로그인공유
ซ่อนผู้ชายใต้เตียงนอน
게시일:
2026-08-20 12:15:22ตอนที่ 5 ซ่อนผู้ชายใต้เตียงนอน
“แม่ฉันโทรมาน่ะ” “แล้วทำไมไม่รับสายล่ะคะ แม่พี่คงเป็นห่วง” ภูวิศนิ่งเงียบไปชั่วครู่ เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ จากนั้นจึงกดรับสายมารดา “ครับ คุณแม่” “ตาภู! หายไปไหนไม่ยอมกลับบ้าน เมื่อคืนก็ไม่ได้นอนที่บ้าน ตอนนี้ลูกอยู่ที่ไหน!” เสียงมารดาของเขาแผดออกมา จนคนที่นั่งทานข้าวอยู่ตรงข้ามเขาได้ยินชัดเจน “ผม...ผมนอนที่ห้องเพื่อนครับ เพื่อนไม่สบาย ก็...ก็เลยต้องอยู่เป็นเพื่อนเขาน่ะครับ” นรินดานั่งฟังคำโกหกของเขา เธอเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงต้องโกหกแบบนั้น “เพื่อนผู้ชายหรือเพื่อนผู้หญิง” “เพื่อน...ผู้ชายสิครับ ผมเรียนวิศวะ จะไปมีเพื่อนผู้หญิงได้ยังไง เพื่อนทอมที่เรียนด้วยกัน ผมก็ไม่ได้สนิทนะครับ” “แล้วทำไมภูถึงไม่โทรบอกแม่ก่อน ไม่รู้หรือไงว่าแม่กับพ่อเป็นห่วง” “โธ่...คุณแม่ครับ...ผมโตแล้วนะครับ ไม่ได้ไปเถลไถลที่ไหน คุณแม่อย่าทำเหมือนผมเป็นเด็กสิครับ” นรินดานั่งมองเขาคุยโทรศัพท์ เขาทำเหมือนเด็กน้อยที่กำลังดื้อกับคนเป็นแม่ เธอแทบจะอดขำไม่ได้ “ภูยังไม่โต เพราะภูอายุยังไม่ถึงยี่สิบ เพราะฉะนั้น อย่ามาเถียงว่าตัวเองโตแล้ว” มารดาของเขากระแทกเสียงผ่านสาย “เดือนหน้าก็ครบยี่สิบแล้วนะครับ ผมไม่ใช่เด็ก แล้วผมก็ไม่ได้ไปเถลไถลที่ไหน เพื่อนของผมไม่สบายจริงๆ ผมก็เลยอยู่เป็นเพื่อนมันน่ะ” นรินดาขมวดคิ้ว เธอไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนโกหกเก่งได้ถึงเพียงนี้ “โอเค เรื่องนี้แม่จะปล่อยผ่าน แต่อย่าให้รู้ว่าโกหกแม่นะ แล้วก็ห้ามไปเถลไถลทำนิสัยเสียหรือไปมีเรื่องกับใครเขาล่ะ ถึงเวลาก็กลับบ้าน ถ้าแม่จับได้ว่าภูมีเรื่องโกหกแม่ ของขวัญวันเกิดที่อยากได้ แม่จะไม่ซื้อให้ เข้าใจใช่ไหม” “เข้าใจครับคุณแม่ เพื่อของขวัญวันเกิดของผม ผมจะไม่ทำตัวเกเรเถลไถลแน่นอนครับ แค่นี้ก่อนนะครับ ผมต้องดูแลเพื่อน มันป่วยจนลุกกินข้าวไม่ไหวแล้ว” “โอเค ดูแลตัวเองด้วยนะลูก” “ครับ รักคุณแม่นะครับ สวัสดีครับ” เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ หลังจากที่วางสายมารดา “พี่นี่เก่งสุดยอดเลยนะคะ โกหกได้แนบเนียนจริงๆ” นรินดาพูดพร้อมกับยกนิ้วโป้งให้เขา “นี่เธอชมฉันหรือหลอกด่ากันแน่” เขากอดอกมองคนตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง “ก็ต้องชมสิคะ ดูๆแล้วเหมือนว่าพี่จะกลัวแม่มากเลยนะ แต่ก็ยังกล้าโกหก” “แม่ฉันดุขนาดนั้น เธอฟังเสียงก็น่าจะรู้ เธอคิดว่าถ้าฉันบอกความจริงมันจะจบไหมล่ะ ที่ฉันต้องโกหกเพราะไม่อยากให้ทุกอย่างกลายเป็นเรื่องใหญ่ ฉันอยากให้ทุกอย่างมันจบลงแค่นี้” ท่าทีของเขาไม่ได้รู้สึกมีความสุขที่ต้องโกหกมารดา หญิงสาวเองก็พอเข้าใจ “ค่ะ ไม่ต้องคิดมากนะคะ หนูแค่แซวเล่นเฉยๆ ถ้าหนูต้องเจอเหตุการณ์แบบพี่ หนูก็ไม่กล้าบอกครอบครัวของหนูเหมือนกัน พี่ทานยาก่อนนะคะ นี่ยาแก้ปวด แล้วก็ยาลดบวม หนูเพิ่งจะไปซื้อมาจากร้านขายยาน่ะ” “ขอบใจเธอมากนะ” “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” ภูวิศใช้ชีวิตอยู่ในห้องของนรินดาเป็นเวลาสามวัน ใบหน้าที่มีรอยฟกช้ำและปูดบวมเริ่มหายเป็นปกติ เหลือเพียงรอยแผลตรงขมับข้างซ้าย ที่ต้องใช้เวลารักษาอีกหลายวันจึงจะหายเป็นปกติ แต่โชคดีที่มารดาของเขาโทรมาบอกว่าจะต้องไปดูงานที่ต่างประเทศแบบกะทันหัน ภูวิศจึงไม่กังวลเรื่องที่มารดาจะเห็นรอยแผลนั้น “พี่จะกลับบ้านตอนไหนคะ” นรินดาเอ่ยถามคนที่กำลังนั่งอยู่ปลายเตียงนอน เขาอาบน้ำและแต่งตัวเสร็จสรรพ “ทำไม ฉันอยู่ห้องเธอแค่ไม่กี่วัน เธอก็จะไล่ฉันแล้วเหรอ” เขาพูดพร้อมกับจ้องหน้าคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล “หนูเปล่าไล่นะคะ ก็แค่ถาม เห็นพี่บอกว่าจะอยู่ที่นี่สามวันไง” “ฉันจะกลับตอนเย็นน่ะ ไม่อยากเจอคนที่บ้าน ขี้เกียจตอบคำถาม” “หนูขอเบอร์พี่หน่อยสิคะ” “ได้สิ” {ติ๊งต่อง} “!” ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะได้แลกเบอร์กัน เสียงคนกดออดจากด้านนอกดังขึ้นเสียก่อน นรินดาถึงกับสะดุ้ง ใครกันที่มากดออดในเวลานี้ เพราะปกติแทบจะไม่เคยมีใครมากดออดเรียกเธอแบบนี้ “เสียงคนกดออด ใครมาหาเธอ” เขาถามขึ้น “ไม่รู้เหมือนกันค่ะ สงสัยจะมีคนกดผิดห้อง เพื่อนๆของหนูก็ไม่ได้รู้จักห้องหนูด้วย งั้นหนูไปดูก่อนนะคะ” ภูวิศพยักหน้าเบาๆ เขามองตามหลังนรินดาที่กำลังเดินออกไป {ติ๊งต่อง} หญิงสาวโน้มหน้าส่องที่ช่องตาแมว เธอถึงกับตกใจตาเบิกกว้าง “!...