Share

ใจอ่อน

Author: Dragon Author
last update Last Updated: 2026-01-27 13:03:13

นาวินเข้ามาในบ้านพักหลังจากออกไปซื้ออาหารจากร้านดังแถวที่พัก

ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาด้านในเขาวางถุงอาหารที่ซื้อมาไว้บนโต๊ะอาหาร ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปห้องนอนของคนโกรธอย่างถือวิสาสะ

กับพบว่าตอนนี้คนตัวเล็กได้นอนหลับไปแล้ว อาจจะเป็นเพราะความเหนื่อยล้าจากการเดินทางและคงเหนื่อยจากการร้องไห้เมื่อครู่แน่ ๆ

คนตัวสูงสืบเท้าเข้าไปยังเตียงก่อนจะหย่อนสะโพกนั่งลงข้างร่างบอบบางพลางไล่สายตาสำรวจใบหน้าของคนโกรธ ที่เปื้อนไปด้วยรอยคราบน้ำตาตรงแก้มทั้งสองข้าง ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเกลี่ยร่องรอยที่แห้งนั้นให้หลุดออก

เพียงแค่เห็นคราบน้ำตาแค่นี้เขาก็ยิ่งปวดใจยิ่งนัก พลั้นในใจก็กร่นด่าและโทษตัวเองที่ทำอะไรไม่คิดให้รอบคอบ

ขณะนับดาวรู้สึกเหมือนมีอะไรมาไต่บริเวณผิวหน้า แต่ด้วยความเหนื่อยและเพลียทำให้คนที่นอนอยู่ไม่สามารถฝืนเปิดเปลือกตาขึ้นมาได้ จึงทำให้ไม่รู้ว่าอะไรที่ก่อกวนเธอขณะนอนหลับ ร่างบางจึงทำได้เพียงยกมือปัดสิ่งนั้นออกก่อนจะพลิกตัวนอนตะแครงหนีไปอีกทาง

คนตัวสูงมองร่างบางที่พลิกตะแครงหนี เขาจึงถือวิสาสะล้มตัวเองนอนลงข้างคนตัวเล็กพลางสอดท่อนแขนเข้าไปยังช่วงท้ายทอยให้คนตัวเล็กใช้หนุนนอนแทนหมอน ก่อนจะวาดท่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • กับดักรักนายคู่หมั้น   งานแต่งงาน ( จบ )

    การคุยกันระหว่างสองครอบครัวเป็นไปอย่างราบรื่น โดยงานแต่งจะถูกจัดขึ้นอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าที่โรงแรมของว่าที่คุณแม่มือใหม่ และแล้วงานแต่งก็มาถึงงานเช้าเป็นไปตามประเพณีแบบไทยคือตักบาตรเลี้ยงพระ แขกที่มางานในช่วงเช้าก็มีแต่ญาติและเพื่อนสนิททั้งสองฝ่ายเท่านั้นส่วนงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสถูกจัดขึ้นในช่วงเย็นที่ห้องจัดเลี้ยงเวลานี้ด้านในห้องจัดเลี้ยงถูกเนรมิตตกแต่งด้วยดอกไม้หลากหลายสีสัน ตรงกลางห้องมีแก้วแชมเปญวางช้อนเป็นชั้น ถัดไปอีกนิดมีเค้กแต่งงานสีขาวนวลด้านบนสุดมีตุ๊กตาคู่บ่าวสาวประดับอยู่ในขณะที่เจ้าสาวอยู่ในชุดแต่งงานสีขาวแบบเกาะอกกระโปรงยาวฟูฟ่องเหมือนดั่งเจ้าหญิงในเทพนิยายส่วนเจ้าบ่าวนั้นก็ไม่น้อยหน้าที่มาในชุดสูททักซิโด้สีขาวหล่อเหลาดั่งเจ้าชายทั้งคู่ยืนต้อนรับแขกอยู่หน้างาน สร้างความน่ารัก น่าเอ็นดู ดูเหมาะสมอย่างกับกิ่งทองใบหยกในสายตาผู้ที่พบเห็นและแขกที่มาร่วมงาน สายตาคมมองไปยังใบหน้าหวานด้วยความห่วงใยพลางหยิบกระดาษเช็ดชู่ขึ้นมาซับเหงื่อออกจากดวงหน้าหวานก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“เหนื่อยหรือเปล่า…ไปนั่งพักก่อนดีไหม”“เหนื่อยคะแต่ยังพอไหวอยู่”เสียงหวานตอบพร้อมยกยิ้ม

