本棚
検索
ホーム / โรแมนติก / กลรักเมียแต่ง / บทที่ 115 เพราะรัก

共有

บทที่ 115 เพราะรัก

作者: ทิพย์วารี
last update 公開日: 2026-08-27 21:13:19

“ดิฉันขอขอบคุณคุณเขมรินมากนะคะ ที่ให้ความกระจ่างกับทุกท่าน และหวังว่าทุกท่านจะเข้าใจตามนี้ด้วยนะคะ
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • กลรักเมียแต่ง   บทที่ 130 วันวิวาห์

    “ตอบได้ดีมากค่ะ เชิญค่า..” อนิภาเชิญวเจ้าบ่าวผ่านประตูเงินไปแล้วจะต้องเจอประตูทองที่เมทกากับเชอรี่ยืนยิ้มหวานให้เจ้าบ่าวกับเพื่อนๆ“ประตูนี้เพื่อเจ้าสาวก็สวยมากครับ ขอให้เจ้าบ่าวผ่านประตูด้วยครับ” เพื่อนเจ้าบ่าวสุดหล่อยิ้มให้เพื่อนเจ้าสาวที่เจ้าบ่าวสะกิดบอกเขาว่าเธอจองเขาไว้“มีอะไรมาแลกคะ” เชอรี่มองเพื่อนเจ้าบ่าวที่เธอเพิ่งเห็นส่วนคนอื่นเธอเคยเจอมาแล้วในวันลองชุดหรือว่าคนนี้คือเชฟ ต้องใช่แน่ๆ“อืม ผมถนัดทำอาหารและยินดีจะทำอาหารให้ชิมครับ”“ฉันชอบกินขนมหวาน”“ผมทำได้ครับ แต่จะหวานหรือเปล่าต้องลองชิมครับ” เชฟหนุ่มหล่อก็ไม่แผ่วต่อปากกับเพื่อนเจ้าสาวเรียกเสียงโห่แซวจากเพื่อนๆ“เฮ้ยๆ เอาไว้ค่อยจีบกันได้มั้ย ตอนนี้เจ้าบ่าวอยากเจอเจ้าสาวแล้วครับ”“งั้นขอตัวเพื่อนเจ้าบ่าวไว้เป็นตัวประกันนะคะ”“จัดไปครับ ฝากคุณเชอรี่ดูแลด้วยนะครับ” กองทัพยักคิ้วให้เพื่อนเจ้าสาว“ฝากแล้วไม่คืนนะคะ”“ตามสบายเลยครับ หมอนี่เลี้ยงง่ายไม่ดื้อไม่ซนเชื่องมากครับ หึหึๆๆ..” เจ้าบ่าวพูดจบทุกคนโห่ร้องเสียงดังอย่างสนุกสนานแล้วปล่อยเจ้าบ่าวไปถึงประตูสุดท้ายที่มีพี่ชายเจ้าสาวกับเพื่อนเจ้าสาวท้องโตนั่งอยู่หน้าประตูมีสามีกับ

  • กลรักเมียแต่ง   บทที่ 129 อดอยากปากแห้ง

    “พี่ปลุกพั้นซ์แล้วนี่ไงครับ”“เอ่อ..” เขาปลุกเธอจริงแต่ปลุกอารมณ์น่ะสิแล้วดูหน้าเขาตอนนี้สิมันหื่นมากและคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลย“ที่รักครับ อ่า ช่วยพี่หน่อยนะครับ” เขาจับมือนุ่มไปวางบนแก่นกายอวบใหญ่ที่ขยายตัวเต็มที่พร้อมจะเข้าไปทักทายลูกชายแต่ติดที่เขากับภรรยาต้องไปร่วมงานแต่งงานน้องสาวสำหรับเขานั้นสบายมาก แต่ภรรยานี่สิเธอจะเหนื่อยเพราะอุ้มท้องลูกน้อยของพวกเขา“พี่เทมส์..”“นะครับที่รัก แป๊บเดียวเองครับ หืมม..” เสียงห้าวแหบพร่าอ้อนเมียสาวแล้วบีบมือเธอ“กะ ก็ได้ค่ะ..” ถ้าเธอไม่ช่วยเขาไอ้ความแข็งแกร่งใหญ่โตทั้งแข็งทั้งนุ่มลื่นชุ่มฉ่ำในมือมันไม่อ่อนข้อให้แน่และเขาจะต้องทรมานจึงบีบเบาๆแล้วรูดขึ้นลงตามที่เขาเคยสอน“อ่าส์ ที่รักจ๋า บีบแรงอีกทูนหัว หืมม โอ้ว..” ชายหนุ่มร้องครางกระเส่าด้วยความเสียวซ่านกระสันจนกายแกร่งสะท้านเพราะมือนุ่มของเมีนสาววธูจึงจับสองมือบีบแรงขึ้นแล้วรูดขึ้นลงเร็วขึ้นจนร่างใหญ่เกร็งตัวขบกรามแน่นกลั้นเสียงครางของตัวเองแล้ววางมือประกบมือนุ่มช่วยเธอให้บีบรูดรัวเร็วๆไม่หยุด“หืมม ที่รัก อ่า พี่จะเสร็จแล้วทูนหัว อ่ โอ้วววส์...” เสียงห้าวร้องคำรามดังลั่นระเบิดความสุขใส่มื

