ตอนที่7 : น้องชายต่างแม่ (1)

วัลวารีมองตัวเองผ่านกระจก ชุดเดรสตัวสวยราคาแพงช่างไม่เหมาะกับคนแบบเธอเลย แต่ในเมื่อมันเป็นคำสั่งของเขาแล้วเธอจะคัดค้านได้อย่างไร

"พร้อมหรือยัง" เสียงที่ดังจากด้านหลังทำให้หญิงสาวเงยหน้ามองในกระจก เผยให้เห็นชายหนุ่มตัวสูงในชุดทักซิโ้ด้สีดำ ทรงผมถูกจัดเซตทรงอย่างเป็นระเบียบ

"ค่ะ ส่วนคุณวาเลนเซียฉันให้คนขับรถไปรับแล้วค่ะ"

"อืม ถ้าพร้อมแล้วก็รีบไป" คาลอสพูดพลางจัดแต่งชุดของตัวเองไปพลาง

คนตัวเล็กก้าวเดินตามเขาไม่ห่างกาย เพราะที่นี่คือเพนท์เฮาส์สุดหรูของผู้ชายที่ชื่อว่าคาลอส เมื่อวานหลังจากลองชุดเสร็จเขาก็ไม่ยอมให้อเล็กไปส่งเธอ แต่กลับมาเธอมาที่เพนท์เฮาส์ และแน่นอนว่ามันจบลงด้วยการเอาแต่ใจของเขาอีกเช่นเคย

"เดี๋ยวฉันตามไปทีหลังก็ได้ค่ะ" วัลวารีเอ่ยบอกอเล็กที่กำลังเปิดประตูรถให้เธอ

"ไปพร้อมกันนี่แหละ จะลีลาทำไม" คนในรถทำหน้าไม่สบอารมณ์ ชักสีหน้าไม่พอใจใส่เธอ

หญิงสาวจำเป็นต้องก้าวขึ้นรถเพื่อไปพร้อมกับเขาอย่างปริปากไม่ได้ ร่างเพียวบางในชุดเดรสเข้ารูปกับผิวพรรณที่ขาวเนียนยิ่งขลับให้เธอยิ่งดูมีสง่าขึ้นมาแบบที่ไม่น่าเชื่อ

"ใส่ชุดนี้ค่อยดูได้หน่อย ดีกว่าให้เธอเลือกเอง" คาลอสเสมองเธอด้วยหางตาก่อนจะเอ่ยขึ้นมาลอยๆ

"ฉันก็มีชุดที่เข้ากับกาละเทศะค่ะ คุณไม่ต้องกลัวฉันจะทำคุณขายหน้าหรอกนะคะ" เสียงหวานตอบกลับลอยๆ เช่นกัน เขาคิดว่าเธอไม่รู้หรือไงว่าควรแต่งตัวแบบไหน

"ไม่เถียงฉันสักวันจะขาดใจตายไหม"

"แล้วถ้าคุณไม่จิกกัดฉันสักวันจะได้ไหมล่ะคะ" คนตัวเล็กหันมาประจันหน้าอย่างไม่เกรงกลัว

"วัลวารี!" น้ำเสียงเข้มบ่งบอกถึงความไม่พอใจ แต่วัลวารีกลับไม่หวาดหวั่นเลยสักนิด

"คะคุณคาลอส" เธอขานรับเขากลับยิ่งจุดชนวนให้เขาโมโหเข้าไปใหญ่

"ฮึ่ย!" สุดท้ายก็เป็นคาลอสที่ต้องพ่ายแพ้ เขาส่งสายตาคาดโทษใส่เธอ วัลวารีได้แต่นั่งนิ่งทำเป็นมองหันไปด้านนอกแทน

อเล็กที่ทำหน้าที่ขับรถรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่กำลังอึมขรึมของชายหญิงที่นั่งคู่กัน เขาเหลือบตามองผ่านกระจกที่ด้านหลังก่อนจะค่อยๆ เอื้อมมือไปเปิดเพลงเผื่อทั้งคู่จะหันหน้าคุยกันดีๆ

"เปิดทำไม! ฉันไม่อยากฟัง"

"ครับๆ" ชายหนุ่มรีบกดปิดทันควันเมื่อผู้เป็นเจ้านายตะคอกเสียงดังกลับมา บรรยากาศในรถยิ่งได้เข้าสู่สภาวะตึงเครียดอีกครั้ง

รถยนต์คันหรูจอดหน้างานที่รวบรวมเหล่าดารา ไฮโซให้มาพบปะสังสรรค์กันตามธรรมเนียมที่จัดขึ้นเป็นประจำเกือบทุกเดือนเพื่อให้พวกชนชั้นสูงได้มาอวดความมั่งมีของตนเอง บางคนก็มาเพื่อหาคู่ค้า ส่วนบางคนก็มาเพื่อหาคู่นอน

"คาลอสคะ" เสียงหวานของหญิงสาวที่ถูกเรียกมาเป็นคู่ควงในวันนี้ เธอคือวาเลยเซีย นางแบบที่กำลังโด่งดังเป็นที่รู้จักในช่วงนี้

"ไปกันเถอะ" คาลอสจับแขนวาเลนเซียมาคล้องแขนของตนเองก่อนจะเดินสง่าผ่าเผยเข้างานไปพร้อมกัน ทิ้งให้อีกคนที่มาด้วยต้องเดินตามต้อยๆ อย่างโดดเดี่ยว

วัลวารีมองแผ่นหลังกว้างของเขาที่ควงคู่อยู่กับหญิงสาวที่เพียบพร้อมไร้ที่ติ คู่ควงของเขาแต่ละคนเธอไม่สามารถเทียบได้เลย ทั้งหน้าตาหรือฐานะ รวมถึงหุ่นสูงเพียวที่เหมาะสมกับหุ่นกำยำหนักแน่น ผิดกับเธอที่แม้แต่จะคุยกับพวกเขายังต้องเงยหน้าจนเมื่อยคอ

"ทำไมคุณถึงพาแม่เลขาหน้าจืดมาด้วยล่ะคะ" วาเลนเซียเอ่ยถามชายหนุ่มที่หวังจะได้ขึ้นเตียงกับเขาในค่ำคืนนี้ เธอไม่ค่อยสบอารมณ์มักนักเมื่อได้เห็นหน้าเลขาของเขาที่เดินตามทุกฝีก้าว

"คืนนี้ผมต้องมาคุยธุรกิจด้วยก็เลยพาวารีมาเพื่อทำงาน" คาลอสเอ่ยพลางปลายตามองไปทางหญิงสาวตัวเล็กที่ถูกคนอื่นบังจนเกือบมืด

"งั้นเหรอคะ แล้วทำไมคุณต้องให้หล่อนแต่งตัวดีขนาดนั้นล่ะคะ แค่มองก็รู้แล้วว่าแบรนด์อะไร" น้ำเสียงที่ดูไม่พอใจตั้งแต่ได้เห็นชุดที่วัลวารีสวมใส่ แบรนด์ชั้นที่ไม่ใช่ใครจะซื้อได้ จะต้องมีเงินมากในระดับหนึ่ง

"คุณไม่ต้องสนใจเลขาของผมหรอก อย่าลืมสิว่าเราเป็นแค่คู่ควงกัน" คาลอสย้ำสถานะของเจ้าหล่อนให้ขึ้นใจ วาเลนเซียถึงกับสะอึกไปต่อไม่ถูกเลยทีเดียว

ทั่วทั้งงานต่างพากันจดจ้องมาที่นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่เพิ่งขึ้นรับตำแหน่งได้เพียงหนึ่งปีกับหญิงสาวที่เคียงคู่ยืนข้างเขาไม่ห่างกาย วาเลนเซียยิ้มอย่างผู้ชนะที่ถูกเลือกในครั้งนี้ ถึงจะแค่คู่ควงชั่วคราวแต่ค่ำคืนนี้เธอรู้สึกตัวเองสวยกว่าผู้หญิงทุกคนในงาน

หญิงสาวตัวเล็กยืนไม่สุขเมื่อรู้สึกตึงที่น่องขาผสมกับรองเท้าส้นสูงที่กัดเท้าจนเริ่มเจ็บจี๊ดๆ เธอเดินตามเขาตลอดทั้งงานจนแทบไม่ได้พัก แถมเขาก็เหมือนแกล้งเธอด้วยการเดินเลี่ยงไปทางนั้นทีทางนี้จนเธอสบสนไปหมด

วัลวารีตัดสินใจก้มหน้าเพื่อดูเท้าของตัวเองที่เริ่มขึ้นสีแดงจากการถูกรองท้ากัด แต่จังหวะที่กำลังเงยหน้าเธอถูกแขกในงานชนจนหงายหลัง ดวงตากลมหลับตาปี๋คิดอยู่ในใจว่าเธอต้องล้มกลางงานต่อหน้าทุกคนเป็นแน่

หมับ! สิ่งที่รองรับหลังเธอไม่ใช่พื้นแข็งๆ แต่เป็นอ้อมแขนของใครบางคนที่มีน้ำใจรับเธอไว้ทันเมื่อเห็นเธอกำลังเซล้ม

"เป็นอะไรไหมครับ" น้ำเสียงทุ้มละมุนที่อยากฟังต่อเรื่อยๆ เอ่ยถามคนที่กำลังหลับตาด้วยความเป็นห่วง

"อ๊ะ..ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ" หญิงสาวลืมตาขึ้นเพื่อดูให้แน่ชัดว่าใครกันคือสุภาพบุรุษที่ช่วยเธอ ทันทีที่ได้เห็นหน้าคนใจดีชัดๆ เธอก็เหมือนกับตกอยู่ในภวังค์แห่งความฝัน

ใบหน้าหล่อคมคาย สันจมูกเข้ากับรูปหน้า ร่างกายกำยำสัมผัสได้ถึงมัดกล้ามภายใต้ชุดสูทที่เขาสวมใส่ วัลวารีรีบสะบัดหน้าไล่ความคิดทั้งหมดออกไปก่อนจะผละออกจากอ้อมแขนของเขา