LOGINตอนนี้ฉันใช้สมาธิอย่างมากในการยิงปืน วันนี้ฉันต้องทำได้ ฉันต้องได้เงินไปเล่นในบ่อน ว่าแต่คิดไปคิดมาทำไมเหมือนฉันเป็นนักเล่นผีพนันเลยว่ะ แต่เอาเถอะได้เล่นแค่วันนี้วันเดียวเอง ไม่ได้เล่นทุกวันเสียหน่อย แต่ก่อนจะคิดไปไกล แกยิงเป้าให้โดนก่อนเถอะยัยพลอย ฉันจึงรวบรวมสมาธิใหม่พร้อมยิงรวดเดียวจบเลย
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
"ฉันว่าฉันเล็งเป้าดีแล้วนะ หวังว่าจะเข้าเป้าทั้งหมดนะ สาธุ" พลอยจึงได้ยกมือขึ้นมาสวดภาวนาให้ตัวเองยิงเข้าเป้าทั้งหมดเสียเถอะ จะได้จบๆเสียที เหนื่อยจะแย่แล้วนะ
"เอากล้องส่องทางไกลมาดูดิ กูจะดูเอง" ผมดูจากสายตาเปล่าๆผมว่าน้องยิงเข้าเป้านะ แต่ไม่รู้ไอ้อำนาจตายหรือยัง ขอผมใช้กล้องส่องดูชัดๆก่อนเถอะ ถ้าไม่ตายผมจะเป็นคนซ้ำให้มันเอง ตอนนี้กล้องอยู่ในมือผมแล้ว ผมจึงยกกล้องส่องดูมันทันที ปรากฏว่ามันยังไม่ตาย สงสัยมันรอผมฆ่ามันจริงๆสินะ ส่วนน้องยิงเข้าเป้าไหมก็เข้านะ แต่ไม่โดนจุดสำคัญที่อยากให้มันโดน แต่ก็เอาเถอะ ได้แค่นี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว
"งั้นพี่ขอยิงบ้างนะครับ แล้วพี่จะบอกหนูว่า หนูยิงโดนครบเป้าไหม" ผมจึงหยิบปืนขึ้นมาเล็งก่อนจะลั่นไกลใส่หัวของไอ้อำนาจจังๆ
ปัง! ปัง! ปัง! ตอนนี้มันคงตายคาที่แล้ว
"สรุปยังไงค่ะ หนูยิงโดนเป้าครบไหมค่ะ" ฉันจึงถามพี่เขาด้วยอาการลุ้นๆ
"หึ!! ครบครับ แต่ไม่โดนสุดสำคัญ แต่แค่นี้ก็ดีมากแล้วครับ หนูเก่งมากๆครับ" ผมล่ะเอ็นดูเด็กคนนี้จริงๆลุ้นจนตัวโก่งเลย
"เย้ๆๆ หนูทำได้แล้ว" ฉันกระโดดดีใจด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มสุดๆ สุดท้ายฉันก็ทำได้เสียที
"หึหึ!! พร้อมรับรางวัลรึยังครับ" ผมหยิบเช็คเงินสดจากลูกน้องขึ้นมาเขียนให้น้องพร้อมกำกับลายเซ็นอย่างถูกต้อง เช็คนี้ผมให้น้องใช้ในบ่อนผมได้แค่คนเดียว เดี๋ยวผมจะกำกับกับฝ่ายการเงินอีกครั้งน้องใช้เช็คนี้ได้สบายใจหายห่วง แต่ถ้าเป็นคนอื่นผมเน้นเงินสดเท่านั้นหรือไม่เงินโอนก็ได้ ส่วนเช็คไม่รับ ขี้เกียจมีปัญหากับเช็คเด้งเช็คปลอม
"พร้อมสุดๆค่ะ ขอบคุณผู้ใหญ่ใจดีมากๆนะค่ะ ฟอด ฟอด" ฉันดีใจมากจนหอมแก้มพี่เขาไปสองฟอด ก็คนมันดีใจนี่หน่า พร้อมรับเช็คเงินสดในมือพี่เขามาถือ
