ตอนที่ 5 บ่วงเสน่หา ราคาทัณฑ์

ตอนที่ 5  บ่วงเสน่หา ราคาทัณฑ์

เครื่องบินส่วนตัวของ JS Group ทะยานผ่านหมู่เมฆมุ่งหน้าสู่เกาะส่วนตัวในอันดามัน ภายในห้องโดยสารสุดหรู บรรยากาศกลับอัดแน่นไปด้วยความกดดันที่มองไม่เห็น พริมานั่งกอดอกมองออกไปนอกหน้าต่าง เธออยู่ในชุดจัมพ์สูทขาสั้นสีขาวคอคว้านลึก อวดเรียวขาสวยและผิวพรรณที่นวลเนียนสะดุดตา

"ดื่มหน่อยไหม? จะได้เลิกทำหน้าเหมือนอยากจะฆ่าคนตายเสียที"

เสียงทุ้มของเจษฏ์บดินทร์ดังขึ้นพร้อมกับแก้วแชมเปญที่ยื่นมาตรงหน้า เขาเปลี่ยนจากชุดสูททางการเป็นเชิ้ตผ้าลินินสีฟ้าอ่อนปลดกระดุมโชว์แผงอก ดูผ่อนคลายทว่ายังคงกลิ่นอายของผู้นำที่น่าเกรงขาม

"ฉันไม่ได้อยากฆ่าคนตายค่ะ... ฉันแค่กำลังคิดว่าจะใช้ 'ค่าปรับพันล้าน' ของคุณ ไปทำบุญล้างซวยที่ไหนดี" พริมาปัดแก้วออกเบาๆ ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับเขา

เจษฏ์หัวเราะในลำคอ เขาวางแก้วลงแล้วโน้มตัวเข้าไปหาจนใบหน้าอยู่ห่างจากเธอเพียงคืบ "ปากเก่งไม่เปลี่ยน แต่เชื่อเถอะพริมา... บนเกาะนั่น ไม่มีเลขาฯ ไม่มีพนักงาน มีแค่ผมกับคุณ และสัญญาที่ระบุว่าคุณต้อง 'ดูแล' ผมยี่สิบสี่ชั่วโมง"

"คำว่าดูแลของฉัน คือการดูแลเรื่องไวน์และเครื่องดื่มในโรงแรมของคุณ ไม่ใช่การมาเป็นสาวใช้ส่วนตัว!"

"แล้วถ้าผมอยากให้ 'ดูแล' มากกว่านั้นล่ะ?" สายตาของเจษฏ์กวาดมองริมฝีปากอิ่มอย่างจงใจ "ในฐานะที่คุณบอกเองว่าคุณคือ 'กับดัก' คุณไม่อยากลองทดสอบดูหน่อยเหรอว่ากับดักของคุณจะทนแรงกระแทกจากเหยื่ออย่างผมได้นานแค่ไหน?"

พริมาเชิดหน้าขึ้น ยิ้มเยาะ "ระวังนะคะคุณเจษฏ์... เหยื่อที่พยายามจะกินกับดัก มักจะลงเอยด้วยการถูกงับคอจนตาย"

วิลล่าริมหาด - ค่ำคืนที่เต็มไปด้วยเล่ห์กล

เมื่อมาถึงเกาะ พริมาถูกพามายังวิลล่าหลังใหญ่ที่สุดซึ่งตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวบนหน้าผา เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังคลอไปกับลมทะเลที่พัดพาความร้อนชื้นเข้ามา เจษฏ์จัดเตรียมดินเนอร์ริมสระน้ำที่มีเพียงไวน์ชั้นเลิศและแสงเทียน

พริมาปรากฏตัวในชุดบิกินีสีดำคลุมทับด้วยผ้าชีฟองบางเบาที่แทบจะปิดอะไรไม่มิด เธอเดินนวยนาดเข้ามาหาเจษฏ์ที่กำลังยืนรออยู่ริมขอบสระ

"ไวน์แดงปี 2015 ที่คุณต้องการค่ะ" เธอยื่นแก้วให้เขา พร้อมกับจงใจเบียดกายเข้าไปใกล้จนกลิ่นหอมของโลชั่นบำรุงผิวผสมกลิ่นอายทะเลแตะจมูกชายหนุ่ม

