวที่แท้จริง หลี่น่ากับหยู่เยียนก็ใจเย็นลงได้“เหตุใดมิเอ่ยเรื่องนี้กับข้าเล่า หากว่านายกองฉีต้องการเช่นนี้ ข้าจะได้ให้ แม่สื่อแม่ชักมาจัดการ เรื่องเช่นนี้ปล่อยให้บุรุษจัดการกัน
กลยุทธ์ลับเปลี่ยนคุณหนูตกอับเป็นเศรษฐีนี 90. ตอนพิเศษ : ตามสามีกลับเรือน (1)
แปลก แปลกเป็นที่สุดวันนี้หวังหย่งมิได้ไปทำงานค่ายทหาร พ่อแม่และบุตรทั้งสามจึงได้อยู่กันพร้อมหน้า ทว่าท่าทางลุกลี้ลุกลนของสามี ทำให้หลี่น่านึกสงสัยอยู่ไม่น้อย“ยามเซิน (15:00 – 16:59 น.) ย่าทวดจะกลับมาจากอารามแล้ว”“จริงหรือขอรับท่านแม่ ข้าคิดถึงท่านย่าทวดยิ่งนัก ใช่หรือไม่อาเหว่ย ซินเอ๋อร์” หลี่น่าหัวเราะบุตรชายคนโต ที่เอาแต่หาพวกพ้อง ไม่ว่าเรื่องใดก็ต้องถามน้องชายกับน้องสาวว่าคิดเหมือนตนหรือไม่“เช่นนั้นก็อย่าลืมไปรอรับท่านย่าทวดเล่า ท่านจะได้ชื่นใจ” หวังหย่งลูบหัวเล็กของบุตรชายเบาๆ พลางเหลือบมองภรรยาด้วยแววตาลังเล“ขอรับท่านพ่อ”“ว่าแต่ท่านเถิด มีเรื่องใดจะบอกข้าหรือไม่ เห็นท่านมองข้าหลายทีแล้ว”“มิ มิมีอันใด พี่- พี่เพียงอยากมองฮูหยินของพี่เท่านั้น” ทั้งที่เป็นคำที่ตนเองก็เคยพูด แต่เหตุใดจึงตะกุกตะกักเช่นนี้เล่า ทั้งเหงื่อสีใสยังไม่เป็นใจ ผุดขึ้นมาทั่วกรอบหน้า“เจ้าค่ะๆ ไม่มีก็ไม่มี” หลี่น่ามิคิดจะคาดคั้น เพราะอยู่ต่อหน้าบุตร ประเดี๋ยวจะเสียบรรยากาศเปล่าๆ นางจึงหันมาชวนบุตรวาดภาพกันแทนเมื่อเข้าสู่ยามเซิน (15:00 – 16:59 น.) หวังหย่งและหลี่น่าก็พาบุตรมารอรับท่านย่าอยู่หน้าเรือน เด็
กลยุทธ์ลับเปลี่ยนคุณหนูตกอับเป็นเศรษฐีนี 89. ตอนพิเศษ : ชีวิตพ่อลูกสาม (2)
“ข้ามาแล้วขอรับ ท่านแม่ทัพจะให้ข้าพาคุณชายกับคุณหนูไปเล่นข้างนอกใช่หรือไม่” นายกองฉีเคยดูแลคุณชายและคุณหนูอยู่บ่อยครั้ง ตอนที่ฮูหยินพาพวกเขามาเยี่ยมท่านแม่ทัพที่ค่าย จึงพอจะสนิทชิดเชื้อกันอยู่บ้าง“มาแล้วก็มานั่งนี่” หวังหย่งลุกขึ้นจากเก้าอี้ ก่อนจะชี้ให้นายกองฉีมานั่งแทนที่ของตน“ขอรับ?”“ไปนั่งเสีย แล้วอ่านเอกสารให้ข้า อย่าให้ตกหล่นเล่า” นายกองฉีทำหน้าเหลอหลา พลางเดินไปนั่งตามที่เจ้านายสั่ง สองมือหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านออกเสียงให้แม่ทัพหนุ่มได้ยินส่วนหวังหย่งก็เล่นกับบุตรไปด้วย ฟังเสียงจากนายกองคนสนิทไปด้วย ในเมื่อเขาเอ่ยบอกภรรยาแล้ว ว่าจะอาสาเลี้ยงดูบุตรด้วยตนเอง ดังนั้นเขาก็ต้องเล่นกับลูก ส่วนเรื่องงานนั้น…ก็ขอให้ผู้อื่นช่วยแล้วกันด้านหลี่น่าที่พึ่งกลับมาจากการไปดูโรงกลั่น