Mag-log inShare
10. ลงมือด้วยตนเอง (1)
Huling Na-update:
2025-12-09 19:28:46“ข้าน้อยมาจากชานเมืองขอรับ นำเงินที่ขายผลไม้ในสวนมาให้ขอรับ” มือแห้งกรังของพ่อบ้านวัยห้าสิบ หยิบยื่นถุงเงินมาให้เหอเข่อซิง
“สวนผลไม้…ท่านพี่มีสวนผลไม้ด้วยหรือเจ้าคะ”
“พี่เองก็ไม่แน่ใจ”
“เอ่อ นายท่านให้คนไปกว้านซื้อไว้เมื่อหลายปีก่อนแล้วขอรับ ทั้งยังจ้างให้ข้าดูแลเป็นประจำ ข้าน้อยมาส่งเงินให้ท่านทุกปี ปีก่อนๆ มีพ่อบ้านของเรือนมารับไปขอรับ” เมื่อได้ฟัง ประมุขของเรือนก็นึกขึ้นได้ ว่าช่วงนั้นมีพ่อค้าต่างแคว้นต้องการผลไม้จำนวนมาก เขาเลยลงทุนซื้อสวนผลไม้แถบชานเมืองไว้กว่าสิบไร่ แล้วจ้างคนดูแลทั้งเรื่องคนงาน ผลผลิต และการขาย
“จำได้แล้วๆ พี่มีที่ดินส่วนนี้ประมาณสิบไร่ ทั้งยังเป็นสวนผลไม้ทั้งหมด” หากว่าขาย คงจะมีเงินพอใช้หนี้ที่หยิบยืมมา
“ผลไม้หรือเจ้าคะ พอดีเลยเจ้าค่ะ ข้ากำลังต้องการน้ำผลไม้มาผสมกับสุราพอดี” หลี่น่าพูดโพล่งออกมา
“แต่พ่อคิดว่าเราขาย แล้วนำเงินไปใช้หนี้ก่อนดีหรือไม่”
“แต่…” แม้หลี่น่าอยากจะคัดค้าน แต่นางก็เข้าใจความจำเป็นของครอบครัว
“ท่านพ่อ คราก่อนเราให้แจกันโบราณของท่านปู่ไปแล้ว พวกมันคงจะไม่มาวุ่นวายกับเราสักพัก ระหว่างนี้ก็ให้หลี่เอ๋อร์ลองทำดูก่อนดีหรือไม่ขอรับ” หญิงสาวพยักหนักหงึกหงักจนคอแทบหลุด ทั้งยังส่งยิ้มประจบบิดาและมารดาเสียหวานหยด
“…อืม เช่นนั้นก็ได้ แต่หากว่าไม่เป็นไปอย่างที่หวัง พ่อจะขายแล้วนำเงินมาใช้หนี้” เหอเข่อซิงมิอาจทนต่อสายตาอ้อนวอนของบุตรทั้งสองได้ จึงตอบตกลงไป
“เจ้าค่ะ แต่ก่อนอื่น ท่านลุงมีนามว่าอย่างไรเจ้าคะ”
“ข้าน้อยมีนามว่าเหวินจงขอรับคุณหนู” ชายวัยห้าสิบเงยหน้าตอบคำถามบุตรสาวเจ้าของเรือน
“ท่านลุงเหวิน ที่สวนของเรามีผลไม้อันใดบ้างหรือ”
“มีต้นผิงกั่ว (แอปเปิ้ล) ต้นผูเถา (องุ่น) และต้นจวี๋จื่อ (ส้ม) ช่วงนี้มีเพียงจวี๋จื่อและผูเถาที่ออกผลขอรับ”
“ดีเลย แล้วมีผลที่สุกเกินไป หรือว่าผลที่เสียหายหรือไม่” ที่นางถามเพราะต้องการนำผลไม้ส่วนนั้นมาทำเป็นน้ำผลไม้ และนำผลไม้ที่คัดแล้วไปส่งขายเช่นเดิม
“มีขอรับ ข้าให้คนงานคัดแยกออกมา ก่อนจะนำผลไม้ที่สมบูรณ์ไปขาย”
“เช่นนั้นอีกสองสามวัน ข้ากับพี่ชายจะไปดูผลไม้นะเจ้าคะ”
“ห๊า เกี่ยวอันใดกับพี่เล่า” เหิงเยว่ที่ถูกพาดพิงถึงกับหันขวับไปมองน้องสาว
“แล้วพี่เหิงจะปล่อยน้องสาวตัวน้อยๆ ไปชานเมืองเพียงผู้เดียวอย่างนั้นหรือ”
