ของขวัญที่ด้อยค่า

ของขวัญที่ด้อยค่า

last updateLast Updated : 2025-12-11
By:  ญ.หญิงCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
202Chapters
9.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หนึ่งคืนที่เลยเถิด เกิดอีกหนึ่งชีวิตมาเป็นบ่วงโดยไม่ได้ตั้งใจ คนด้อยค่าแบบเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกร้องหรือร้องขอความรับผิดชอบ หลานสาวแม่บ้านกับลูกชายเจ้าของบ้านที่สูงส่ง แล้วชีวิตต้องทำอย่างไรต่อไปดี?

View More

Chapter 1

ตอนที่1

Probo Lintang, Kerajaan yang ada didalam sebuah danau di tengah pulau jawa itu tercipta sebelum terjadinya perang besar di Kahyangan Selatan. Kerajaan itu sebelumnya dipimpin oleh seorang wanita bernama Rara Ayu Bumi, yang kemudian diberikan kepada suaminya, Jaka Geni. Dalam kepemimpinan Jaka Geni, Kerajaan kecil yang sebelumnya adalah wilayah kekuasaan Banyu Emas akhirnya berkembang menjadi Kerajaan besar dan tangguh. Bahkan Kerajaan itu adalah satu-satunya yang selamat dari Kutukan Para Dewa yang merasa kesal karena manusia tak lagi memuja mereka dan memilih untuk memuja Jaka Geni yang menjadi Maharaja Manusia kala itu.

Amarah para Dewa menimbulkan bencana di semua kawasan yang ada di tanah jawa dengan hujan yang tak pernah berhenti selama bertahun-tahun. Akibatnya semua kawasan terpendam oleh banjir dan banyak manusia serta binatang ternak yang tewas karena ulah para Dewa yang tidak terima dengan tingkah manusia. Jaka Geni yang saat itu menjadi Maharaja manusia mewakili amarah manusia mencari bala bantuan dari berbagai dunia sehingga dia berani untuk menantang langit.

Perang besar yang dipimpin Jaka Geni untuk menggulingkan kekuasaan Dewa Siwa pun akhirnya berbuah sesuai harapan. Jaka Geni berdiri di atas tumpukan jutaan mayat para Dewa menyeruka kemenang semua bagi umat manusia. Dia pun secara tidak langsung terpilih menjadi Mahadewa yang baru menggantikan Dewa Siwa alias Manikmaya atau Batara Guru. Dan pria itu mengubah semua peraturan yang ada di langit untuk menyeimbangkan dunia.

Namun Jaka Geni memiliki kesalahan yang cukup besar karena perjanjiannya dengan para Iblis bahwa para Dewa tidak diperbolehkan ikut campur lagi dengan urusan manusia dan dunia iblis. Karena takut dengan Hukuman Langit dan Bumi yang bisa menghancurkan tubuhnya jika dia melanggar perjanjian tersebut, Jaka Geni hanya bisa menyiapkan para pendekar baru untuk menanggulangi masalah para Iblis ini termasuk rencana kebangkitan Bara Sena yang pada akhirnya menjadi Pendekar Golok Iblis di tanah Zhuo Guo.

Retakan Iblis sebagian besar muncul di Zhuo Guo karena para iblis ingin membasmi kekuatan prajurit manusia terkuat di bumi, yakni Kekaisaran Zhou. Namun usaha mereka gagal berkat kehadiran Bara Sena yang menjadi pahlawan besar dalam perang besar melawan iblis tersebut.

Kini semua Pendekar yang sudah menjadi Dewa baru berkumpul pada satu titik untuk mengikuti sebuah turnamen besar yang diadakan untuk mencari wakil bagi Kahyangan Selatan dalam turnamen Dewa di Kahyangan Barat, Olimpus.

Semua orang yang menjadi peserta dan juga tamu mulai berdatangan dua hari menjelang turnamen di adakan. Bara Sena malah sudah lebih dulu datang satu bulan sebelum turnamen dimulai. Sayangnya dia tidak bertemu dengan Jaka Geni dan orang yang dia kenal disana kecuali Ganesha.

