EP.18

หลังจาก​ฉันอาบน้ำแปรงฟัน​เสร็จ​แต่งตัวแต่งหน้าแล้วเรียบร้อย​ ก็ได้เวลาชิมปากพี่เหมันต์​แล้วสินะ คิก คิก คิดว่ายัยพลอยไม่กล้าหรอ คิดผิดจ้า ฉันจะชิมให้ปากเปื่อย​เลย ว่าแต่ตอนนี้พี่เหมันต์​อยู่​ไหนน้าาา เดินหาสักหน่อยดีกว่า ฉันจึงเดินออกจากห้องนอนมาห้องนั่งเล่น ก็เห็นที่เหมันต์​นั่งดูงานในไอแพดอยู่ งั้นขออนุญาต​นั่งตักหน่อยแล้วกัน ตัวฉันเล็กๆเองไม่หนักหรอก

"ฟุบ! ได้เวลาชิมแล้วค่ะ จุ๊ป จ๊วบ จ๊วบ" ฉันจึงนั่งลงที่ตักพร้อมปากประกบไปที่ปากพี่เหมันต์​ แขนก็คล้องคอพี่เขาไว้กันตก ก่อนจะใช้ลิ้นเล็กๆของฉันสอดแทรก​เข้าไปในโพลงปากของพี่เขา ส่วนพี่เหมันต์​ก็เอาแขนมากอดไว้ที่เอวฉัน

"อื้ออ อืมม จ๊วฟ จ๊วฟ" เราสองคนจึงจูบกันอยู่สักพักจนฉันผละออก เนื่องจากรู้สึกหายใจไม่ค่อยทันแล้วสิ

"แฮ่ก แฮ่ก ปากพี่ก็หวานดีนะค่ะ คิก คิก" ฉันบอกเขาพร้อมยิ้มร่าอย่างน่ารักให้เขาดู

"หืมม น่าหมั่นเขี้ยวจริงๆเลย ฟอด ฟอด"

"อื้ออ พอแล้วแก้มหนูช้ำหมดแล้ว" ฉันเอามือจับแก้มตัวเองด้วยความเขินๆ

"ไม่เห็น​ช้ำนะ ก็ยังปกติเหมือนเดิม" แก้มแดงๆนั้นน่าหอมชิปหาย

"หืมม ว่าแต่หนูน่าหมั้นเขี้ยว พี่เองก็ไม่ใช่น้อยๆนะค่ะ" พี่เหมันต์​นี่ก็กวนไม่ใช่ย่อยนะ

"หึหึ!!" แล้วไงล่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

"พี่เหมันต์​ หนูหิวค่ะ" ว่าไปแล้วฉันก็รู้สึกหิวขึ้นมาแล้วสิ

"หึหึ!! ป่านนี้พึ่งมารู้สึก​หิวหรอครับ ไม่แปลกเลยทำไมหนูตัวเล็ก​จัง กินข้าวไม่เป็น​เวลานี่เอง แถมตื่นก็สายอีกต่างหาก​"

"งื้อออ พี่หยุดพูดนะ พี่ล้อหนูหรอ เดี๋ยวพรุ่งนี้​หนู​จะตื่นตั้งแต่​ 6 โมงเช้าเลยดีไหมค่ะ" ฉันทำหน้าบึ้งพร้อมเอ่ยขึ้นมาอย่างประชดประชัน

"ทำได้หรอครับ หึหึ!!" ผมจึงยียวนกวนประสาท​เธอต่อ

"พี่เหมันต์!! ชิ หนูงอลพี่แล้วนะ" มันน่างอลพี่เขาจริงๆเลย ฉันจะงอลจริงๆแล้วนะ

"หึหึ!! จะรีบงอลไปไหน พี่แค่ล้อเล่น​เอง" น้องทำไมน่ารักจังวะ

"หราาาาคะ" นี่หรอล้อเล่น น่าทุบสักป้าป

"คร้าบบบบ"