“เจ้าก็ใช่ว่าจะตัวเล็กตัวน้อยขนาดนั้นเสียหน่อย” ถึงจะตัวเล็กกว่าเมื่อก่อนก็เถอะ
“จิ๊! พี่คนนี้ ข้าโกรธแล้ว ต้องยอมไปด้วยกัน ข้าจึงจะหายโกรธ”
“ก็ได้ๆ แต่ข้ามีเรื่องสงสัย…คนงานที่สวน ท่านได้ให้ค่าจ้างพวกเขาแล้วหรือยัง” เมื่อเหิงเยว่พยักหน้าตกลง ก็เป็นอันเสร็จสิ้นเรื่องราว ก่อนชายหนุ่มจะหันไปถามเหวินจงที่นั่งอยู่
“ข้าน้อยหักค่าจ้างของคนงานออกก่อนแล้วขอรับ ที่เหลือจึงนำมาให้นายท่าน”
“เช่นนั้นก็ขอบใจเจ้ามา ลำบากเจ้าแล้ว” เข่อซิงส่งยิ้มให้คนดูแลสวน
“เอ่อ ข้าน้อยมีอีกเรื่องขอรับ”
“เรื่องใดหรือ”
“เมื่อครู่ข้าน้อยได้ยินพวกท่านสนทนากันเกี่ยวกับสุรา ข้าเองก็ทำสาโทไว้ให้พวกคนงานดื่มขอรับ เผื่อว่าจะใช้ผสมกันผลไม้ที่คุณหนูว่า จะได้ไม่ต้องสิ้นเปลืองขอรับ” เหวินจงเองก็พอจะได้ยินข่าว ที่สกุลเหอตกอับอยู่บ้าง จึงได้เสนอทางช่วย มิได้คิดจะดูถูกดูแคลนแม้แต่น้อย
“เช่นนั้นก็ยิ่งดี เอาเป็นว่าข้าจะเข้าไปดู วันนี้ขอบใจท่านมาก” เหวินจงก้มคำนับต่อผู้เป็นนาย ก่อนจะรับข้าวปลาที่ฮูหยินเหอมีน้ำใจมอบให้ กลับไปกินระหว่างทาง เนื่องด้วยตอนนี้จะเข้าสู่ยามโหย่วแล้ว (17:00-18:59 น.) กว่าจะเดินทางถึงสวนผลไม้ก็ต้องใช้เวลาถึงหนึ่งชั่วยาม (2 ชั่วโมง) เพราะเขาเดินทางด้วยเกวียน จึงได้ล่าช้าเช่นนี้ หากเดินทางด้วยรถม้าหรือควบม้าไป คงจะถึงเร็วกว่านี้
.
.
Pinakabagong kabanata
กลยุทธ์ลับเปลี่ยนคุณหนูตกอับเป็นเศรษฐีนี 91. ตอนพิเศษ : ตามสามีกลับเรือน (2)
หวังหย่งที่นั่งข้างเหิงเยว่ รีบขยับโยกย้ายตนเองมาหาหลี่น่าที่ยืนอยู่อีกฝั่ง แล้วเอียงหูให้ฮูหยินของตนบิดบ้าง“จะให้ข้าบิดหรือ”“อืม พี่สมควรถูกลงโทษเช่นกัน อึก!” เมื่อสามีว่าดังนั้น หลี่น่าก็มิคิดจะออมแรง แม้ยังไม่รู้ว่าเรื่องราวเป็นอย่างไร แต่ความผิดที่หวังหย่งมิเอ่ยกับนางตามตรงถือว่าเขาผิด“ขะ ข้าเล่าแล้วขอรับ เล่าแล้วๆ” นายกองฉีเหลือบมองคณิกาสาวคนหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ทุกคนฟัง“แท้จริงแล้ว ข้าชมชอบแม่นางซีซีอยู่ขอรับ…” แม่นางซีซีเป็นหญิงคณิกาที่พึ่งเข้ามาทำงานที่หอเลี่ยงเยว่ นางปรนนิบัตินายกองฉีเป็นคนแรก เขาจึงได้รู้ชีวิตที่แสนรันทดของนางนายกองฉีตั้งใจจะมาพูดคุยกับนาง และขอไถ่ตัวนางออกจากหอนางโลมแห่งนี้ ด้วยนายกองฉีมิได้มีญาติที่ใด จึงขอให้ท่านแม่ทัพที่เป็นนายของตนและเหิงเยว่ มาช่วยพูดคุย ถือเป็นการให้เกียรติฝ่ายหญิง“เรื่องก็เป็นเช่นนี้ขอรับ ฮูหยินทั้งสองโปรดคลายมือด้วย” เมื่อได้ฟังเรื่องราวที่แท้จริง หลี่น่ากับหยู่เยียนก็ใจเย็นลงได้“เหตุใดมิเอ่ยเรื่องนี้กับข้าเล่า หากว่านายกองฉีต้องการเช่นนี้ ข้าจะได้ให้ แม่สื่อแม่ชักมาจัดการ เรื่องเช่นนี้ปล่อยให้บุรุษจัดการกัน
