ตอนที่ 1 กลิ่นไวน์และรอยมลทิน

ตอนที่ 1 กลิ่นไวน์และรอยมลทิน

แสงไฟสีส้มสลัวภายใน 'The Vault' Exclusive Club Lounge ชื่อดังใจกลางกรุง สะท้อนกับแก้วคริสตัลที่บรรจุของเหลวสีอำพัน กลิ่นอายของความหรูหราคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นน้ำหอมราคาแพงและควันซิการ์จางๆ ที่นี่ไม่ใช่แค่ที่ดื่มกิน แต่มันคือสนามการค้าที่การเจรจาหลักร้อยล้านเกิดขึ้นได้เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัส

พริมา ในชุดเดรสสีแดงเพลิงผ่าลึกโชว์แผ่นหลังเนียนละเอียด ยืนกำหมัดแน่นอยู่หลังเสาหินอ่อน ดวงตาคู่สวยที่เคยฉายแววสดใส บัดนี้วาวโรจน์ด้วยความโกรธจัด สายตาของเธอจับจ้องไปที่โซฟาหนังตัวยาวในมุมมืด ที่ซึ่ง นรีรัตน์ เพื่อนร่วมงานที่เธอเคยไว้ใจ กำลังเบียดกายเข้าหาพนักงานระดับสูงของโรงแรมในเครือ JS Group

"รินอีกสิคะ... ไวน์ขวดนี้พิเศษมากนะคะ เหมือนกับ 'คนนำมา' ที่พิเศษไม่แพ้กัน" เสียงจีบปากจีบคอของนรีรัตน์ลอยมาเข้าหูพริมา

พริมาสูดหายใจเข้าลึกจนอกอิ่มกระเพื่อมไหว รายชื่อลูกค้าชุดนี้บริษัทมอบหมายให้เธอเป็นคนดูแล แต่นรีรัตน์กลับขโมยข้อมูลไปตัดหน้า และสิ่งที่เห็นตรงหน้าก็ชัดเจนแล้วว่า นรีรัตน์ไม่ได้ใช้ 'ฝีมือ' ในการปิดการขาย แต่ใช้ 'ร่างกาย'

"หน้าด้าน..." พริมาสบถเบาๆ เธอก้าวเท้าออกไปตั้งใจจะเข้าไปกระชากหน้ากากนรีรัตน์ให้รู้ดำรู้แดง แต่ทว่า...

หมับ!

มือหนาแข็งแกร่งดั่งคีมเหล็กคว้าเข้าที่ต้นแขนเรียวของเธออย่างรวดเร็วและรุนแรงจนพริมาอุทานออกมาด้วยความตกใจ

"ว๊าย! นี่คุณ... ปล่อยนะ!"

พริมาหันไปมองเจ้าของมือหนา และนั่นทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดไปชั่วขณะ ชายหนุ่มร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเทาเข้มไร้ที่ติปรากฏตัวต่อหน้าเธอ ใบหน้าของเขาคมเข้มราวกับรูปสลัก นัยน์ตาคู่นั้นดุดันและเย็นชาจนน่าขนลุก

"จะไปไหน?" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจถามขึ้น พร้อมกับแรงบีบที่ข้อมือที่เพิ่มขึ้น

"ปล่อยฉันค่ะ! ฉันมีธุระสำคัญต้องจัดการตรงนั้น คุณไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องตัวฉัน!" พรีมาพยายามสะบัดมือออก แต่เขากลับกระชากร่างเธอให้เข้ามาใกล้จนหน้าอกนุ่มหยุ่นเบียดชิดกับแผงอกกว้าง

"ธุระสำคัญ? หรือจะเข้าไปแทรกกลางคันเพื่อเสนอ 'โปรโมชั่น' ที่เร้าใจกว่าล่ะ" เจษฏ์บดินทร์ จ้องมองผู้หญิงในชุดสีแดงตรงหน้าด้วยสายตาหยามเหยียด เขาเฝ้าสังเกตการณ์อยู่บนชั้นลอยมาพักใหญ่ เห็นผู้หญิงคนนี้ยืนจดๆ จ้องๆ มองพนักงานของเขาที่กำลังมั่วสุมอยู่กับเซลล์สาวอีกคน

"คุณพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจ!"

"หึ... อย่ามาทำเป็นไขสือ" เจษฏ์แค่นยิ้มเย็น "ผมเห็นผู้หญิงอย่างคุณมานักต่อนัก แย่งชิงลูกค้ากันด้วยวิธีต่ำๆ ขนเอาของมึนเมามาประเคนให้ลูกน้องผมถึงที่ แล้วลงท้ายด้วยการไปจบกันบนเตียงเพื่อให้ได้เซ็นสัญญา... บอกมาสิว่าบริษัทคุณจ้างเซลล์หรือจ้างนางทางโทรศัพท์มาขายไวน์กันแน่?"

