ตอนที่8 : เจ้าอารมณ์ Nc (1)

ร่างสูงโปร่งก้าวขาเร็วๆ หนีจากความวุ่นวายภายในงาน ทิ้งคู่ควงอย่างวาเลนเซียให้ยืนเกาหัวแกรกๆ ด้วยความมึนงง วัลวารีพอเห็นเจ้านายเดินออกจากงานก็รีบวิ่งตามเขาไม่ให้คาดสายตา

"ออกรถ!" ทันทีที่ขึ้นนั่ง เสียงเข้มก็ออกคำสั่งกับคนขับรถทั้งที่ประตูฝั่งเธอยังไม่ปิดไม่สนิทดี

"เกือบไม่ทัน" วัลวารีถอนหายใจเบาๆ คิดว่าจะตามเขาไม่ทันเสียแล้ว

"คุณอเล็กคะ จอดส่งฉันข้างหน้าด้วยค่ะ" เสียงหวานเอ่ยบอกอเล็กที่รับหน้าที่ขับรถ

"ไม่ต้องจอด ไปเพนท์เฮาส์" คาลอสแทรกเสียงขึ้นมาสร้างความหนักใจให้กับอเล็กเสียเหลือเกิน แต่อย่างไรก็ขัดคำสั่งเจ้านายไม่ได้อยู่แล้ว

"อื้ม.." จู่ๆ คนตัวเล็กก็ถูกดึงรั้งเข้าไปรับจูบแสนหยาบโลนของคนใจร้ายอย่างไม่ทันตั้งตัว

หญิงสาวทั้งผลักทั้งตีเพื่อให้เขาปล่อย แต่คาลอสยิ่งตะปบจูบเธอแรงกว่าเดิม แถมยังพยายามสอดลิ้นเข้าโพรงปากเล็กของเธออีกด้วย

"อื้อ.." เธอไม่คิดว่าเขาจู่โจมเธอตอนนี้ เพราะตรงนี้ไม่มีแค่เขากับเธอแค่สองคน

"วันนี้เธอขัดใจฉันหลายเรื่องเลยนะ" คาลอสคาดโทษสีหน้าจริงจัง วันนี้วัลวารีขัดคำสั่งเขาทุกอย่าง แต่ที่โกรธที่สุดคือเรื่องของคูเปอร์

"ฉันขอโทษค่ะ" หญิงสาวก้มหน้าสลดขอโทษเพื่อให้เรื่องจบ แต่คนเจ้าคิดเจ้าแค้นไม่ยอมให้อภัยเธอง่ายๆ

"คืนนี้รู้ใช่ไหมว่าต้องลงโทษ"

"ไม่ทำแล้วได้ไหมคะ" เสียงหวานเอ่ยอย่างแผ่วเบาแทบไม่ได้ยิน เธออยากอ้อนวอนให้ดังสุดเสียงแต่ก็กลัวจะทำให้เขาโมโหกว่าเดิม

"พูดว่าอะไร"

"เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร" วัลวารีนั่งกำมือแน่นพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล เธอจะไม่แสดงความอ่อนแอให้เขาเห็นเป็นอันขาด

คลิปวิดีโอคืนที่เธออยากลืมยังคงถูกเก็บไว้ที่คาลอสเป็นอย่างดีเป็นเครื่องต่อรองที่ทำให้เธอต้องจำยอมเขาทุกอย่าง หากมีพรหนึ่งขอเธอจะขอให้เขาปล่อยเธอไปก่อนที่หัวใจของเธอจะเริ่มไม่รักดี

"ตามฉันขึ้นไป เร็วๆ ด้วยล่ะ" คาลอสออกคำสั่งทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนจะจ้ำอ้าวเดินขึ้นลิฟต์ที่เชื่อมกับเพนท์เฮาส์ส่วนตัวของเขา

"คุณอเล็กไปพักได้เลยนะคะ เดี๋ยวฉันกลับเองค่ะ" หญิงสาวก้มหัวน้อยๆ ให้คนสนิทของเขา

"เดี๋ยวผมอยู่รอไปส่งคุณวารีก็ได้ครับ"

