LOGINหลังจากพวกเรากินไก่เคเอฟซีเสร็จ ฉันกับพี่เหมันต์ก็ได้ขอตัวกลับก่อนเพราะเรามีนัดสอนกันยิงปืน โดยตอนนี้พี่เหมันต์กำลังขับรถไปที่ที่หนึ่งอยู่ ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าที่ไหน ฉันว่าฉันถามพี่เขาดีกว่าอ่ะจะได้หายสงสัย
"พี่เหมันต์ค่ะ พี่กำลังจะพาหนูไปที่ไหนหรอค่ะ" ฉันมองดูถนนและเส้นทางที่ไม่คุ้นชิน จึงได้รู้สึกแปลกๆ
"บ่อนคาสิโนของพี่เองครับ พี่จะพาหนูไปฝึกยิงปืนที่นั่น" ผมให้ลูกน้องจัดเตรียมสถานที่ไว้ให้เรียบร้อยแล้ว จัดไว้ให้น้องโดยเฉพาะเลยแหละ
"ทำไมต้องไปฝึกที่คาสิโนด้วยล่ะค่ะ ทำไมพี่ไม่พาหนูไปฝึกที่สนามยิงปืน" ทำไมพี่เขาถึงจะพาฉันไปที่นั่นอ่ะ มันต้องมีอะไรแน่ๆเลย
"ที่คาสิโนพี่ก็มีสนามยิงปืนนี่ครับ จะไปฝึกที่อื่นทำไมล่ะ" ช่างสงสัยจริงๆนะยัยตัวเล็ก
"อ๋อ แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่ทีแรกนะค่ะ" มันคงไม่มีไรหรอกมั้ง ฉันคงคิดมากไปเองนั่นแหละ ช่างเถอะ
"ก็หนูไม่ได้ถามพี่ก่อนนี่ครับ"
"เดี๋ยวนี้พี่ยอกย้อนหนูเก่งจังเลยนะค่ะ"
"ป่าวนี่ครับ พี่ก็ปกตินะ"
"ชิ" ยอกย้อนฉันเก่งขนาดนี้ ปกติตรงไหน
"หึ! ถ้าไม่อยากให้พี่ยอกย้อน หนูก็เอาปากหนูมาประกบไว้สิครับ" ผมจึงยักคิ้วให้เธออย่างกวนๆ
"คนบ้า!! พี่พูดอะไรของพี่เนี่ย" กรี๊ดดดด ฉันเขินนะ งื้ออ ทำไมพี่เหมันต์พูดออกมาได้หน้าตาเฉยขนาดนี้เนี่ย ฉันเขินนะคนบ้า
"ก็พูดปกตินี่ครับ" ผมจึงกระตุกยิ้มให้น้องอย่างอารมณ์ดี
"งื้อออ พี่อ่ะ เพี๊ยะ!" ฉันจึงใช้มือตีแขนพี่เขาไปด้วยความเขิน
"หึ!! เขินอะไรขนาดนั้นครับ เมื่อเช้าเรายังจูบกันอยู่เลยนะ" คิดถึงฉากเมื่อเช้าแล้วฟินสุดๆ
"งื้ออ!! พี่หยุดพูดเลยนะ" ฉันต้องเขินจนหน้าแดงขึ้นมาแล้วแน่ๆเลยคนบ้า
"หึหึ!!" ผมเห็นน้องเขินจนหน้าแดงไปหมด เลยได้แต่หัวเราะในลำคอ
"ชิ" ฉันจึงได้แต่หันหน้าหนีมองไปทางกระจกด้วยความเขินอาย ส่วนพี่เหมันต์ก็ขับรถต่อไปด้วยความอารมณ์ดี
ณ บ่อนคาสิโน
"ถึงแล้วครับบ่อนคาสิโนของพี่" ผมจึงขับรถเข้าไปจอดในโซนผู้บริหาร ก่อนจะพาน้องเดินลงจากรถแล้วพาเข้าคาสิโน