  • กลรักเมียแต่ง   บทที่ 28 อยากรักเมีย

    "ดีแล้วล่ะพั้นซ์ เขาว่าฟ้าหลังฝนย่อมดีกว่าอยู่แล้ว""เรื่องของฉันมันเก่าแล้วตอนนี้เรามาลุ้นกันดีกว่าว่าแทมมี่จะตามฉันทันมั้ย.." วธูพูดท้าทายเพื่อนรักที่จะแต่งงานในวันพรุ่งนี้“แหมๆ ได้ทีก็เอาใหญ่เลยนะแก แทมมี่จะยอมแพ้แกได้ยังไงล่ะ” กาญธิดายิ้มให้เพื่อนเพราะเธอเองก็คิดถึงเรื่องลูกเหมือนกันและแฟนหนุ่มก็บอกว่าถ้าเธอพร้อมเขาก็ไม่มีปัญหาเพราะเขาพร้อม“อย่าบอกนะแทมมี่ว่าแกท้องน่ะ” เมทกามองเพื่อนที่อมยิ้มแล้วก็คิดว่าน่าจะใช่“พวกแกคิดไปถึงไหนเนี่ย ฉันไม่อยากท้องก่อนแต่งนะ แต่คืนพรุ่งนี้จะเริ่มปั๊มลูกอย่างจริงจังแล้ว คิกๆๆ..” ก็ธอแต่งงานแล้วจะท้องก็ไม่มีใครว่าและถ้าน้ำยาของเขาดีจริงเธอก็คงท้องแหละ“ดูทำหน้าเข้าสิ หื่นสุดๆเลยแก” เชอรี่ว่าเพื่อนขำๆ“ทำอย่างกับแกไม่หื่นงั้นแหละ”“ก็จะให้ไปหื่นกับใครเขาล่ะ”“ก็คนนั้นไง”“ตอนนี้ห่างกันแล้วล่ะ”“ทำไมอ่ะแก”“ไม่รู้สิ ฉันว่าเขาก้าวเร็วไปและตอนนั้นที่ฉันคุยด้วยก็เพราะรู้สึกผิดมากกว่า พอลองมาคิดดูแล้วทำไมฉันต้องเสี่ยงกับผู้ชายที่กล้านอกใจเมียด้วยล่ะ”“เอาเถอะแก ผู้ชายไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวนี่นา”“จริงด้วย แกจองเชฟไว้ไม่ใช่หรือไงเชอรี่ พรุ่งนี้เจอแล้วก็ล

  • กลรักเมียแต่ง   บทที่ 127 เพื่อลูก

    “เออ ฉันจะคอยดูนะ ไปจัดดอกไม้กันดีกว่าแก ไปค่ะที่รัก” กาญธิดาบอกเพื่อนแล้วยิ้มหวานให้แฟนหนุ่มและไม่ได้สนใจเพื่อนที่แบะปากใส่และยังมองบนใส่เธออีก ก่อนจะยิ้มเดินลอยหน้าผ่านเพื่อนเวลา 14.00น.หลังจากรับประทานอาหารกลางวันอิ่มแล้วกฤติธีกับภรรยาก็เดินทางมาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เขาเกิดและโตที่นี่จนกระทั่งแต่งงานถึงย้ายไปอยู่บ้านที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านของเขาที่ตกแต่งด้วยดอกไม้นานาชนิดสวยงามราวกับสวนพฤกษา“สวยจัง” วธูมองซุ้มดอกไม้สวนดอกไม้ที่ตกแต่งใหม่ตั้งแต่ประตูทางเข้าบ้านและสนามหญ้าที่จัดซุ้มดอกไม้ตามจุดกางเต้นท์สีขาวหลังขนาดกลางรับรองแขกผู้มีเกียรติมาร่วมงานพิธีสู่ขอหมั้นหมายเช้าวันพรุ่งนี้“งั้นเราจัดงานกันอีกครั้งมั้ยครับ”“ก็แต่งงานไปแล้วจะจัดอีกทำไมคะ”“ตอนเราแต่งงานกันเป็นเพราะผู้ใหญ่ แต่ตอนนี้เราสองคนรักกันพี่อยากให้พั้นซ์รู้ว่าพี่รักพั้นซ์อยากแต่งงานกับจริงๆไม่ใช่เพราะสัญญาหรือเงื่อนไขที่ผู้ใหญ่จัดการครับ”“ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงเราก็แต่งงานกันแล้วแม้จะแต่งงานเพราะผู้ใหญ่แต่เราก็เต็มใจแต่งงานไม่ใช่เหรอคะ” เธอไม่ได้สนใจเรื่องงานแต่งงานเพราะคนเราต่อให้จัดงานแต่งงานยิ่งใหญ่อลังการแค่ไหน หากไม