เจษฏ์รับแก้วมาแต่สายตาไม่ละจากทรวงอกอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจ "คุณจงใจยั่วผม... ทั้งที่รู้ว่าผมมีอำนาจเหนือคุณทุกอย่างในตอนนี้"

"อำนาจของคุณมันก็แค่กระดาษสัญญาค่ะคุณเจษฏ์" พริมาใช้ปลายนิ้วลากผ่านลำคอหนาลงมาถึงกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขา "แต่สิ่งที่ฉันมี... คือสิ่งที่คุณโหยหาจนต้องวางแผนสกปรกพาฉันมาที่นี่ไม่ใช่เหรอคะ? ยอมรับมาเถอะว่าคุณมันก็แค่ผู้ชายหิวกระหายที่อยากจะครอบครองสินค้าที่ตัวเองเคยด่าว่าไร้ค่า"

"ใช่... ผมอยากครอบครองคุณ" เจษฏ์ตอบเสียงพร่า เขาคว้าเอวบางแล้วดึงเธอเข้าหาตัวจนร่างเล็กลอยเหนือพื้น "แต่อย่าคิดว่าผมจะยอมเป็นทาสเสน่หาของคุณฝ่ายเดียว พริมา... เกมนี้ใครใจอ่อนก่อน คนนั้นแพ้"

"งั้นมาพนันกันไหมคะ?" พริมากระซิบ "ถ้าคืนนี้คุณทำให้ฉันอ้อนวอนขอความเมตตาไม่ได้... คุณต้องฉีกข้อตกลง 'สแตนบายยี่สิบสี่ชั่วโมง' ทิ้งไป"

"แล้วถ้าผมทำได้ล่ะ?"

"ฉันจะยอมเป็น 'สัตว์เลี้ยง' ของคุณตลอดทริปนี้... ไม่ว่าคุณจะสั่งให้ทำอะไร ฉันจะไม่ปฏิเสธแม้แต่คำเดียว"

สายตาของเจษฏ์วาวโรจน์ด้วยความท้าทาย "ตกลง... ผมรับคำท้า"

เขาวางแก้วไวน์ทิ้งอย่างไม่ใยดีก่อนจะช้อนร่างบางขึ้นแนบอก พริมาตกใจเล็กลงแต่เธอกลับวาดแขนโอบรอบคอเขาไว้แน่น พร้อมกับส่งรอยยิ้มท้าทายที่มุมปาก

เจษฏ์พาเธอเข้าไปในห้องนอนกว้างที่มีเพียงแสงจันทร์สาดส่อง เขาพรมจูบไปตามลาดไหล่และซอกคอหอมกรุ่น ความเร่าร้อนทวีคูณขึ้นเมื่อพริมาเริ่มตอบโต้ด้วยจูบที่ร้อนแรงไม่แพ้กัน เธอตั้งใจจะทำให้เขาคลั่ง... ทำให้เขาขาดเธอไม่ได้ เพื่อที่เธอจะได้เป็นฝ่ายกุมชัยชนะในเช้าวันพรุ่งนี้

"จำไว้นะพริมา..." เจษฏ์กระซิบชิดริมฝีปาก "คืนนี้ไม่มีคำว่าธุรกิจ... มีแค่ผมที่จะสั่งสอนให้คุณรู้ว่า อย่ามาเล่นกับไฟถ้ายังไม่อยากโดนเผาจนไม่เหลือซาก!"

พริมาหอบหายใจ ดวงตาฉ่ำวาว "งั้นก็เผาฉันเลยสิคะคุณเจษฏ์... ถ้าคุณคิดว่าไฟของคุณมันร้อนพอ!"

บทเพลงแห่งความปรารถนาเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางเสียงคลื่นและลมทะเลที่พัดกระหน่ำ ต่างฝ่ายต่างใช้เล่ห์กลและสัมผัสเพื่อหวังจะให้อีกฝ่ายยอมสยบ แต่ในกองเพลิงที่ร้อนแรงนั้น กลับมีบางอย่างที่มากกว่าความแค้นเริ่มก่อตัวขึ้น... บางอย่างที่ทั้งคู่ต่างก็ยังไม่กล้ายอมรับ