ตอนที่ 4 หมากซ้อนกล คนซ้อนแผน

ตอนที่ 4  หมากซ้อนกล คนซ้อนแผน

แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านมู่ลี่ไม้โอ๊คในห้องทำงานกว้างของ เจษฏ์บดินทร์ ชายหนุ่มนั่งมองภาพพรูฟ (Proof) จากการถ่ายทำเมื่อวานที่ส่งมาให้ตรวจสอบ นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ สายตาจับจ้องไปที่ภาพของหญิงสาวในชุดเดรสสีดำที่นั่งอยู่บนตักของเขา ดวงตาของเธอในภาพนั้นดูร้ายกาจแต่กลับดึงดูดใจอย่างประหลาด

"คุณพรีมส่งข้อความมาครับท่าน" เลขาฯ ส่วนตัววางแท็บเล็ตลงตรงหน้า "เธอบอกว่าต้องการให้ท่านไปตรวจสอบหน้างานที่โรงผลิตไวน์ของบริษัทเธอ... บ่ายนี้ครับ"

เจษฏ์ยกยิ้มมุมปาก "ไปสิ... บอกเธอว่าผมจะไป 'ตรวจสอบ' ทุกอย่างให้ละเอียดที่สุด"

โรงผลิตไวน์และห้องบ่มบ่มไวน์ - บรรยากาศเงียบสงัด

พริมายืนรออยู่ในห้องบ่มไวน์ใต้ดิน ความเย็นของอุณหภูมิที่ถูกควบคุมไว้ทำให้เธอต้องสวมเสื้อคลุมทับชุดเดรสสีนู้ดตัวสั้น เธอจงใจนัดเขามาที่นี่ ที่ซึ่งห่างไกลจากสายตาผู้คน และเป็นที่ที่เธอจะเริ่มแผนการขั้นที่สอง

เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นปูนขัดมันดังสะท้อนก้อง พริมาหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับร่างสูงใหญ่ที่เดินเข้ามาหาเธอด้วยท่าทางคุกคาม

"มาเร็วกว่าที่คิดนะคะคุณเจษฏ์" พริมากล่าวทักทายพลางยกแก้วไวน์ที่เพิ่งรินออกมาจากถังบ่มขึ้นมาจิบ "หรือว่าติดใจรสชาติ 'สินค้า' ของฉันจนรอไม่ไหว?"

เจษฏ์หยุดยืนห่างจากเธอเพียงก้าวเดียว เขาไม่ตอบแต่กลับคว้าแก้วไวน์จากมือเธอไปจิบที่รอยลิปสติกเดิมที่เธอเพิ่งถอนริมฝีปากออก สายตาเขามองสบตาเธออย่างท้าทาย

"รสชาติดี... แต่ดูเหมือนจะ 'บ่ม' มายังไม่ได้ที่นะ" เจษฏ์วางแก้วลงบนถังไม้ "เหมือนกับแผนการของคุณนั่นแหละพริมา มันดูรีบร้อน... จนดูออกง่ายไปหน่อย"

พริมาใจกระตุกวูบแต่ยังรักษาสีหน้ายิ้มแย้ม "ดูออกง่าย? งั้นคุณก็คงเต็มใจจะตกหลุมพรางที่ดูง่ายแบบนี้สิคะ ไม่อย่างนั้นคุณคงไม่ถ่อมาหาฉันถึงที่นี่"

"ผมแค่มาดูว่า 'หนู' ที่พยายามจะดัก 'ราชสีห์' อย่างคุณ มีไม้ตายอะไรซ่อนอยู่" เจษฏ์ขยับเข้าหาจนพริมาต้องถอยหลังไปพิงกับถังไม้บ่มไวน์ "คุณอยากให้ผมหลง... คุณอยากให้ผมสยบ... แล้วถ้าผมทำแบบนั้นจริงๆ คุณจะรับมือไหวเหรอ?"

"ฉันรับมือไหวแน่ค่ะ" พริมาเชิดหน้าขึ้น มือเรียวเอื้อมไปดึงเนคไทของเขาให้โน้มลงมา "เพราะฉันไม่มีวันเผลอใจไปรักผู้ชายปากเสียและชอบดูถูกคนอย่างคุณเด็ดขาด"

"ปากเก่ง..." เจษฏ์กระซิบ มือหนาเชยคางเธอขึ้นมา "คุณรู้ไหมพริมา... ในโลกของธุรกิจ คนที่เผยจุดอ่อนก่อนคือผู้แพ้ และจุดอ่อนของคุณตอนนี้คือ 'ความแค้น' ที่มันบังตาจนคุณไม่รู้ตัวว่ากำลังเดินเข้าหาความอันตราย"

"อันตรายยังไงคะ?"