  • กับดักรักนายคู่หมั้น   ท้อง

    ช่วงบ่ายของวันต่อมาทันทีที่นาวินจอดเรือเทียบท่าแทนที่คนตัวสูงจะพานับดาวเข้าไปยังโรงแรม แต่เขากับพามายังโรงพยาบาลแทน เหตุเป็นเพราะเมื่อเช้านับดาวมีอาการเหมือนดังเมื่อวานคือตื่นขึ้นมาแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำเพื่ออาเจียนเอาอาหารที่คลั่งค้างที่อยู่ในท้องจากเมื่อคืนออกมาจนหมด ด้วยความเป็นห่วงและแอบมีความหวังเล็กน้อยว่าอาการที่คนตัวเล็กที่เป็นอยู่เหมือนกับอาการของคนที่กำลังมีไอ้ก้อนแป้งกลมอยู่ในท้อง ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่าเพื่อความแน่ใจ สบายใจและไม่คิดอะไรมั่ว ๆ เขาจึงถือวิสาสะพาคนป่วยมาโรงพยาบาลเพื่อตรวจหาอาการเสียเลย“จะพาไปไหนคะ…ไม่กลับโรงแรมเหรอ”นับดาวอดถามไม่ได้เพราะทันทีที่ขาก้าวลงจากเรือก็โดนเขาลากจูงมาขึ้นรถแล้วขับออกมุ่งหน้ามาที่ไหนสักที่“ไปโรงพยาบาลให้หมอดูตรวจดูอาการหน่อย…เมื่อเช้าเรายังวิ่งเข้าไปอ้วกอยู่เลย…ถ้าเพลียหรือไม่มีแรงก็ให้หมอเข้าน้ำเกลือให้เลยดีไหม”“หึ…ตื่นตูมไปได้”คนตัวเล็กพึมพร่ำออกมาด้วยเสียงแผ่วเบา ที่เขาทำอะไรเวอร์เกินสาเหตุคนฟังไม่ได้พูดอะไรต่อให้ยืดยาวเขาเพียงขับรถเงียบ ๆ ก่อนจะตบไฟเลี้ยวเข้าไปยังโรงพยาบาลที่คุ้นเคย เพราะเป็นโรงพยาบาลของครอบครัวของเขาเอง“ด

