ตอนที่ 2 เกมรุกของนางแมวป่า

ตอนที่ 2  เกมรุกของนางแมวป่า

หลังจากเหตุการณ์อัปยศที่คลับในคืนนั้น พริมาไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายอย่างที่ใครคิด เธอนั่งนิ่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในคอนโดหรู มองดูรอยแดงจางๆ ที่ต้นแขนซึ่งเกิดจากแรงบีบของเจษฏ์บดินทร์ แววตาของเธอเปลี่ยนไป—มันไม่ใช่ดวงตาของเซลล์สาวผู้ซื่อสัตย์อีกต่อไป แต่เป็นดวงตาของนักล่าที่พร้อมจะตะครุบเหยื่อ

"สินค้าเกรดต่ำงั้นเหรอ... ฉันจะทำให้คุณรู้ว่าสินค้าชิ้นนี้แหละที่จะทำให้คุณยอมจ่ายจนหมดตัว"

เช้าวันต่อมา พริมาได้รับสายจากประธานบริษัทเครื่องดื่มของเธอ เสียงปลายสายเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

"พรีม! เกิดอะไรขึ้นน่ะ? ทาง JS Group ติดต่อมาเมื่อกี้ เขาขอยกเลิกสัญญาทั้งหมดที่ทำกับนรี และระบุชื่อพรีมคนเดียวเท่านั้นที่ต้องเข้าไปคุยดีลโปรเจคใหญ่ที่โรงงานผลิตไวน์และเลาจ์ส่วนตัวของเขา!"

พริมาเหยียดหยิ้ม "เขาบอกเหตุผลไหมคะว่าทำไมถึงเปลี่ยนใจ?"

"เขาบอกว่าเป็น 'ความผิดพลาดทางเทคนิค' และต้องการขอโทษพรีมเป็นการส่วนตัว พรีม... นี่โอกาสทองเลยนะ บริษัทเราจะรุ่งหรือร่วงขึ้นอยู่กับเธอคนเดียวแล้ว"

"ได้ค่ะ... พรีมจะไป แต่คราวนี้พรีมขอเป็นคนกำหนดเงื่อนไขการเจรจาเองนะคะ"

คฤหาสน์ริมแม่น้ำ - เลาจ์ส่วนตัวของเจษฏ์บดินทร์

บรรยากาศในเลาจ์ส่วนตัวของเจษฏ์ต่างจากในคลับโดยสิ้นเชิง มันเงียบสงบ หรูหรา และเป็นส่วนตัวอย่างยิ่ง เจษฏ์บดินทร์นั่งรออยู่ที่โซฟาตัวใหญ่ เขาเพิ่งอ่านรายงานประวัติของพริมาจบลง ความรู้สึกผิดแล่นริ้วขึ้นมาในอก เธอคือพนักงานดีเด่น ประวัติขาวสะอาด และเป็นคนเดียวที่พยายามจะกู้ศักดิ์ศรีของบริษัทคืนมา แต่เขากลับไปตราหน้าเธอเสียยับเยิน

แกรก...

เสียงประตูเปิดออกพร้อมกับกลิ่นหอมของดอกกุหลาบป่าที่อบอวลไปทั่วห้อง เจษฏ์บดินทร์เงยหน้าขึ้นและลมหายใจของเขาก็สะดุดอีกครั้ง

พริมาปรากฏตัวในชุดสูทกางเกงสีขาวโพลน ดูเป็นมืออาชีพแต่ซ่อนความเซ็กซี่ไว้ด้วยการไม่สวมเสื้อเชิ้ตข้างใน มีเพียงบราลูกไม้สีดำที่รำไรอยู่ใต้ปกเสื้อสูทที่เปิดกว้าง รอยยิ้มของเธอหวานหยดทว่าเย็นชา

"สวัสดีค่ะคุณเจษฏ์... ได้ยินว่าคุณอยากคุยเรื่อง 'ดีล' กับฉัน?"