Dan setelah satu bulan itu akhirnya seseorang yang dia cari muncul juga di Kerajaan tersebut. Dia adalah Gandi Wiratama, Pendekar Kilat Neraka dan juga seorang Raja di Kuil Naga Air. Kedatangan Gandi ditemani kedua istrinya bernama Rara Sinta anak dari seorang Senapati di Kerajaan Galuh dan Maya Geni putri Jaka Geni dengan Ratu Nawang Wulan alias Nyai Ratu Kidul.

Setelah kepergian Gandi untuk mendaftarkan diri sebagai salah peserta tamu, Bara Sena kembali melangkah pergi sambil berbincang dengan Kahiyang Dewi yang ada di dalam Dunia Penyimpanan miliknya. Baru beberapa langkah dia berjalan, matanya tertuju pada satu sosok yang membuatnya terdiam terpaku.

"Cantik sekali...disana cantik, disini cantik! Probo Lintang dipenuhi banyak gadis-gadis cantik! Aaaaggghhh! Ujian macam apa ini!?" teriak Bara dalam hati.

Sosok yang dia perhatian secara diam-diam itu tengah melangkah bersama beberapa gadis lain. Mereka nampak saling bercanda dan terlihat sangat akrab. Dan semuanya cantik-cantik membuat Bara tak tahu arus berkata apa. Dia menduga Kerajaan yang tengah dia datangi itu adalah Kerajaan para Dewi cantik dari seluruh penjuru nagari.

"Sekarang kau melihat wanita cantik lain langsung lupa padaku!" terdengar suara ketus dari dalam Dunia Penyimpanan yang mengagetkan sang pemuda. Itu adalah suara Kahiyang Dewi yang merasa tak dipedulikan oleh Bara Sena karena kedatangan gadis-gadis cantik tersebut.

"Hehehe...Bukan seperti itu Kahiyang, aku hanya sedikit melirik saja. Mereka tak lebih cantik dari dirimu. Tenang saja," kata Bara sambil garuk kepalanya yang tidak gatal.

Kahiyang Dewi tak menyahut. Namun Bara tahu wanita itu tengah membuang napas keras-keras untuk melepas rasa kesal nya pada Bara Sena.

"Keluarkan aku. Biarkan aku bertemu dengan Gandi." pinta wanita itu.

"Eh..? Kan aku sudah katakan padanya, dia harus mengalahkan aku lebih dulu kalau dia ingin melihatmu." sahut Bara.

"Lalu kau pikir dia bisa mengalahkanmu!? Meski dia memiliki kekuatan hebat, dia masih baru di dunia Dewa. Aku bisa merasakannya!" kata Kahiyang Dewi tak terima. Dari nada suaranya, Bara bisa menebak bahwa wanita itu masih memiliki rasa terhadap Gandi Wiratama.

"Apakah kau masih menyukainya?" tanya Bara denga suara yang sedikit berubah.

Kahiyang Dewi bisa merasakan nada kecemburuan dari suara pemuda tersebut. Dia melangkah menuju ke pohon tempat biasa dia bersantai sambil mengulum senyum.

"Apakah kau cemburu...?" tanya wanita itu dengan nada menggoda. Ada perasaan senang mengetahui Bara yang cemburu. Itu artinya pemuda itu memang benar-benar menyukainya.

Bara tertawa kecil.

"Cemburu...? Apa aku terlihat seperti itu di matamu?" tanya Bara balik.

"Kau...! Ah terserah!" sahut Kahiyang Dewi dengan bibir cemberut. Dia duduk di atas pohon sambil menatap ke arah bawah sana. Dari puncak tersebut, meski alam didunia itu hanyalah ciptaan Bara Sena, baginya itu adalah tempat ternyaman yang pernah dia tempati.

Bara Sena kembali melangkah dan tak lagi berbicara dengan Kahiyang Dewi. Dan tanpa disangka-sangka, dia berpapasan dengan dua sosok yang sebelumnya dia temui di Hutan Sumuwono. Gadis cantik yang sebelumnya dia temui di Hutan itu mendekati Bara Sena bersama seorang pria muda dan wanita cantik lainnya yang bernama Dewi Utari.

"Hei, bukankah kau yang waktu itu ada di Hutan Sumuwono? Ternyata kau juga datang ke tempat ini?" tanya gadis cantik sambil memperhatikan Bara dari ujung kaki hingga ujung kepala.

Bara balas menatap gadis itu lalu dia tersenyum melihat tatapan mata gadis itu cukup membuatnya merasa gemas.

"Bagaimana kau bisa tahu kalau aku ada di sana?" tanyanya balik.

"Tentu saja aku tahu. Kau menggunakan Jurus aneh yang bisa menghilang. Itu mirip dengan jurus milik saudari Chang Mei. Tapi sayangnya, di mata kami itu tak berguna sama sekali." kata gadis itu membuat Bara terperangah.

"Bagaimana bisa jurus itu terlihat di mata kalian? Apakah kalian memiliki mata yang istimewa?" tanya Bata penasaran.

Pria muda yang ada di belakang gadis cantik itu mendekati Bara Sena lalu dia yang menjawab pertanyaan pemuda tersebut.

"Karena mata kami memiliki kemampuan unik yang tak dimiliki oleh ras apa pun selain makhluk dari Ras Kristal Jiwa." ujarnya membuat Bara terpaku.

"Apalagi ini...? Makhluk Ras Kristal Jiwa...?" batinnya tak mengerti.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
202 Chapters
ตอนที่1
เพียะ! เพียะ! เพียะ! เสียงฝ่ามือที่ฟาดลงบนร่างกายของหลานสาววัยสิบเก้าหลายต่อหลายที ทำให้ "วาสิตา" ต้องร้องไห้ก้มหน้าลงพนมมือไหว้คุณป้าผู้มีพระคุณกับชีวิต ร้องขอความเห็นใจและสำนึกผิดกับสิ่งเลวทรามที่ตัวเองได้กระทำลงจนเอาอะไรกลับมาไม่ได้อีก "ป้ามาจ๋า วาขอโทษ วาผิดไปแล้ว วาเจ็บ ป้าอย่าตีวาเลยนะ ฮือ ฮือออ" นางมาลาถึงกับต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นสีหน้าหวาดกลัวของหลานสาว น้ำหูน้ำตาที่พรั่งพรูออกมาทำให้นางนึกสงสารจับหัวใจ แต่เรื่องงามหน้าที่หลานสาวทำเอาไว้ในเวลานี้ นางจะต้องได้คำตอบที่แท้จริงจากปากของวาสิตา "แกจะบอกฉันได้หรือยัง ว่าแกไปท้องกับใครมา แกไปนอนกับใครที่ไหนมาฮะยายวา!" น้ำเสียงที่โกรธเคือง สายตาที่จ้องมองมาชวนให้วาสิตาต้องรีบหลบหน้าไม่กล้าสบตานัก "วา วาไม่รู้จ้ะป้า วาไม่รู้ว่าท้องกับใคร" เสียงที่สั่นเครือตอบกลับเบา ๆ ยิ่งทำให้คนที่ยืนรอฟังต้องโมโหขึ้นมาอีกครั้งจนได้ "แกไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อเด็ก แกจะบ้าไปแล้วหรือยังไงนังหลานไม่รักดี!" ฝ่ามือของนางมาลายังระดมฟาดลงตามร่างกายหลานสาวซ้ำแล้วซ้ำเล่า "เจ็บ ๆ ๆ วาเจ็บแล้วป้ามา เลิกตีวาเถอะนะ ฮึก ฮือออ ตีให้ตายวาก็ไม่รู้ว่าใครค