"หึ! งั้นไปกันได้แล้วครับ พี่จะพาหนูไปเล่นในบ่อน แต่หนูสัญญากับพี่ได้ไหมครับ ว่าจะเล่นแค่วันนี้วันเดียว ต่อจากนี้จะไม่มาเล่นอีก การพนันมันติดง่ายมากนะครับ บางคนได้เล่นแล้วก็ติดจนงอมแงมจนเสียผู้เสียคน บางคนถึงขั้นขายบ้านขายรถมาเล่นเลยนะครับ พี่ไม่ต้องการให้หนูเป็นคนแบบนั้น" จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ผมเห็นคนหอบเงินมาที่นี่ก็เยอะ บางคนเล่นจนไม่สนใจครอบครัว บางคนก็มาเล่นเพื่อผ่อนคลาย แต่มันก็ดีกับผมนะครับเพราะมันเป็นธุรกิจไงครับ ยิ่งได้เงินเยอะกำไรก็ยิ่งมากขึ้น
"ค่ะ หนูสัญญา หนูแค่อยากลองเล่นสักครั้งก็เท่านั้น วันหลังหนูก็จะไม่มาเล่นอีกแล้วค่ะ" ฟังพี่เขาพูดก็มีเหตุผล ข่าวออกเยอะแยะไป บางคนเล่นจนบ้านล้มละลายก็มี
"ดีมากครับ จำคำพูดตัวเองไว้ดีๆด้วยนะครับ ไม่งั้นพี่จะลงโทษหนูนะครับ" หวังว่าจะเข้าใจจริงๆนะ
"พี่จะลงโทษหนูยังไงหรอค่ะ ดูน่ากลัวจัง" ฉันจึงทำหน้าทะเล้นยิ้มใส่แบบกวนๆ
"หึ!! อยากรู้จริงๆหรอครับ" ผมชอบนักคนที่ชอบท้าทายผมแบบน้องเนี่ย สักวันเถอะผมจะเอาให้จมเตียงเลย
"ก็ต้องอยากรู้สิค่ะ ไม่งั้นหนูจะถามพี่ทำไมล่ะ"
"ลองให้พี่ทำโทษดูไหมล่ะครับ หนูจะได้รู้คำตอบ"
"ชิ พี่เหมันต์ขี้โกงอ่ะ" แค่นี้ก็ไม่ยอมบอก เชอะ
"หึหึ!! ไปกันได้แล้วครับ ก่อนที่จะเสียเวลาไปมากกว่านี้"
"ค่ะ ชิชิ"
หลังจากนั้นฉันกับพี่เหมันต์ก็เดินเข้าไปที่บ่อนทันที มันก็ไม่ได้อยู่ไกลจากห้องยิงปืนมากนักเท่าไหร่หรอก แต่ที่นี่มันใหญ่แล้วก็มีหลายห้องมากเลย แต่ละห้องก็กว้างขวาง คงเตรียมไว้รับลูกค้าทีละหลายร้อยคนเลยล่ะมั้ง ก่อนที่เราจะเข้าไปเล่นได้ เราก็ต้องแลกชิปกันก่อนนะ โดยพี่เหมันต์เอาเช็คไปแลกให้ฉันหมดเลย ตอนนี้ฉันได้ชิปมาเป็นถาดเลยล่ะ
"ได้ชิปมาแล้ว หนูจะเล่นอะไรล่ะครับ" ผมมองดูลูกค้าที่มากหน้าหลายตากำลังนั่งเดิมพันกันอย่างเมามันส์ บางคนก็ดีใจจนออกนอกหน้า บางคนที่เสียก็นั่งซึมหน้าเครียดเหมือนหมดอะไรตายยาก หึ! นี่ล่ะนะความโลภของคน มันไม่มีอะไรได้มาง่ายๆหรอกนอกจากทำงานอ่ะ
"อืมม หนูอยากเล่นไอ้นั่นค่ะ" ฉันมองไปที่บรรยากาศรอบๆห้อง สายตาฉันก็ไปสะดุดที่ตู้อะไรบางอย่าง ฉันก็ไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร แต่มันดูหน้าเล่นมากเลยอ่ะ ขอเสี่ยงดวงสักหน่อยล่ะกันเผื่อจะได้กำไรคืนมา