แม่” เธอรีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องนอน ภูวิศงุนงงกับท่าทีของหญิงสาวที่ดูตื่นตระหนก “พี่ภูคะ...แม่ของหนูมาค่ะ ทำไงดีคะ” “แม่ของเธอมางั้นเหรอ” เขารู้สึกตกใจพอสมควร ถ้าหากมารดาของนรินดาเห็นเขาอยู่ในห้องกับเธอ มันจะเกิดอะไรขึ้น คงไม่เป็นผลดีกับเขาและเธออย่างแน่นอน {ครืด...ครืด} เสียงโทรศัพท์มือถือของนรินดาดังขึ้น เธอถึงกับสะดุ้ง “แม่หนูโทรมาค่ะ” “รับสายสิ” เธอกดรับสายทันทีที่เขาบอก “ฮัลโหลค่ะคุณแม่” “ฟ้าอยู่ในห้องหรือเปล่าลูก แม่กดออดตั้งหลายครั้งแล้ว ไม่เห็นฟ้ามาเปิดประตูให้แม่สักที หรือว่าฟ้าไม่อยู่ห้อง แม่อุตส่าห์จะมาเซอร์ไพรส์น่ะ” “ยะ...อยู่ค่ะ เมื่อกี้ฟ้าเข้าห้องน้ำค่ะ” “งั้นก็มาเปิดประตูให้แม่สิ อ้อ...ไม่ต้องเปิดก็ได้ลูก แม่ลืมไปว่าแม่มีคีย์การ์ดอยู่ในกระเป๋า เดี๋ยวแม่เปิดเข้าไปเอง” “!” {แก๊ก...แอ๊ดดด} “พี่ภู แม่หนูเข้ามาในห้องแล้ว” “ฮะ!” “พี่ภูหลบอยู่ใต้เตียงนอนก่อนนะคะ” เธอดึงลำแขนแกร่งให้ลุกขึ้น แล้วดันหลังเขาเข้าไปใต้เตียงนอนอย่างลนลาน “ฟ้าทำอะไรอยู่ลูก แม่กะว่าจะมาเซอร์ไพรส์เลยไม่ได้โทรบอกก่อนน่ะ” มารดาของเธอเอ่ยถามทันทีที่เดินเข้ามาในห้องนอนของลูกสาว นางยื่นแขนไปโอบกอดลูกสาวสุดที่รักด้วยความคิดถึง นรินดายืนตัวสั่น เพราะกลัวว่ามารดาจะรู้ว่าเธอแอบซ่อนผู้ชายไว้ในห้องนอน “ฟ้า...เข้าห้องน้ำอยู่ค่ะ คุณแม่น่าจะโทรบอกฟ้าก่อนจะมา ฟ้าจะได้ทำอาหารรอคุณแม่ไงคะ แล้วนี่คุณแม่จะกลับตอนไหนเหรอคะ” “แม่เพิ่งจะมาถึง ฟ้าก็จะให้แม่กลับแล้วเหรอ ไม่คิดถึงแม่หรือไง” หญิงวัย 45 ปี พูดพร้อมกับมองลูกสาวอย่างคนที่กำลังน้อยใจ “คิดถึงสิคะ ทำไมฟ้าจะไม่คิดถึงคุณแม่ ปกติฟ้าเห็นคุณแม่ไม่ค่อยว่าง ก็เลยคิดว่าคุณแม่จะมาแป๊บเดียวก็กลับน่ะค่ะ” เธอคุยกับมารดา แต่หางตาของเธอคอยมองไปที่ใต้เตียงนอน “แม่จะมาอยู่กับฟ้าสองคืนจ้ะ คุณพ่อก็มาด้วยนะ คุณพ่อนั่งดื่มกาแฟที่ร้านหน้าคอนโดน่ะ เดี๋ยวก็คงจะขึ้นมา” นริดารู้สึกกังวลใจมากขึ้นกว่าเดิม ไม่ต่างจากภูวิศที่กำลังนอนเหงื่อไหลอยู่ใต้เตียง ทั้งๆที่ภายในห้องเปิดแอร์เย็นเฉียบ “คุณแม่คะ ช่วยฟ้าทำกับข้าวหน่อยสิคะ ฟ้าอยากลองทำราดหน้า แต่ฟ้าทำไม่เป็น ช่วยสอนฟ้าหน่อยสิคะ ไปค่ะ จะได้ทำให้คุณพ่อทานด้วย” เธอดึงข้อมือมารดาออกจากห้องนอน ส่วนมืออีกข้างกำลังปัดป่ายไปมา เป็นการส่งสัญญาณให้ภูวิศรีบออกไปจากห้อง ก่อนที่บิดาของเธอจะเข้ามาอีกคน {พรึ่บ} ภูวิศรีบคลานออกจากใต้เตียง แล้วย่องเบาออกจากห้องนอน เขาคว้ารองเท้าผ้าใบสีดำที่อยู่บนชั้นวางรองเท้ามาสวมใส่ จากนั้นจึงเปิดประตูห้องออกไปทันที {แอ๊ดดดด} “!” ภูวิศถึงกับสะดุ้ง เมื่อเปิดประตูออกไปเจอใครบางคนที่ยืนอยู่หน้าประตูลิฟท์
최신 챕터
ขย่มรักวิศวะร้าย ตอนพิเศษ (แต่งงานกันนะครับ)
ตอนพิเศษ (แต่งงานกันนะครับ)สองวันต่อมา{บึ๊น~เอี๊ยด}เสียงรถหลายคันขับเข้ามาจอดไปบ้านพักริมทะเลหัวหิน“ใครมาคะพี่ภู”นรินดาพูดกับภูวิศ ขณะที่ทั้งสองกำลังจะออกจากห้องนอน เพื่อไปเดินเล่นริมชายหาด“ออกไปดูสิครับ จะได้รู้ว่าใครมา”หญิงสาวรีบเดินออกจากห้องออกไปดูที่หน้าบ้าน“คุณพ่อ คุณแม่!”{พรึ่บ}นรินดาวิ่งเข้าไปสวมกอดบิดาและมารดาของเธอด้วยความดีใจ“มาได้ยังไงคะเนี่ย ทำไมไม่โทรบอกหนูก่อนคะ”เธอถามบิดาและมารดาของเธอ“ถ้าโทรบอกก่อนก็ไม่เซอร์ไพรส์สิคะ คุณลูกสาว”นางดวงดาวพูดกับลูกสาวสุดที่รัก“พ่อกับแม่ตั้งใจจะมาจัดงานวันเกิดให้ลูกไง ลูกสาวกับลูกเขยจะแอบมาฉลองวันเกิดกันแค่สองคนไม่ได้หรอกนะ”นายนรินทร์พูดและยิ้มให้ลูกสาว“สวัสดีครับ คุณพ่อคุณแม่”ภูวิศไหว้สวัสดีพ่อตาแม่ยาย ผู้ใหญ่ทั้งสองพนมมือแนบอกรับไหว้ลูกเขย เขารู้อยู่แล้วว่าพ่อตาแม่ยายจะมาที่นี่พร้อมกับครอบครัวของเขา เพราะเขาเป็นคนวางแผนทุกอย่างด้วยตัวเองก่อนที่จะมา“ภู มาช่วยขนของหน่อย”พิมพ์พิศาส่งเสียงเรียกน้องชาย นรินดาหันไปมองถึงกับยิ้มกว้าง “เดี๋ยวหนูไปช่วยพี่พิมพ์กับพี่ภูขนของก่อนนะคะ”“จ้ะลูก”“โห...พี่พิมพ์กับคุณพ่อคุณแม่ก็แอบ
ขย่มรักวิศวะร้าย ตอนพิเศษ( เที่ยวทะเล NC 20+)
ตอนพิเศษ( เที่ยวทะเล NC 20+)หลังจากที่เดินทางมาถึงหัวหินในช่วงบ่าย ภูวิศเผลอหลับไปด้วยความง่วง แต่หญิงสาวกลับรู้สึกตื่นเต้นที่ได้มาอยู่ในบ้านพักริมทะเลแบบส่วนตัวและหรูหรา นรินดาเดินไปนั่งหย่อนขาริมสระว่ายน้ำ และมองทิวทัศน์ทะเลกว้างไกลอย่างสบายตา อยู่ๆเธอก็นึกอยากจะว่ายน้ำขึ้นมา หญิงสาวจึงเดินเข้าไปในห้องนอนแล้วจัดการถอดเสื้อผ้า จากนั้นจึงนำชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่มาสวมใส่“อือ...”