"หืมมม พี่เหมันต์​น่าหมั่นเขี้ยวสุดๆไปเลยค่ะ ฟอด ฟอด"

"ฟอด ฟอด หนูก็เหมือนกันแหละครับยัยตัวเล็ก​ของพี่"

"ถึงตัวหนูจะเล็ก แต่อย่างอื่นก็ไม่ได้เล็กนะคะ คิก คิก" ฉันยิ้มทะเล้นใส่พี่เขาอย่างน่ารัก

"ครับ พี่รู้​อยู่​ หลักฐาน​มันฟ้องครับ" ผมมองไปที่หน้าอกของเธอที่มันดันออกมาจนล้นทะลักไปหมด

"ชิ แล้วพี่จะสอนหนูยิงปืนวันไหนค่ะ แล้วจะให้หนูเริ่มงานเมื่อไหร่ แล้วหนูต้องทำไรบ้าง" ฉันได้ทีก็เปลี่ยนเรื่อง ถามพี่เขารัวๆไปเลย

"วันนี้พี่จะพาหนูไปสอนยิงปืนก่อน ทำงานค่อยทำพรุ่งนี้​่ะกัน" ได้เวลาทรมาน​คนเล่นแล้วสิ

"โอเครค่ะ งั้นเราไปข้างนอกไปหาอะไรกินกันเถอะค่ะ หนูหิว" ฉันจึงจูงแขนพี่เขาลงมาจากคอนโดทันที

"ครับๆ" ผมจึงพาน้องออกจากคอนโด แล้วไม่ลืมสั่งให้ลูกน้องจัดการเอาไอ้อำนาจมาทำเป็นเป้าไว้รอ โดยการเอามันมาไว้หลังเป้านั่นเอง วิธีนี้น้องพลอยไม่รู้หรอกเพราะเป้าที่เป็นรูปคนบังอยู่ หึหึ!! วิธีนี้ซะใจที่สุด น้องพลอยจะได้เอาคืนมันอย่างสาสมกับสิ่งที่มันทำกับเธอ

"วันนี้เรากินอะไรกันดีค่ะ หนูคิดไม่ออก" ฉันหันมาขอความเห็น​จากพี่เหมันต์​ ตอนนี้ฉันนึกอะไรไม่ออกเลย ความหิวมันทำให้สมองฉันเบลอไปหมดเลยอ่ะ

"เคเอฟซี พิซซ่า อาหารญี่ปุ่น หรือ อาหารไทยก็ได้ครับ" ที่ผมคิดออกตอนนี้ก็เท่านี้แหละ เชิญ​เลือก​เอาเลย

"เคเอฟซี​ก็ได้ค่ะ หนูอยากกินไก่ทอด" นึกถึงน่องไก่ทอดแล้วฟินสุดๆ

"โอเครครับ" ดีจริงมื้อแรกของวันก็เป็นไก่ทอดเลย ไม่คิดจะกินข้าวไว้เอาแรงบ้างเลยหรือไงยัยตัวเล็กเอ้ย

ณ ห้างสรรพสินค้า​

ผมกับน้องมาถึงห้างกันแล้ว กำลังเดินไปร้านเคเอฟซีอยู่ เนื่องจากยัยตัวเล็กของผมอยากกินไก่ทอดแต่เช้า

"เห้ย!!​ไอ้เหมันต์" เสียงคุ้นเคย​ที่ผมได้ยินบ่อยๆเอ่ยทักผมขึ้นมา จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากไอ้มาร์คปากหมากับน้องน้ำใสแฟนสาวของมัน

"อืม" ผมล่ะเซ็ง มาเจอมันแบบนี้ ผมล่ะรำคาญ​มันจริงๆชอบพูดมาก ถามเยอะ

"แล้วนี่มาด้วยกันยังไงครับ" มันมองผมกับน้องสลับกันไปมา คงสงสัยแหละว่าผมกับน้องไปถึงไหนกันแล้ว