กลยุทธ์ลับเปลี่ยนคุณหนูตกอับเป็นเศรษฐีนี 90. ตอนพิเศษ : ตามสามีกลับเรือน (1)
แปลก แปลกเป็นที่สุดวันนี้หวังหย่งมิได้ไปทำงานค่ายทหาร พ่อแม่และบุตรทั้งสามจึงได้อยู่กันพร้อมหน้า ทว่าท่าทางลุกลี้ลุกลนของสามี ทำให้หลี่น่านึกสงสัยอยู่ไม่น้อย“ยามเซิน (15:00 – 16:59 น.) ย่าทวดจะกลับมาจากอารามแล้ว”“จริงหรือขอรับท่านแม่ ข้าคิดถึงท่านย่าทวดยิ่งนัก ใช่หรือไม่อาเหว่ย ซินเอ๋อร์” หลี่น่าหัวเราะบุตรชายคนโต ที่เอาแต่หาพวกพ้อง ไม่ว่าเรื่องใดก็ต้องถามน้องชายกับน้องสาวว่าคิดเหมือนตนหรือไม่“เช่นนั้นก็อย่าลืมไปรอรับท่านย่าทวดเล่า ท่านจะได้ชื่นใจ” หวังหย่งลูบหัวเล็กของบุตรชายเบาๆ พลางเหลือบมองภรรยาด้วยแววตาลังเล“ขอรับท่านพ่อ”“ว่าแต่ท่านเถิด มีเรื่องใดจะบอกข้าหรือไม่ เห็นท่านมองข้าหลายทีแล้ว”“มิ มิมีอันใด พี่- พี่เพียงอยากมองฮูหยินของพี่เท่านั้น” ทั้งที่เป็นคำที่ตนเองก็เคยพูด แต่เหตุใดจึงตะกุกตะกักเช่นนี้เล่า ทั้งเหงื่อสีใสยังไม่เป็นใจ ผุดขึ้นมาทั่วกรอบหน้า“เจ้าค่ะๆ ไม่มีก็ไม่มี” หลี่น่ามิคิดจะคาดคั้น เพราะอยู่ต่อหน้าบุตร ประเดี๋ยวจะเสียบรรยากาศเปล่าๆ นางจึงหันมาชวนบุตรวาดภาพกันแทนเมื่อเข้าสู่ยามเซิน (15:00 – 16:59 น.) หวังหย่งและหลี่น่าก็พาบุตรมารอรับท่านย่าอยู่หน้าเรือน เด็
กลยุทธ์ลับเปลี่ยนคุณหนูตกอับเป็นเศรษฐีนี 89. ตอนพิเศษ : ชีวิตพ่อลูกสาม (2)
“ข้ามาแล้วขอรับ ท่านแม่ทัพจะให้ข้าพาคุณชายกับคุณหนูไปเล่นข้างนอกใช่หรือไม่” นายกองฉีเคยดูแลคุณชายและคุณหนูอยู่บ่อยครั้ง ตอนที่ฮูหยินพาพวกเขามาเยี่ยมท่านแม่ทัพที่ค่าย จึงพอจะสนิทชิดเชื้อกันอยู่บ้าง“มาแล้วก็มานั่งนี่” หวังหย่งลุกขึ้นจากเก้าอี้ ก่อนจะชี้ให้นายกองฉีมานั่งแทนที่ของตน“ขอรับ?”“ไปนั่งเสีย แล้วอ่านเอกสารให้ข้า อย่าให้ตกหล่นเล่า” นายกองฉีทำหน้าเหลอหลา พลางเดินไปนั่งตามที่เจ้านายสั่ง สองมือหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านออกเสียงให้แม่ทัพหนุ่มได้ยินส่วนหวังหย่งก็เล่นกับบุตรไปด้วย ฟังเสียงจากนายกองคนสนิทไปด้วย ในเมื่อเขาเอ่ยบอกภรรยาแล้ว ว่าจะอาสาเลี้ยงดูบุตรด้วยตนเอง ดังนั้นเขาก็ต้องเล่นกับลูก ส่วนเรื่องงานนั้น…ก็ขอให้ผู้อื่นช่วยแล้วกันด้านหลี่น่าที่พึ่งกลับมาจากการไปดูโรงกลั่น