  • กลรักเมียแต่ง   บทที่ 126 กำลังใจสำคัญ

    “ง่วงมั้ยครับ” เสียงห้าวทุ้มถามอย่างอ่อนหวานและรู้ว่าภรรยาสุดที่รักนอนหลับไม่สนิทสักคืนตั้งแต่ตาสนั่นจากไปและวันนี้เธอก็ตื่นแต่เช้าและมาเจอคำพูดของป้าสะใภ้อีกแม้เขาอยากจะพูดจะว่าแต่เขาก็ให้วธูจัดการเอง“ง่วงนิดหน่อยค่ะ” เหมือนพลังงานของเธอเหลือน้อยเต็มทีและตอนนี้เธอต้องการพลังงานเพิ่มเพื่อลูกน้อยในท้องแล้วลูบไล้ท้องกลมโตไปมาอย่างอ่อนโยน“งั้นนอนพักก่อนครับ พี่จะอยู่กับพั้นซ์ไม่ไปไหนครับ” กฤติธีบอกภรรยาแล้วโอบเอวเธอให้พิงอกเขา“ขอบคุณที่อยู่กับพั้นซ์ในวันที่พั้นซ์ต้องการกำลังใจนะคะ” เธอดีใจที่เขาอยู่ตรงนี้แม้ว่าเธอจะเป็นมือที่สามระหว่างเขากับแฟนสาวและรู้สึกผิดที่เข้าไปแทรกกลาง แต่เธอก็ไม่คิดจะยึดเขาไว้และตกลงจะหย่าให้เขาและที่เขาเลิกกับทิชาภรณ์ก็เพราะฝ่ายหญิงนอกใจและถ้าคืนนั้นไม่เกิดขึ้นเธอกับเขาอาจจะหย่ากันไปแล้วก็ได้“พี่ต้องขอบคุณพั้นซ์มากกว่าที่ให้โอกาสพี่ ขอบคุณนะครับที่รัก” เขารู้ใจตัวเองช้าไปหากรู้ตัวก่อนก็จะไม่คบหากับทิชาภรณ์และขอหมั้นเธอ แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปแล้วจากนี้ไปชีวิตของเขาอยู่กำมือของลูกเมียวธูเอนกายพิงอกแร่งของสามีแล้วหลับตาลงด้วยความง่วงพอแม่บ้านเห็นก็เอาหมอนกับผ้าแพ

  • กลรักเมียแต่ง   บทที่ 125 เป็นแค่สะใภ้

    “พอได้แล้วแจ่ม ผมขอโทษนะครับคุณแม่ อย่าถือสาแจ่มเลยครับ ลุงขอโทษนะหนูพั้นซ์” นายประกอบขอโทษแม่กับหลานสาวแม้เขาจะมีธุรกิจเป็นของตัวเองแต่บางครั้งเดือดร้อนมาก็ไปหาพ่อกับน้องสาวก็ได้รับความช่วยเหลือและพอน้องสาวจากไป เขาก็พึ่งพาน้องเขยจนกระทั่งล่าสุดเมื่อสองปีก่อนที่หลานสาวจะแต่งงานธุรกิจของเขาเกือบไปไม่รอดก็ได้พ่อกับวธูช่วยจึงกอบกู้สถานการณ์ของบริษัทมาได้และอยู่ได้มาจนถึงทุกวันนี้และจนถึงตอนนี้เขายังไม่ได้คืนเงินหลานสาวเลยสักบาทและคิดว่าถ้ามีผลกำไรมากกว่านี้เขาก็จะทยอยคืนให้“ไม่เป็นไรค่ะลุงกอบ” วธูรู้ดีว่าลุงกับป้าสะใภ้เป็นคนยังไงและโชคดีที่ลุงของเธอเป็นคนดีมีเหตุผลและไม่เห็นแก่ได้เหมือนป้าสะใภ้ที่ไม่รู้จักพอและสุดท้ายก็ต้องยอมอยู่ดี“เดี๋ยวก็รอทนายความเขาแจ้งละกันนะแม่แจ่ม”“แล้วนานมั้ยคะคุณแม่” เธอกลัวว่าถ้านานไปก็อาจจะถูกฮุบไปก็ได้“แม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน”“ทำไมคุณแม่ไม่ถามล่ะคะ”“พั้นซ์ว่าเรื่องพินัยกรรมของตาให้ลุงกอบพูดดีกว่านะคะยังไงท่านก็เป็นลูกชายแท้ๆของตา ป้าแจ่มเป็นแค่ลูกสะใภ้ไม่มีสิทธิ์ในเรื่องนี้นะคะ” วธูพูดเสียงเรียบมองป้าสะใภ้อย่างไม่พอใจที่พูดถึงพินัยกรรมของตาทั้งที่จากไปไม

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status