"โอ้โห!!ทำไมคาสิโนของพี่ใหญ่จัง แถมกว้างมากๆเลยค่ะ ดูหรูสุดๆไปเลยอ่ะ" ตั้งแต่ฉันมาถึงที่นี่ฉันก็มองนั้นมองนี่ไม่หยุดเลย อย่างกับบ้านนอกเข้ากรุงไม่มีผิดเลยอ่ะ
"หึหึ!! ธรรมดาครับ" ผมล่ะมองน้องด้วยความเอ็นดูจริงๆ ดูน้องจะชอบใจที่นี่นะ
"ไม่ธรรมดาหรอกค่ะ หนูไม่คิดเลยนะเนี่ยว่าจะได้เข้ามาที่แบบนี้ แล้วที่นี่มีอะไรให้เล่นบ้างค่ะ ที่นี่มีการพนันให้เล่นใช่ไหมค่ะ" ที่นี่เป็นบ่อนคาสิโนต้องมีอะไรให้เล่นสนุกๆเยอะแยะแน่นอน
"มันก็ต้องมีอยู่แล้วล่ะครับ แต่หนูจะถามหามันทำไม หนูมาที่นี่เพื่อฝึกยิงปืนนะครับ ไม่ใช่เล่นการพนัน" ผมทำหน้าดุใส่น้อง มาแค่แปปเดียวผีการพนันก็เข้าสิงเสียแล้ว ทำไมวันนี้ผมรู้สึกจะเสียตังทะแม่งๆว่ะ
"หืมม พี่เหมันต์อย่าทำหน้าดุอย่างนั้นสิค่ะ หนูแค่อยากเข้าไปดูก็แค่นั้นเอง ถ้าหนูเรียนยิงปืนเสร็จ พี่ต้องพาหนูเข้าไปดูนะค่ะ นะ นะ นะ" ก็ฉันอยากรู้อยากเห็นนี่หน่า ไหนๆก็มาที่นี่แล้วอ่ะ ขอเข้าไปดูหน่อยจะเป็นไรไป ฉะนั้นต้องอ้อนต้องไปให้ได้
"ไม่ต้องมาอ้อนเลยครับ ยิงปืนให้โดนเป้าซะก่อนเถอะ แต่ถ้าหนูอยากไปจริงๆพี่จะให้โอกาสหนูก็ได้นะครับ ถ้าหนูยิงเข้าเป้าตรงจุดสำคัญครบ 5 นัด พี่จะหาหนูไปเดินเล่นในนั้น" ดูน้องจะอยากไปจริงๆ ถ้าไม่พาไปคงไม่ยอมแน่ๆ เผลอๆเดี๋ยวงอลขึ้นมางานงอกอีกกู
"จริงหรอค่ะ งั้นพี่รีบพาหนูไปฝึกยิงปืนเลยค่ะ หนูพร้อมมาก" ฉันรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาเลยแหละ ฉันเวลานี้ยิ้มกว้างเลย อีกนิดเดียวฉันก็จะได้เข้าไปแล้วนะ รอน้องพลอยคนนี้ก่อนน้าาา
"หึหึ!! อะไรจะขนาดนั้นครับ แต่เอาเถอะ ไปกันเถอะปะ" ผมจึงพาน้องไปที่ห้องที่ผมให้ลูกน้องเตรียมไว้ทันที
"สวัสดีครับนาย!!" ลูกน้องทุกคนที่เห็นหน้าเจ้านายกับหญิงสาวก็เอ่ยทักทายด้วยความเคารพพร้อมก้มคำนับด้วยความนับถือ
"อืม" ผมจึงพาน้องเดินเข้าไปในห้องทันที ตอนนี้ในห้องเตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้ว ไม่ว่าเป้าหรือคนเป็น ทุกอย่างถูกจัดไว้เข้าที่หมดแล้ว ถ้ามองเผินๆที่เป้าจะดูไม่มีอะไร แต่ถ้าสังเกตดีๆจะเห็นคนถูกมัดอยู่ ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนก็ไอ้อำนาจนั่นเอง หึหึ!!