"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่รู้ว่าจะนานแค่ไหน ฉันกลับเองดีกว่าค่ะ" วัลวารีเอ่ยแล้วเดินตามคนใจร้ายที่ขึ้นไปก่อน เธออยากให้ค่ำคืนแสนยาวนานนี้ผ่านพ้นไปเสียที

แกร๊ก! เสียงประตูปิดลงพร้อมกับร่างของหญิงสาวที่ไม่มีแม้แต่รอยยิ้ม

"ทำไมช้า แอบให้ท่าอเล็กอยู่หรือไง" คำพูดคำจาที่ไม่เคยถนอมน้ำใจเธอถูกพ่นออกจากปากของคนใจร้าย

"ในสายตาคุณฉันคงเป็นผู้หญิงที่ง่ายมากเลยสินะคะ"

"ก็ไม่ได้ยากนี่" คาลอสเอ่นพลางเริ่มถอดเนกไทของตัวเอง

"ค่ะ ฉันง่ายแบบที่คุณพูดจริงๆ นั่นแหละค่ะ" ใบหน้าสวยก้มต่ำมองพื้น เธอปลงเสียแล้วกับทุกคำที่ได้ยิน

"หึ! ถ้าเธอทำตัวเชื่องกว่านี้ ฉันอาจจะเอ็นดูเธอมากขึ้นนะวารี" มือหนาจับคางมนเชยขึ้นสบตา แววตาของวัลวารีสั่นเครือแต่ไม่มีน้ำตาออกมาให้เห็น

"ยิ้มอะไร"

"ยิ้มให้กับความน่าสมเพชของตัวเองค่ะ" หญิงสาวยิ้มเย้ยหยันให้ความสมเพชของตัวเอง เธอก็ไม่ต่างจากสัตว์ที่ยังมีปอกคอ ส่วนเขาก็เป็นเจ้าของที่ถือสายจูงเธออยู่

"ไปอาบน้ำ ฉันไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้" คาลอสผลักเธอเบาๆ ก่อนจะหันหลังเดินเข้าห้องนอนไป

"อดทนวารี เธอทำได้ เดี๋ยวมันก็ผ่านไปแล้ว" ปลอบใจตัวเองพักใหญ่อยู่ในห้องน้ำ ถ้าเธอก้าวขาออกไปเธอคงต้องเจอศึกหนักที่ไม่รู้จะมาในรูปแบบไหน แต่เธอต้องรับให้ได้

"ไม่เป็นไรหรอก..ฮึก" จู่ๆ น้ำตาที่พยายามกลั้นไม่ให้ใครเห็นก็ไหลหยดลงบนมือ ทำให้คนตัวเล็กรีบปาดออกลวกๆ อย่างรวดเร็ว เธอจะไม่ให้เขาเห็นน้ำตา ถึงต่อให้เห็นเขาก็คงไม่ได้นึกเวทนาเธอขึ้นมา คงมีแต่จะยิ่งสมเพชด้วยซ้ำ

ขาเรียวสวยก้าวออกจากห้องน้ำด้วยทั้งตัวที่มีเพียงชุดคลุมอาบน้ำ หญิงสาวเดินนวยนาดมาที่เตียงกว้างที่มีเจ้าของห้องเปลือยท่อนบนกำลังนั่งรอเธออยู่

"เธอนี่ทำอะไรก็ช้าไปหมด แต่ทำไมพออยู่บนเตียงถึงเสร็จเร็วนักล่ะ"

"รีบๆ ทำเถอะค่ะ พรุ่งนี้ฉันต้องทำงาน" วัลวารีเอ่ยตัดบทให้เขาหยุดค่อนแคะเธอเสียที

"ถ้ารีบมากเธอก็ทำสิ ต้องทำให้ฉันพอใจด้วยนะ" คาลอสกระตุกผ้าเช็ดที่พันรอบเอวสอบออกให้พ้นทาง แก่นกายใหญ่ผงาดโด่ขึ้นต่อหน้าต่อตาของเธอ