Read more
ตอนที่2
วาสิตาคิดตามที่ผู้เป็นป้าพูด สิ่งที่ป้าพูดมามันคือความจริงทุกอย่าง เพราะชีวิตที่ลำบากลำบนมาตั้งแต่เล็กจนโต ครอบครัวยากจนแทบจะไม่มีข้าวให้ประทังชีวิต แม่เธอเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ต้องอุ้มท้องเธอทั้งที่ไม่มีสามี ไม่เคยเห็นหน้าพ่อ รู้แค่ว่ามีพ่อแต่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ตั้งแต่เกิดก็อยู่กับแม่เพียงสองคน มีเพียงแม่ที่สู้ทำงานหาเงินเพื่อมาเลี้ยงดูลูกสาว แค่คิดถึงชีวิตที่ผ่านมาวาสิตาก็ร้องไห้ปล่อยโฮขึ้นมาอีกครั้ง เธอเองเห็นแม่ลำบากมาทั้งชีวิต เพื่อที่จะเลี้ยงดูเธอให้เติบใหญ่ได้อย่างทุกวันนี้ บางวันที่ไม่มีข้าวจะกินแม่ยังอุตส่าห์พาไปขอตามเพื่อนบ้านคนอื่นที่เขามีเมตตา แม้แต่ขอข้าววัดมากินก็เคยทำมาแล้ว เพียงแค่ให้ชีวิตมีลมหายใจได้อยู่ต่อเพื่อวันพรุ่งนี้ เธอรับรู้ดีว่ามันลำบากและต้องอดทนมากมายแค่ไหน "จ้ะ ป้ามา วาจะทำตามอย่างที่ป้ามาบอก วาจะต้องเรียนให้จบ วาจะได้มีงานที่ดีทำมีเงินส่งให้แม่ใช้ แม่จะได้ไม่ต้องลำบากลำบนเหมือนเมื่อก่อนอีก" นางมาลานั่งลงเคียงข้างหลานสาว กอดปลอบประโลมและเข้าใจเด็กสาวที่อ่อนต่อโลก ยิ่งชีวิตไม่เคยเผชิญโลกกว้างแบบนี้ กรุงเทพมหานครเหมือนสังคมชีวิตใหม่ที่ไม่ได้สวยหรูอย่างบ
Read more
ตอนที่3
วาสิตาที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะอาหาร เธอได้แต่ยืนจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยหัวใจที่ยากจะอธิบาย ผู้หญิงที่ดูเหมาะสมและคู่ควร แล้วเธอล่ะเป็นเพียงเด็กรับใช้ที่ไม่มีอะไรเลย ยังบังอาจที่อยากจะบินสูง ไม่เจียมเนื้อเจียมตัวของตัวเอง หญิงสาวก้มมองที่หน้าท้องแบนราบของตัวเองอีกครั้ง ลูกของเธอที่มีเขาคนนั้นเป็นพ่อ สงสัยว่าจะไม่ได้เกิดมาลืมตาดูโลกใบนี้แล้วจริง ๆ จะบอกเขาก็คงไม่ได้เพราะชีวิตของเขามีสิ่งที่คู่ควรมากกว่าอยู่แล้ว เธอเป็นแค่ผู้หญิงต่ำต้อยด้อยค่าที่ไม่มีสิทธิ์เสนอหน้าเรียกร้องความรับผิดชอบใด ๆ เลย หนึ่งคืนที่เผลอใจกับความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้น