"ถึงแล้วครับ" ผมจึงเดินนำน้องมาที่จุดยิงปืนทันที พร้อมหยิบปืนขึ้นมาให้น้องดู
"หนูลองจับดูครับ" ผมยืนปืนไปให้น้อง เพื่อให้น้องได้ดูและสังเกตลักษณะของมัน
"ค่ะ" ฉันจึงยื่นมือไปจับมันด้วยความกลัว ชีวิตนี้ฉันยังไม่เคยจับปืนเลยนะ นี่คือครั้งแรกของฉันเลยอ่ะ
"หนูไม่ต้องกลัวนะครับ เราแค่ต้องใช้มันอย่างมีสติก็เท่านั้น แค่อย่าประมาทก็พอ" ดูจากการจับปืนแบบกล้าๆกลัวๆของน้อง น้องจะรอดไหมว่ะ
"ค่ะ" อืม ฉันคงประมาทกับมันไม่ได้จริงๆแหละ ถ้าฉันพลาด คือฉันตายได้เลยนะ
"ส่วนนี่เป็นลูกกระสุนปืนนะครับ หนูลองจับดูแล้วลองทำตามพี่แบบนี้นะครับ แล้วเอามันใส่เข้ากันแบบนี้ครับ แล้วชักปืนขึ้นลำกล้องแบบนี้แล้วเล็งไปที่เป้าหมายแบบนี้ครับ ก่อนจะกดยิงตรงนี้ครับ ปัง! " ผมพยายามสอนและอธิบายให้น้องได้เข้าใจ พร้อมพาทำตามอย่างละเอียดจนถึงขั้นสุดท้ายของการยิงปืน จนตอนนี้น้องมีความเข้าใจในระดับหนึ่งแล้ว เหลือการเล็งเป้าที่ยังไม่ประสบความสำเร็จเสียที คงต้องให้น้องได้ซ้อมยาวๆ
"พี่เหมันต์ ทำไมมันยากจังค่ะ หนูขอซ้อมวันหลังได้ไหมค่ะ นะ นะ นะ" ฉันซ้อมยิงปืนจนฉันท้อไปหมดแล้วอ่ะ เล็งยังไงก็ไม่โดนเป้าเสียที
"หึหึ!! ก็ได้นะครับ พี่จะได้พาหนูกลับคอนโดเสียที บ่อนคาสิโนจะได้ไม่ต้องเข้าไปดูให้เสียเวลา" ผมชิวอยู่แล้วแบบนี้ แต่หนูจะยอมเองไหมล่ะ หึหึ!!
"ชิ หนูจะไป หนูจะเล่นให้ได้ พี่รอดูหนูวันนี้ได้เลย ยังไงหนูก็ยิงโดนเป้าแน่นอน แต่.. แต่ว่า.. ลดเหลือแค่ 3 เป้าได้ไหมค่ะจาก 5 เป้าอ่ะ" ตอนแรกฉันก็ตอบพี่เขาไปเสียงดังฟังชัดแหละ แต่พอนึกถึงเป้าที่ต้องยิงถึง 5 นัดก็ท้อจนเสียงอ่อยขึ้นมาทันทีเลยอ่ะ งื้ออ
"หึหึ!! ทำไมครับท้อแล้วหรอ งั้นเอางี้ถ้ายิงโดนเป้า 5 จุดพี่ให้เงินหนูไปเล่นในบ่อน 1 ล้านเลย แต่ให้เล่นแค่วันนี้เท่านั้นนะครับ" อืม ผมพลาดล่ะ ผมพูดอะไรออกไปว่ะเนี่ย อยู่ๆก็เสียเงินไม่เข้าเรื่อง แถมถ้าน้องเล่นได้ ผมก็ต้องเป็นคนจ่ายเงินให้น้องอีก มีแต่เสียกับเสีย ผมใช้สมองส่วนไหนคิดว่ะเนี่ย
"ตกลงค่ะ พี่เตรียมเสียเงินให้หนูได้เลย" ยัยพลอยเอ้ย สู้ๆนะแก แกต้องทำได้นะ
ตอนนี้ฉันใช้สมาธิอย่างมากในการยิงปืน วันนี้ฉันต้องทำได้ ฉันต้องได้เงินไปเล่นในบ่อน ว่าแต่คิดไปคิดมาทำไมเหมือนฉันเป็นนักเล่นผีพนันเลยว่ะ แต่เอาเถอะได้เล่นแค่วันนี้วันเดียวเอง ไม่ได้เล่นทุกวันเสียหน่อย แต่ก่อนจะคิดไปไกล แกยิงเป้าให้โดนก่อนเถอะยัยพลอย ฉันจึงรวบรวมสมาธิใหม่พร้อมยิงรวดเดียวจบเลยปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!"ฉันว่าฉันเล็งเป้าดีแล้วนะ หวังว่าจะเข้าเป้าทั้งหมดนะ สาธุ" พลอยจึงได้ยกมือขึ้นมาสวดภาวนาให้ตัวเองยิงเข้าเป้าทั้งหมดเสียเถอะ จะได้จบๆเสียที เหนื่อยจะแย่แล้วนะ"เอากล้องส่องทางไกลมาดูดิ กูจะดูเอง" ผมดูจากสายตาเปล่าๆผมว่าน้องยิงเข้าเป้านะ แต่ไม่รู้ไอ้อำนาจตายหรือยัง ขอผมใช้กล้องส่องดูชัดๆก่อนเถอะ ถ้าไม่ตายผมจะเป็นคนซ้ำให้มันเอง ตอนนี้กล้องอยู่ในมือผมแล้ว ผมจึงยกกล้องส่องดูมันทันที ปรากฏว่ามันยังไม่ตาย สงสัยมันรอผมฆ่ามันจริงๆสินะ ส่วนน้องยิงเข้าเป้าไหมก็เข้านะ แต่ไม่โดนจุดสำคัญที่อยากให้มันโดน แต่ก็เอาเถอะ ได้แค่นี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว"งั้นพี่ขอยิงบ้างนะครับ แล้วพี่จะบอกหนูว่า หนูยิงโดนครบเป้าไหม" ผมจึงหยิบปืนขึ้นมาเล็งก่อนจะลั่นไกลใส่หัวของไอ้อำนาจจังๆปัง! ปัง! ปัง! ตอนน
หลังจากพวกเรากินไก่เคเอฟซีเสร็จ ฉันกับพี่เหมันต์ก็ได้ขอตัวกลับก่อนเพราะเรามีนัดสอนกันยิงปืน โดยตอนนี้พี่เหมันต์กำลังขับรถไปที่ที่หนึ่งอยู่ ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าที่ไหน ฉันว่าฉันถามพี่เขาดีกว่าอ่ะจะได้หายสงสัย"พี่เหมันต์ค่ะ พี่กำลังจะพาหนูไปที่ไหนหรอค่ะ" ฉันมองดูถนนและเส้นทางที่ไม่คุ้นชิน จึงได้รู้สึกแปลกๆ"บ่อนคาสิโนของพี่เองครับ พี่จะพาหนูไปฝึกยิงปืนที่นั่น" ผมให้ลูกน้องจัดเตรียมสถานที่ไว้ให้เรียบร้อยแล้ว จัดไว้ให้น้องโดยเฉพาะเลยแหละ"ทำไมต้องไปฝึกที่คาสิโนด้วยล่ะค่ะ ทำไมพี่ไม่พาหนูไปฝึกที่สนามยิงปืน" ทำไมพี่เขาถึงจะพาฉันไปที่นั่นอ่ะ มันต้องมีอะไรแน่ๆเลย"ที่คาสิโนพี่ก็มีสนามยิงปืนนี่ครับ จะไปฝึกที่อื่นทำไมล่ะ" ช่างสงสัยจริงๆนะยัยตัวเล็ก"อ๋อ แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่ทีแรกนะค่ะ" มันคงไม่มีไรหรอกมั้ง ฉันคงคิดมากไปเองนั่นแหละ ช่างเถอะ"ก็หนูไม่ได้ถามพี่ก่อนนี่ครับ""เดี๋ยวนี้พี่ยอกย้อนหนูเก่งจังเลยนะค่ะ""ป่าวนี่ครับ พี่ก็ปกตินะ""ชิ" ยอกย้อนฉันเก่งขนาดนี้ ปกติตรงไหน"หึ! ถ้าไม่อยากให้พี่ยอกย้อน หนูก็เอาปากหนูมาประกบไว้สิครับ" ผมจึงยักคิ้วให้เธออย่างกวนๆ"คนบ้า!! พี่พูดอะไรของพี่เ
หลังจากฉันอาบน้ำแปรงฟันเสร็จแต่งตัวแต่งหน้าแล้วเรียบร้อย ก็ได้เวลาชิมปากพี่เหมันต์แล้วสินะ คิก คิก คิดว่ายัยพลอยไม่กล้าหรอ คิดผิดจ้า ฉันจะชิมให้ปากเปื่อยเลย ว่าแต่ตอนนี้พี่เหมันต์อยู่ไหนน้าาา เดินหาสักหน่อยดีกว่า ฉันจึงเดินออกจากห้องนอนมาห้องนั่งเล่น ก็เห็นที่เหมันต์นั่งดูงานในไอแพดอยู่ งั้นขออนุญาตนั่งตักหน่อยแล้วกัน ตัวฉันเล็กๆเองไม่หนักหรอก"ฟุบ! ได้เวลาชิมแล้วค่ะ จุ๊ป จ๊วบ จ๊วบ" ฉันจึงนั่งลงที่ตักพร้อมปากประกบไปที่ปากพี่เหมันต์ แขนก็คล้องคอพี่เขาไว้กันตก ก่อนจะใช้ลิ้นเล็กๆของฉันสอดแทรกเข้าไปในโพลงปากของพี่เขา ส่วนพี่เหมันต์ก็เอาแขนมากอดไว้ที่เอวฉัน"อื้ออ อืมม จ๊วฟ จ๊วฟ" เราสองคนจึงจูบกันอยู่สักพักจนฉันผละออก เนื่องจากรู้สึกหายใจไม่ค่อยทันแล้วสิ"แฮ่ก แฮ่ก ปากพี่ก็หวานดีนะค่ะ คิก คิก" ฉันบอกเขาพร้อมยิ้มร่าอย่างน่ารักให้เขาดู"หืมม น่าหมั่นเขี้ยวจริงๆเลย ฟอด ฟอด""อื้ออ พอแล้วแก้มหนูช้ำหมดแล้ว" ฉันเอามือจับแก้มตัวเองด้วยความเขินๆ"ไม่เห็นช้ำนะ ก็ยังปกติเหมือนเดิม" แก้มแดงๆนั้นน่าหอมชิปหาย"หืมม ว่าแต่หนูน่าหมั้นเขี้ยว พี่เองก็ไม่ใช่น้อยๆนะค่ะ" พี่เหมันต์นี่ก็กวนไม่ใช
หลังจากที่เราสองคนกินอะไรเสร็จแล้วก็พากันกลับคอนโดทันที พอมาถึงห้องข้าวของเครื่องใช้ต่างๆของฉันก็มาวางอยู่ในห้องเป็นกองเลยสงสัยเก็บมาหมดเลยมั้งเนี่ย ไม่คิดจะเอาไว้ติดห้องฉันบ้างหรือไง ต้องเป็นเพราะคำสั่งของพี่เหมันต์แน่ๆถึงได้เก็บมาเรียบซะขนาดนี้ ป่านนี้ห้องฉันคงเหลือแต่ห้องแล้วแน่ๆ"หนูครับ จะจัดของเองไหมพี่จะได้ช่วย หรือจะให้แม่บ้านมาช่วยจัดให้ก็ได้นะครับ" ผมเห็นน้องยืนมองข้าวของตรงหน้ามาสักพักแล้ว ไม่รู้คิดอะไรอยู่ ไม่เห็นเก็บของอะไรเสียที"หนูจัดเองดีกว่าค่ะ หนูจะได้จำได้ พี่ไม่ต้องช่วยหรอกค่ะ แล้วจะให้หนูอยู่ห้องไหนหรอค่ะ" ฉันจึงถามหาถึงห้องพักทันที จะได้รีบๆหอบของไปเก็บ"ห้องนี้ครับ" ผมยิ้มและชี้ไปที่ห้องตัวเอง พร้อมส่งสายตายิ้มกริ่มให้เธอ"แต่.. แต่นั่นมันห้องพี่นะค่ะ" ฉันเพียงได้แต่มองและพูดอย่างแผ่วเบาออกมา"ครับห้องพี่ เราสองคนจะนอนห้องเดียวกัน เตียงเดียวกันครับ เราสองคนจะอยู่ด้วยกันครับ" ต่อจากนี้เราจะเจอกันทุกเวลาไม่ว่าเช้า กลางวัน เย็นหรือก่อนนอน"แต่เรายังไม่ได้แต่งงานกันเลยนะค่ะ เราจะอยู่ด้วยกันได้ยังไง" ฉันพูดอ้อมแอ้มในลำคอเบาๆแต่ก็คงไม่พ้นหูพี่เหมันต์
"งั้นพี่ให้คนไปย้ายของหนูที่คอนโดหนูเลยนะครับ" ไหนๆก็ตกลงเป็นแฟนกันแล้ว ย้ายคอนโดวันนี้เลยเป็นไง"ก็ได้ค่ะ" ดูไม่ค่อยจะรีบ ไม่ค่อยจะใจร้อนเท่าไหร่เลยนะค่ะพี่เหมันต์ ดูแล้วพี่เหมันต์เนี่ยเจ้าเล่ห์ไม่ใช่ย่อยเลยนะ"ดีมากครับ งั้นหนูขับรถไปคอนโดพี่เลยก็แล้วกันครับ" ผมล่ะยิ้มกว้างให้น้องเลยทีเดียว วันนี้ผมจะได้นอนกอดเธอแล้วเว้ย ผมจึงไลน์หาลูกน้องให้ไปจัดการขนของน้องทันที"มันก็ต้องอย่างนั้นอยู่แล้วแหละค่ะคนเจ้าเล่ห์" ดูยิ้มเข้า ยิ้มซะกว้างเลย น่าหมั่นไส้จังนะ"หึ!! เจ้าเล่ห์แค่กับหนูเท่านั้นแหละครับ" ผมยิ้มกริ่มให้เธอเลย"ชิ อย่ามาเจ้าเล่ห์กับหนูเยอะนะค่ะ ถ้าหนูเอาคืนพี่ไม่รอดแน่" อย่าให้ถึงเวลาน้องพลอยนะค่ะจัดหนักจัดเต็มแน่นอน"โอ๋!! อย่างอลสิครับ พี่ไม่เจ้าเล่ห์กับหนูก็ได้ครับ" ดูเหมือนน้องจะงอลๆผมเลยว่ะ ต้องรีบง้อ ก่อนที่มันจะงานหยาบ"ก็ได้ค่ะ แต่อย่าให้หนูเห็นแล้วกัน" หึ!! อย่างเงี่ยมาทำเป็นง้อ น่าแกล้งให้เข็ดจัง"ครับๆ" นี่แค่เริ่มเป็นแฟนนะ ผมยังโดนน้องพลอยขู่ขนาดนี้เลย ต่อไปจะเป็นไงว่ะ"งั้นเราแวะหาอะไรกินกันก่อนไหมครับ หนูหิวไหม พี่ยังไม่ได้กินอะไรเลย" ผมโครตหิวเ
ตอนนี้ผมกับน้องกำลังขับรถหนีลูกน้องของไอ้อำนาจอยู่ มันไม่ยอมปล่อยผมกับน้องไปจริงๆเลยว่ะ"น้องพลอยครับ ยิงปืนเป็นไหม" ที่ผมถามน้องแบบนี้เพราะน้องอาจเคยเรียนมาบ้างล่ะมั้ง ผมก็ไม่รู้ เพราะถ้าน้องยิงเป็นมันจะดีมากเลย ผมจะได้ขับรถ น้องพลอยก็จะได้ยิงพวกมันทิ้งไปซะ"ไม่เป็นค่ะ แฮร่ แฮร่" ฉันได้แต่ยิ้มเจื่อนเลย ก็ฉันเคยเรียนแต่มวยนี่หน่า ปืนไม่เคยแตะเลยสักนิด เมื่อกี้ฉันไม่กลัวเสียงปืนจนกรี๊ดสติแตกก็บุญแค่ไหนแล้ว"ไม่เป็นไรครับ งั้นหนูมาสลับตำแหน่งกับพี่มา" สงสัยหลังจากนี้ผมคงต้องพาน้องมาสอนยิงปืนซะหน่อยแล้วแหละ"ได้ค่ะ" ฉันกับพี่เหมันต์จึงพยายามสลับตำแหน่งกันทันทีจนสุดท้ายก็สำเร็จ พี่เหมันต์จึงหยิบปืนและกระสุนในรถมาใส่กระบอกพร้อมเตรียมตัวยื่นแขนออกไปยิงปืนใส่คนที่ขับรถตามเรามาปัง! ปัง! ปัง!โดยที่พี่เหมันต์ไม่ได้เลือกยิงคนพวกนั่นอย่างที่คิด แต่พี่เหมันต์เลือกยิงไปที่ยางรถของพวกมันต่างหาก จนสุดท้ายก็เสียหลักลงข้างทางไป พี่เหมันต์นี่สุดยอดเลยอ่ะ"ฟู่ว์ รอดสักทีนะครับ หนูเป็นยังไงบ้าง มันทำอะไรหนูหรือป่าว" รอดมาจากไอ้พวกนั้นได้แล้ว ผมก็เลยหันมาสนใจน้องที่เป็นคนขับรถอยู่ ไม่รู้ตอน







