Mag-log inหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
วันต่อมา ปรางมาขอพบน้ำถึงที่บ้านเธอจึงออกไปเผชิญหน้ากับปรางโดยไม่รีรอหรือกังวลใจใดๆ เพราะเธอพอจะเดาออกว่าเรื่องที่หญิงสาวจะมาพูดคุยคงจะหนีไม่พ้นเรื่องของชายหนุ่มที่พึ่งจะขอเธอแต่งงานหมาดๆ "เธอแน่ใจนะ ว่าจะแต่งงานกับภูมิ" ปรางเปิดประเด็นขึ้นทันทีที่น้ำเดินเข้ามาในห้องรับแขก "ทำไมคะ คนรักกันจะแต
หลังคุยกันเสร็จน้ำก็พาซัตเตอร์ออกมาวิ่งเล่นตรงสวนหน้า โดยมีภูมิยืนคุยโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอยู่ห่างๆ น้ำได้แต่นึกสงสัยอยู่ในใจเท่านั้น จนภูมิคุยเสร็จเขาจึงเดินเข้ามาหาเธอ "พี่กลับก่อนนะ พอดีมีงานด่วนเข้ามา" "ค่ะ ไว้เจอกันนะคะ" น้ำส่งยิ้มให้ชายหนุ่ม "ครับ" ยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มเนียนฟอดหนึ่
"รักสิ รักมากด้วย" ก้มลงจูบหน้าผากมนเบาๆ "รักแล้วทำไมต้องทำหมางเมิน เย็นชากับน้ำด้วยคะ" "ก็พี่กำลังโกรธอยู่ไง" "น้ำขอโทษ" มองใบหน้าสากผ่านม่านน้ำตา "อย่าร้องเลยนะ พี่ขอโทษ" เช็ดคราบน้ำตาให้หญิงสาวอย่างอ่อนโยน "พูดแบบนี้หายโกรธน้ำแล้วใช่ไหมคะ" "อืม หายแล้ว" "น้ำมีของขวัญจะให้พี่ด้วย แต่
"ตั้งแต่ที่คุณแม่เข้ามาอยู่ในบ้าน คุณแม่ได้ทำอะไรเข็มไหมบอกผมมาตรงๆ เถอะนะ" "ไม่มีนี่ค่ะ คุณแม่ใจดีกับเข็มเหมือนลูกคนหนึ่งเลยค่ะ " "จริงเหรอเข็ม" คริสมองใบหน้าเนียนด้วยสายตาแดงก่ำรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจ "เอานี่ค่ะ ทานเยอะๆ นะคะ" เข็มตักอาหารใส่จานให้คริส "ขอบคุณมากนะเข็ม ที่คุณรักผมมากถึงขนาดนี