ภูวิศลืมตาตื่นในช่วงบ่ายแก่ๆ เมื่อมองไปรอบๆห้องไม่เห็นหญิงผู้เป็นที่รัก เขาจึงรีบดันตัวลุกลงจากเตียงเพื่อตามหาเธอ{ฟึ่บ~ฟึ่บ}เสียงเหมือนคนว่ายน้ำดังอยู่ใกล้ๆ ภูวิศรีบสาวเท้าเดินไปดู“หึ มาแอบว่ายน้ำอยู่นี่เอง ตกใจหมดนึกว่าหายไปไหน”เขาพูดพึมพำคนเดียวและส่ายหน้าอย่างโล่งใจ“พี่ภู ตื่นแล้วเหรอคะ”เธอเรียกถามคนที่นั่งกอดอกอยู่บนโซฟารังนก“ตื่นเพราะไม่เห็นหนูไง นึกว่าแอบหนีไปไหน พี่คิดมากรู้หรือเปล่า จะเล่นน้ำทำไมไม่เรียกพี่”เขาพูดในทำนองดุเธอ หญิงสาวรีบว่ายน้ำเข้ามาริมสระใกล้ๆบริเวณที่ภูวิศนั่งอยู่{พรึ่บ}หญิงสาวดันตัวขึ้นมาจากสระว่ายน้ำ ภูวิศมองเรือนร่างสุดเซ็กซี่อย่างหลง นรินดาเดินมาหยุดยืนตรงหน้าเขา“อย่าดุ
ขย่มรักวิศวะร้าย ตอนพิเศษ (ความลับและการพบกันครั้งแรก)
ตอนพิเศษ (ความลับและการพบกันครั้งแรก)หลายเดือนต่อมา“แหม...ลูกชายแม่ เดี๋ยวนี้หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสจังเลยนะ ตั้งแต่มีคู่หมั้น โลกใบนี้ก็คงเป็นสีชมพูสินะ”นางภาวิณีเอ่ยแซวลูกชายสุดที่รัก ขณะที่ภูวิศกำลังรดน้ำต้นกุหลาบสีแดงอยู่ที่สวนหลังบ้านในยามเช้า ใบหน้าของเขาดูสดใสอย่างเห็นได้ชัด“แน่นอนสิครับคุณแม่ ผมก็เพิ่งจะรู้ว่ามีความรักแล้วมันดีมากๆก็ตอนที่ได้หมั้นกับปลายฟ้านั่นแหละครับ”เขาบอกความในใจกับมารดา“แล้วหนูปลายฟ้าอยู่ไหนล่ะ ปกติตัวติดกันตลอด”“น้องอ่านหนังสืออยู่บนห้องครับ อีกไม่กี่วันก็จะสอบแล้ว ช่วงนี้ก็เลยหมกมุ่นอยู่กับการอ่านหนังสือน่ะครับ”“ภูกับหนูฟ้ามาอยู่ที่บ้านกับแม่บ่อยๆแบบนี้ก็ดีหน่อย แม่จะได้มีเพื่อนคุย ช่วงนี้พี่สาวเราไม่ค่อยมาบ้านให้แม่เห็นหน้าเลย ไม่รู้ว่ายุ่งงานอะไรนักหนา”นางภาวิณีบ่นถึงลูกสาวคนโตอย่างพิมพ์พิศา “ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมพี่พิมพ์ไม่ค่อยว่างเลย สงสัยจะยุ่งกับการสอน ทั้งมหาลัยทั้งโรงเรียนสอนพิเศษ ช่วงนี้ใกล้สอบด้วย คงจะติวเข้มกว่าปกติมั้งครับ”“อืม ก็คงจะจริงอย่างที่ภูว่า แม่มีเรื่องอยากจะถามภูน่ะ”“เรื่องอะไรครับคุณแม่”“เรื่องของภูกับหนูปลายฟ้า
ขย่มรักวิศวะร้าย เปิดตัวคู่หมั้นของภูวิศ
