LOGINShare
ตอนที่ 6 : รอยจำข้ามภพ
publish date:
2026-08-03 00:01:53กลิ่นแก้วยืนนิ่งงัน ขาหนักอึ้งราวกับถูกตอกหมุดติดพื้น อาการวูบโหวงในท้องแบบเดียวกับตอนจับกระดาษสูตรน้ำอบกลับมาเล่นงานอีกครั้ง
วินาทีนั้นเอง สายลมเย็นเยือกจากสระน้ำหลังเรือนก็หอบเอาบางสิ่งมาปะทะจมูก!
หญิงสาวลืมตาโพลง ลมหายใจสะดุดกึก
มันคือกลิ่นนั้น...
กลิ่นควันเทียนอบขี้ผึ้ง เปลือกชะลูด และกำยาน...กลิ่นเดียวกับที่คอนโดเมื่อคืน! กลิ่นที่มาพร้อมกับเงาดำของหญิงชุดไทยและเสียงกระซิบ
ไม่มีทาง! ที่นี่คือเรือนไทยเปิดโล่ง กลิ่นเครื่องหอมไม่ควรจะลอยมาชัดเจนและรุนแรงราวกับมีคนเอามาจ่อปลายจมูกเธอแบบนี้ กลิ่นแก้วกวาดตามองซ้ายขวาอย่างตื่นตระหนก ขนอ่อนลุกชัน มือบางกำสายกระเป๋าแน่น ความกลัวที่สะกดกลั้นไว้กำลังจะพังทลาย
“แก้ว...แก้ว...กลิ่นแก้ว!”
แรงสะกิดที่แขนดึงกลิ่นแก้วให้สะดุ้งสุดตัวหลุดจากภวังค์
“เป็นอะไรเนี่ย ยืนเหม่ออยู่ได้” พรีมลดมือถือลง เลิกคิ้วงงๆ ก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปทางบันไดเรือนด้วยสายตาเป็นประกาย น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นกระซิบกระซาบตื่นเต้นสุดขีด
“พักเรื่องความขลังไว้ก่อนเลยแก...หันไปดูนู่น...เจ้าของเรือนลงมาต้อนรับพวกเราแล้ว”
กลิ่นแก้วหันขวับไปตามทิศทางที่เพื่อนบอก
ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้า ทำเอาลมหายใจที่เพิ่งสะดุดเพราะกลิ่นประหลาดเมื่อครู่...ขาดห้วงไปอีกครั้ง
บริเวณตีนบันไดไม้สักขัดมัน ปรากฏร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มก้าวลงมาอย่างมั่นคง เขาไม่ได้สวมชุดไทยโบราณเหมือนชายที่เปิดประตูให้ แต่มาในลุคร่วมสมัยเนี้ยบกริบ เสื้อเชิ้ตลินินสีครีมปลดกระดุมบน พับแขนลวกๆ ถึงข้อศอก แมตช์กับกางเกงสแลกสีเข้ม
แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาที่สุด ไม่ใช่การแต่งตัวที่ดูคอนทราสต์กับเรือนไทย ทว่าคือใบหน้าหล่อเหลาคมคาย และดวงตาคู่คมใต้คิ้วเข้ม...มันเป็นดวงตาที่เยือกเย็นและอ่านยาก สร้างกำแพงความสุขุมนิ่งลึกขึ้นมาโดยอัตโนมัติ
“แก...” พรีมกระซิบลอดไรฟัน แอบหยิกเอวเพื่อนเบาๆ
“งานดีมาก หล่อทะลุกำแพงอิฐสุดๆ”
กลิ่นแก้วค่อยๆ ปลดแว่นกันแดดออก ดวงตากลมโตที่ยังเจือแววตระหนกช้อนขึ้นมองผู้ชายตรงหน้า เป็นจังหวะเดียวกับที่เขาก้าวลงมาถึงบันไดขั้นสุดท้ายและเงยหน้าขึ้นพอดี
วินาทีที่ดวงตาของทั้งคู่ประสานกัน...โลกทั้งใบของกลิ่นแก้วราวกับหยุดหมุน