"น้องเป็นแฟนกู กูจะมาด้วยกันมันผิดตรงไหน" เห็นไหมมันชอบเสือกเรื่องชาวบ้าน

"จริงหรอยัยพลอย แหม!! ปากหนิเงียบกริบ​เชียวนะ ไม่ยอมบอกข่าวดีกับฉันมั้งเลย"

"ก็ว่าจะบอกแหละ แต่มาเจอแกที่นี่ก่อนไง"

"อย่างนี้ต้องขยายข่าวไปถึงหูยัยชมพู" เพื่อนฉันหนิเป็นเอามากเนาะ

"ตามใจแกเลย ว่าแต่แกจะไปไหน ไปกินไก่เคเอฟซีกับฉันไหม"

"กินๆกำลังหิวอยู่พอดีเลย"

"เคร งั้นเราไปกันเถอะ ฉันหิวจะแย่ ท้องฉันร้องประท้วงจนจะขาดตายแล้วแก"

"เออๆงั้นรีบไป" สองสาวเลยเดินนำหน้าหนุ่มๆไปร้านเคเอฟซี หนุ่มๆเลยได้แต่เดินตามหลังอย่างช่วยอะไรไม่ได้ ปล่อยให้สาวๆเดินนำหน้าไปอย่างนั้นแหละ

โดยตอนนี้บรรยากาศ​ในร้านชวนครึกครื้น​เลยทีเดียว สาวน้อยสาวใหญ่ต่างหันมองมาที่สองหนุ่มหล่อตาเป็นมัน ต่างพากันมองด้วยความเคลิบเคลิ้ม​ชวนหลงไหล จนหนุ่มๆรู้สึกรำคาญ​กับสายตาที่มองมาอย่างแทะโลม ส่วนสาวๆก็ได้แต่กินไม่สนใจคนรอบข้าง​เลยสักนิด ไม่รู้เลยว่าตอนนี้แฟนของตัวเองจะประสาทแดกอยู่แล้ว ​

"อ้าว!! ทำไมพวกพี่ไม่กินกันล่ะค่ะ ไม่หิวหรอ มาค่ะเดี๋ยวหนูป้อนพี่เองค่ะ" ฉันหยิบน่องไก่ขึ้นมาแล้วราดซอสอย่างพอดีคำ ก่อนที่จะป้อนไปที่ปากพี่เหมันต์​ ส่วนยัยน้ำใสก็ไม่ต่างกัน มันก็ป้อนพี่มาร์ค​อยู่​เหมือนกัน​

"พี่กินเองก็ได้ครับ" ผมยื่นมือจะไปจับน่องไก่ที่น้องถือ แต่น้องกับเอาน่องไก่หลบผม แล้วยื่นมาที่ปากผมอีกครั้ง

"ไม่ค่ะ หนูจะป้อนพี่เอง พี่มีแค่หน้าที่กินก็พอ"

"ครับ" ก็ได้ว่ะ ป้อนก็ป้อน

"อร้าาาาย ฉันทำไมไม่มีแฟนหล่อแบบนี้บ้างว่ะแก อิจฉาผู้หญิง​คนนั้นว่ะแก" สาวๆที่อยู่ตรงนั้นได้แต่มองมาด้วยความอิจฉา​

"วาสนาเค้าดีไงมึง ถึงได้มีผู้หล่อ ผู้รวยขนาดนี้ ไม่เหมือนเรา มีแต่อะไรก็ไม่รู้​ เค้าถึงว่าไง แข่งอะไรแข่งได้ แต่วาสนาของคนเราแข่งกันไม่ได้หรอก"

"เออ! จริงว่ะ อย่าให้ฉันมีแบบผู้หญิง​คนนั้นบ้างนะ ฉันจะจับขังไว้ไม่ให้ออกจากบ้านเลยคอยดู"

"เออ เริ่ด" เสียงซุบซิบ​ของคนในร้านดังมาเป็นพักๆ แต่หญิงสาวก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะเธอเป็นแฟนของเขาอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องสนใจเสียงนกเสียงกาให้ปวดสมอง