เธอคือผู้ชาย

 

เช้าวันรุ่งขึ้นอัญญาตื่นแต่เช้าตามปกติช่วยแม่ทำขนม เพื่อตั้งขายที่หน้าบ้าน จะเรียกว่าเป็นบ้านก็ไม่ถูกนัก เพราะมันเป็นห้องแถวที่เธอจ่ายค่าเช่าอยู่กับแม่มาสิบกว่าปีแล้ว ซึ่งสภาพห้องที่ไม่ได้กว้างใหญ่อะไรมากมายนัก แต่เมื่อเปิดเข้าไปก็เจอของใช้จำเป็นครบทุกอย่าง ตู้เสื้อผ้า ตู้เย็น โทรทัศน์ เตียงนอน โซฟานั่งเล่นตัวเล็กอีกตัวหนึ่ง และที่ลืมไม่ได้คือโต๊ะทำงานของเธอ อัญญาใช้ความชอบและสิ่งที่ได้เล่าเรียนมาจัดและตกแต่งห้องของเธอจนดูดีลงตัว และยังคงเหลือพื้นที่เอนกประสงค์สำหรับไว้ใช้สอยอย่างอื่นอีก มีห้องน้ำในตัว ส่วนด้านหลังมีพื้นที่ยื่นออกไปให้ทำเป็นพื้นที่ซักล้าง ซึ่งหญิงสาวดัดแปลงให้มันเป็นทั้งพื้นที่ซักล้าง และเป็นทั้งห้องครัวขนาดเล็กไปด้วย เพียงแค่นี้ห้องเช่าเล็ก ๆ ของเธอก็กลายเป็นห้องที่ให้ความสะดวกสบายแก่เธอและแม่ได้ไม่แตกต่างจากบ้านของคนอื่น นอกจากนี้เจ้าของห้องแถวก็ยังให้ความปรานีเธอกับแม่มาก ผ่อนปรนให้ตลอดสำหรับเดือนไหนที่สองแม่ลูกหาเงินมาจ่ายค่าเช่าให้ไม่ทันตามกำหนด

ด้วยทำเลของห้องแถวที่อยู่ติดถนน มีคนเดินผ่านไปผ่านมาตลอดทั้งวัน ทำให้แม่ของอัญญาหารายได้ด้วยการทำขนมมาวางขายอยู่หน้าห้องเช่าของตนเองในช่วงเวลากลางวัน ตามที่พอจะมีแรงกำลังจะสามารถทำได้ ลูกสาวผู้กตัญญูจึงมีหน้าที่ตื่นแต่เช้ามาช่วยแม่ ซึ่งเป็นกิจวัตรประจำวันของแม่ลูกคู่นี้ ฝีมือของแม่แก้วก็นับว่าอร่อยใช้ได้ จนมีลูกค้าประจำอยู่จำนวนมาก อีกทั้งขาจรที่ผ่านไปมาแวะอุดหนุนกันไม่ได้ขาดสาย แต่หากจะทำจำนวนมากนักก็ติดขัดที่สุขภาพร่างกายของท่าน ที่คุณหมอตรวจพบว่าเป็นโรคลิ้นหัวใจรั่วเมื่อห้าปีที่แล้ว

หลังจากช่วยแม่ทำขนมจนเสร็จและยกไปวางที่โต๊ะหน้าห้องเช่าเรียบร้อยพร้อมขายแล้ว อัญญาจึงได้เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปตามนัด วันนี้เธอออกจากบ้านได้ช้าหน่อย เพราะมีนัดตอนสิบโมงเช้าที่ไซต์งาน เธอจึงตั้งใจจะไปที่นั่นเลย โดยไม่แวะเข้าไปที่ออฟฟิศก่อน สาวร่างบางอาบน้ำเสร็จก็เอาผ้าเช็ดตัวพันตัวออกมาจากห้องน้ำ มายืนเลือกชุดที่จะใส่อยู่หน้าตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อตัวนั้นตัวนี้มาทาบกับตัว ส่องกระจกดูความเหมาะสมไปด้วย หญิงสาวพยายามจะหาชุดที่ใส่แล้วดูเป็นผู้หญิงอยู่นาน จนแม่แก้วเห็นความผิดปกติของลูกสาวคนเดียว

“เป็นอะไรไปหรือเปล่าลูก ทำไมวันนี้ดูพิจารณาเสื้อผ้านานจัง แม่เห็นเลือกอยู่ตั้งนานแล้ว ยังไม่ได้ตัวที่จะใส่อีกเหรอลูก เดี๋ยวก็ไปไม่ทันนัดกันพอดี”

“พอดีวันนี้มีนัดกับลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทน่ะค่ะ กิ่งเลยว่าจะหาชุดที่ใส่แล้วดูเรียบร้อยหน่อย” หญิงสาวตอบปัด เพราะยังไม่อยากบอกถึงความรู้สึกของตนเองที่มันยังคลุมเครือไม่มีอะไรแน่ชัด แต่ถึงแม้จะแน่ชัดในความรู้สึกของตนเองแล้วก็ตาม หนทางที่จะสานต่อความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับผู้ชายคนนั้นให้เป็นไปในแนวทางที่ต้องการก็คงจะมืดมิดอีกอยู่ดี แค่คิดก็พาให้ใจห่อเหี่ยวเสียแล้ว อัญญาสลัดความคิดฟุ้งซ่านทั้งหมดออกจากหัว มองดูเสื้อผ้าที่เธอมีทั้งหมดในตู้ยังไงมันก็เป็นสไตล์เดียวกันคือ ไม่เป็นเสื้อเชิ้ตแขนยาวตัวหลวม ก็เป็นเสื้อยืดคอกลมตัวใหญ่ สาวร่างบางจึงตัดสินใจหยิบเสื้อเชิ้ตตัวเก่งสีฟ้าออกมาสวมคู่กับกางเกงยีนส์ตัวโปรด ส่องกระจกดูความเรียบร้อยของตัวเองอีกครั้ง ก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าสะพายของตนเองเดินออกไปใส่รองเท้าที่หน้าห้อง

“งั้นกิ่งไปก่อนนะคะแม่” หญิงสาวยกมือไหว้ผู้เป็นมารดา พร้อมกับหอมแก้มท่านเรียกกำลังใจให้กับตัวเองอีกหนึ่งฟ้อด ก่อนจะเดินไปขึ้นรถประจำทางเลือกสายที่จะไปยังสถานที่นัดหมาย