กำแพงความเยือกเย็นบนใบหน้าหล่อเหลาพังทลายลงในเสี้ยววินาที ดวงตาคมที่เคยว่างเปล่าสั่นไหวอย่างรุนแรง ความเย็นชาถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกอัดแน่นจนแทบทะลัก มันคือความเจ็บปวดลึกสุดใจ ความโหยหาที่ถูกเก็บกด และความรักลึกซึ้งจนคนถูกมองถึงกับชาวาบไปทั้งตัว
เขาจ้องมองหญิงสาวราวกับบนโลกใบนี้ไม่มีสิ่งใดหลงเหลืออยู่อีกแล้ว ราวกับเขาใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อรอคอย...ที่จะได้เห็นใบหน้านี้อีกครั้ง
กลิ่นแก้วกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก หัวใจเต้นกระหน่ำ ไม่ใช่เพราะกลัวผีเหมือนเมื่อห้านาทีก่อน แต่เพราะความรู้สึกปวดหนึบประหลาดที่แล่นมากระแทกใจ เธอแน่ใจว่าไม่เคยรู้จักเขา ไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน แต่ทำไม...สายตาของเขาถึงทำให้เธออยากจะร้องไห้ออกมาดื้อๆ
“เอ่อ...สวัสดีค่ะ”
พรีมทำลายความเงียบที่ชวนอึดอัด หญิงสาวผู้มีเซนส์ไวเป็นเลิศหรี่ตามองชายหนุ่มสลับกับเพื่อนสนิท สายตาที่เขามองกลิ่นแก้วมันไม่ปกติ...มันไม่ใช่สายตาของผู้ชายที่เพิ่งเจอผู้หญิงถูกใจ แต่มันมีสตอรี่มากกว่านั้นเยอะ
“พวกเราติดต่อมาจากแบรนด์ ‘ร่ำ‘ ที่ขออนุญาตเข้ามาดูสถานที่ถ่ายทำแคมเปญค่ะ”
พรีมก้าวขึ้นมาบังหน้ากลิ่นแก้วเล็กน้อยตามสัญชาตญาณปกป้องเพื่อน พร้อมยื่นนามบัตรให้
“ฉันพรีมนะคะ เป็น Co-founder ฝ่ายการตลาด ส่วนนี่เพื่อนฉัน...”
“กลิ่นแก้ว...”
เสียงทุ้มต่ำเปล่งออกมาแผ่วเบา ทว่าดังก้องในความรู้สึก
ชื่อเต็มของเธอถูกเอื้อนเอ่ยอย่างช้าๆ ชัดเจน ราวกับคนพูดกำลังละเลียดรสชาติของคำที่ไม่ได้พูดมาเนิ่นนาน
พรีมชะงักไปนิด เลิกคิ้วขึ้น
“อ่า... ใช่ค่ะ กลิ่นแก้ว หรือเรียกว่าแก้วเฉยๆ ก็ได้ เป็นเจ้าของแบรนด์แล้วก็เพอร์ฟูมเมอร์ของเรา คุณ...”
“ปรมัตถ์ครับ”
ชายหนุ่มละสายตาจากกลิ่นแก้วเพียงเสี้ยววินาทีเพื่อรับนามบัตร ก่อนจะตวัดกลับมาหยุดที่ใบหน้าหวานอีกครั้ง ร่องรอยความเจ็บปวดเมื่อครู่ถูกซ่อนใต้หน้ากากความเรียบเฉยอย่างรวดเร็ว
Latest chapter
กลิ่นแก้วพารักข้ามภพ ตอนที่ 50 : เสียงกระซิบที่แฝงความสะใจ
คำพูดเสียงเรียบไร้การปฏิเสธของปรมัตถ์ ทำให้อากาศรอบตัวกลิ่นแก้วหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก ร่างกายสั่นสะท้าน ถอยหลังกรูดไปทีละก้าว สองมือที่เคยทุบตีเขาตกอยู่ข้างลำตัวอย่างไร้เรี่ยวแรงดวงตาช้ำแดงมองหน้าชายหนุ่มด้วยความรวดร้าว ความเชื่อใจและความหวังสุดท้ายแหลกสลายไม่เหลือชิ้นดี"คุณไม่ได้คิดจะปฏิเสธเลยใช่ไหม..." น้ำเสียงแผ่วเบาสั่นเครือ "ที่คุณเงียบ... เพราะคุณเป็นคนทำมันจริงๆ สินะ"ปรมัตถ์ยังคงยืนนิ่ง แววตาร้าวระบมแต่ไร้คำอธิบายใดหลุดออกจากปากอีก"ฉันไม่น่าหลงเชื่อคำพูดคุณเลยสักนิด!" กลิ่นแก้วเค้นเสียง ตะโกนใส่หน้าเขาด้วยความผิดหวังจุกอกเธอหมุนตัววิ่งพรวดออกจากห้องใต้บันไดโดยไม่เหลียวหลังเสียงส้นรองเท้ากระทบกระดานไม้เรือนไทยดังกึกก้อง สลับกับเสียงสายฝนสาดกระหน่ำลงมายังหลังคาอย่างบ้าคลั่ง ลมพายุหอบเอาละอองน้ำเย็นจัดผ่านช่องลมเข้ามาปะทะใบหน้าและเสื้อผ้าจนเปียกชื้น แต่นั่นไม่ได้ช่วยดับความร้อนผ่าวในอกลงได้เลยปรมัตถ์มองแผ่นหลังของหญิงสาวที่ลับหายไปในความมืด ดวงตาคู่คมแดงก่ำคลอน้ำตา ชายหนุ่มกำหมัดแน่นจนเล็บจิกลึกเข้าไปในฝ่ามือ แต่ความเจ็บทางกายไม่อาจเทียบเท่าความร้าวรานในใจเขายกเท้าตั้งใจ
กลิ่นแก้วพารักข้ามภพ ตอนที่ 49 : ยอมรับความเจ็บปวด
คำถามนั้นหลุดออกจากปากกลิ่นแก้ว สะท้อนก้องในห้องใต้บันไดอับชื้น ความเงียบเข้าปกคลุมทันที มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศทำงานหึ่ง ๆ แทรกผ่านความอึดอัดรอบตัวปรมัตถ์ยืนนิ่ง สายตาหลุบต่ำมองปลายรองเท้า คิ้วเข้มขมวดแน่น ลมหายใจเข้าออกเริ่มหนักและช้าลงกลิ่นแก้วจ้องทุกปฏิกิริยาของเขา เธอรอให้เขาพูด ให้เขาปฏิเสธ หรือหาเหตุผลมายืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเองเหมือนเมื่อครู่ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมีแค่ความเงียบงันในหัวของปรมัตถ์กำลังต่อสู้กับความจริงอันทรมานที่เขาตั้งใจซ่อนไว้ คำพูดก่อนหน้านี้ที่บอกว่าเขาจำอะไรไม่ได้... คือคำโกหกแท้จริงแล้ว เขาจำได้ทุกอย่างเขาจำได้ว่าสั่งให้นางพินพากลิ่นแก้วหนีออกไปทางหลังเรือน เขาจำได้ว่าย้อนกลับไปเอาสูตรปลอมในห้องนอนเพื่อใช้ล่อโจร และก่อนจะวิ่งออกไป เขาแวะมาสับกลอนล็อกประตูห้องเครื่องหอมจากด้านนอก เพราะไม่อยากให้พวกโจรได้สูตรจริงไป โดยไม่เคยรู้เลยว่ากลิ่นแก้วที่ห่วงเขา จะแอบย้อนเข้าไปเอาสูตรจริงในห้องนั้นก่อนที่ประตูจะถูกปิดตายเขาโดนพวกโจรฆ่าตายโดยคิดว่าเธอปลอดภัยแล้ว ไม่เคยรู้เลยว่าพวกมันจะย้อนกลับมาที่เรือน พอเข้าห้องเครื่องหอมไม่ได้เพราะติดกลอนและมีแค่ช่องระบ
กลิ่นแก้วพารักข้ามภพ ตอนที่ 48 : คำถามที่ตอบคุณไม่ได้
ทันทีที่ตัวอักษร ‘คนทรยศกลับมาแล้ว’ สิ้นสุดลงพร้อมกับเงาร่างสูงใหญ่ในกระจก ความเย็นเยียบและกลิ่นอับของห้องใต้บันไดยิ่งชวนให้อึดอัด กลิ่นน้ำหอมผู้ชายแนววู้ดดี้ที่คุ้นเคยลอยมาแตะจมูก กลิ่นที่เคยทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย ตอนนี้กลับทำให้หัวใจเต้นระทึกด้วยความหวาดระแวง ท่ามกลางหลักฐานที่คลุมเครือและนิมิตที่จงใจปั่นหัวเธอละสายตาจากกระจกเงาที่ดับแสงลง กลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ก่อนจะรวบรวมความกล้าหันไปเผชิญหน้ากับคนที่ยืนอยู่ด้านหลังอย่างเชื่องช้าปรมัตถ์ยืนอยู่ตรงกรอบประตู