EP.15

ตอนนี้ผมกับน้องกำลังขับรถหนีลูกน้องของไอ้อำนาจอยู่ มันไม่ยอมปล่อยผมกับน้องไปจริงๆเลยว่ะ

"น้องพลอยครับ ยิงปืนเป็นไหม" ที่ผมถามน้องแบบนี้เพราะน้องอาจเคยเรียนมาบ้างล่ะมั้ง ผมก็ไม่รู้​ เพราะถ้าน้องยิงเป็นมันจะดีมากเลย ผมจะได้ขับรถ น้องพลอยก็จะได้ยิงพวกมันทิ้งไปซะ

"ไม่เป็น​ค่ะ แฮร่ แฮร่" ฉันได้แต่ยิ้มเจื่อนเลย ก็ฉันเคยเรียนแต่มวยนี่หน่า ปืนไม่เคยแตะเลยสักนิด เมื่อกี้ฉันไม่กลัวเสียงปืนจนกรี๊ดสติแตกก็บุญแค่ไหนแล้ว

"ไม่เป็นไร​ครับ งั้นหนูมาสลับตำแหน่ง​กับพี่มา" สงสัยหลังจากนี้ผมคงต้องพาน้องมาสอนยิงปืนซะหน่อยแล้วแหละ

"ได้ค่ะ" ฉันกับพี่เหมันต์​จึงพยายามสลับตำแหน่ง​กันทันทีจนสุดท้ายก็สำเร็จ​ พี่เหมันต์​จึงหยิบปืนและกระสุนในรถมาใส่กระบอกพร้อมเตรียมตัวยื่นแขนออกไปยิงปืนใส่คนที่ขับรถตามเรามา

ปัง! ปัง! ปัง!

โดยที่พี่เหมันต์​ไม่ได้เลือกยิงคนพวกนั่นอย่างที่คิด แต่พี่เหมันต์​เลือกยิงไปที่ยางรถของพวกมันต่างหาก จนสุดท้ายก็เสียหลักลงข้างทางไป พี่เหมันต์​นี่สุดยอดเลยอ่ะ

"ฟู่ว์ รอดสักทีนะครับ หนู​เป็นยังไงบ้าง มันทำอะไรหนูหรือป่าว" รอดมาจากไอ้พวกนั้น​ได้แล้ว ผมก็เลยหันมาสนใจน้องที่เป็นคนขับรถอยู่ ไม่รู้​ตอนที่ผมยังไปไม่ถึง น้องจะโดนรังแกหรือป่าว จะโดนทำร้ายตรงไหนไหม

"มันตบหนูค่ะ เลยเจ็บที่แก้มนิดหน่อย​ค่ะ" ฉันจึงได้แต่ตอบพี่เขาไปยิ้มๆ

"พี่ขอโทษ​หนู​นะครับที่ทำให้หนูต้องมาเจ็บตัวแบบนี้" ผมรู้สึกผิดกับเธอจังที่เป็​นสาเหตุ​ให้น้องมาเจออะไรแย่ๆแบบนี้ แถมยังมาเจ็บตัวเพราะผมอีกต่างหาก​

"ไม่ใช่ความผิดพี่สักหน่อย เป็น​ความผิดของไอ้แก่หนังเหี่ยวนั่นต่างหาก​ค่ะ กระจอก ไม่มีปัญญาทำอะไรพี่ได้ เสือกมาทำร้ายผู้หญิง​" พูดถึงแล้วก็รู้สึกโมโหขึ้นมา อย่าให้เจอมันอีกนะ จะเอารองเท้ายัดปากมันเลยคอยดู

"หึหึ!! ปากคอเราะร้ายนะครับน้องพลอย" สกิลการด่าไม่ธรรมดา​เลยนะยัยตัวเล็ก

"แฮร่ แฮร่ ก็นิดนึงค่ะ ก็นึกถึงแล้วมันทำให้หนูโมโหขึ้นมานิดหน่อยค่ะ" ไม่น่าปากไวเลยเรา