"เร็วสิ" เขาเร่งเธอยิกๆ มือหนาสาวชักความเป็นชายแข็งขื่น

หญิงสาวทรุดนั่งชันเข่ากับพื้น ตรงหน้าของเธอคือความแข็งขื่นทีี่ผงาดชี้หน้าเธอ กลางลำกายมีเส้นเลือดปูดโปนดูช่างน่ากลัวเสียเหลือเกิน

"จัดการมันสิ เธอถนัดอยู่แล้วนี่วารี" คำพูดที่ไม่ได้ดูเป็นคำชมถูกพ่นออกจากปากของเขาอีกแล้ว

คาลอสจับศีรษะเล็กกดลงเพื่อบอกเป็นนัยให้เธอจัดการกับส่วนนั้นของเขาที่กำลังกระตุกสั่นหัวเบาๆ เธอกำลังเผชิญหน้าอยู่กับแก่นกายลำใหญ่เตรียมพร้อมที่จะได้ปลดปล่อยความอัดอั้น

ริมฝีปากเล็กคลี่ยิ้มให้กับความสมเพชของตัวเองก่อนจะก้มหน้าทำตามที่เขาต้องการ สองมือเล็กจับชักรูดแก่นกายใหญ่ขึ้นลงไม่แรงนัก ลิ้นเล็กเลียวนที่หัวปลายมนอย่างเป็นงาน

"อมมันเข้าไป"

"อุก..อ๊อก"

"ดีมาก..อ๊าส์" ใบหน้าหล่อคมถึงกับเงยหน้าซี้ดปากคราง

คาลอสลูบผมเธอด้วยความเบามือ ราวกับเป็นรางวัลให้สัตว์เลี้ยงแสนเชื่องอย่างเธอ วัลวารีทำตามคำสั่งของเขาทุกอย่างเป็นอย่างดี ไม่ใช่เพราะอยากได้คำชมจากเขา แต่เธอต้องการให้คืนนี้จบลงเสียที

"อื้ม..อ๊อก..อุก..อ๊อก" สะโพกแกร่งสวนกระแทกใส่โพรงปากเล็กที่คับแน่นไปด้วยแก่นกายจนแทบสำลัก คนตัวเล็กต้องรีบใช้มือค้ำยันกับเตียงเอาไว้

"ซี้ด..พอก่อน" มือหนาจับศีรษะเธอให้หยุกการกระทำก่อนที่เขาจะทนไม่ได้

ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนทั้งที่ความเป็นชายยังชี้โด่เด่ เขาเดินโทงเทงตรงไปทางลิ้นชักข้างหัวเตียงและหยิบของบางอย่างที่ทำให้วัลวารีตาโตออกมาจากลิ้นชัก

"คุณคาลอส.." เสียงหวานแผ่วเบารับรู้ชะตากรรมที่หนีไม่พ้นของตัวเอง

"ตกใจทำไม เธอก็เคยชอบมัน" คนตัวโตเดินตรงมาทางเธอพร้อมกับของที่อยู่ในมือ

วัลวารีส่ายหน้าไปมาด้วยสีหน้ากังวล เพราะของที่เขาถืออยู่นั้นมันคือเซ็กซ์ทอยที่มีเอาไว้ใส่กับช่องทางคับแน่นด้านหลังหรือที่เรียกว่า..Butt Plug หรือภาษาที่ใครๆ เรียกกันก็คือที่เสียบก้น

"ขึ้นไปบนเตียงแล้วนอนคว่ำ" ชายหนุ่มออกคำสั่งพลางบีบขวดเจลหล่อลื่นใส่เจ้าของเล่นที่หยิบออกมาใช้งานหลังจากที่ถูกเก็บมานาน

"ไม่เอาได้ไหมคะ" เธออ้อนวอนด้วยเสียงที่เบาหวิว ใบหน้าสวยเริ่มเกิดความกังวล

"มันไม่เจ็บหรอกน่า ครั้งก่อนเธอก็ชอบมันนี่" เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยปลอบประโยนคนตัวเล็กให้หายกลัว เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอได้ลองกับเจ้าของเล่นชิ้นนี้

"เชื่อฟังฉันวารี" คาลอสจับเธอพลิกคว่ำหน้าหยิบหมอนรองใต้ท้องเพื่อให้ก้นงามงอนอยู่ในระดับที่พอดี