ตอนที่ 3 สัมผัสอันตรายใต้แสงไฟ

ตอนที่ 3  สัมผัสอันตรายใต้แสงไฟ

สตูดิโอถ่ายภาพสุดหรูถูกเนรมิตให้กลายเป็นห้องเก็บไวน์ใต้ดินสไตล์ยุโรป แสงไฟสีวอร์มไวท์ส่องสว่างเน้นบรรยากาศที่ดูนิ่งขรึมทว่าเย้ายวน พริมายืนเช็กความเรียบร้อยของขวดไวน์คอลเลกชันใหม่ วันนี้เธอไม่ได้มาในฐานะเซลล์ แต่มาในฐานะ 'ผู้กำกับเกม'

เธอยังคงอยู่ในชุดที่ทำให้คนมองแทบหยุดหายใจ—เดรสสีดำแนบเนื้อผ้าซาตินสายเดี่ยว เส้นสายของชุดเน้นส่วนโค้งเว้าชัดเจน ผ่าข้างสูงจนเห็นเรียวขาขาวผ่องยามก้าวเดิน

ตึก... ตึก... ตึก...

เสียงฝีเท้าหนักแน่นเดินเข้ามาในสตูดิโอ เจษฏ์บดินทร์มาในชุดเชิ้ตสีดำพับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอก กระดุมเม็ดบนถูกปลดออกเผยให้เห็นแผงอกกำยำและลำคอแกร่ง เขาดูเหมือนเทพบุตรในคราบซาตานที่พร้อมจะทำลายล้างทุกอย่างที่ขวางหน้า

"มาตรงเวลาดีนี่คะคุณเจษฏ์" พริมาทักทายพลางหมุนขวดไวน์ในมือเล่น "คิดว่าเจ้าของโรงแรมหมื่นล้านจะเบี้ยวงานเล็กๆ แบบนี้ซะแล้ว"

เจษฏ์หยุดยืนตรงหน้าเธอ สายตาคมกริบกวาดมองร่างบางอย่างจงใจ "ผมไม่เคยผิดสัญญา... แม้จะเป็นสัญญาที่ดูไร้สาระที่สุดเท่าที่ผมเคยเซ็นมาก็ตาม"

"ไร้สาระงั้นเหรอคะ?" พริมาขยับเข้าไปใกล้ เธอเอื้อมมือไปจัดปกเสื้อเชิ้ตให้เขาเบาๆ ปลายนิ้วเย็นเฉียบกรีดผ่านลำคออุ่นร้อนของชายหนุ่มจนเขาเผลอเกร็งตัว "แต่ฉันว่ามันคุ้มค่านะคะ การได้เห็น 'คุณเจษฏ์บดินทร์' มาเป็นหุ่นให้ฉันบงการเนี่ย... มันเป็นความสุขที่หาซื้อด้วยเงินไม่ได้เลยล่ะ"

"อย่าลำพองใจไปพริมา" เจษฏ์คว้าข้อมือเล็กไว้ แววตาเขาดุดันขึ้น "คุณกำลังใช้ความรู้สึกผิดของผมเป็นเครื่องมือ... แต่อย่าลืมว่าความอดทนของผมมันมีขีดจำกัด"

"งั้นก็ลองดูสิคะว่าขีดจำกัดของคุณมันอยู่ตรงไหน" เธอสะบัดข้อมือออกพร้อมยิ้มหวาน "เชิญที่ฉากค่ะ ช่างภาพพร้อมแล้ว"

กลางแสงไฟและการโพสท่า

คอนเซปต์การถ่ายทำคือ 'The Master & The Temptation' (นายเหนือหัวกับสิ่งเย้ายวน) เจษฏ์ต้องนั่งบนเก้าอี้หนังโบราณ ถือแก้วไวน์ด้วยท่าทางทรงอำนาจ โดยมีพริมาคอยเป็น 'สิ่งเย้ายวน' อยู่ข้างกาย

"คุณเจษฏ์ครับ ช่วยโอบเอวคุณพรีมเข้ามาหน่อยครับ ขอแบบดูหวงแหนแต่ก็ดุดัน" ช่างภาพสั่ง

เจษฏ์ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะวาดวงแขนแกร่งรวบเอวคอดกิ่วของพริมาเข้าหาตัว แรงดึงมหาศาลทำให้แผ่นหลังของเธอแนบสนิทกับอกกว้าง พริมาลอบยิ้ม เธอจงใจทิ้งน้ำหนักตัวลงไปบนตักแข็งแรงของเขา มือเรียวข้างหนึ่งยกขึ้นไล้ไปตามกรามคมเข้มของชายหนุ่ม

"นิ่งหน่อยสิคะคุณเจษฏ์... ใจสั่นเหรอ?" พริมากระซิบข้างหูเขา เสียงหวานพร่า

"ผมไม่ได้ใจสั่น... ผมแค่รำคาญมารยาของคุณ" เขาตอบเสียงต่ำลอดไรฟัน แต่ดวงตาที่จ้องมองริมฝีปากอิ่มของเธอกลับฉายแววหิวกระหาย

"มารยางั้นเหรอคะ? คืนก่อนคุณยังด่าฉันว่าเป็นผู้หญิงเกรดต่ำอยู่เลย" พริมาจิกปลายนิ้วลงบนบ่าเขาเบาๆ "แล้วตอนนี้เป็นไงคะ... สินค้าเกรดต่ำคนนี้ นั่งอยู่บนตักคุณ แล้วคุณก็กำลังกอดฉันแน่นจนแทบจะกลืนกินเข้าไปอยู่แล้ว"

เจษฏ์บดินทร์บดเบียดร่างกายเข้าหาเธออย่างลืมตัว กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นกายสาวทำให้สติของเขาเริ่มพร่าเลือน เขาก้มลงกระซิบตอบที่ริมหูเธอ "ถ้าคุณยังไม่เลิกยั่ว... ผมจะไม่สนว่าที่นี่มีคนอยู่กี่คน ผมจะทำให้คุณรู้ว่า 'สินค้าเกรดต่ำ' เวลาโดนเจ้าของลงโทษมันเป็นยังไง!"

พริมาไม่กลัว เธอกลับหัวเราะร่วน "ลองสิคะ... ตากล้องคะ! ช่วยจับภาพสายตา 'อยากฆ่าแต่อยากกอด' ของคุณเจษฏ์ไว้ด้วยนะคะ ภาพนี้แหละค่ะที่จะทำให้ไวน์ของเราขายดีเป็นเททิ้งเทท่า!"

หลังจบการถ่ายทำ

พนักงานคนอื่นๆ เริ่มทยอยออกจากสตูดิโอไปพัก เหลือเพียงเจษฏ์และพริมาที่ยังอยู่ในฉากที่เงียบสงัด พริมาทำท่าจะลุกขึ้น แต่เจษฏ์กลับรั้งเอวเธอไว้ไม่ยอมให้ไป

"ปล่อยค่ะคุณเจษฏ์ ถ่ายเสร็จแล้ว"

"เงื่อนไขของคุณคือผมต้องเป็นพรีเซนเตอร์... แต่เงื่อนไขของผมยังไม่ได้พูด" เจษฏ์พลิกตัวเธอให้หันมาเผชิญหน้า บังคับให้เธอนั่งอยู่บนโต๊ะไม้สำหรับวางขวดไวน์ โดยมีเขายืนแทรกอยู่ระหว่างขาเรียวสวย

"คุณไม่มีสิทธิ์มาต่อรอง!"

"มีสิทธิ์สิ... ในฐานะที่ผมเป็น 'เจ้าของสถานที่' และเป็นคนที่คุณกำลังปั่นหัวอยู่" เขาโน้มตัวลงมาจนหน้าผากชนกัน "พริมา... คุณต้องการล้างแค้นผมด้วยการใช้ร่างกายเข้าแลกจริงๆ เหรอ? มันไม่ดูย้อนแย้งกับสิ่งที่เธอด่าผมในคืนนั้นไปหน่อยหรือไง?"

"ฉันไม่ได้ใช้ร่างกายแลกงาน... แต่ฉันกำลังใช้ร่างกายเป็น 'กับดัก' ล่อสัตว์ป่าใจแคบอย่างคุณต่างหาก" พริมาจ้องตาเขาอย่างไม่ลดละ "ฉันจะทำให้คุณหลงฉันจนโงหัวไม่ขึ้น แล้วฉันจะเดินจากไปทิ้งให้คุณเป็นไอ้หน้าโง่ที่เสียทั้งเงิน เสียทั้งหน้า และเสียทั้งใจ!"

"มั่นใจขนาดนั้นเชียว?" เจษฏ์หัวเราะในลำคอ มือหนาเชยคางมนขึ้น "งั้นมาดูซิว่า... ระหว่างความแค้นของคุณกับความต้องการของผม อะไรมันจะทำงานได้ดีกว่ากัน"

พูดจบ เจษฏ์ก็บดจูบลงมาอย่างรวดเร็วและรุนแรง มันไม่ใช่จูบที่อ่อนหวาน แต่มันคือจูบของการประกาศสงคราม พริมาดิ้นรนในตอนแรกแต่ไม่นานเธอก็เริ่มตอบโต้ เธอกอดคอเขาแน่น ปล่อยให้ไฟแค้นและไฟปรารถนาหลอมละลายเข้าด้วยกัน

เจษฏ์ถอนริมฝีปากออกช้าๆ ลมหายใจหอบกระชั้น "นี่ยังเป็นส่วนหนึ่งของ 'แผน' คุณอยู่หรือเปล่าพริมา?"

พริมาหอบหายใจ ใบหน้าแดงซ่าน เธอรวบรวมเรี่ยวแรงเหยียดหยิ้มที่ร้ายกาจที่สุดออกมา "ใช่ค่ะ... และนี่แค่เริ่มต้น ต่อไปฉันจะทำให้คุณเจ็บยิ่งกว่านี้ร้อยเท่า!"

เธอผลักเขาออกแล้วคว้ากระเป๋าเดินจากไป ทิ้งให้เจษฏ์บดินทร์ยืนอยู่ท่ามกลางความเงียบที่ร้อนรุ่ม เขาหยิบขวดไวน์ที่วางอยู่ใกล้ๆ ขึ้นมาดู รอยยิ้มเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปาก

"แล้วเราจะได้เห็นกัน... ว่าใครกันแน่ที่จะเป็นเหยื่อในเกมนี้"