ตอนที่ 47 เปิดตัวคู่หมั้นของภูวิศ (บทส่งท้าย)“ฮัลโหลครับคุณแม่ มาที่คอนโดด่วนเลยนะครับ ให้คุณพ่อมาด้วย ต้องมาให้ได้นะ” ภูวิศโทรไปหามารดาของเขาเป็นคนแรก “มีอะไรหรือเปล่าตาภู ทำไมต้องให้พ่อกับแม่ไปที่นั่นล่ะ ลูกไม่สบายหรือเปล่า”นางวิภาณีถามลูกชายด้วยความเป็นห่วง“เปล่าครับ มาเจรจาสู่ขอลูกสะใภ้คุณแม่ตอนนี้เลยนะครับ”“ห๊ะ! ว่าไงนะ!”“ไม่ต้องถามอะไรมากหรอกครับ ผมนอนอยู่ห้องสาวหลายเดือนแล้ว แต่วันนี้พ่อกับแม่เขามาเห็น รีบมานะครับ”นางภาวิณีแทบจะเป็นลมที่ได้ยินลูกชายบอกแบบนั้น นางรีบบอกสามีทันที และเตรียมตัวเดินทางไปยังคอนโดของลูกชาย “พี่พิมพ์ครับ มาที่คอนโดของผมตอนนี้เลย”เขาโทรหาพี่สาวหลังจากที่วางสายมารดา“ไปทำไมเหรอภู มีเรื่องอะไรเหรอ”“รีบมาเถอะครับ ตอนนี้ผมอยู่ที่ห้องปลายฟ้า คุณพ่อคุณแม่ของน้องรู้เรื่องที่ผมมาอยู่กับน้องแล้วครับ ช่วยมาจัดการเจรจากับผู้ใหญ่ให้ผมด้วย”“คุณพ่อคุณแม่รู้หรือยัง”พิมพ์พิศาถามน้องชายด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกพอสมควร“คุณพ่อคุณแม่กำลังมาครับ พี่รีบๆมาเถอะ”“โอเค”“คุณพ่อคุณแม่ไปที่ห้องของผมชั้นบนสุดเถอะนะครับ ห้องของผมกว้างขวางและมีที่นั่งเพียงพอกว่าห้องนี้ ค
ขย่มรักวิศวะร้าย เต็มใจรับผิดชอบ
ตอนที่ 46 เต็มใจรับผิดชอบ“ไหนบอกว่าจะพาหนูไปเที่ยวไงคะ ทำไมพี่ยังไม่ไปอาบน้ำแต่งตัวอีก”นรินดาถามคนที่เอาแต่นอนมองดูเธอแต่งหน้าทำผม เพื่อที่จะออกไปเที่ยวข้างนอกกับเขา“หนูอยากไปบ้านพี่ไหมครับ พี่อยากพาหนูไปหาคุณแม่พี่น่ะ”อยู่ๆเขาก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมา หญิงสาวถึงกับชะงัก เพราะเธอเองก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลยสักนิด“หนูยังไม่พร้อมค่ะ กลัวแม่พี่จะไม่ชอบหนูด้วย”“ไม่มีเหตุผลไหนที่แม่พี่จะไม่ชอบหนูหรอก ทุกวันนี้แม่พี่ไม่ได้ห้ามเรื่องที่พี่จะมีแฟน หรือแม้แต่เรื่องที่พี่จะไปเที่ยวหรือไปดื่มที่ไหน คุณแม่ก็ไม่ได้ห้ามแล้ว แต่พี่ไม่ไปหรอก มีเมียแล้วไม่อยากทำตัวเถลไถล”มันเป็นจริงอย่างที่เขาพูด นางวิภาณีไม่ได้ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของลูกชาย นับตั้งแต่วันที่อันดาสร้างเรื่องจนลูกชายของนางต้องเป็นทุกข์“แต่หนูยังไม่พร้อมที่จะไปเจอใครนี่คะ ให้เวลาหนูหน่อยสิ”“ครับ”“ไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้วค่ะ สายแล้วนะ”“แป๊บนะ เดี๋ยวอาบ อยากทำผมให้เมียจังเลย”เขาหาเรื่องถ่วงเวลาชวนเธอคุยอยู่แบบนั้น“ทำเป็นเหรอคะ ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมายังไม่เห็นพี่เป่าผมหรือหนีบผมให้หนูเลย มีแต่หวีผมให้อย่างเดียว”“ก็ต้องลองสิครับ มาครับ
ขย่มรักวิศวะร้าย แผนร้ายของภูวิศ
ตอนที่ 45 แผนร้ายของภูวิศเวลาเลยผ่านมาจนถึงวันที่เปิดเทอมภาคเรียนที่ 2 ภูวิศใช้ชีวิตอยู่กับนรินดาตัวติดกันตลอด เขาแทบไม่อยากจะอยู่ห่างเธอ เพราะกลัวว่าเธอจะหนีไปจากเขาอีก“พี่ขอขับรถไปส่งที่หน้าคณะนิเทศได้ไหมครับ”ภูวิศถามนรินดาขณะที่ทั้งสองนั่งอยู่ในรถ ชายหนุ่มทำหน้าที่ขับรถมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยที่ทั้งสองเรียนอยู่“ไม่ได้ค่ะ ไปส่งที่เดิมตรงที่เคยส่ง”เธอหมายถึงด้านหลังมหาวิทยาลัยแห่งนั้น“ทำไมครับ ในเมื่อเราเป็นแฟนกันแล้ว ก็ให้พี่ไปส่งฟ้าที่หน้าคณะสิ”“บอกว่าไม่ได้ไงคะ หนูไม่อยากตกเป็นเป้าสายตาของใคร ไม่อยากให้ใครมอง ไม่อยากให้ใครรู้ว่าคบกับพี่ เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ”ภูวิศถึงกับจุดในอก หญิงสาวที่เขานอนกอดทุกคืนกำลังปฏิเสธในสิ่งที่เขาอยากจะทำกับเธอในฐานะแฟน และเขาก็ได้รู้ซึ้งถึงความรู้สึกที่เธอเคยเป็นมาก่อน“ขอโทษครับ พี่จะพยายามทำตามข้อตกลงของเรา พี่แค่เผลอลืมเรื่องที่เราตกลงกันไว้น่ะ”เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและรู้สึกผิด“ไม่เป็นไรค่ะ แต่อย่าเผลอบ่อยนะคะ เดี๋ยวหนูหงุดหงิดขึ้นมาพี่จะลำบาก”“ครับ”รถสปอร์ตหรูคันสีดำขับไปจอดด้านหลังมหาวิทยาลัย หญิงสาวเตรียมจะลงจากรถ แต่เขาค
다른 추천
ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่217.5K 조회수บำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn97.0K 조회수คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.1M 조회수รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา60.4K 조회수เงากะรัต
ญาดาวดี ณ รัตติกาล73 조회수ผูกพันโดยพี่น้องตระกูลเวล
AlterEgo61 조회수ไม่ไหวจะรอ
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี85 조회수รักจำฝังใจ
วิฬาร์นิล81 조회수