ก็ตรงมาที่ค่ายทหารทันที เมื่อเข้าไปในกระโจมส่วนตัวของสามี ก็พบว่าสี่พ่อลูกนอนหลับกันสนิท ใบหน้าของพวกเขาต่างเลอะสี โดยเฉพาะหวังหย่ง ที่เปรอะเปื้อนกว่าลูกๆ เสียอีก“คิกๆ เนื้อตัวเปรอะเปื้อนราวกับเด็กน้อย” นิ้วเรียวถูเบาๆ ไปที่รอยเปื้อน และด้วยสัญชาตญาณของทหาร มือหนาจึงจับภรรยาที่แอบกินเต้าหู้ได้อย่างคาหนังคาเขา“อ
กลยุทธ์ลับเปลี่ยนคุณหนูตกอับเป็นเศรษฐีนี 88. ตอนพิเศษ : ชีวิตพ่อลูกสาม (1)
“ทะ ท่านแม่ทัพ เหตุใด…” ทหารในค่ายต่างหันมองมาที่หวังหย่งเป็นตาเดียว จะมิให้พวกเขามองได้อย่างไร เพราะบัดนี้แม่ทัพใหญ่ผู้เกรียงไกรของแคว้น กำลังหอบหิ้วบุตรทั้งสามและตะกร้ามาถึงสองใบ“ระวังแมลงจะบินเข้าปาก” เมื่อถูกนายค่อนแคะ เหล่าทหารก็รีบงับปากทันที นายกองสองคนที่ทำงานใกล้ชิดท่านแม่ทัพรีบเข้าไปช่วยถือข้าวของต่างๆ“ท่านพ่อ ข้าอยากยิงธนู ฟิ้ว ฟิ้ว” บุตรชายคนโตอย่างจ้าวเฟยอวี๋ รบเร้าให้บิดาพาไปยิงธนูอย่างเคย“ได้ๆ แต่ต้องนำของไปเก็บก่อน เข้าใจหรือไม่” วันนี้หวังหย่งพาบุตรทั้งสามมาที่ค่ายด้วย เพราะท่านย่าของเขาไปถือศีลที่อาราม ส่วนฮูหยินรักก็พาสกุลเหอไปดูโรงกลั่นสุราอีกแห่งที่พึ่งสร้างเสร็จ เขาจึงอาสาพาบุตรทั้งสามมาด้วยจ้าวเฟยอวี๋เป็นบุตรชายคนโต อายุได้ห้าหนาว จ้าวหลีเหว่ยเป็นบุตรชายคนรอง อายุได้สามหนาว และสุดท้าย จ้าวซินหยานบุตรสาวคนเล็กที่อายุเพียงหนึ่งหนาว“เข้าใจขอรับ ข้าช่วยขนอาเหว่ยไปที่กระโจมเองขอรับ” ด้วยเฟยอวี๋เคยมาที่ค่ายทหารกับบิดาแล้ว เขาจึงพอจำที่ทางต่างๆ ได้ เด็กชายจึงเข้าไปรวบตัวน้องชายแล้วพาไปที่กระโจม“เห้อ อาอวี๋นะอาอวี๋ ทำราวกับน้องชายเป็นกระสอบข้าวสารไปได้” นายกองทั้ง
กลยุทธ์ลับเปลี่ยนคุณหนูตกอับเป็นเศรษฐีนี 87. เศรษฐีสกุลเหอ (จบ)
“ฮูหยินน้อยตั้งครรภ์กว่าสามเดือนแล้ว”นับจากที่ให้ท่านหมอมาตรวจจนรู้ ว่าแท้ที่จริงหลี่น่าตั้งครรภ์ตั้งแต่ก่อนกลับจากชายแดน แต่ที่ไม่มีอาการ คงเพราะมิได้แพ้สิ่งใด ซึ่งถือเป็นเรื่องดีจากวันที่ท่านหมอมาตรวจก็ผ่านไปกว่าสี่เดือนแล้ว อายุครรภ์ของหลี่น่ากำลังจะย่างเข้าเดือนที่เจ็ด ท้องที่เคยแบนราบก็นูนขึ้นมาก เดินเหินก็มิค่อยจะสะดวก แต่กระนั้นหลี่น่ากลับยืนยันว่าจะมาช่วยงานที่ร้านสุราหวาน“หลี่เอ๋อร์ พี่ว่าเจ้านั่งพักก่อนเถิด”“ฮูหยินทำตามที่ท่านแม่ทัพว่าเถิดเจ้าค่ะ” หวังหย่งและเอินเอินประคองมารดาท้องแก่ทั้งซ้ายและขวา คอยพยุง