"ตู้สล็อตหรอครับ ก็ลองดูสิครับ" หึหึ!! อยากลองก็จัดไป แต่มันไม่ได้เงินมาง่ายๆหรอก ถ้าผมไม่สั่งอ่ะ ผมจะปล่อยให้น้องเล่นไปอย่างเนี่ยแหละ น้องจะได้รู้ว่าการมันเป็นยังไง
"จัดไปค่ะ" ฉันกับพี่เหมันต์จึงเดินมาที่ตู้ด้วยกัน ฉันก็ทำการหยอดชิปไปทีละอัน แล้วกดเล่นตามตัวหนังสือที่เครื่องบอก แล้วเครื่องมันก็เล่นไป ทีนี้ฉันก็มาลุ้นจนตัวโก่งเลยว่าฉันจะได้อะไรกลับมาหรือป่าว ฉันยืนรอแปปเดียวเครื่องมันก็หยุดนิ่ง ปรากฏว่าฉันได้เงินคืนกลับมาแค่ครึ่งเดียว สรุปฉันขาดทุนนั่นเอง
"ไม่เห็นสนุกเลยค่ะ แค่รอบแรกหนูก็เสียเงินไปนิดนึงแล้วอ่ะ" ฉันหน้ายู่เลยอ่ะ ไม่เห็นจะสนุกอย่างที่คิดเลยอ่ะ
"งั้นหนูก็ไปลองเล่นอย่างอื่นดูสิครับ มีให้เล่นอีกตั้งหลายอย่าง มาครับพี่แนะนำเอง สำหรับหนูพี่แนะนำเป็นน้ำเต้าปูปลาไหมครับ ง่ายดี ไม่ยุ่งยาก แค่ทายให้ถูกก็พอพร้อมเงินเดิมพัน" ผมรู้สึกสงสารน้องจังว่ะ หน้ายู่เชียว ต้องหาอะไรง่ายๆให้น้องเล่นดีกว่า
"เอาตามนั้นก็ได้ค่ะ" ฉันจึงเดินตามพี่เหมันต์ไป จนเดินมาถึงโต๊ะที่มีผู้คนมากมายเล่นอยู่ พี่เหมันต์จึงพาฉันมานั่งตรงที่ว่าง
"หนูรอฟังเสียงในกล่องนั้นให้ดีนะครับ ในนั้นมันจะมีลูกเต๋าอยู่ ในลูกเต้าจะมี 6 ด้านจะมีรูปต่างๆอยู่ที่ลูกเต๋าตามป้ายข้างหน้านี้เห็นไหมครับ ในกล่องนั้นจะมีลูกเต๋าอยู่ 3 ลูก หนูแค่ทายให้ถูกว่าลูกเต๋าจะหงายเป็นอะไรแล้ววางเงินเดิมพันครับ ถ้าหนูมั่นใจก็วางเงินเดิมพันได้เลย แต่ถ้าไม่มั่นใจเดิมพันครั้งละน้อยๆพอ พี่ขอเตือน" ผมสาธยายการเล่นให้น้องฟัง น้องนั่งฟังผมตาแป๋วเลย ดูน่ารักจังว่ะ
"โอเครค่ะ หนูเข้าใจแล้ว" ฉันต้องใช้ดวงสุดๆไปเลยสินะ ฉันจะทายถูกไหมเนี่ย
ตอนนี้ฉันใช้สมาธิอย่างมากในการยิงปืน วันนี้ฉันต้องทำได้ ฉันต้องได้เงินไปเล่นในบ่อน ว่าแต่คิดไปคิดมาทำไมเหมือนฉันเป็นนักเล่นผีพนันเลยว่ะ แต่เอาเถอะได้เล่นแค่วันนี้วันเดียวเอง ไม่ได้เล่นทุกวันเสียหน่อย แต่ก่อนจะคิดไปไกล แกยิงเป้าให้โดนก่อนเถอะยัยพลอย ฉันจึงรวบรวมสมาธิใหม่พร้อมยิงรวดเดียวจบเลยปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!"