ตอนที่ 3

         ราตรีกล่าวเชื้อเชิญด้วยรอยยิ้มหวานๆ ท่าทางเป็นกันเอง หล่อนสวมเสื้อยืดคอกว้างอวดเนินเต้ามหึมาอะร้าอร่ามและกางเกงขาสั้นอวดเรียวขาเซ็กซี่ ทำเอาลุงดำเผลอจ้องมองตาวาว

         “จะดีหรือครับคุณนาย… ให้ผมยืนรออยู่ข้างนอกน่าจะดีกว่านะครับ เพราะว่าตอนนี้เนื้อตัวผมมีแต่เหงื่อเปียกชุ่มไปหมด”

         ลุงดำเกรงใจ…

หารู้ไม่ว่าคุณนายผู้อารมณ์ค้าง กำลังนึกอยากกำซาบกลิ่นเหงื่อกลิ่นกายกรรมกร

หล่อนนึกสงสัยว่าข้างในเป้ากางเกงของลุงดำที่ดูตุงแน่นสะดุดตาอยู่ในตอนนี้จนทำให้หล่อนเผลอมองแล้วมองอีกนั้นจะมหึมาอย่างที่แอบจินตนาการเอาไว้หรือเปล่า

         “ไม่เป็นไรจ้ะเข้ามาเถอะ… ลุงไม่ต้องเกรงใจ”

         คุณนายราตรีเชื้อเชิญเสียงหวาน แสดงความเป็นกันเองกับลุงดำ

หล่อนกวาดสายตามองเรือนร่างกำยำของลุงดำตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าด้วยความรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

ลุงดำดูเซ็กซี่มาก เพราะว่าแกเปลือยอก แผงอกเต็มไปด้วยเส้นขนสีดำเป็นแพแผ่คลุมไปทั่ว ลุงดำขนดกมาก เห็นเส้นขนรักแร้เต็มง่ามขา ท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม

และสิ่งที่สะดุดตาของคุณนายราตรีเข้าอย่างจัง ก็คือลำเนื้อยาวใหญ่มหึมาแม้จะยังไม่แข็งตัวเต็มที่

แต่ที่คุณนายรู้ว่ามันต้องใหญ่มาก ก็เพราะว่ากางเกงผ้าร่มสีเทาบางๆ เปียกชื้นเหงื่อเนื้อผ้าจึงแนบเน้นให้เห็นอาวุธประจำกายเป็นรูปเป็นลำยาวใหญ่น่าสะพรึง ดูราวกับเอาหัวไชเท้าใหญ่ๆ ซ่อนไว้ข้างใน

‘อู้วววว… ’

คุณนายราตรีที่ยังอารมณ์ค้างไม่หายเผลออุทานในใจ หัวใจกระตุกวูบ แค่มองก็รู้สึกเสียววาบเข้ามาตรงง่ามขา ต้องแอบขมิบกลีบสวาทอยู่เงียบๆ

“ลุงดำจ๋า… วันนี้ฉันเมื่อยจัง อยากจะวานให้ลุงดำช่วยนวดให้ที… ลุงดำนวดเป็นมั้ยจ๊ะ… ”

คุณนายทำเสียงอ้อน แววตาเว้าวอนขนาดนี้ลุงดำจะปฏิเสธได้ยังไง

“ผมพอนวดได้ครับคุณนาย… แต่คงไม่ถึงกับเก่ง ผมกลัวว่าจะไม่ถูกใจคุณนาย… ”

ลุงดำรีบออกตัว ตาจ้องมองต้นขาขาวเนียนของคุณนาย นึกในใจว่าผิวพรรณภายนอกของหล่อนยังดูขาวเนียนขนาดนี้ แล้วสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ข้างไหนจะน่าชมขนาดไหน

“ไม่เป็นไรจ้ะ… ลองดู… กล้ามใหญ่ๆแบบนี้ดูท่าทางน่าจะมือหนักนะจ๊ะ… ”

“ครับ… หนักแน่ ถ้าคุณนายชอบแรงๆ รับรองไม่ผิดหวัง”

“ว้าว… ”

คำพูดที่ได้ยินทำเอาคุณนายราตรีใจเต้นแรง แอบขมิบกลีบสวาทด้วยความลืมตัว สั่งให้ลุงดำนั่งรออยู่บนโซฟา

หล่อนกลับเข้าไปในห้องน้ำที่อยู่ชั้นล่างเพื่อจะเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะเดินกลับออกมาในชุดผ้าขนหนูบางๆ กระโจมอก ดูเซ็กซี่เร้าใจจนลุงดำตาวาว ใจเต้นแรงเพราะในชีวิตของแกยังไม่เคยเห็นเนื้อขาวๆ อย่างคุณนายคนนี้มาก่อน

“ผ้าขนหนูจ้ะลุงดำ… เอาไว้เช็ดเหงื่อ… ”

คุณนายราตรียื่นผ้าขนหนูผืนน้อยที่หล่อนถือติดมือออกมาให้ลุงดำ

“ขอบคุณครับ… แต่ผมกลัวว่าผ้าขนหนูสะอาดของคุณนายจะเปื้อนเหงื่อผมเสียเปล่าๆ… ”

ลุงดำเกรงใจ

“ไม่เป็นไร… ผืนนี้เป็นผ้าขนหนูของใหม่จ้ะ ฉันมีเยอะ… ผืนนี้ให้ลุงดำเอากลับไปใช้ได้เลยจ้ะฉันให้”