"แบบนี้ไง..."

เจษฏ์ก้มลงซุกไซ้ที่ลำคอระหงอย่างรวดเร็ว พริมาสะดุ้งตัวโยน ความซ่านสยิวแล่นปลาบไปทั่วร่าง มือที่เคยดึงเนคไทเขาไว้เปลี่ยนเป็นขยำเสื้อเชิ้ตเขาแน่นเพื่อพยุงตัวเองไม่ให้ทรุดลง

"ปล่อย... คุณเจษฏ์!"

"ทำไมล่ะ? นี่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเกม 'ยั่วยวน' ของคุณเหรอ?" เจษฏ์ผละออกมาเล็กน้อย ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวแก้วเธอ "คุณยั่วผม ผมก็ตอบสนอง... มันก็แฟร์ดีนี่ หรือว่านางแมวป่าอย่างคุณ ดีแต่ปาก แต่พอเอาเข้าจริงกลับกลัวจนตัวสั่น?"

"ฉันไม่ได้กลัว!" พริมาตะโกนใส่หน้าเขา "ฉันแค่รังเกียจสัมผัสของคุณ!"

"รังเกียจ?" เจษฏ์แค่นยิ้ม "งั้นทำไมร่างกายคุณถึงสั่น และหัวใจคุณถึงเต้นแรงขนาดนี้ล่ะพริมา? อย่าโกหกตัวเองเลย... คุณอยากเอาชนะผม จนยอมให้ผมแตะต้อง... และลึกๆ คุณก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าสัมผัสของผมมันทำให้คุณรู้สึกดี"

"คุณมันหลงตัวเอง!" พริมาผลักเขาออกสุดแรง "สัญญาที่เราเซ็นกันไว้ มันแค่เรื่องงาน อย่าลามปามไปมากกว่านี้"

"คุณเป็นคนเริ่มเกมนี้เองนะพริมา" เจษฏ์เดินไปที่ประตูทางออกแล้วหยุดชะงัก "อ้อ... ผมลืมบอกไป สัญญาฉบับที่ผมเซ็นไปเมื่อวาน ผมเพิ่ม 'ข้อกำหนดพิเศษ' เข้าไปด้วยในหน้าสุดท้าย... ซึ่งผมมั่นใจว่าคุณยังไม่ได้อ่านมันให้ละเอียด"

พริมาขมวดคิ้ว "ข้อกำหนดอะไร?"

"ข้อกำหนดที่ว่า... ในระหว่างดีล 5 ปีนี้ คุณต้องเป็นพนักงานดูแลโปรเจคนี้ให้ผมแต่เพียงผู้เดียว และต้องสแตนบายยี่สิบสี่ชั่วโมงหากผมต้องการ 'ตรวจสอบคุณภาพ' สินค้า" เจษฏ์หันมาขยิบตาให้เธออย่างผู้เหนือกว่า "เตรียมตัวไว้ให้ดี พรุ่งนี้ผมมีทริปไปดูโรงแรมที่ทะเล... และคุณต้องไปกับผม 'สองต่อสอง'"

"ไม่! ฉันไม่ไป!"

"ถ้าไม่ไป... ก็เท่ากับละเมิดสัญญา และบริษัทของคุณต้องจ่ายค่าปรับเป็นเงินพันล้าน คุณพร้อมจะให้บริษัทพังพินาศเพราะความเอาแต่ใจของคุณไหมล่ะ?"

เจษฏ์ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ก่อนจะเดินออกจากห้องบ่มไวน์ไป ทิ้งให้พริมายืนตัวสั่นด้วยความเดือดดาล เธอเพิ่งรู้ซึ้งว่าการเล่นกับผู้ชายอย่างเจษฏ์บดินทร์ ไม่ต่างจากการเล่นกับไฟที่พร้อมจะเผาไหม้เธอได้ทุกเมื่อ

"ไอ้คนเจ้าเล่ห์!" พริมาสบถออกมาด้วยความแค้นใจ แต่ในแววตาของเธอกลับมีความท้าทายวาบขึ้นมา "อยากให้ฉันไปดูแลยี่สิบสี่ชั่วโมงงั้นเหรอ... ได้! แล้วคุณจะได้รู้ว่านรกบนดินที่ถูกสร้างด้วยเสน่หาของฉันมันหน้าตาเป็นยังไง!"