ฉันว่าฉันเล็งเป้าดีแล้วนะ หวังว่าจะเข้าเป้าทั้งหมดนะ สาธุ" พลอยจึงได้ยกมือขึ้นมาสวดภาวนาให้ตัวเองยิงเข้าเป้าทั้งหมดเสียเถอะ จะได้จบๆเสียที เหนื่อยจะแย่แล้วนะ"เอากล้องส่องทางไกลมาดูดิ กูจะดูเอง" ผมดูจากสายตาเปล่าๆผมว่าน้องยิงเข้าเป้านะ แต่ไม่รู้ไอ้อำนาจตายหรือยัง ขอผมใช้กล้องส่องดูชัดๆก่อนเถอะ ถ้าไม่ตายผมจะเป็นคนซ้ำให้มันเอง ตอนนี้กล้องอยู่ในมือผมแล้ว ผมจึงยกกล้องส่องดูมันทันที ปรากฏว่ามันยังไม่ตาย สงสัยมันรอผมฆ่ามันจริงๆสินะ ส่วนน้องยิงเข้าเป้าไหมก็เข้านะ แต่ไม่โดนจุดสำคัญที่อยากให้มันโดน แต่ก็เอาเถอะ ได้แค่นี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว"งั้นพี่ขอยิงบ้างนะครับ แล้วพี่จะบอกหนูว่า หนูยิงโดนครบเป้าไหม" ผมจึงหยิบปืนขึ้นมาเล็งก่อนจะลั่นไกลใส่หัวของไอ้อำนาจจังๆปัง! ปัง! ปัง! ตอนน
หลังจากพวกเรากินไก่เคเอฟซีเสร็จ ฉันกับพี่เหมันต์ก็ได้ขอตัวกลับก่อนเพราะเรามีนัดสอนกันยิงปืน โดยตอนนี้พี่เหมันต์กำลังขับรถไปที่ที่หนึ่งอยู่ ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าที่ไหน ฉันว่าฉันถามพี่เขาดีกว่าอ่ะจะได้หายสงสัย"พี่เหมันต์ค่ะ พี่กำลังจะพาหนูไปที่ไหนหรอค่ะ" ฉันมองดูถนนและเส้นทางที่ไม่คุ้นชิน จึงได้รู้สึกแปลกๆ"บ่อนคาสิโนของพี่เองครับ พี่จะพาหนูไปฝึกยิงปืนที่นั่น" ผมให้ลูกน้องจัดเตรียมสถานที่ไว้ให้เรียบร้อยแล้ว จัดไว้ให้น้องโดยเฉพาะเลยแหละ"ทำไมต้องไปฝึกที่คาสิโนด้วยล่ะค่ะ ทำไมพี่ไม่พาหนูไปฝึกที่สนามยิงปืน" ทำไมพี่เขาถึงจะพาฉันไปที่นั่นอ่ะ มันต้องมีอะไรแน่ๆเลย"ที่คาสิโนพี่ก็มีสนามยิงปืนนี่ครับ จะไปฝึกที่อื่นทำไมล่ะ" ช่างสงสัยจริงๆนะยัยตัวเล็ก"อ๋อ แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่ทีแรกนะค่ะ" มันคงไม่มีไรหรอกมั้ง ฉันคงคิดมากไปเองนั่นแหละ ช่างเถอะ"ก็หนูไม่ได้ถามพี่ก่อนนี่ครับ""เดี๋ยวนี้พี่ยอกย้อนหนูเก่งจังเลยนะค่ะ""ป่าวนี่ครับ พี่ก็ปกตินะ""ชิ" ยอกย้อนฉันเก่งขนาดนี้ ปกติตรงไหน"หึ! ถ้าไม่อยากให้พี่ยอกย้อน หนูก็เอาปากหนูมาประกบไว้สิครับ" ผมจึงยักคิ้วให้เธออย่างกวนๆ"คนบ้า!! พี่พูดอะไรของพี่เ