ไม่ควรจะโทษใครเพราะเป็นเธอที่จะต้องก้มหน้ายอมรับกับความเผลอไผลที่ไม่ยอมหักห้ามหัวใจของตัวเอง... วาสิตายืนอยู่เคียงข้างกับป้ามาลาเพื่อคอยดูแลรับใช้หากว่าคุณ ๆ ทั้งหลายอยากเรียกใช้อะไร หญิงสาวยืนจ้องมองภาพอาหารบนโต๊ะ จู่ ๆ น้ำตาก็ร่วงเผาะลงจนต้องรีบปาดเช็ดออกอย่างไว “เป็นอะไรน่ะวา แกร้องไห้อีกแล้วหรือไง ไม่ต้องไปคิดเรื่องนั้นแล้ว เดี๋ยวอาทิตย์หน้าฉันว่างฉันจะพาแกไปยุติปัญหานี้เอง แกจะได้กลับมายิ้มได้เหมือนแต่ก่อนนี้สักที” เสียงกระซิบกระซาบพูดค
Read more
ตอนที่4
“เป็นอะไร ทำไมวันนี้ถึงซุ่มซ่ามนักล่ะ?” เสียงทุ้มถาม เป็นครั้งแรกในรอบสองชั่วโมงที่เขาเพิ่งจะพูดคุยด้วย เหมือนไม่ใช่คำถามที่ห่วงใย แทบจะเรียกได้ว่าเป็นการต่อว่าต่อขานเสียมากกว่า “ปวดหัวนิดหน่อยค่ะ เลยรู้สึกเบลอ ๆ ขอตัวก่อนนะคะ” “ปวดหัวก็ไปกินยานอนพัก ไม่ใช่มาทำงานแล้วสร้างความวุ่นวายให้คนอื่นเขาแบบนี้ ถ้าจานพวกนี้หล่นใส่รสาล่ะ เธอจะรับผิดชอบยังไง?” อ๋อ... เขาเป็นห่วงหล่อนคนนั้นสินะ ถ้าเธอทำร่วงใส่ผู้หญิงของเขา เขาคงจะเอาเรื่องเธอถึงตายเลยสิใช่หรือเปล่า? วาสิตายิ้มให้ทั้งที่ดวงตาแดงก่ำ ก่อนจะลุกยืนขึ้นหันหลังเดินออกจากตรงนั้นไปทันที เกิดมาต่ำเตี้ยเรี่ยดินทำอะไรก็คงจะผิดไปหมด เธอไม่ได้อยากให้อุบัติเหตุแบบนี้เกิดขึ้นเสียหน่อย นอกจากจะโดนลูกชายเจ้าของบ้านต่อว่า คงจะตามมาด้วยคุณผู้หญิงของบ้านเรียกตัวให้ไปพบอีกเป็นแน่ ได้แต่ภาวนาอยู่ในใจว่าอย่าให้ถึงกับต้องโดนไล่ออกเลยเถอะนะ ถ้าจะมีอะไรที่ร้ายแรงขอแค่ตัดเงินเดือนเพียงน้อยนิดที่มีอยู่ก็ได้ “วา ถ้าแกไม่ไหวก็ไปพักเถอะ ฉันกลัวว่าแกจะทำขนมพวกนี้หกใส่คุณ ๆ เขาอีก” นางมาลาต้องถอนหายใจออกมาเมื่อมองหน้าหลานสาว ดวงตาที่แดงก่ำเหมื
Read more
ตอนที่5
“เอาเงินนี่ไปซะ อย่าบอกใครเรื่องเมื่อคืนนี้ ฉันไม่ใช่คนผิด ถ้าเธอไม่มานอนให้ฉันเอา เธอคงไม่ต้องมาเสียพรหมจรรย์ให้กับคนที่ไม่เคยรักหรือรู้จักมาก่อนแบบนี้หรอก” “สบายใจเถอะค่ะ วารู้ว่าคุณกรไม่ได้ตั้งใจ วาจะไม่บอกใคร มันจะเป็นความลับระหว่างเราตลอดไป” “ดี เธอรีบออกไปจากห้องของฉันได้แล้ว ไป ฉันไม่อยากให้ใครต้องมาเห็น คนที่จะเสียหายไม่ใช่ฉันแต่มันคือเธอต่างหากนะวาสิตา” ดวงตากลมโตคู่สวยแหงนหน้าขึ้นมองบนท้องฟ้าอีกครั้ง อีกไม่กี่วันข้างหน้าป้ามาลาจะพาเธอไปพบหมอเพื่อยุติการตั้งครรภ์ เป็นเรื่องที่น่ากลัวชวนให้วิตกจริตอยู่มาก เธอจะทำแบบนั้นได้ลงจริงน่ะเหรอ เขาต้องทำแบบไหนกันนะถึงจะเอาก้อนเลือดที่กำลังมีชีวิตออกมาได้ แล้วเธอจะเป็นแม่ที่ใจร้ายมากเกินไปหรือเปล่าที่กล้าฆ่าคน ๆ หนึ่งได้ลงคอ แล้วถ้าไม่ทำแบบนั้นล่ะเธอจะมีปัญญาดูแลชีวิตใครได้หรือเปล่า? ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว ยิ่งคิดยิ่งทำให้น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว ปัญหานี้เป็นปัญหาใหญ่ที่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างเธอจะหาทางออกได้ เงินทองก็ไม่มีจะเก็บแค่ชีวิตมีลมหายใจอยู่ไปวัน ๆ ได้ก็บุญแค่ไหนแล้ว “แม่จ๊ะ วาคิดถึงแม่เหลือเกิน ตอนนี้แม่ทำอะไรอยู่น
Read more
ตอนที่6
ระหว่างที่รอคอยเวลาที่ลุ้นระทึก ฝ่ามือของวาสิตาเย็นเฉียบจนเธอสัมผัสได้ เหงื่อที่เริ่มแตกพลั่กทำให้ความหวาดกลัววิ่งเข้าสู่หัวใจดวงน้อยอีกครั้ง ประตูห้องถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับพยาบาลที่เรียกให้เดินตามหลัง ทุกย่างก้าวที่หญิงสาวก้าวเดินตามไป หัวใจของเธอยิ่งเต้นแรงจนไม่อาจจับจังหวะนั้นได้ วาสิตาขึ้นไปนอนบนขาหยั่งที่ตั้งอยู่กลางห้อง นายแพทย์หนุ่มหน้าตาดีพร้อมกับพยาบาลอีกคนที่อยู่ภายในนั้น ทำให้วาสิตาต้องหลับตาลงข่มความกลัวที่กำลังกัดกินหัวใจในเวลานี้ ร่างกายเริ่มสั่นสะท้านขึ้นจนคนภายนอกรับรู้ถึงความไม่ปกติ คุณหมอต้องรีบเอ่ยปากบอกด้วยความเป็นห่วง “คุณพยาบาลตรวจดูความดันของเธอหน่อยสิ ผมคิดว่าเธอไม่โอเคเท่าไหร่นะ” จนพยาบาลต้องรีบไปเอาเครื่องวัดชีพจรมาตรวจวัดกับต้นแขนเรียวเล็กนั้นอีกครั้ง “ความดันขึ้นสูงมากเลยค่ะ สงสัยว่าจะตื่นเต้นและกลัวหนัก” “ให้เธอไปพักอยู่ที่ห้องเหมือนเดิม พร้อมแล้วค่อยเข้ามาใหม่ ไปเรียกคิวต่อไปเข้ามาเลย” “แต่หนูไม่เป็นไรค่ะคุณหมอ หนูแค่ตื่นเต้นมากไปหน่อย หนูอยากทำให้มันจบสักที” วาสิตาบอกกับคุณหมอด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ หยดน้ำใสที่ไหลออกตามหางตา ทำให้
Read more
ตอนที่7
“ยายวาเป็นยังไงบ้าง วันนี้รู้สึกดีขึ้นหรือยัง?” นางมาลาเพิ่งกลับมาจากทำงานบ้านบนเรือนใหญ่ ถามไถ่หลานสาวด้วยความเป็นห่วงเป็นใย ตั้งแต่กลับมาวันนั้นวาสิตาก็เอาแต่นิ่งเงียบและไม่พูดจาด้วยเหมือนแต่ก่อนนี้เลย นางเข้าใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคงสะเทือนจิตใจของหลานสาวอยู่ไม่น้อย แถมเจ็บปวดจากอาการภายในที่นางเองก็ไม่รู้ว่าคนที่เขาคลอดลูกหรือต้องเอาเด็กออกเขารู้สึกกันอย่างไร