Se connecterPartager
ตอนที่6
Date de publication:
2025-11-17 21:21:03ระหว่างที่รอคอยเวลาที่ลุ้นระทึก ฝ่ามือของวาสิตาเย็นเฉียบจนเธอสัมผัสได้ เหงื่อที่เริ่มแตกพลั่กทำให้ความหวาดกลัววิ่งเข้าสู่หัวใจดวงน้อยอีกครั้ง
ประตูห้องถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับพยาบาลที่เรียกให้เดินตามหลัง ทุกย่างก้าวที่หญิงสาวก้าวเดินตามไป หัวใจของเธอยิ่งเต้นแรงจนไม่อาจจับจังหวะนั้นได้ วาสิตาขึ้นไปนอนบนขาหยั่งที่ตั้งอยู่กลางห้อง นายแพทย์หนุ่มหน้าตาดีพร้อมกับพยาบาลอีกคนที่อยู่ภายในนั้น ทำให้วาสิตาต้องหลับตาลงข่มความกลัวที่กำลังกัดกินหัวใจในเวลานี้ ร่างกายเริ่มสั่นสะท้านขึ้นจนคนภายนอกรับรู้ถึงความไม่ปกติ คุณหมอต้องรีบเอ่ยปากบอกด้วยความเป็นห่วง “คุณพยาบาลตรวจดูความดันของเธอหน่อยสิ ผมคิดว่าเธอไม่โอเคเท่าไหร่นะ” จนพยาบาลต้องรีบไปเอาเครื่องวัดชีพจรมาตรวจวัดกับต้นแขนเรียวเล็กนั้นอีกครั้ง “ความดันขึ้นสูงมากเลยค่ะ สงสัยว่าจะตื่นเต้นและกลัวหนัก” “ให้เธอไปพักอยู่ที่ห้องเหมือนเดิม พร้อมแล้วค่อยเข้ามาใหม่ ไปเรียกคิวต่อไปเข้ามาเลย” “แต่หนูไม่เป็นไรค่ะคุณหมอ หนูแค่ตื่นเต้นมากไปหน่อย หนูอยากทำให้มันจบสักที” วาสิตาบอกกับคุณหมอด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ หยดน้ำใสที่ไหลออกตามหางตา ทำให้นายแพทย์ที่จ้องมองอยู่ต้องถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “ออกไปพักให้สบายใจก่อนแล้วค่อยกลับเข้ามาอีกครั้ง” เสียงทุ้มบอกออกไป ก่อนที่พยาบาลจะช่วยให้หญิงสาวยืนขึ้นบนพื้นห้อง พยุงร่างกายที่ดูสั่นสะท้านให้เดินออกจากห้องออกไปด้วยกันอีกครั้ง เพื่อจะกลับไปยังห้องเดิมที่เธอเพิ่งได้เปลี่ยนชุดออกมาเมื่อครู่ “ทำใจให้สบายก่อนนะคะ ถ้าความดันลดลงเราจะได้ลองกันใหม่อีกครั้ง” “คุณพยาบาลคะ ถ้าหนูไม่อยากทำแล้วล่ะ หนูจะออกไปได้ไหม?” พยาบาลจ้องมองใบหน้าที่ดูใสซื่อไร้เดียงสาด้วยความเห็นใจยิ่ง “แล้วแต่ความประสงค์ของคนไข้ค่ะ ถ้าคิดดีแล้ว ถ้ารับกับผลพวงที่จะตามมาได้ในอนาคตก็แล้วแต่จะตัดสินใจ” “งั้นช่วยพาหนูออกไปจากตรงนี้หน่อยได้ไหมคะ หนูไม่อยากทำแล้ว หนูไม่อยากทำร้ายเขาแล้ว” เสียงสะอื้นไห้ของวาสิตาดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อได้มาอยู่ในสถานที่จริงเธอกลับทำใจไม่ได้ที่จะต้องทำร้ายเด็กที่ไม่มีความผิด เธอจะเป็นแม่ที่ใจร้ายใจอำหิตแบบนั้นไปได้อย่างไรกัน เพียงไม่กี่นาทีต่อมา วาสิตาเดินหน้าซีดออกมาภายนอกที่มีนางมาลานั่งรอคอยเธออยู่ ทันทีที่เห็นวาสิตาเดินออกมานางรีบเดินเข้าไปช่วยพยุงเมื่อเห็นสีหน้าที่ซีดเผือดของหลานสาว ดวงตาที่แดงก่ำยังคงเผยให้เห็นได้ชัดเจน นางรู้ว่าหลานสาวคงเจ็บปวดและเสียใจกับสิ่งที่ได้ทำลงไปแล้ว “วาเจ็บมากหรือเปล่า นั่งพักสักหน่อยนะ เดี๋ยวค่อยนั่งแท็กซี่กลับบ้านกัน” วาสิตาไม่พูดอะไรได้แต่พยักหน้ารับ เดินเคียงข้างไปกับคนเป็นป้านั่งพักที่ศูนย์อาหารซึ่งเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย ถ้าไม่บอกว่านี่คือโรงพยาบาลเธอคงจะคิดว่าเป็นโรงแรมหรือไม่ก็ห้างสรรพสินค้าปกติดี ๆ นี่เอง “เขาให้ยามากินหรือเปล่า?” ถุงยาในมือที่มีชื่อของเธอแปะติดเอาไว้ถูกยื่นให้กับคนเป็นป้าได้เห็น “มียาแก้ปวด ยาแก้อักเสบธรรมดาจ้ะป้ามา” “แกจะได้มีชีวิตใหม่ มีอนาคตที่สดใสอีกครั้งนะวา อย่าคิดมากกับเรื่องนี้ แกทำดีที่สุดแล้ว มีลูกอีกครั้งเมื่อพร้อมมันไม่ใช่เรื่องที่ผิดหรอก” “จ้ะ ป้ามา” วาสิตาพูดคุยกับคนเป็นป้าด้วยความรู้สึกหนักอึ้งอยู่เต็มอก ปล่อยให้นางมาลาเข้าใจไปแบบนี้ดีที่สุดแล้ว เรื่องของอนาคตค่อยมาหาทางแก้ไขปัญหาใหม่อีกครั้ง เพราะตอนนี้เธอรู้สึกเหนื่อยกับชีวิตเหลือเกิน จิตใจไม่เข้มแข็งพอที่จะทำเรื่องแบบนี้ได้ หนึ่งเดือนหลังจากนี้ถ้าหากว่าเธอตัดสินใจที่อยากจะทำอยู่ พยาบาลแนะนำว่าเธอยังสามารถกลับมายุติการตั้งครรภ์ได้อีกครั้งเมื่อพร้อม แต่เธอจะพร้อมหรือเปล่านี่สิ ทำใจกับสิ่งที่จะสูญเสียได้หรือเปล่ายังไม่อาจจะรู้ได้ แก้ปัญหาเฉพาะหน้าตอนนี้ไปให้ได้ก่อน เรื่องของวันพรุ่งนี้ค่อยมาคิดหาทางออกให้กับชีวิตอีกครั้งก็แล้วกัน วาสิตายังคงซึมเศร้าและนอนพักอยู่ที่ห้องอีกหลายวัน ไม่ได้ออกไปช่วยงานนางมาลาข้างนอกเหมือนแต่ก่อน คนเป็นป้าเข้าอกเข้าใจและช่วยโกหกทุกคนในบ้านว่าหญิงสาวป่วยหนักลุกเดินไม่ไหว จึงต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ที่ห้องอีกสักสองสามวัน ซึ่งคุณชิดชนกและคุณเอกอนันต์เข้าอกเข้าใจและไม่ได้ถามไถ่อะไรไปมากกว่านั้นอีก แม้จะผ่านเหตุการณ์วันนั้นมาหลายวันแล้ว สำหรับวาสิตายังคงเป็นเรื่องสะเทือนใจที่ไม่ว่านึกถึงเมื่อไหร่ก็ชวนให้ร้องไห้ออกมาทุกครั้งเสมอ ฝ่ามือเรียววางทาบทับลงบนหน้าท้องที่แบนราบ ลูบไล้สัมผัสสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่กำลังก่อกำเนิดอยู่ภายในนี้ เสียงหัวใจเด็กที่เต้นแรงถี่ระรัว ทุกครั้งที่นึกถึงทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจไม่ต่างกันเลย มันจะไม่มีทางออกที่ดีกับเรื่องนี้เลยน่ะเหรอ เธอจะต้องทำร้ายเด็กคนนี้จริง ๆ หรืออย่างไร?