หลังจากฉันอาบน้ำแปรงฟันเสร็จแต่งตัวแต่งหน้าแล้วเรียบร้อย ก็ได้เวลาชิมปากพี่เหมันต์แล้วสินะ คิก คิก คิดว่ายัยพลอยไม่กล้าหรอ คิดผิดจ้า ฉันจะชิมให้ปากเปื่อยเลย ว่าแต่ตอนนี้พี่เหมันต์อยู่ไหนน้าาา เดินหาสักหน่อยดีกว่า ฉันจึงเดินออกจากห้องนอนมาห้องนั่งเล่น ก็เห็นที่เหมันต์นั่งดูงานในไอแพดอยู่ งั้นขออนุญาตนั่งตักหน่อยแล้วกัน ตัวฉันเล็กๆเองไม่หนักหรอก"ฟุบ! ได้เวลาชิมแล้วค่ะ จุ๊ป จ๊วบ จ๊วบ" ฉันจึงนั่งลงที่ตักพร้อมปากประกบไปที่ปากพี่เหมันต์ แขนก็คล้องคอพี่เขาไว้กันตก ก่อนจะใช้ลิ้นเล็กๆของฉันสอดแทรกเข้าไปในโพลงปากของพี่เขา ส่วนพี่เหมันต์ก็เอาแขนมากอดไว้ที่เอวฉัน"อื้ออ อืมม จ๊วฟ จ๊วฟ" เราสองคนจึงจูบกันอยู่สักพักจนฉันผละออก เนื่องจากรู้สึกหายใจไม่ค่อยทันแล้วสิ"แฮ่ก แฮ่ก ปากพี่ก็หวานดีนะค่ะ คิก คิก" ฉันบอกเขาพร้อมยิ้มร่าอย่างน่ารักให้เขาดู"หืมม น่าหมั่นเขี้ยวจริงๆเลย ฟอด ฟอด""อื้ออ พอแล้วแก้มหนูช้ำหมดแล้ว" ฉันเอามือจับแก้มตัวเองด้วยความเขินๆ"ไม่เห็นช้ำนะ ก็ยังปกติเหมือนเดิม" แก้มแดงๆนั้นน่าหอมชิปหาย"หืมม ว่าแต่หนูน่าหมั้นเขี้ยว พี่เองก็ไม่ใช่น้อยๆนะค่ะ" พี่เหมันต์นี่ก็กวนไม่ใช
หลังจากที่เราสองคนกินอะไรเสร็จแล้วก็พากันกลับคอนโดทันที พอมาถึงห้องข้าวของเครื่องใช้ต่างๆของฉันก็มาวางอยู่ในห้องเป็นกองเลยสงสัยเก็บมาหมดเลยมั้งเนี่ย ไม่คิดจะเอาไว้ติดห้องฉันบ้างหรือไง ต้องเป็นเพราะคำสั่งของพี่เหมันต์แน่ๆถึงได้เก็บมาเรียบซะขนาดนี้ ป่านนี้ห้องฉันคงเหลือแต่ห้องแล้วแน่ๆ"หนูครับ จะจัดของเองไหมพี่จะได้ช่วย หรือจะให้แม่บ้านมาช่วยจัดให้ก็ได้นะครับ" ผมเห็นน้องยืนมองข้าวของตรงหน้ามาสักพักแล้ว ไม่รู้คิดอะไรอยู่ ไม่เห็นเก็บของอะไรเสียที"หนูจัดเองดีกว่าค่ะ หนูจะได้จำได้ พี่ไม่ต้องช่วยหรอกค่ะ แล้วจะให้หนูอยู่ห้องไหนหรอค่ะ" ฉันจึงถามหาถึงห้องพักทันที จะได้รีบๆหอบของไปเก็บ"ห้องนี้ครับ" ผมยิ้มและชี้ไปที่ห้องตัวเอง พร้อมส่งสายตายิ้มกริ่มให้เธอ"แต่.. แต่นั่นมันห้องพี่นะค่ะ" ฉันเพียงได้แต่มองและพูดอย่างแผ่วเบาออกมา"ครับห้องพี่ เราสองคนจะนอนห้องเดียวกัน เตียงเดียวกันครับ เราสองคนจะอยู่ด้วยกันครับ" ต่อจากนี้เราจะเจอกันทุกเวลาไม่ว่าเช้า กลางวัน เย็นหรือก่อนนอน"แต่เรายังไม่ได้แต่งงานกันเลยนะค่ะ เราจะอยู่ด้วยกันได้ยังไง" ฉันพูดอ้อมแอ้มในลำคอเบาๆแต่ก็คงไม่พ้นหูพี่เหมันต์