ต้องเจ็บปวดทรมานมากมายสักแค่ไหน นางไม่สามารถจินตนาการได้เลยสักนิด คนโสดที่ไม่มีสามีและลูกมาก่อนอย่างนางคงไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับความรู้สึกเหล่านี้ได้ “วาดีขึ้นแล้วจ้ะป้ามา” “คุณผู้หญิงกับคุณผู้ชายถามหา ฉันต้องคอยโกหกให้แกมาหลายวันแล้ว พรุ่งนี้ทำงานไหวหรือเปล่า แกควรจะออกไปให้พวกท่านเห็นหน้าบ้างนะ” “พรุ่งนี้วาจะออกไปช่วยป้ามาทำงานจ้ะ” “แล้วนี่หมอนัดให้ไปหาอีกเมื่อไหร่หรือไม่ต้องไปแล้ว” “นัดไปตรวจอาการอีกวันพฤหัสบดีหน้า เดี๋ยววาไปคนเดียวได้ ป้ามาไม่ต้องไปหรอกจ้ะ” “ก็ดีเหมือนกัน ฉันขี้เกียจจะตอบคำถามคุณผู้หญิง ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ฉันยังไม่เคยโกหกพวกท่านเลยนะ แกมาอยู่กับฉันนี่แหละฉันต้องโกหกบ่อยจนเหมือนคนแก่ที่ไม่มีความน
Read more
ตอนที่8
“กลับมาเที่ยงคืนกว่าครับพ่อ พอดีเมื่อคืนรสานัดเพื่อน ๆ สมัยเรียนปาร์ตี้กัน ผมก็เลยต้องอยู่ด้วยจนปาร์ตี้เลิก” “เมื่อไหร่ลูกจะขอหนูรสาแต่งงานสักทีล่ะ คบกันเป็นแฟนมาตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือไง เราก็ไม่ใช่อายุน้อย ๆ แล้วนะตากร เพื่อนรุ่นเดียวกันก็แต่งงานมีลูกกันเป็นโหลแล้ว เหลือแต่แกนี่แหละที่ยังไม่มีเมียเลย” “ผมก็คุยกับรสาอยู่นะครับแม่ รสาขอเวลาอีกไม่นาน เขาบอกโปรเจกต์ใหม่ที่ทำอยู่มันยังไม่เข้าที่เข้าทาง ไม่มีเวลาที่จะมาจัดงานแต่งหรือพิธีการอะไรในเวลานี้” “แสดงว่าหนูรสาก็ไม่มีปัญหางั้นสิ แล้วนี่ไม่คิดจะขอเขาแต่งงานให้เขามีโมเมนต์ที่น่าประทับใจไม่รู้ลืมหน่อยหรือไง” คุณเอกอนันต์ถามขึ้นอีกครั้ง ทำให้คุณชิดชนกต้องยกนิ้วโป้งส่งให้อย่างเห็นดีเห็นงามด้วยทันที “ผมเซอร์ไพรส์ใครไม่เป็นหรอกครับพ่อ ขนาดตอนขอเป็นแฟนรสายังเป็นคนขอผมก่อนเลยนะ” “แกนี่นะ ไม่ได้ความเจ้าชู้ของพ่อแกมาเลย จีบสาวเก่งที่สุด จีบทีละหลาย ๆ คนพร้อมกันด้วย ถ้าแม่ไม่เก่งและปราบพ่อแกได้นะ แกกับน้องแกไม่ได้มาเกิดกับพวกเราหรอก” คุณชิดชนกเล่าให้ลูกชายฟังถึงเรื่องที่ตลกขบขันในอดีตสมัยที่ยังอายุรุ่นราวคราวเดียวกับลูกสาวคนเล็ก ท
Read more
ตอนที่9