ก็ตรงมาที่ค่ายทหารทันที เมื่อเข้าไปในกระโจมส่วนตัวของสามี ก็พบว่าสี่พ่อลูกนอนหลับกันสนิท ใบหน้าของพวกเขาต่างเลอะสี โดยเฉพาะหวังหย่ง ที่เปรอะเปื้อนกว่าลูกๆ เสียอีก“คิกๆ เนื้อตัวเปรอะเปื้อนราวกับเด็กน้อย” นิ้วเรียวถูเบาๆ ไปที่รอยเปื้อน และด้วยสัญชาตญาณของทหาร มือหนาจึงจับภรรยาที่แอบกินเต้าหู้ได้อย่างคาหนังคาเขา“อ
กลยุทธ์ลับเปลี่ยนคุณหนูตกอับเป็นเศรษฐีนี 88. ตอนพิเศษ : ชีวิตพ่อลูกสาม (1)
“ทะ ท่านแม่ทัพ เหตุใด…” ทหารในค่ายต่างหันมองมาที่หวังหย่งเป็นตาเดียว จะมิให้พวกเขามองได้อย่างไร เพราะบัดนี้แม่ทัพใหญ่ผู้เกรียงไกรของแคว้น กำลังหอบหิ้วบุตรทั้งสามและตะกร้ามาถึงสองใบ“ระวังแมลงจะบินเข้าปาก” เมื่อถูกนายค่อนแคะ เหล่าทหารก็รีบงับปากทันที นายกองสองคนที่ทำงานใกล้ชิดท่านแม่ทัพรีบเข้าไปช่วยถือข้าวของต่างๆ“ท่านพ่อ ข้าอยากยิงธนู ฟิ้ว ฟิ้ว” บุตรชายคนโตอย่างจ้าวเฟยอวี๋ รบเร้าให้บิดาพาไปยิงธนูอย่างเคย“ได้ๆ แต่ต้องนำของไปเก็บก่อน เข้าใจหรือไม่” วันนี้หวังหย่งพาบุตรทั้งสามมาที่ค่ายด้วย เพราะท่านย่าของเขาไปถือศีลที่อาราม ส่วนฮูหยินรักก็พาสกุลเหอไปดูโรงกลั่นสุราอีกแห่งที่พึ่งสร้างเสร็จ เขาจึงอาสาพาบุตรทั้งสามมาด้วยจ้าวเฟยอวี๋เป็นบุตรชายคนโต อายุได้ห้าหนาว จ้าวหลีเหว่ยเป็นบุตรชายคนรอง อายุได้สามหนาว และสุดท้าย จ้าวซินหยานบุตรสาวคนเล็กที่อายุเพียงหนึ่งหนาว“เข้าใจขอรับ ข้าช่วยขนอาเหว่ยไปที่กระโจมเองขอรับ” ด้วยเฟยอวี๋เคยมาที่ค่ายทหารกับบิดาแล้ว เขาจึงพอจำที่ทางต่างๆ ได้ เด็กชายจึงเข้าไปรวบตัวน้องชายแล้วพาไปที่กระโจม“เห้อ อาอวี๋นะอาอวี๋ ทำราวกับน้องชายเป็นกระสอบข้าวสารไปได้” นายกองทั้ง
กลยุทธ์ลับเปลี่ยนคุณหนูตกอับเป็นเศรษฐีนี 87. เศรษฐีสกุลเหอ (จบ)
“ฮูหยินน้อยตั้งครรภ์กว่าสามเดือนแล้ว”นับจากที่ให้ท่านหมอมาตรวจจนรู้ ว่าแท้ที่จริงหลี่น่าตั้งครรภ์ตั้งแต่ก่อนกลับจากชายแดน แต่ที่ไม่มีอาการ คงเพราะมิได้แพ้สิ่งใด ซึ่งถือเป็นเรื่องดีจากวันที่ท่านหมอมาตรวจก็ผ่านไปกว่าสี่เดือนแล้ว อายุครรภ์ของหลี่น่ากำลังจะย่างเข้าเดือนที่เจ็ด ท้องที่เคยแบนราบก็นูนขึ้นมาก เดินเหินก็มิค่อยจะสะดวก แต่กระนั้นหลี่น่ากลับยืนยันว่าจะมาช่วยงานที่ร้านสุราหวาน“หลี่เอ๋อร์ พี่ว่าเจ้านั่งพักก่อนเถิด”“ฮูหยินทำตามที่ท่านแม่ทัพว่าเถิดเจ้าค่ะ” หวังหย่งและเอินเอินประคองมารดาท้องแก่ทั้งซ้ายและขวา คอยพยุง