"งั้นพี่ให้คนไปย้ายของหนูที่คอนโดหนูเลยนะครับ" ไหนๆก็ตกลงเป็นแฟนกันแล้ว ย้ายคอนโดวันนี้เลยเป็นไง"ก็ได้ค่ะ" ดูไม่ค่อยจะรีบ ไม่ค่อยจะใจร้อนเท่าไหร่เลยนะค่ะพี่เหมันต์ ดูแล้วพี่เหมันต์เนี่ยเจ้าเล่ห์ไม่ใช่ย่อยเลยนะ"ดีมากครับ งั้นหนูขับรถไปคอนโดพี่เลยก็แล้วกันครับ" ผมล่ะยิ้มกว้างให้น้องเลยทีเดียว วันนี้ผมจะได้นอนกอดเธอแล้วเว้ย ผมจึงไลน์หาลูกน้องให้ไปจัดการขนของน้องทันที"มันก็ต้องอย่างนั้นอยู่แล้วแหละค่ะคนเจ้าเล่ห์" ดูยิ้มเข้า ยิ้มซะกว้างเลย น่าหมั่นไส้จังนะ"หึ!! เจ้าเล่ห์แค่กับหนูเท่านั้นแหละครับ" ผมยิ้มกริ่มให้เธอเลย"ชิ อย่ามาเจ้าเล่ห์กับหนูเยอะนะค่ะ ถ้าหนูเอาคืนพี่ไม่รอดแน่" อย่าให้ถึงเวลาน้องพลอยนะค่ะจัดหนักจัดเต็มแน่นอน"โอ๋!! อย่างอลสิครับ พี่ไม่เจ้าเล่ห์กับหนูก็ได้ครับ" ดูเหมือนน้องจะงอลๆผมเลยว่ะ ต้องรีบง้อ ก่อนที่มันจะงานหยาบ"ก็ได้ค่ะ แต่อย่าให้หนูเห็นแล้วกัน" หึ!! อย่างเงี่ยมาทำเป็นง้อ น่าแกล้งให้เข็ดจัง"ครับๆ" นี่แค่เริ่มเป็นแฟนนะ ผมยังโดนน้องพลอยขู่ขนาดนี้เลย ต่อไปจะเป็นไงว่ะ"งั้นเราแวะหาอะไรกินกันก่อนไหมครับ หนูหิวไหม พี่ยังไม่ได้กินอะไรเลย" ผมโครตหิวเ
ตอนนี้ผมกับน้องกำลังขับรถหนีลูกน้องของไอ้อำนาจอยู่ มันไม่ยอมปล่อยผมกับน้องไปจริงๆเลยว่ะ"น้องพลอยครับ ยิงปืนเป็นไหม" ที่ผมถามน้องแบบนี้เพราะน้องอาจเคยเรียนมาบ้างล่ะมั้ง ผมก็ไม่รู้ เพราะถ้าน้องยิงเป็นมันจะดีมากเลย ผมจะได้ขับรถ น้องพลอยก็จะได้ยิงพวกมันทิ้งไปซะ"ไม่เป็นค่ะ แฮร่ แฮร่" ฉันได้แต่ยิ้มเจื่อนเลย ก็ฉันเคยเรียนแต่มวยนี่หน่า ปืนไม่เคยแตะเลยสักนิด เมื่อกี้ฉันไม่กลัวเสียงปืนจนกรี๊ดสติแตกก็บุญแค่ไหนแล้ว"ไม่เป็นไรครับ งั้นหนูมาสลับตำแหน่งกับพี่มา" สงสัยหลังจากนี้ผมคงต้องพาน้องมาสอนยิงปืนซะหน่อยแล้วแหละ"ได้ค่ะ" ฉันกับพี่เหมันต์จึงพยายามสลับตำแหน่งกันทันทีจนสุดท้ายก็สำเร็จ พี่เหมันต์จึงหยิบปืนและกระสุนในรถมาใส่กระบอกพร้อมเตรียมตัวยื่นแขนออกไปยิงปืนใส่คนที่ขับรถตามเรามาปัง! ปัง! ปัง!โดยที่พี่เหมันต์ไม่ได้เลือกยิงคนพวกนั่นอย่างที่คิด แต่พี่เหมันต์เลือกยิงไปที่ยางรถของพวกมันต่างหาก จนสุดท้ายก็เสียหลักลงข้างทางไป พี่เหมันต์นี่สุดยอดเลยอ่ะ"ฟู่ว์ รอดสักทีนะครับ หนูเป็นยังไงบ้าง มันทำอะไรหนูหรือป่าว" รอดมาจากไอ้พวกนั้นได้แล้ว ผมก็เลยหันมาสนใจน้องที่เป็นคนขับรถอยู่ ไม่รู้ตอน