เสื้อสูทสีเข้มที่เคยเนี้ยบกริบดูหลุดลุ่ย คอเสื้อถูกปลดกระดุมออกเหมือนคนอึดอัด แสงสลัวจากไฟฉายมือถือสาดกระทบใบหน้า เผยให้เห็นรอยคล้ำใต้ตา ดวงตาที่เคยเรียบเฉยตอนนี้แดงก่ำและสั่นไหวอย่างที่เธอไม่เคยเห็น เขามองเธอที่กอดสมุดบันทึกไว้แนบอก แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดกลิ่นแก้วจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น ความคิดในหัวตีรวน แม้สติจะบอกว่านิมิตและข้อความในสมุดคือสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อบิดเบือนความจริงและชี้นำ โดยจงใจละเว้นสิ่งที่เกิดขึ้นนอกห้อง แต่คำสารภาพของเขาก่อนหน้านี้ก็ยังดังก้องในหัว‘ผมเป็นคนฆ่าเธอ’ประโยคนั้นยังฝังลึกอยู่ในควา
กลิ่นแก้วพารักข้ามภพ ตอนที่ 47 : ภาพที่สะท้อน
ความเงียบในห้องเก็บของใต้บันไดอับชื้นและมืดทึบ ยิ่งนั่งนานก็ยิ่งชวนให้อึดอัด กลิ่นแก้วยังคงจดจ่ออยู่กับสมุดบันทึกสำนวนคดีเปื้อนเลือด คำถามเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัวคือ ‘ใครเป็นคนล็อกประตู’ มันคือจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญของอดีตที่หายไป และยังไม่มีใครให้คำตอบได้ทว่าระหว่างที่ความสับสนกำลังก่อตัว ความเย็นเยียบระลอกใหม่ก็พัดวูบเข้าปะทะผิว กลิ่นอับฝุ่นจางหายไป แทนที่ด้วยกลิ่นเหม็นไหม้ลอยคลุ้งขึ้นมาในอากาศ หญิงสาวชะงัก ลมหายใจสะดุดเมื่อหางตาสังเกตเห็นความผิดปกติที่มุมห้องกระจกเงากรอบไม้สักบานเก่าที่เคยวางพิงผนังอิฐอย่างเงียบเชียบ จู่ ๆ ก็สว่างวาบขึ้นมา แสงสลัวนั้นไม่ได้เกิดจากไฟฉายในมือเธอ แต่มันเรืองแสงออกมาจากเนื้อกระจกโดยตรง ราวกับกำลังเปิดฉายภาพจากอีกห้วงเวลาหนึ่งกลิ่นแก้วแทบลืมหายใจ ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองแผ่นกระจกอย่างไม่อาจละสายตา ภาพที่ปรากฏคมชัด แต่มันกลับถูกหั่นแบ่งเป็นสองเหตุการณ์อย่างชัดเจนเหตุการณ์แรก... ภาพสะท้อนฉายให้เห็นบรรยากาศในห้องเครื่องหอมที่เธอคุ้นเคย แต่มันเป็นมุมมองที่ถูกจำกัดไว้แค่ภายในห้องเท่านั้น เธอเห็นร่างของแม่หญิงกลิ่นแก้วในชุดสไบกำลังยืนอยู่หน้าบานประตูไม้กระดานหนา
กลิ่นแก้วพารักข้ามภพ ตอนที่ 46 : บันทึกการตรวจค้น
ห้องใต้บันไดลับทั้งมืด อับชื้น และคลุ้งด้วยกลิ่นฝุ่นเก่า ความเย็นจากผนังอิฐแผ่ซ่านจนกลิ่นแก้วต้องห่อไหล่ ลมหายใจของเธอควบแน่นเป็นฝ้าขาว แสงจากหน้าจอโทรศัพท์ในมือสั่นไหว หญิงสาวพยายามเรียกสติ เพ่งสายตาลงบนกระดาษเหลืองกรอบของสมุดสำนวนคดีโบราณข้อความหน้านี้ไม่ใช่คำพิพากษาหรือคำให้การมัดตัวฆาตกรอย่างที่คิด แต่เป็นบันทึกการตรวจค้นสถานที่เกิดเหตุอย่างเป็นทางการหลังเพลิงสงบเธอเพ่งมองตัวอักษรสีหมึกจางซีดบนกระดาษสา‘...