เจษฏ์ลุกขึ้นยืน ก้าวเข้าไปหาเธอด้วยท่าทางที่อ่อนลง "พริมา... ผมดีใจที่คุณยอมมา ผมต้องการขอโทษเรื่องคืนนั้น ผมได้รับรายงานความจริงทั้งหมดแล้ว ผมไล่พนักงานพวกนั้นออกและฉีกสัญญาทิ้งหมดแล้ว"

พริมาเดินอ้อมไปด้านหลังชายหนุ่ม ปลายนิ้วเรียวกรีดกรายไปตามไหล่กว้างของเขาอย่างถือวิสาสะ "คำขอโทษน่ะเก็บไว้เถอะค่ะ สำหรับฉัน... ธุรกิจต้องแลกด้วยผลประโยชน์ ไม่ใช่ความสงสาร"

"คุณต้องการอะไร?" เจษฏ์หันมาเผชิญหน้า ระยะห่างที่ใกล้เกินไปทำให้เขาได้กลิ่นกายสาวที่เย้ายวน

"ฉันต้องการให้คุณเซ็นสัญญาผูกขาดกับบริษัทฉัน 5 ปี และ..." พริมาเว้นจังหวะพลางขยับเข้าไปใกล้จนริมฝีปากแทบชิดใบหูเขา "คุณต้องมาเป็น 'พรีเซนเตอร์' กิตติมศักดิ์ให้แบรนด์ไวน์ตัวใหม่ของฉันด้วยตัวคุณเอง"

เจษฏ์ขมวดคิ้ว "ผมไม่เคยรับงานแบบนี้ คุณก็รู้ว่าผมรักษาความเป็นส่วนตัวแค่ไหน"

"นั่นคือราคาที่คุณต้องจ่ายไงคะ" พริมาไล้ปลายนิ้วลงมาที่แผงอกเขาผ่านเนื้อผ้าสูทราคาแพง "หรือว่า... คุณกลัวจะห้ามใจตัวเองไม่ได้เวลาที่ต้องอยู่ใกล้ๆ 'สินค้าเกรดต่ำ' อย่างฉัน?"

"พริมา!" เจษฏ์คว้าข้อมือเธอไว้ "อย่าเล่นกับไฟ ผมพยายามจะทำสิ่งที่ถูกต้อง"

"ไฟมันร้อนดีออกค่ะคุณเจษฏ์" พริมาใช้มืออีกข้างคว้าเนคไทของเขาแล้วดึงลงมาเบาๆ "คุณดูถูกฉันไว้เจ็บแสบมากนะคะ คิดจริงๆ เหรอว่าแค่ส่งสัญญาใบใหม่มาให้แล้วฉันจะก้มหัวขอบคุณ? เกมนี้... ฉันเป็นคนเดินหมากค่ะ"

เจษฏ์จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยไฟแห่งความแค้นและความยั่วยวน เขาพบว่าตัวเองกำลังพ่ายแพ้ต่อแรงดึงดูดประหลาดนี้อย่างราบคาบ

"ถ้าผมยอมรับเงื่อนไขของคุณ... ผมจะได้อะไรมากกว่าสัญญาพรีเซนเตอร์ไหม?" เสียงของเจษฏ์เริ่มแหบพร่า

พริมาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงที่ฟังดูเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ "คุณจะได้เห็นว่า... ผู้หญิงที่คุณเคยด่าว่าไร้ค่าคนนี้ จะทำให้คุณยอมสยบอยู่แทบเท้าได้ยังไง"

เธอยื่นใบสัญญาฉบับใหม่ให้เขา พร้อมกับปากกาสลักชื่อ "เซ็นสิคะ... แล้วเรามาเริ่ม 'ดิล' ที่เร่าร้อนกว่าเดิมกันในห้องสตูดิโอพรุ่งนี้"

เจษฏ์บดินทร์รับปากกามา จ้องหน้าเธออย่างไม่วางตา ก่อนจะตวัดลายเซ็นลงไปอย่างรวดเร็ว

"ผมเซ็นแล้ว... แต่จำไว้นะพริมา ถ้าคุณคิดจะล่าเสืออย่างผม คุณต้องระวังตัวให้ดี เพราะถ้าเสืออย่างผมตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่... คุณนั่นแหละที่จะไม่มีวันหนีออกจากกรงของผมได้อีกเลย!"

พริมาหยิบสัญญาขึ้นมาพัดเบาๆ "ขอบคุณสำหรับคำเตือนค่ะ... แต่กรงของคุณ ฉันจะใช้มันเป็นที่พักผ่อนหลังจากที่ฉันปราบคุณจนเชื่องแล้วต่างหาก!"

เธอกระพริบตาให้เขาหนึ่งครั้งก่อนจะเดินนวยนาดออกจากห้องไป ทิ้งให้เจษฏ์บดินทร์ยืนกำหมัดแน่นด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเประหว่างความโกรธ ความผิดพลาด และความปรารถนาที่พุ่งพล่านอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน