Se connecterPartager
ตอนที่8
Date de publication:
2025-11-17 21:21:42“กลับมาเที่ยงคืนกว่าครับพ่อ พอดีเมื่อคืนรสานัดเพื่อน ๆ สมัยเรียนปาร์ตี้กัน ผมก็เลยต้องอยู่ด้วยจนปาร์ตี้เลิก”
“เมื่อไหร่ลูกจะขอหนูรสาแต่งงานสักทีล่ะ คบกันเป็นแฟนมาตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือไง เราก็ไม่ใช่อายุน้อย ๆ แล้วนะตากร เพื่อนรุ่นเดียวกันก็แต่งงานมีลูกกันเป็นโหลแล้ว เหลือแต่แกนี่แหละที่ยังไม่มีเมียเลย” “ผมก็คุยกับรสาอยู่นะครับแม่ รสาขอเวลาอีกไม่นาน เขาบอกโปรเจกต์ใหม่ที่ทำอยู่มันยังไม่เข้าที่เข้าทาง ไม่มีเวลาที่จะมาจัดงานแต่งหรือพิธีการอะไรในเวลานี้” “แสดงว่าหนูรสาก็ไม่มีปัญหางั้นสิ แล้วนี่ไม่คิดจะขอเขาแต่งงานให้เขามีโมเมนต์ที่น่าประทับใจไม่รู้ลืมหน่อยหรือไง” คุณเอกอนันต์ถามขึ้นอีกครั้ง ทำให้คุณชิดชนกต้องยกนิ้วโป้งส่งให้อย่างเห็นดีเห็นงามด้วยทันที “ผมเซอร์ไพรส์ใครไม่เป็นหรอกครับพ่อ ขนาดตอนขอเป็นแฟนรสายังเป็นคนขอผมก่อนเลยนะ” “แกนี่นะ ไม่ได้ความเจ้าชู้ของพ่อแกมาเลย จีบสาวเก่งที่สุด จีบทีละหลาย ๆ คนพร้อมกันด้วย ถ้าแม่ไม่เก่งและปราบพ่อแกได้นะ แกกับน้องแกไม่ได้มาเกิดกับพวกเราหรอก” คุณชิดชนกเล่าให้ลูกชายฟังถึงเรื่องที่ตลกขบขันในอดีตสมัยที่ยังอายุรุ่นราวคราวเดียวกับลูกสาวคนเล็ก ทำเอาคุณากรหัวเราะขบขันเมื่อได้ฟังวีรกรรมของคนเป็นพ่อ “รีบแต่ง รีบมีหลานมาให้พ่อกับแม่อุ้มก็ดี จะได้เห็นหน้าลูกแกก่อนตายหรือเปล่ายังไม่รู้เลย” “แม่กับพ่อยังไม่แก่เลยนะครับ จะรีบไปไหนล่ะ เดี๋ยวผมจะรีบปั้นให้ทันใช้ รอรสาพร้อมอีกหน่อยนะครับแม่” “เดี๋ยวฉันไปช่วยแกอ้อนหนูรสาด้วยอีกแรง ผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้ ทำงานเก่งมาก เพิ่งจะเข้ามาบริหารธุรกิจแทนพ่อได้ไม่นาน ปีนี้ทำกำไรเป็นพัน ๆ ล้านแล้ว ผู้หญิงแบบนี้แหละเหมาะกับแกที่สุดเลย แกเป็นคนเก่งมากนะตากรแกต้องมีเมียเก่ง ๆ แบบหนูรสา ผู้หญิงไม่มีการศึกษา ไร้หัวนอนปลายเท้า แกอย่าให้เข้าใกล้ได้เชียวล่ะ” คำพูดของคุณชิดชนกทำให้คนที่ยืนอยู่ไม่ไกลได้ยินชัดทุกถ้อยคำของสองแม่ลูกที่พูดคุยกันมาตั้งแต่ต้น วาสิตาทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง ได้แต่นิ่งเงียบและเจ็บปวดภายในหัวใจ ฐานะที่ต่ำต้อยด้อยค่าเช่นเธอ คงไม่มีสิทธิ์ที่จะคิดฝันได้สินะ แต่เธอก็ไม่ได้คิดอยากจะเอาตัวเข้าไปพัวพันให้เกิดเป็นปัญหายุ่งยากตามมานักหรอก ขอเดินจากไปเงียบ ๆ เพื่อให้ทุกคนสบายใจยังจะดีเสียกว่า คุณากรจะได้ไม่ต้องมาอึดอัด จะได้ไม่ต้องหนักใจกับหนึ่งชีวิตที่เขาแค่ทำพลาดลงไป “มาลาเอาอาหารเช้ามาเสิร์ฟเลย” คุณชิดชนกหันไปสั่งแม่บ้านทั้งสองที่ยืนคอยรับใช้อยู่ไม่ไกลนัก ถ้วยข้าวต้มหมูสับหน้าตาน่ารับประทานถูกนำไปวางตรงหน้าให้กับทุกคน คุณากรจ้องมองหน้าวาสิตาอีกครั้ง ไม่มีเสียงพูดคุยหรือทักทายใดเกิดขึ้น วาสิตาขยับไปยืนเคียงข้างนางมาลาอีกครั้ง ชายหนุ่มจึงหันไปสนใจถ้วยข้าวต้มต่อ ก่อนจะทำหน้าตาประหลาดชวนให้คุณชิดชนกต้องสงสัย “เป็นอะไรไปตากร ทำหน้าเหมือนจะอ้วกแตกอย่างนั้นแหละ” “รู้สึกพะอืดพะอมครับแม่ วันนี้กลิ่นข้าวต้มมันแปลก ๆ ไหมครับ?” “ไม่นี่นา หอมน่ากินเชียวล่ะ เมื่อคืนแกดื่มมามากงั้นสิ แฮงค์โอเวอร์หรือเปล่า” “ผมไม่ได้เมานะแม่ เมื่อคืนผมดื่มแค่สองสามแก้วเอง นั่งพูดคุยกับเพื่อนรสาเฉย ๆ มากกว่า” “หรือว่าลูกชายคุณมันจะแพ้ท้องแทนใครล่ะคุณนก?” ทำให้ทั้งภรรยาและลูกชายหันไปมองหน้าคุณเอกอนันต์อย่างพร้อมเพรียงกัน วาสิตาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เธอถึงกับสะดุ้งเฮือกอย่างร้อนรน แพ้ท้องเหรอ คุณากรนี่นะจะมีอาการแพ้ท้องแทนเธอได้ “อ้าว! ตอนคุณท้องตากร ผมก็แพ้ท้องแทนคุณแบบนี้แหละ คุณจำไม่ได้หรือไง?” คุณชิดชนกหันไปมองหน้าลูกชายอีกครั้ง ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างส่งให้แทน “ตากรหรือว่าแกกำลังจะเป็นพ่อคนแล้วฮะ? หนูรสาท้องหรือเปล่า?” “ท้องอะไรล่ะแม่ ผมกับเขาป้องกันตัวเองก่อนทุกครั้ง รสาเขายังไม่พร้อมจะมีลูกหรอก เขาบอกแต่งแล้วค่อยมาคิดเรื่องนี้กันอีกที ผมว่าพ่อกับแม่คงอยากอุ้มหลานมากเกินไป เลยพาลคิดว่าอาการที่ผมเป็นอยู่แพ้ท้องแทนเมีย ฮ่า ๆ ๆ ช่างน่าขบขันจังเลยนะครับ” คำพูดคำจากจากปากคุณากร ทำให้วาสิตารู้สึกเศร้าใจอย่างบอกไม่ถูก เขามีความสัมพันธ์ทางกายกับผู้หญิงคนอื่นด้วยไม่ใช่แค่กับเธอ เขาเป็นคนโสดนี่นาจะทำอะไรกับใครก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิด แล้วจะรู้สึกหึงหวง รู้สึกเสียใจอะไรขนาดนี้นะวาสิตา หญิงสาวได้แต่ถามตัวเองอยู่แบบนั้น เธอไม่ใช่เมียเขา ไม่ใช่ผู้หญิงที่จะมีสิทธิ์คิดแบบนั้นกับเขาได้เลย อนาคตข้างหน้าเขาคงไปเป็นของคนอื่น เธอก็เป็นได้แค่นี้ หลานสาวแม่บ้านที่บังอาจไปมีความสัมพันธ์เกินเลยกับเทพบุตรผู้สูงส่ง
Dernier chapitre
ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่66 (ตอนจบ)
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป ภายในสวนหลังคฤหาสน์ของครอบครัวจิตติพัฒน์ เสียงหัวเราะของคนที่มาร่วมงานดังสลับกับเสียงเพลงแจ๊สหวาน ๆ ที่เล่นคลออยู่ในงานเลี้ยงเล็ก ๆ ซึ่งจัดขึ้นอย่างอบอุ่นในวันนี้ โต๊ะยาวถูกประดับด้วยดอกไม้โทนสีขาวและสีฟ้าอ่อน สื่อถึงความสุขและการเริ่มต้นใหม่ของชีวิตเล็ก ๆ ที่กำลังจะลืมตามาดูโลก บนโต๊ะตรงกลางมีเค้กสามชั้นซึ่งตกแต่งด้วยตุ๊กตาคู่เจ้าบ่าวเจ้าสาว และเด็กทารกตัวจิ๋วที่วางอยู่ระหว่างกลาง สัญลักษณ์ของครอบครัวที่กลับมาเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้ง วันนี้ยาหยีสวมเดรสสีครีมที่ออกแบบให้รองรับหน้าท้องของคุณแม่ตั้งครรภ์ได้อย่างสวยงาม เธอยืนยิ้มกว้าง และมองไปรอบ ๆ สวนที่วันนี้ถูกจัดให้เป็นทั้งงานแต่งเล็ก ๆ ซ้ำอีกครั้ง รวมทั้งงานเบบี้ชาวเวอร์ เป็นการเฉลิมฉลองเพื่อต้อนรับเจ้าตัวน้อยของพวกเขา ทิวายืนอยู่ข้าง ๆ เขามองภรรยาด้วยสายตาที่ทั้งรักทั้งหวง “พร้อมไหมครับเจ้าสาวของพี่” เขาก้มลงกระซิบเบา ๆ ข้างหู "งานวันนี้มันเกิดขึ้นเพราะความรักและความเต็มใจของเราสองคนใช่ไหมคะ?" “ใช่ครับ และพี่ก็อยากจัดงานแต่งกับหยีทุกปีเลย" เขาพูดพร้อมรอยยิ้มขี้เล่นเหมือนเดิม ก่อนจะจับมือเรียวเอาไว้
ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่65
รถคันหรูแล่นผ่านรั้วบ้านหลังใหญ่เข้ามา จนมาจอดสนิทที่โรงจอดรถ บ้านที่เขาคุ้นเคย บ้านที่เขาเคยเดินเข้ามาสารภาพบาปเรื่องรังแกยาหยีในวันที่เมามายและขอเธอแต่งงาน จนกระทั่งวันที่เขาทำให้เธอร้องไห้หนัก ๆ บ้านนี้ก็ไม่เคยเปิดประตูต้อนรับเขาอีกเลย แต่วันนี้เขากลับมาอย่างภาคภูมิใจอีกครั้ง รุ่งทิวาเดินออกมาจากบ้านเพื่อมารอรับลูกสาว นางยิ้มหวานทักทายลูกสาวและลูกเขยด้วยความเป็นมิตรเหมือนเคย “กลับมากันแล้วเหรอลูก” “ค่ะ แม่” ยาหยีตอบ ก่อนจะก้าวเข้าไปกอดแม่แน่น ๆ อย่างคิดถึง ทั้งที่เธอไม่ได้กลับมาบ้านแค่คืนเดียวเท่านั้น "สวัสดีครับคุณแม่" ทิวายกมือขึ้นไหว้ทำความเคารพอย่างนอบน้อม "ไหว้พระเถอะตาทิ ไปนอนคอนโดมาคงหลับฝันดีสินะ หน้าตาดูสดชื่นกันทั้งคู่เลย" "ก็ดีค่ะแม่ ได้พูดคุย ได้ปลดล็อกอะไรในใจหลาย ๆ อย่าง หยีกับพี่ทิเข้าใจกันดีแล้วนะคะ เราจะกลับไปอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม" "ถ้าลูกคิดว่าดีแม่ก็ว่าดีจ้ะ ปะ เราเข้าบ้านกันได้แล้ว ทานข้าวเช้ากันมาหรือยัง" "เรียบร้อยแล้วค่ะ แล้วพ่อล่ะคะแม่?" "รออยู่ข้างในน่ะ ปะ ตาทิ เข้าบ้านกันลูก" นางหันไปยิ้มให้กับลูกเขยอีกครั้ง "เดี๋ยวผมต้องเอาของหลังรถเข้าไ
ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่64
"พี่ทิ หยีเจ็บ อื้อ..." "เดี๋ยวก็หายนะที่รัก เราจะไปช้า ๆ มันรู้สึกดีมากเลยหยี คิดถึงหยีที่สุดเลย" จุดเชื่อมต่อค่อย ๆ ขยับเข้าออกช้า ๆ ยิ่งสร้างความเสียวซ่านให้กับคนทั้งคู่ เสียงครวญครางเริ่มดังขึ้น เสียงเนี้อกระทบเนื้อเริ่มไต่ระดับขึ้นตามความปรารถนาของร่างกายที่กำลังนำพา ร่างหนาโยกกายเข้าออกซ้ำ ๆ ยิ่งคนในอ้อมกอดครวญครางมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งเร่งเร้าตามให้ทันเธอ ก่อนที่จะจบลงด้วยเสียงหอบกระเส่าของคุณแม่ตั้งครรภ์ และเสียงคำรามอย่างสุขสมของเขาที่ตามมาติด ๆ ทิวากอดร่างของเธอเอาไว้แน่น ใบหน้าหล่อซบลงบนแผ่นหลังของหญิงสาวอย่างหมดแรงไม่ต่างกัน ริมฝีปากหนาพรมจูบแผ่นหลังขาวเนียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงหัวใจยังคงเต้นตึกตักแทบจับจังหวะไม่ได้ นานนับสองนาทีกว่าที่ทุกอย่างจะกลับคืนสู่สภาพเดิม "มันดีใช่ไหมหยี?" เสียงทุ้มถามขึ้นเบา ๆ มือหนายังลูบไล้หน้าท้องที่นูนเด่นไปมาอยู่เช่นเดิม "ดีค่ะ แต่เหนื่อยจังเลย ลูกจะเป็นไงบ้างนะ เมื้อกี้พี่ทิทำรุนแรงเกินไปไหมคะ?" ฝ่ามือเรียวลูบหลังมือของเขาไปมาเบา ๆ "ท่าเบสิกแล้วนะหยี ไม่แรงเกินไปหรอก ลูกคงรับรู้ว่าพ่อคิดถึงแม่มากแค่ไหน ก็หยีนั่นแหละทำให้พี่แทบคลั่งจ
ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่63
ทิวาใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำนานมาก และนานพอที่จะเดินออกมาแล้วเห็นยาหยีนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงแล้วในเวลานี้ ร่างสูงเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างเตียงฝั่งที่เธอกำลังนอนหลับ เขามองจ้องหน้าผู้หญิงที่ได้ขึ้นชื่อว่าภรรยาและแม่ของลูกด้วยความเอ็นดู เขาไม่เคยได้มองเธอใกล้ ๆ แบบนี้เลยสักครั้ง ทั้งที่มีโอกาสได้ทำมาตลอด เขาไม่เคยรู้สึกว่าหัวใจจะมีเพียงแค่เธออย่างที่เป็นอยู่ในเวลานี้เลยด้วยซ้ำ แต่พอมาวันนี้เขาอยากมีเธอในชีวิต อยากอยู่ใกล้เธอ อยากสร้างครอบครัวที่มีความสุขไปด้วยกันตลอดจนแก่เฒ่า เตียงนอนอีกฝั่งยุบยวบลง ทำให้คนที่เผลอหลับถึงกับงัวเงียลืมตาขึ้นอีกครั้ง ร่างสูงที่เปลือยเปล่าขยับเข้ามานอนลงใกล้ ๆ แทบจะเรียกได้ว่าเหมือนเขาจะสิงร่างเธอแล้วในตอนนี้ "พี่ทิ จะขยับมานอนใกล้อะไรขนาดนั้นคะ? แล้วทำไมไม่ใส่เสื้อผ้าเนี่ย หยีจะบ้าตาย" เสียงบ่นต่อว่าเขาก็ดังขึ้น แต่คนที่นอนตะแคงอยู่ข้างกายกลับไม่สนใจอะไรแล้วในเวลานี้ อ้อมแขนแข็งแรงพาดทับไปบนเอวหนาของคุณแม่ตั้งครรภ์ ก่อนจะดึงเข้ามากอดแน่น ๆ "ปกติก็นอนแบบนี้ ไม่ชอบใส่เสื้อผ้านอน เธอไม่รู้หรือยังไงหยี" "จะรู้ได้ยังไงคะ ก็ไม่เคยได้นอนด้วยสักครั้ง เตียง
ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่62