Dernier chapitre
ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่66 (ตอนจบ)
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป ภายในสวนหลังคฤหาสน์ของครอบครัวจิตติพัฒน์ เสียงหัวเราะของคนที่มาร่วมงานดังสลับกับเสียงเพลงแจ๊สหวาน ๆ ที่เล่นคลออยู่ในงานเลี้ยงเล็ก ๆ ซึ่งจัดขึ้นอย่างอบอุ่นในวันนี้ โต๊ะยาวถูกประดับด้วยดอกไม้โทนสีขาวและสีฟ้าอ่อน สื่อถึงความสุขและการเริ่มต้นใหม่ของชีวิตเล็ก ๆ ที่กำลังจะลืมตามาดูโลก บนโต๊ะตรงกลางมีเค้กสามชั้นซึ่งตกแต่งด้วยตุ๊กตาคู่เจ้าบ่าวเจ้าสาว และเด็กทารกตัวจิ๋วที่วางอยู่ระหว่างกลาง สัญลักษณ์ของครอบครัวที่กลับมาเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้ง วันนี้ยาหยีสวมเดรสสีครีมที่ออกแบบให้รองรับหน้าท้องของคุณแม่ตั้งครรภ์ได้อย่างสวยงาม เธอยืนยิ้มกว้าง และมองไปรอบ ๆ สวนที่วันนี้ถูกจัดให้เป็นทั้งงานแต่งเล็ก ๆ ซ้ำอีกครั้ง รวมทั้งงานเบบี้ชาวเวอร์ เป็นการเฉลิมฉลองเพื่อต้อนรับเจ้าตัวน้อยของพวกเขา ทิวายืนอยู่ข้าง ๆ เขามองภรรยาด้วยสายตาที่ทั้งรักทั้งหวง “พร้อมไหมครับเจ้าสาวของพี่” เขาก้มลงกระซิบเบา ๆ ข้างหู "งานวันนี้มันเกิดขึ้นเพราะความรักและความเต็มใจของเราสองคนใช่ไหมคะ?" “ใช่ครับ และพี่ก็อยากจัดงานแต่งกับหยีทุกปีเลย" เขาพูดพร้อมรอยยิ้มขี้เล่นเหมือนเดิม ก่อนจะจับมือเรียวเอาไว้
ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่65
รถคันหรูแล่นผ่านรั้วบ้านหลังใหญ่เข้ามา จนมาจอดสนิทที่โรงจอดรถ บ้านที่เขาคุ้นเคย บ้านที่เขาเคยเดินเข้ามาสารภาพบาปเรื่องรังแกยาหยีในวันที่เมามายและขอเธอแต่งงาน จนกระทั่งวันที่เขาทำให้เธอร้องไห้หนัก ๆ บ้านนี้ก็ไม่เคยเปิดประตูต้อนรับเขาอีกเลย แต่วันนี้เขากลับมาอย่างภาคภูมิใจอีกครั้ง รุ่งทิวาเดินออกมาจากบ้านเพื่อมารอรับลูกสาว นางยิ้มหวานทักทายลูกสาวและลูกเขยด้วยความเป็นมิตรเหมือนเคย “กลับมากันแล้วเหรอลูก” “ค่ะ แม่” ยาหยีตอบ ก่อนจะก้าวเข้าไปกอดแม่แน่น ๆ อย่างคิดถึง ทั้งที่เธอไม่ได้กลับมาบ้านแค่คืนเดียวเท่านั้น "สวัสดีครับคุณแม่" ทิวายกมือขึ้นไหว้ทำความเคารพอย่างนอบน้อม "ไหว้พระเถอะตาทิ ไปนอนคอนโดมาคงหลับฝันดีสินะ หน้าตาดูสดชื่นกันทั้งคู่เลย" "ก็ดีค่ะแม่ ได้พูดคุย ได้ปลดล็อกอะไรในใจหลาย ๆ อย่าง หยีกับพี่ทิเข้าใจกันดีแล้วนะคะ เราจะกลับไปอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม" "ถ้าลูกคิดว่าดีแม่ก็ว่าดีจ้ะ ปะ เราเข้าบ้านกันได้แล้ว ทานข้าวเช้ากันมาหรือยัง" "เรียบร้อยแล้วค่ะ แล้วพ่อล่ะคะแม่?" "รออยู่ข้างในน่ะ ปะ ตาทิ เข้าบ้านกันลูก" นางหันไปยิ้มให้กับลูกเขยอีกครั้ง "เดี๋ยวผมต้องเอาของหลังรถเข้าไ
ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่64
"พี่ทิ หยีเจ็บ อื้อ..." "เดี๋ยวก็หายนะที่รัก เราจะไปช้า ๆ มันรู้สึกดีมากเลยหยี คิดถึงหยีที่สุดเลย" จุดเชื่อมต่อค่อย ๆ ขยับเข้าออกช้า ๆ ยิ่งสร้างความเสียวซ่านให้กับคนทั้งคู่ เสียงครวญครางเริ่มดังขึ้น เสียงเนี้อกระทบเนื้อเริ่มไต่ระดับขึ้นตามความปรารถนาของร่างกายที่กำลังนำพา ร่างหนาโยกกายเข้าออกซ้ำ ๆ ยิ่งคนในอ้อมกอดครวญครางมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งเร่งเร้าตามให้ทันเธอ ก่อนที่จะจบลงด้วยเสียงหอบกระเส่าของคุณแม่ตั้งครรภ์ และเสียงคำรามอย่างสุขสมของเขาที่ตามมาติด ๆ ทิวากอดร่างของเธอเอาไว้แน่น ใบหน้าหล่อซบลงบนแผ่นหลังของหญิงสาวอย่างหมดแรงไม่ต่างกัน ริมฝีปากหนาพรมจูบแผ่นหลังขาวเนียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงหัวใจยังคงเต้นตึกตักแทบจับจังหวะไม่ได้ นานนับสองนาทีกว่าที่ทุกอย่างจะกลับคืนสู่สภาพเดิม "มันดีใช่ไหมหยี?" เสียงทุ้มถามขึ้นเบา ๆ มือหนายังลูบไล้หน้าท้องที่นูนเด่นไปมาอยู่เช่นเดิม "ดีค่ะ แต่เหนื่อยจังเลย ลูกจะเป็นไงบ้างนะ เมื้อกี้พี่ทิทำรุนแรงเกินไปไหมคะ?" ฝ่ามือเรียวลูบหลังมือของเขาไปมาเบา ๆ "ท่าเบสิกแล้วนะหยี ไม่แรงเกินไปหรอก ลูกคงรับรู้ว่าพ่อคิดถึงแม่มากแค่ไหน ก็หยีนั่นแหละทำให้พี่แทบคลั่งจ
ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่63
ทิวาใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำนานมาก และนานพอที่จะเดินออกมาแล้วเห็นยาหยีนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงแล้วในเวลานี้ ร่างสูงเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างเตียงฝั่งที่เธอกำลังนอนหลับ เขามองจ้องหน้าผู้หญิงที่ได้ขึ้นชื่อว่าภรรยาและแม่ของลูกด้วยความเอ็นดู เขาไม่เคยได้มองเธอใกล้ ๆ แบบนี้เลยสักครั้ง ทั้งที่มีโอกาสได้ทำมาตลอด เขาไม่เคยรู้สึกว่าหัวใจจะมีเพียงแค่เธออย่างที่เป็นอยู่ในเวลานี้เลยด้วยซ้ำ แต่พอมาวันนี้เขาอยากมีเธอในชีวิต อยากอยู่ใกล้เธอ อยากสร้างครอบครัวที่มีความสุขไปด้วยกันตลอดจนแก่เฒ่า เตียงนอนอีกฝั่งยุบยวบลง ทำให้คนที่เผลอหลับถึงกับงัวเงียลืมตาขึ้นอีกครั้ง ร่างสูงที่เปลือยเปล่าขยับเข้ามานอนลงใกล้ ๆ แทบจะเรียกได้ว่าเหมือนเขาจะสิงร่างเธอแล้วในตอนนี้ "พี่ทิ จะขยับมานอนใกล้อะไรขนาดนั้นคะ? แล้วทำไมไม่ใส่เสื้อผ้าเนี่ย หยีจะบ้าตาย" เสียงบ่นต่อว่าเขาก็ดังขึ้น แต่คนที่นอนตะแคงอยู่ข้างกายกลับไม่สนใจอะไรแล้วในเวลานี้ อ้อมแขนแข็งแรงพาดทับไปบนเอวหนาของคุณแม่ตั้งครรภ์ ก่อนจะดึงเข้ามากอดแน่น ๆ "ปกติก็นอนแบบนี้ ไม่ชอบใส่เสื้อผ้านอน เธอไม่รู้หรือยังไงหยี" "จะรู้ได้ยังไงคะ ก็ไม่เคยได้นอนด้วยสักครั้ง เตียง
ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่62
หลังจากอาบน้ำไปนานกว่าครึ่งชั่วโมง ยาหยีเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมผ้าขนหนูพันกายไว้ และมีผ้าผืนเล็กคลุมไหล่อีกหนึ่งผืน กลิ่นแชมพูหอมอ่อน ๆ ลอยปะปนมาในอากาศ เธอเห็นทิวายืนเลือกเสื้อยืดตัวใหญ่อยู่ เหมือนกำลังตั้งใจเลือกตัวที่ดีที่สุดให้เธอได้ใส่ก็ไม่ปาน “ได้เสื้อยังคะ?” “ได้แล้วครับ ตัวนี้นุ่มสุดเลยนะ รับรองใส่แล้วนอนหลับสบาย” ยาหยีหัวเราะขึ้นเบา ๆ กับคำพูดนั้น ก่อนจะรับเสื้อมาเปลี่ยน ทิวามองภาพนั้นเงียบ ๆ ความคุ้นเคยที่หายไปหลายเดือนมันกลับมาชัดเจนจนใจเขาเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง เขาไม่เคยได้สนใจ ไม่เคยเห็นเธอในสภาพที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จแบบนี้ เขาและเธอพลาดอะไรหลาย ๆ อย่างที่ควรจะได้ทำร่วมกันมานานมากเหลือเกิน “พี่ทิ มองอะไรคะ?” “มองเมียครับ เมียสวย กลัวจะหายไปอีกน่ะ” เขาตอบยิ้ม ๆ ไม่เคยมีความสุขแบบนี้มานานมากแล้ว ยาหยีชะงัก มือที่กำลังชโลมครีมทาผิวหยุดนิ่งลง เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาเล็กน้อย “พี่พูดเหมือนหยีจะไปไหนได้อย่างนั้นแหละ” “หยีไปตั้งหลายเดือนแหละ เพิ่งจะได้กลับมาวันนี้เองนะ” ทิวาก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว ก่อนจะยื่นมือมาสัมผัสแก้มเธออย่างแผ่วเบา “ไม่ได้อยากให้หยีอยู่เพราะลูกนะ แ
ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่61
"ไม่ได้อยู่นาน ห้องทำความสะอาดไว้หรือเปล่าก็ไม่รู้ หยีแพ้ฝุ่นนะคะ ถ้าฝุ่นเยอะคงนอนไม่ได้" "มีแม่บ้านมาทำความสะอาดวันเว้นวันนั่นแหละหยี ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนั้นหรอก ไปอาบน้ำให้สบายตัวไหม เดี๋ยวจะไปหาเสื้อมาให้เปลี่ยน" "เดี๋ยวขอโทรไปบอกพ่อกับแม่ก่อนนะคะ กลัวที่บ้านจะเป็นห่วง ไม่รู้ว่าพ่อแม่จะโอเคไหมที่หยีตัดสินใจแบบนี้" ฝ่ามือหนาของทิวายกขึ้นลูบแก้มนวลนั้นอีกครั้ง ก่อนจะก้มลงจุมพิตริมฝีปากอวบอิ่มเบา ๆ "พ่อตาแม่ยายใจดี พวกท่านจะดีใจมากถ้าเราได้กลับมาเป็นครอบครัวกันอีกครั้ง พ่อหยีอาจจะยังโกรธอยู่ แต่ฉันตั้งใจไว้แล้ว วันพรุ่งนี้จะไปหาพวกท่านที่บ้าน หยีโทรหาพ่อกับแม่เถอะ" ยาหยีหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา เธอไม่ได้โทรไปอย่างที่ควรจะเป็น แต่เลือกที่จะกดส่งข้อความไปหาแม่เพื่อบอกเล่าว่าคืนนี้จะไม่กลับ จะค้างอยู่กับทิวาที่คอนโด ไม่ต้องเป็นห่วง เธอปลอดภัยดี "เรียบร้อยแล้วค่ะ เดี๋ยวหยีไปอาบน้ำก่อนนะคะ ไปหาเสื้อมาให้เปลี่ยนด้วยล่ะ" ยาหยีลุกขึ้นยืนช้า ๆ ก่อนจะเดินอุ้ยอ้ายเข้าไปภายในห้องนอนของตัวเองที่เคยอยู่อาศัยเมื่อหลายเดือนก่อน ทิวาก็เดินตามหลังหญิงสาวไปติด ๆ เข้าไปภายในห้องนอนเ
ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่9
“คุณกร!” เสียงของภรรยาดังขึ้นด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบเข้าไปประคองสามีที่ทรุดตัวลงพื้น สีหน้าเขาดูซีดเผือด เหงื่อซึมออกทั่วหน้าผาก “ไม่เป็นไร แค่แน่นหน้าอกนิดหน่อย” น้ำเสียงนั้นแผ่วเบาแทบเป็นเสียงกระซิบ แต่เพียงไม่กี่วินาทีต่อมาคุณากรก็นิ่งเงียบไปเสียดื้อ ๆ “ป้าแจ่ม ลุงพัฒน์ อยู่ไหนคะ มาช่วยหน่อ
Dernière mise à jour : 2026-03-30ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่11
ทิวามองไปรอบ ๆ ห้อง ครอบครัวของเขา น้องสาว แม่ และครอบครัวของยาหยี ทุกสายตาต่างจับจ้องมองมาที่เขาอยู่ เขารู้แล้วว่าสิ่งที่ต้องทำตอนนี้คือการยอมรับความจริง และรับผิดชอบต่อผลลัพธ์ของการกระทำของตัวเอง ร่างสูงตัดสินใจเดินออกจากห้องนั้นไปเงียบ ๆ เหมือนกับอยากใช้เวลาอยู่กับตัวเองสักพัก แต่เป็นยาหยีที่เ
Dernière mise à jour : 2026-03-30ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่40
หลายอาทิตย์ผ่านไป ทางด้านอชิรวัฒน์ ตั้งแต่วันที่ทะเลาะกับภรรยาแต่งไปในวันนั้น เขารู้สึกว่าทำไมชีวิตต้องมาเลือกเมียผิดพลาดแบบนี้ด้วยนะ ทั้งที่ตั้งใจอยากจะแต่งงานเพียงแค่ครั้งเดียวและคิดว่าคู่ครองที่เลือกมาดีที่สุดแล้ว แต่กลับเป็นสิ่งเลวร้ายที่สุดเท่าที่ชีวิตเคยพบเจอมา เป็นเหมือนคนหน้าโง่ที่โดนผู้ห
Dernière mise à jour : 2026-03-26ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่35
ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงห้องพักพิเศษที่เขาจับจองไว้ให้เธอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ถ้าหากว่ารุ่งทิวาตื่นขึ้นมาหญิงสาวคงอยากขอย้ายไปห้องพักรวมอีกเป็นแน่ เพราะชีวิตของรุ่งทิวาแทบจะไม่อยากใช้จ่ายอะไรที่ไม่จำเป็นเลย นอกจากของบำรุงร่างกายที่มีประโยชน์ต่อลูกน้อยในครรภ์เพียงเท่านั้น ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะเป็นเขาที่ช่วยห
Dernière mise à jour : 2026-03-25
Vous vous intéresseriez aussi à
แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์179.8K Vuesภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์283.2K Vuesหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.2K Vuesน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.2M Vuesสามีคนนี้ ขอโอกาส
คิมฮานึล42 Vuesทวงคืนกลิ่นรัก
Naiyana40 Vuesชายาข้ามภพ ปราบกฏด้วยการค้า
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์122 Vuesจู่โจมรักคุณหมอเย็นชา
Baby_Snow332 Vues