คอยระวังมิให้สะดุดล้มด้วยวันนี้เป็นวันที่ร้านสุราหวานมีการจัดงานประกวดสุรารสเลิศในแคว้นหยาง หลี่น่าจึงเข้ามาช่วยจัดการงานต่างๆ งานประกวดนี้เป็นหลี่น่าที่คิดขึ้น เพราะต้องการให้ผู้ที่มีฝีมือด้านการหมักสุรา มาแสดงความสามารถให้ผู้คนได้รับรู้ว่าสุราเลิศรสเป็นเช่นไร“เจ้าค่ะๆ แต่ข้าจะนั่งตรงนี้ ช่วยพี่เหิงดูความเรียบร้อยไปด้วย”“พวกเจ้าไปเอาเก้าอี้มาให้ฮูหยินข้าที” เมื่อได้เก้าอี้มา หวังหย่งก็พยุงภรรยานั่งลง พลางลูบท้องกลมของหลี่น่าไปด้วยเดิมทีงานประกวดนี้หวังหย่งมิเห็นด้
กลยุทธ์ลับเปลี่ยนคุณหนูตกอับเป็นเศรษฐีนี 86. ภารกิจลับของท่านย่า (2)
“เอ่อ คงเป็นเพราะความขมของยามากกว่าเจ้าค่ะ แหะๆ”“เช่นนั้นหรือ แล้วระดูของเจ้ามาครั้งสุดท้ายวันใด อ๊ะ อาหย่งออกไปก่อน ย่าจะสนทนากันตามประสาสตรี” ผู่เยว่พึ่งนึกขึ้นได้ว่าหลานชายนั่งอยู่ด้วย จึงได้ไล่ออกไป เพราะเรื่องระดูของสตรี มิเหมาะจะพูดต่อหน้าบุรุษ“ขอข้าอยู่ด้วยขอรับ เรื่องเช่นนี้สามีก็ควรรับรู้นะขอรับ”“ตามใจเจ้า ว่าอย่างไรหลี่เอ๋อร์ ที่ย่าถาม”“…เอ่อ จะ จำไม่ได้เจ้าค่ะ” หลี่น่านั่งคิดอยู่นาน ก็คิดไม่ออก เดือนที่แล้ว ระดูของนางมาไหมนะ“ระดูของฮูหยินมาล่าสุดเมื่อสองเดือนก่อนเจ้าค่ะ”“ห๊า!!! ตามหมอมาตรวจดีหรือไม่ เจ้าตั้งครรภ์แล้วเป็นแน่” ผู่เยว่และหวังหย่งตื่นเต้นดีใจกว่าใครพวก แต่ใบหน้าเหี่ยวย่นของผู้เป็นย่าก็ต้องหุบยิ้ม เมื่อได้ยินคำของหลานสะใภ้“คงมิใช่เจ้าค่ะ ปกติแล้ว ระดูของข้าก็มาๆ ขาดๆ เช่นนี้ อีกอย่างข้ามิได้มีอาการวิงเวียน หรือเหม็นอาหารเลยนะเจ้าคะ”“เช่นนั้นก็ชั่งเถิด ช่วงเช้านี้ย่าจะให้ท่านหมอมานวดผ่อนคลายให้พวกเจ้า อย่าออกไปที่ใดเล่า”“ขอรับ” / “เจ้าค่ะ” สองสามีภรรยาเอ่ยตอบรับ เพราะอย่างไรวันนี้พวกเขาก็ตั้งใจจะหยุดพักอยู่เรือน มิคิดจะออกไปที่ใด“ดี หลังจากนวดผ่อนคลายแล
قد تعجبك أيضًا
ทะลุมิติเวลามาเป็นคุณหนูไร้ค่าที่ถูกทอดทิ้ง
เทียนสื่อ19.2K وجهات النظرทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย628.6K وجهات النظرหวนคืนอีกคราสตรีร้ายขอกลับใจ
Tuk Kung45.6K وجهات النظرหวนคืนอีกครา ไม่ขอเป็นพระชายาที่โง่เขลา Ver.01
ชาไทยเย็น19.8K وجهات النظرอู๋ซิน สตรีวิปลาสแห่งเป่ยซาน
หรงเย่า / นาย่า131 وجهات النظرขอเกิดใหม่มาร่ำรวย
เที่ยงคำ345 وجهات النظرอดีตนักฆ่าไร้ใจในร่างสตรีไร้ค่า
ท่านจอมยุทธ์19918.4K وجهات النظرพ่ายรักฮูหยินตัวร้าย
กะปอมพ่นไฟ7.8K وجهات النظر