หลังจากอาบน้ำไปนานกว่าครึ่งชั่วโมง ยาหยีเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมผ้าขนหนูพันกายไว้ และมีผ้าผืนเล็กคลุมไหล่อีกหนึ่งผืน กลิ่นแชมพูหอมอ่อน ๆ ลอยปะปนมาในอากาศ เธอเห็นทิวายืนเลือกเสื้อยืดตัวใหญ่อยู่ เหมือนกำลังตั้งใจเลือกตัวที่ดีที่สุดให้เธอได้ใส่ก็ไม่ปาน “ได้เสื้อยังคะ?” “ได้แล้วครับ ตัวนี้นุ่มสุดเลยนะ รับรองใส่แล้วนอนหลับสบาย” ยาหยีหัวเราะขึ้นเบา ๆ กับคำพูดนั้น ก่อนจะรับเสื้อมาเปลี่ยน ทิวามองภาพนั้นเงียบ ๆ ความคุ้นเคยที่หายไปหลายเดือนมันกลับมาชัดเจนจนใจเขาเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง เขาไม่เคยได้สนใจ ไม่เคยเห็นเธอในสภาพที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จแบบนี้ เขาและเธอพลาดอะไรหลาย ๆ อย่างที่ควรจะได้ทำร่วมกันมานานมากเหลือเกิน “พี่ทิ มองอะไรคะ?” “มองเมียครับ เมียสวย กลัวจะหายไปอีกน่ะ” เขาตอบยิ้ม ๆ ไม่เคยมีความสุขแบบนี้มานานมากแล้ว ยาหยีชะงัก มือที่กำลังชโลมครีมทาผิวหยุดนิ่งลง เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาเล็กน้อย “พี่พูดเหมือนหยีจะไปไหนได้อย่างนั้นแหละ” “หยีไปตั้งหลายเดือนแหละ เพิ่งจะได้กลับมาวันนี้เองนะ” ทิวาก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว ก่อนจะยื่นมือมาสัมผัสแก้มเธออย่างแผ่วเบา “ไม่ได้อยากให้หยีอยู่เพราะลูกนะ แ
ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่61
"ไม่ได้อยู่นาน ห้องทำความสะอาดไว้หรือเปล่าก็ไม่รู้ หยีแพ้ฝุ่นนะคะ ถ้าฝุ่นเยอะคงนอนไม่ได้" "มีแม่บ้านมาทำความสะอาดวันเว้นวันนั่นแหละหยี ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนั้นหรอก ไปอาบน้ำให้สบายตัวไหม เดี๋ยวจะไปหาเสื้อมาให้เปลี่ยน" "เดี๋ยวขอโทรไปบอกพ่อกับแม่ก่อนนะคะ กลัวที่บ้านจะเป็นห่วง ไม่รู้ว่าพ่อแม่จะโอเคไหมที่หยีตัดสินใจแบบนี้" ฝ่ามือหนาของทิวายกขึ้นลูบแก้มนวลนั้นอีกครั้ง ก่อนจะก้มลงจุมพิตริมฝีปากอวบอิ่มเบา ๆ "พ่อตาแม่ยายใจดี พวกท่านจะดีใจมากถ้าเราได้กลับมาเป็นครอบครัวกันอีกครั้ง พ่อหยีอาจจะยังโกรธอยู่ แต่ฉันตั้งใจไว้แล้ว วันพรุ่งนี้จะไปหาพวกท่านที่บ้าน หยีโทรหาพ่อกับแม่เถอะ" ยาหยีหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา เธอไม่ได้โทรไปอย่างที่ควรจะเป็น แต่เลือกที่จะกดส่งข้อความไปหาแม่เพื่อบอกเล่าว่าคืนนี้จะไม่กลับ จะค้างอยู่กับทิวาที่คอนโด ไม่ต้องเป็นห่วง เธอปลอดภัยดี "เรียบร้อยแล้วค่ะ เดี๋ยวหยีไปอาบน้ำก่อนนะคะ ไปหาเสื้อมาให้เปลี่ยนด้วยล่ะ" ยาหยีลุกขึ้นยืนช้า ๆ ก่อนจะเดินอุ้ยอ้ายเข้าไปภายในห้องนอนของตัวเองที่เคยอยู่อาศัยเมื่อหลายเดือนก่อน ทิวาก็เดินตามหลังหญิงสาวไปติด ๆ เข้าไปภายในห้องนอนเ
ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่56
"ตื่นเต้นนิดหน่อย หยี ฉันขอเข้าไปในห้องตรวจด้วยคนได้ไหม?" ใบหน้าหล่อหันมาถาม พร้อมส่งสายตาอ้อนวอนร้องขอเธอให้เห็นใจอีกครั้ง ยาหยีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาตกับสิ่งที่เขาขอมา "ขอบใจนะหยี ขอบใจจริง ๆ" ทิวาถึงกับยิ้มกว้างที่ได้รับอนุญาตจากยาหยีในวันนี้ หัวใจเขาเต้นแร
Dernière mise à jour : 2026-04-04ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่16
“อืม ก็ได้ครับพ่อ ไว้ผมจะหาวันว่าง จะพาเขาไปให้เร็วที่สุดก็แล้วกัน” คุณากรยิ้มกว้างด้วยความดีใจ หวังลึก ๆ ว่าลูกชายจะมีความสุขกับชีวิตแต่งงานในครั้งนี้ เพราะลูกสะใภ้ที่ได้มาทั้งแสนดีและน่ารัก มาจากครอบครัวที่ดีและรู้จักมักคุ้นกันเป็นอย่างดีแบบนั้น “ดีแล้วลูก ขอบใจนะลูกชายของพ่อ งั้นพ่อไม่รบกวนแ
Dernière mise à jour : 2026-03-31ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่18
“เกียรติงั้นเหรอยาหยี?” เขาพูดเสียงเรียบแต่แฝงด้วยความเย้ยหยันนิด ๆ “เธอยังกล้าพูดเรื่องเกียรติ ทั้งที่ยอมขึ้นเตียงนอนกับผู้ชายที่ไม่รักตัวเองงั้นเหรอฮะ?” สายตาคมและเย็นชามองจ้องหน้า “ทั้งที่รู้ว่าฉันไม่ได้รัก ทั้งที่รู้ว่าคนที่ฉันรักคือพี่สาวของเธอ แต่เธอยังกล้าเลยยาหยี! เธอมีเกียรติ มีศักดิ์ศร
Dernière mise à jour : 2026-03-31ของขวัญที่ด้อยค่า ตอนที่17
“ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นด้วยวะหยี” เขาพึมพำเบา ๆ พลิกตัวไปมาอยู่ครู่ใหญ่ รู้สึกเหมือนมีบางอย่างจุกอยู่กลางอก เขาสงสารเธออย่างนั้นเหรอ คงไม่ใช่หรอกมั้ง เสียงนาฬิกาเดินติ๊กต่อก ๆ ในความเงียบของห้อง กลับยิ่งดังขึ้นเรื่อย ๆ จนเขาต้องลืมตาขึ้นมองเพดาน “ไอ้ทิ! แกอย่าไปคิดถึงหน้ายาหยี อย่าให้เขามีอิทธ
Dernière mise à jour : 2026-03-31
Vous vous intéresseriez aussi à
แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์153.8K VuesOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat109.9K Vuesรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา79.9K Vuesเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้267.5K Vuesรักจำฝังใจ
วิฬาร์นิล234 Vuesผู้ชายร้ายแต่รัก
เค้กมัฟฟิ่นn134 Vuesเด็ดปีกเวหา
Coffee Lemonade / Gemini Leo127 Vuesเมียลับป๋าธันวา
Fortune_28975 Vues
