تسجيل الدخولเมื่อครั้งหวังหวางโฮ่วทำคุณไสยใส่พระนาง และพระนางคิดบัญชีกับหวังหวางโฮ่ว “สุขสบายดีไหม หวังเหม่ย” ซินกุ้ยเฟยตรัสด้วยพระสุรเสียงเรียบเฉย หวางโฮ่วเงยพระพักตร์ขึ้นมาทอดพระเนตรซินกุ้ยเฟย กุ้ยเฟยทอดพระเนตรหวางโฮ่วที่มีพระพักตร์เรียบเฉย แต่ทว่าพระเนตรทั้งสองข้างนั้นบวมเป่งราวกับว่ากันแสงมาอย่างหนัก “เจ้
ซินเซียงไท่หวงไท่โฮ่วเสด็จมาประทับในไท่เฉินกง ภายในวังหลวงโดยต้าหวางได้ไปทูลต่อพระนางว่า อยากดูแลพระนางอย่างใกล้ชิด ถ้าพระนางประทับอยู่ที่กวางหลินกงนั้นใช้เพลาเป็นครึ่งวันกว่าจะถึง พระองค์จึงทูลเชิญพระนางมาประทับที่นี่ได้สองเดือนแล้ว อีกทั้งพระนางก็มีพระชนมายุแปดสิบพรรษา เสด็จไปไหนลำบากมากขึ้น แต่ยั
ข้าอยากจะอัดเกาหลี่เสียเดี๋ยวนี้เลย เอาเลยดีไหม “เจ้าสาวมาถึงแล้ว” เสียงของพ่อบ้านเอ่ยบอกเช่นนี้ เขาจึงก้าวเดินมายังตรงกลางของจวน เจ้าสาวชุดสีแดงทอด้วยดิ้นทองลายนกยูงตลอดทั้งชุด ในมือของนางถือพัดทองนกยูงปิดใบหน้าเอาไว้ ก้าวเดินเข้ามายังห้องโถง นางก้าวเดินเข้ามาใกล้มู่หมิง เขายืนนิ่งไม่เอ่ยสิ่งใดออก
ซินเซียงไท่หวงไท่โฮ่วพระนางมีอำนาจมากที่สุดในฝ่ายใน แต่พระองค์ให้จางเหนียงไท่โฮ่วบริหารดูแลฝ่ายในควบคู่กับอู่หยางหลินหวางโฮ่ว ไท่โฮ่วเองก็ไม่ได้อยู่วังมากเท่าที่ควร พระนางจะเสด็จไปประทับอยู่เป็นเพื่อนไท่หวงไท่โฮ่วที่กวางหลินกงเพื่อไม่ให้พระนางเหงาจนเกินไป เมื่อสามวันก่อนไท่โฮ่วเสด็จเข้าวังไปบูชาฟ้าก
“อืม...เจ็บ...เจ็บ...” นางร้องด้วยความเจ็บปวด และกรีดร้องดังลั่น นางใช้มือเรียวจิกพระขนอนจนพระโลหิตไหลออกมาตามเล็บ “ครั้งแรกมักเป็นเช่นนี้” หวางเย่ตรัสและสอดเข้าไปอีกจนสุด นางถึงกับผวากอดพระองค์ หวางเย่ขับขึ้นลงแรงขึ้นเรื่อยๆ “โอ...โอ...โอ...อร๊าย...” นางครางกระเส่า ยกสะโพกรับพระองค์ที่ถาโถมลงมาใน
“เจ้าคิดจะเผาตำหนักข้าหรือ อยากเผาก็เผาเลยข้ามีอีกหลายห้อง” เกาหลี่หวางเย่ตรัส ขณะที่เสด็จเข้ามาทรงเห็นนาง จะใช้เชิงเทียนเผาไปที่พระวิสูตร หวางเย่เสด็จมาประทับนั่งที่ฟูก เอาตำราท่องเที่ยวของนักประพันธ์ขึ้นมาอ่าน แล้วหยิบขนมท้อเสวยทันที นางจึงวางเชิงเทียนลง แล้วนั่งบนตั่งบรรทม “ข้าไม่เผาตำหนักเจ้าห