  • กับดักรักนายคู่หมั้น   คนป่วย

    ช่วงเช้าของวันใหม่ร่างบอบบางขยับยุกยิกใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันคนตัวสูงก่อนจะรู้สึกก้อนกลม ๆ วิ่งขึ้นมาที่หน้าอกแล้ววิ่งขึ้นมาจุกที่ลำคอ มือบางตวัดผ้าห่มจากตัววาดขาลงจากเตียงด้วยความไวพลางยกฝ่ามือปิดปาก นับดาวไม่รอช้าวิ่งตรงไปเข้าห้องน้ำก่อนจะโกงคอเอาอาหารและน้ำย่อยออกมาขณะที่นาวินรีบวิ่งเข้าไปหาคนตัวเล็กด้วยอาการร้อนใจและเป็นห่วงหลังจากที่เขารู้สึกตัวตื่นเพราะได้ยินเสียงอาเจียนดังเล็ดลอดออกมา“เป็นอะไร…ดาวเป็นอะไรมากไหม…ไม่ได้การล่ะ…พี่ว่าไปหาหมอดีกว่า”เสียงทุ้มพูดอย่างตื่นตระหนกร้อนรนพลางยกฝ่ามือลูบแผ่นหลังด้วยความเป็นห่วงใบหน้าหวานเสยขึ้นมองคนพูดหลังจากอาเจียนอาหารที่ทานเมื่อคืนออกมาจนหมด“ดาวไม่อยากไป…นอนพักสักหน่อยอาจจะหายก็ได้”เธอบอกก่อนจะล้างปากแล้วเดินไปทิ้งตัวนอนลงเตียง คนเป็นห่วงได้แต่ถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ก่อนจะเดินตามหลังคนขี้ดือมาที่เตียง เวลานี้เขาเป็นห่วงคนตัวเล็กจับใจ แต่ทำไมเธอถึงไม่ห่วงสุขภาพตัวเองเลย“ถ้างั้นก็นอนพักนะ”นาวินบอกพลางดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาห่มให้ก่อนจะยกฝ่ามือทาบทับบนหน้าผากเพื่อเช็คอุณหภูมิของร่างกายด้วยความเป็นห่วง“ตัวก็ไม่ร้อน ถ้างั้นนอนพักผ่อนก่อนนะพี่

  • กับดักรักนายคู่หมั้น   ทำรัก 🔞

    เวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมงนาวินกับนับดาวยังนั่งพูดคุยกับอยู่บนโซฟาถึงเรื่องที่ผิดใจกับและนาวินก็ถือโอกาสนี้ยอมสารภาพจนหมดเปลือกถึงเหตุผลว่าทำไม่ตัวเองถึงคิดทำเรื่องแบบนี้ได้“พี่ขอโทษดาวอีกครั้งนะที่ทำเรื่องแบบนี้ลงไป…แต่ที่พี่ทุกอย่างพี่คิดว่าดาวจะหนีและไม่ยอมหมั้นและแต่งงานกับพี่”“หึ…ตัวเองคิดไปเอง…ดาวไม่ได้จะหนีแค่ดาวขอเวลาเท่านั้นเองแค่นี้ก็ให้ไม่ได้เหรอ?”“พี่ไม่รู้…พี่ผิดเองที่ไม่ได้บอกดาวว่าพี่เป็นใครเลยทำให้เรื่องอย่างดูแย่ไปหมด…พี่ขอโทษนะต่อไปจะไม่มีเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีก…พี่จะไม่โกหกดาว…และพี่จะไม่ทำให้ดาวเสียใจ…พี่สัญญา”ไม่พูดเปล่านาวินยกเรียวนิ้วก้อยของตัวเองขึ้นมาเกี่ยวนิ้วก้อยของนับดาวและให้สัญญาเป็นอย่างมั่นเป็นเหมาะว่าเหตุการณ์แบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก เวลานั้นนับดาวได้แต่ยอมยกเรียวนิ้วก้อยของตัวเองขึ้นคล้องเกี่ยวในเมื่อขากล้าสัญญาเธอจะยอมให้โอกาสเขาอีกครั้ง“สัญญาและนะถ้ารอบนี้พี่ทำแบบนี้อีกค่อยดูเถอะพี่จะไม่ได้เห็นหน้าดาวอีกต่อไป”คนตัวเล็กขู่“ครับ…ไม่ทำแล้วครับ”นาวินขานรับทันทีก่อนจะคิดได้ว่ามีบ้างอย่างที่อยากจะให้แฟนสาวร่างหนาจึงลุกขึ้นจากโซฟาขณะที่นับดาวถึงกับมอ