เพี๊ยะ!

ใบหน้าหล่อเหลาสะบัดไปตามแรงตบของพริมา ความเงียบเข้าปกคลุมบรรยากาศรอบข้างทันที พริมาสั่นไปทั้งตัว ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความโกรธที่ถูกดูหมิ่นศักดิ์ศรี

"คุณไม่มีสิทธิ์มาพูดจาสกปรกกับฉันแบบนี้! ฉันชื่อพริมา และฉันมาที่นี่เพื่อเอาความจริงมาแฉว่าคนของคุณกับเพื่อนร่วมงานของฉันทำเรื่องระยำอะไรกันไว้!"

เจษฏ์บดินทร์ใช้นิ้วโป้งเช็ดมุมปากที่ขึ้นรอยแดง ดวงตาของเขาเปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะ เขารวบเอวบางของพริมาเข้ามาปะทะตัวอย่างแรงจนเธอหนีไปไหนไม่ได้

"พริมางั้นเหรอ? ชื่อเพราะแต่พฤติกรรมมันสวนทาง" เขาโน้มหน้าลงมาจนจมูกโด่งชนกับจมูกของเธอ "คิดว่าผมโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ? ที่เห็นคุณแต่งตัวมายั่วสวาทกลางคลับของผมเนี่ยนะคือการมา 'แฉ'?"

"ฉันจะแต่งตัวยังไงมันก็เรื่องของฉัน! และถ้าคุณเป็นเจ้าของที่นี่ คุณควรจะไปจัดการลูกน้องทุจริตของคุณ ไม่ใช่มาไล่บี้กับคนนอกอย่างฉัน!"

"ผมจัดการแน่... ทั้งลูกน้องเลวๆ และเซลล์ที่จ้องจะใช้เต้าไต่เพื่อเอาสัญญาอย่างพวกคุณ!" เจษฏ์บดินทร์คำราม "ฟังนะ... ตราบใดที่ผม 'เจษฏ์บดินทร์ อัครไพศาลสกุล' ยังนั่งบริหารที่นี่ อย่าหวังว่าบริษัทขยะของพวกคุณจะได้เศษเงินจากโรงแรมในเครือผมแม้แต่บาทเดียว!"

พริมานิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง เมื่อรู้ว่าชายที่ยืนด่าเธออยู่นี้คือเจ้าอาณาจักรตัวจริงที่เธอต้องการจะดีลงานด้วย แต่ความเสียใจถูกแทนที่ด้วยความสมเพช

"อ้อ... ที่แท้คุณคือคุณเจษฏ์" พริมาเหยียดหยิ้มทั้งน้ำตาที่คลอเบ้า "ฉันก็นึกว่าคุณจะฉลาดกว่านี้เสียอีก ที่แท้คุณก็แค่ผู้ชายบ้าอำนาจที่ตัดสินคนจากเปลือกนอก ดีลของฉัน... สินค้าของฉันมีคุณภาพเกินกว่าที่คนตาถั่วอย่างคุณจะคู่ควร!"

"ออกไป!" เจษฏ์ตวาด "ก่อนที่ผมจะหมดความอดทนแล้วให้คนลากคุณออกไปประจานข้างนอกว่าคุณมันก็แค่เซลล์ชั้นต่ำที่ขายตัวแถมไวน์!"

พริมาสะบัดตัวหลุดจากการเกาะกุม เธอจ้องหน้าเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำอาฆาต

"จำคำของคุณไว้ให้ดีนะคะคุณเจษฏ์ วันหนึ่งที่คุณต้องมาร้องขอให้ฉันเซ็นสัญญา... วันนั้นฉันจะทำให้คุณรู้ว่า ผู้หญิง 'ชั้นต่ำ' คนนี้แหละ ที่จะกระชากหน้ากากความทนโท่ของคุณออกมาให้คนทั้งโลกเห็น!"

ร่างบางในชุดสีแดงเพลิงหมุนตัวก้าวเดินออกไปจากคลับด้วยความรวดเร็ว ทิ้งให้เจษฏ์บดินทร์ยืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิดของมุมห้อง หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะไปชั่วครู่ กลิ่นหอมจางๆ จากตัวเธอและความนุ่มนวลที่สัมผัสเมื่อครู่ยังติดอยู่ที่ปลายนิ้ว

"บ้าชิบ!" เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาหัวหน้าพนักงานรักษาความปลอดภัย "สั่งคนไปคุมตัวไอ้หัวหน้าจัดซื้อที่โซนบีมาให้ผมที่ห้องทำงานเดี๋ยวนี้! และไปเช็กประวัติผู้หญิงที่ชื่อ 'พริมา' มาให้ละเอียดที่สุด!"