คอยระวังมิให้สะดุดล้มด้วยวันนี้เป็นวันที่ร้านสุราหวานมีการจัดงานประกวดสุรารสเลิศในแคว้นหยาง หลี่น่าจึงเข้ามาช่วยจัดการงานต่างๆ งานประกวดนี้เป็นหลี่น่าที่คิดขึ้น เพราะต้องการให้ผู้ที่มีฝีมือด้านการหมักสุรา มาแสดงความสามารถให้ผู้คนได้รับรู้ว่าสุราเลิศรสเป็นเช่นไร“เจ้าค่ะๆ แต่ข้าจะนั่งตรงนี้ ช่วยพี่เหิงดูความเรียบร้อยไปด้วย”“พวกเจ้าไปเอาเก้าอี้มาให้ฮูหยินข้าที” เมื่อได้เก้าอี้มา หวังหย่งก็พยุงภรรยานั่งลง พลางลูบท้องกลมของหลี่น่าไปด้วยเดิมทีงานประกวดนี้หวังหย่งมิเห็นด้
กลยุทธ์ลับเปลี่ยนคุณหนูตกอับเป็นเศรษฐีนี 86. ภารกิจลับของท่านย่า (2)
“เอ่อ คงเป็นเพราะความขมของยามากกว่าเจ้าค่ะ แหะๆ”“เช่นนั้นหรือ แล้วระดูของเจ้ามาครั้งสุดท้ายวันใด อ๊ะ อาหย่งออกไปก่อน ย่าจะสนทนากันตามประสาสตรี” ผู่เยว่พึ่งนึกขึ้นได้ว่าหลานชายนั่งอยู่ด้วย จึงได้ไล่ออกไป เพราะเรื่องระดูของสตรี มิเหมาะจะพูดต่อหน้าบุรุษ“ขอข้าอยู่ด้วยขอรับ เรื่องเช่นนี้สามีก็ควรรับรู้นะขอรับ”“ตามใจเจ้า ว่าอย่างไรหลี่เอ๋อร์ ที่ย่าถาม”“…เอ่อ จะ จำไม่ได้เจ้าค่ะ” หลี่น่านั่งคิดอยู่นาน ก็คิดไม่ออก เดือนที่แล้ว ระดูของนางมาไหมนะ“ระดูของฮูหยินมาล่าสุดเมื่อสองเดือนก่อนเจ้าค่ะ”“ห๊า!!! ตามหมอมาตรวจดีหรือไม่ เจ้าตั้งครรภ์แล้วเป็นแน่” ผู่เยว่และหวังหย่งตื่นเต้นดีใจกว่าใครพวก แต่ใบหน้าเหี่ยวย่นของผู้เป็นย่าก็ต้องหุบยิ้ม เมื่อได้ยินคำของหลานสะใภ้“คงมิใช่เจ้าค่ะ ปกติแล้ว ระดูของข้าก็มาๆ ขาดๆ เช่นนี้ อีกอย่างข้ามิได้มีอาการวิงเวียน หรือเหม็นอาหารเลยนะเจ้าคะ”“เช่นนั้นก็ชั่งเถิด ช่วงเช้านี้ย่าจะให้ท่านหมอมานวดผ่อนคลายให้พวกเจ้า อย่าออกไปที่ใดเล่า”“ขอรับ” / “เจ้าค่ะ” สองสามีภรรยาเอ่ยตอบรับ เพราะอย่างไรวันนี้พวกเขาก็ตั้งใจจะหยุดพักอยู่เรือน มิคิดจะออกไปที่ใด“ดี หลังจากนวดผ่อนคลายแล
Maaari mong magustuhan
ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว380.0K viewsย้อนเวลามากำจัดสามีสับปลับกับองค์หญิงบัวขาว
lianlian17.7K viewsชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์32.6K viewsซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้39.1K viewsเมื่อต้องกลายเป็นนางร้ายในนิยายที่แต่ง
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ9.0K viewsท่านพ่อ...ข้าคือบุตรสาวของท่าน
SnailW20.6K viewsหลี่หนิงซินข้ามเวลาไปเป็นมารดาให้เจ้าก้อนแป้ง ยุค80
ต้าซ้อ4.6K viewsเฟิ่งหวง [鳳凰]
ไป๋ชิงหง1.2K views