  • กับดักรักนายคู่หมั้น   ใจอ่อน

    นาวินเข้ามาในบ้านพักหลังจากออกไปซื้ออาหารจากร้านดังแถวที่พัก ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาด้านในเขาวางถุงอาหารที่ซื้อมาไว้บนโต๊ะอาหาร ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปห้องนอนของคนโกรธอย่างถือวิสาสะ กับพบว่าตอนนี้คนตัวเล็กได้นอนหลับไปแล้ว อาจจะเป็นเพราะความเหนื่อยล้าจากการเดินทางและคงเหนื่อยจากการร้องไห้เมื่อครู่แน่ ๆ คนตัวสูงสืบเท้าเข้าไปยังเตียงก่อนจะหย่อนสะโพกนั่งลงข้างร่างบอบบางพลางไล่สายตาสำรวจใบหน้าของคนโกรธ ที่เปื้อนไปด้วยรอยคราบน้ำตาตรงแก้มทั้งสองข้าง ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเกลี่ยร่องรอยที่แห้งนั้นให้หลุดออก เพียงแค่เห็นคราบน้ำตาแค่นี้เขาก็ยิ่งปวดใจยิ่งนัก พลั้นในใจก็กร่นด่าและโทษตัวเองที่ทำอะไรไม่คิดให้รอบคอบ ขณะนับดาวรู้สึกเหมือนมีอะไรมาไต่บริเวณผิวหน้า แต่ด้วยความเหนื่อยและเพลียทำให้คนที่นอนอยู่ไม่สามารถฝืนเปิดเปลือกตาขึ้นมาได้ จึงทำให้ไม่รู้ว่าอะไรที่ก่อกวนเธอขณะนอนหลับ ร่างบางจึงทำได้เพียงยกมือปัดสิ่งนั้นออกก่อนจะพลิกตัวนอนตะแครงหนีไปอีกทาง คนตัวสูงมองร่างบางที่พลิกตะแครงหนี เขาจึงถือวิสาสะล้มตัวเองนอนลงข้างคนตัวเล็กพลางสอดท่อนแขนเข้าไปยังช่วงท้ายทอยให้คนตัวเล็กใช้หนุนนอนแทนหมอน ก่อนจะวาดท่

  • กับดักรักนายคู่หมั้น   เลิกกันเถอะ

    เวลานั้นร่างบางได้แต่ยืนเม้นปากเป็นเส้นตรง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นใบหน้าของผู้ชายที่เดินทางมาด้วยอย่างชัดเจน“ทำไมเป็นคุณ…คุณมาอยู่ตรงนี้ได้ไง”น้ำเสียงตะกุกตะกักถามผู้ชายที่มายืนข้าง ๆ ด้วยความสงสัยและตกใจ พลางไล่สายตามองสำรวจคนที่ยืนข้าง ๆ ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า คนตัวสูงในวันนี้หน้าตาไม่สดใสเหมือนทุกวันขอบตาก็ดำคล้ำเหมือนกับคนอดนอนมาทั้งคืน แต่ถึงเขาจะดูโทรมขนาดไหนคนตัวสูงก็ยังคงดูหล่ออยู่ดี อาจจะเป็นเพราะการแต่งตัวแบบลุกคูล ๆ สบาย ๆ ด้วยเสื้อฮาวายลายต้นพร้าวสีฟ้าสว่างสดใสใส่คู่กับกางเกงผ้าสี่ส่วนสีขาว ส่วนร้องเท้านั้นคนตัวสูงเลือกใส่รองเท้าแตะหูคีบแบบสบาย ๆ อาจจะเป็นเพราะให้เข้ากับการเดินบนชายหาดหรือเปล่า แต่เมื่อมองดูร่วม ๆ แล้วคนตัวสูงก็ยังดูหล่อและดูดีเหมือนเดิม“มาทะเลก็ต้องมาพักผ่อนนะสิที่รัก และที่สำคัญต้องมาตามง้อเมียด้วยตอนนี้เมียโกรธมาก”น้ำเสียงที่พูดติดตลกจนทำให้คนได้ยินถึงกับต้องถลึงตาดุใส่คนพูดด้วยความหมั้นไส้ขณะคนพูดได้แต่ลอบอมยิ้มออกมาเบา ๆ“ชิ…เก่งนักนะที่ทำให้แม่ของฉันยอมช่วยคุณได้…เอากระเป๋ามาฉันจะถือเอง”เสียงหวานเอ่ยขึ้นด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะยื่นมือไปค

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status