ทีท่าของคุณากรดูไม่สู้ดีนัก ทุกครั้งที่มองถ้วยข้าวต้มตรงหน้า เขาอยากอาเจียนออกมาเสียให้ได้เลย “มาเก็บข้าวต้มออกไปที ฉันไม่กินแล้ว มันเหม็น” ฝ่ามือหนาผลักถ้วยอาหารให้ห่างออกจากกาย วาสิตารีบเดินไปหยิบออกมาให้ห่างจากเขาอย่างไม่รอช้า “ผมขอตัวขึ้นไปนอนพักต่ออีกสักงีบนะครับพ่อ แม่ รู้สึกปวดหัวขึ้นมากะทันหันเลย เพราะกลิ่นข้าวต้มนั่นเลย เหม็นจนติดจมูก” ร่างสูงเดินออกไปอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ทำให้คนที่อยู่บริเวณนั้นต้องมองตามหลังเป็นตาเดียวกัน “แกว่าคุณกรเขาแพ้ท้องเหมือนที่คุณผู้หญิงว่าไหมยายวา?” นางมาลากระซิบถามความเห็นของหลานสาว อยากรู้ว่าจะคิดตรงกับนางบ้างหรือเปล่า “แพ้ท้องแทนกันก็ได้เหรอป้ามา ช่างตลกดีแท้” “ไม่รู้สิ ฉันเคยได้ยินมาแบบนั้นนะ แต่ฉันไม่เคยมีลูกมีผัวไง ถ้าแกไม่ไปเอาเด็กออก ป่านนี้ไอ้ผู้ชายที่ทำแกท้องมันอาจจะกำลังแพ้ท้องแทนแกอยู่ก็ได้ ใครจะไปรู้” วาสิตามีสีหน้าที่เศร้าลงอีกครั้ง เขาคงไม่ได้แพ้ท้องแทนเธอหรอก หรือไม่ตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นคงจะกำลังตั้งครรภ์ลูกของเขาอยู่จริง ๆ ก็เป็นได้ ลูกของเขากับผู้หญิงสูงส่งและแสนดี ส่วนลูกคนใช้เช่นเธอคงจะเทียบอะไรกันไม่ได้อยู่แล้ว.
Read more
ตอนที่10
วาสิตารับเงินเดือนเป็นเดือนสุดท้าย ก่อนที่เธอจะเก็บของใส่กระเป๋าสะพายหลังเพื่อที่จะได้เดินทางออกจากบ้านหลังนี้ตามความคิดที่มีก่อนหน้า เธอตัดสินใจดีแล้วที่จะจากไปอย่างเงียบ ๆ แบบนี้ “จะไปหาหมอตรวจภายใน ทำไมต้องเอากระเป๋าใบใหญ่แบบนี้ติดตัวไปด้วยน่ะวา แกไม่หนักหรือไงเดี๋ยวค่อยกลับมาเอาก็ได้ แกจะกลับรถเที่ยวเย็นโน่นไม่ใช่หรือ?” นางมาลาถามขึ้น นางแอบสงสัยและรู้สึกแปลกใจกับท่าทีที่วาสิตาแสดงออกยิ่งนัก “วาขี้เกียจกลับมาเอาจ้ะป้า วาจะไปหมอชิตเลย คงจะขึ้นรถกลับเที่ยวสี่ห้าโมงเย็นนั่นแหละ ถึงบ้านเช้าพอดี” “แกลาคุณผู้หญิงไปแค่อาทิตย์เดียว แต่แกเก็บเสื้อผ้าเหมือนแกจะไปแล้วไปลับเลยนะยายวา” “เสื้อผ้าไม่ได้ใช้น่ะป้ามา วาจะเอาไปแจกเด็กที่บ้านใส่เลยต้องเก็บกลับเยอะ” “เออ ๆ ถ้าอย่างนั้นตามใจแกเถอะ ไปหาหมอเขาว่ายังไงแกอย่าลืมโทรศัพท์มาเล่าให้ฉันฟังบ้างนะ” “รู้แล้วจ้ะป้า งั้นวาไปก่อนนะจ๊ะ ป้ามาดูแลตัวเองดี ๆ ด้วยนะ” สองป้าหลานยืนร่ำลากันอยู่ข้างรถแท็กซี่ที่มาจอดรอ วาสิตาโผเข้ากอดคนเป็นป้าอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะกลับขึ้นไปนั่งบนรถและรถคันดังกล่าวค่อย ๆ ขับห่างจากบ้านหลังนั้นไป หนึ่งปีที่เข้าม
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status