รายงานบันทึกตรวจค้นซากปรักหักพัง ณ เรือนไม้หอม หลังเปลวเพลิงมอดดับ เจ้าพนักงานเข้าตรวจพื้นที่ พบร่างผู้เสียชีวิตติดอยู่ภายในห้องเครื่องหอมชั้นล่าง บานประตูทางเข้าออกถูกสับกลอนและลงกุญแจเหล็กอย่างแน่นหนาจากภายนอก ผู้เสียชีวิตจึงไม่สามารถเปิดประตูหนีออกมาได้...’กลิ่นแก้วตาค้าง ความรู้สึกเย็นวาบแล่นพล่าน นิ้วมือที่เย็นเฉียบแตะไล้ไปตามตัวอักษรบรรทัดถัดไปอย่างระมัดระวัง‘...จากการไต่สวนผู้คนในเรือนใกล้เคียง ต่างให้การว่าช่วงที่เพลิงเริ่มลุกไหม้เป็นยามวิกาล ไม่มีผู้ใดเห็นเหตุการณ์ขณะประตูห้องเครื่องหอมถูกล็อก จึงไร้เบาะแสว่าผู้ใดขังผู้ตาย ล็อกไว้ตั้งแต่เมื่อใด และด้วยเหตุผลใด...’ค
กลิ่นแก้วพารักข้ามภพ ตอนที่ 45 : ความลับในห้องใต้บันได
บานประตูไม้ลูกฟักที่แง้มอยู่ถูกมือเล็กออกแรงผลักให้เปิดกว้างขึ้น เสียงบานพับฝืดเคืองดังลากยาวสะท้อนในความเงียบ กลิ่นอับชื้นของกระดาษเก่าและฝุ่นผงลอยคลุ้งจนกลิ่นแก้วต้องยกมือขึ้นปิดจมูก หญิงสาวล้วงเอาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าขึ้นมาเปิดไฟฉาย สาดแสงสีขาวสว่างวาบเข้าไปในความมืดมิดของห้องใต้บันไดพื้นที่แคบ ๆ แห่งนี้เต็มไปด้วยข้าวของที่ถูกทิ้งร้าง กล่องลังไม้ซ้อนทับกัน และหยากไย่ที่เกาะเกี่ยวตามมุมเพดาน แสงไฟในมือของเธอไปสะท้อนเข้ากับตู้เอกสารเหล็กสีเขียวขี้ม้าเก่าคร่ำคร่าที่ตั้งหลบมุมอยู่ด้านในสุด กลิ่นแก้วเดินเบี่ยงหลบกองผ้าใบเข้าไปใกล้ บนบานประตูตู้มีแม่กุญแจทองเหลืองขนาดใหญ่คล้องล็อกเอาไว้อย่างแน่นหนาหญิงสาวถอนหายใจแผ่วเบา ตู้ที่ถูกปิดตายแน่นหนาขนาดนี้ กระดาษสูตรน้ำหอมของเธอคงไม่มีทางหลุดรอดเข้าไปอยู่ข้างในได้แน่ ๆทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะถอยห่างเพื่อกลับออกไป เสียงกลไกโลหะก็ดังขึ้นกึกก้องท่ามกลางความคับแคบกริ๊ก!แม่กุญแจทองเหลืองที่เห็นว่าล็อกสนิท กลับดีดตัวเปิดออกเองราวกับมีมือที่มองไม่เห็นสอดแทรกเข้าไปไขกลไก ก่อนที่ห่วงเหล็กหนักอึ้งจะร่วงหล่นลงมากระแทกพื้นกระดานเสียงดังทึบกลิ่นแก้
You May Also Like
ในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ69.6K viewsน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1M viewsคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์228.6K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี148.2K viewsจู่โจมรักคุณหมอเย็นชา
Baby_Snow130 viewsใต้อาณัติแฝดมาเฟีย (3P)
Selenex186 viewsพระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้
พิชชาพร63 viewsองค์กรสวาท
ภัสสพิชชา208 views