"ครับ หึหึ" ขนาดพี่ยังโมโหเลย หนูที่เป็นคนถูกกระทำก็คงจะโมโหเป็นเรื่องธรรมดา

"แล้วเราจะไปที่ไหนกันดีค่ะเนี่ย ของหนูก็ยังอยู่ที่ห้างอยู่เลย ไม่รู้​ของหนูหายหมดแล้วมั้ง ทั้งของ ทั้งกระเป๋า​ตัง ทั้งเงินในกระเป๋า​" ฉันล่ะทำหน้าจ๋อยเลย เสียดายอ่ะ กว่าจะหามาได้แต่ละบาท ของก็พึ่งซื้อมายังไม่ได้ใช้เลย รถก็ไม่รู้​ว่ายังอยู่ตรงนั้นหรือป่าว ถ้าของฉันหายทั้งหมด ฉันร้องไห้​จริงๆนะ

"ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้นครับ พี่ให้คนไปเอาของหนูมาคอนโดพี่หมดแล้ว ทั้งรถ ทั้งของ ทั้งกระเป๋า​ ทุกอย่างอยู่ครบครับ" ผมให้คนไปเอามาตั้งแต่น้องเกิดเรื่องแล้ว

"จริงหรอค่ะ หนู​ดีใจที่สุดเลยค่ะ พี่เหมันต์​น่ารัก​ที่สุด​เลย​ค่ะ" ฉันยิ้มหน้าบานเลยทีนี้ คิก คิก

"หนูครับ พี่อยากให้หนูย้ายมาอยู่กับพี่ได้ไหมครับ พี่ไม่อยากให้มันเกิดเรื่อง​แบบ​นี้​ขึ้นอีก พี่อยากเป็นคนดูแลหนูเอง" ผมอยากเป็นคนดูแลเธอ ผมไม่ต้องการให้เกิดเรื่องแบบนี้เป็นครั้งที่สอง

"แต่เรายังไม่ได้เป็น​อะไรกันนะค่ะ หนูว่ามันคงไม่เหมาะมั้ง" ฉันจึงได้แต่พูดอ้อมแอ้มอยู่ในลำคอ ก็เรายังไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย ย้ายไปอยู่ด้วยกันคนอื่นก็จะมองยังไง ต้องมองเราไม่ดีอยู่แล้ว คนที่เสียก็คือฉัน คนอื่นก็จะมองฉันว่าง่าย ไปเกาะผู้ชายกินอ่ะ

"หึ! งั้นหนู​ก็มาเป็นแฟนพี่สิครับ พี่สัญญา​ว่าพี่จะดูแลหนูเป็นอย่างดี" เป็นแฟนกันก็จบ

"มันจะดีหรอค่ะ" ฉันรู้สึกเขินๆจัง แก้มฉันต้องเริ่มแดงแน่ๆเลยอ่ะ งื้อออ เขินน

"ดีสิครับ พี่จะเป็นคนดูแลหนูเองทุกอย่าง​ ไม่ว่าจะเป็นอาหารการกิน เงิน ทอง หรืออย่างอื่น พี่จะหามาให้หนูเอง แล้วพี่ขอเถอะนะครับ เลิกรับงานทุกอย่างไม่ว่าจะถ่ายแบบ พริตตี้ หรือ ดีเจ พี่ดูแลหนูได้โดยที่หนูไม่ต้องไปทำงานหาเงินเองด้วยซ้ำ นะครับ" ผมมองเธอด้วยสายตาที่แน่วแน่​ ครั้งนี้ผมพูดจริงนะ ผมดูแลเธอได้อย่างสบายเลยแหละ

"แต่หนู​เกรงใจค่ะ หนูอยากทำงานหาเงิน หนู​ไม่อยากจะไปเกาะพี่กินค่ะ" ฉันอยากหาเงินด้วยตัวเองมากกว่า ถ้าสักวันหนึ่ง​เราต้องเลิกกัน ฉันจะทำยังไงล่ะ

"งั้นหนูมาเป็นเลขาให้พี่ พี่ให้เงินเดือน 300,000 ต่อเดือน สนใจไหมครับ" อยากทำงานมากนักใช่ไหมก็ได้นะ จะเอาไปด้วยทุกที่เลย หึหึ

"หื้อ! พี่พูดจริงหรอค่ะ" จะว่าไปเงินก็ดีไม่น้อยเลยนะ น่าสนใจดี เงินเดือน​ก็เยอะ ไม่ต้องไปรับงานหลายๆงานเหมือนเมื่อก่อนด้วย

"จริงสิครับ ถ้าหนูยอมตกลงเป็นแฟนกับพี่ แล้วเราย้ายมาอยู่ด้วยกัน พี่ก็จะรับหนูเข้าทำงานทันที" ผมได้ทีก็ยิ้มกริ่ม​เลยทีนี้ อย่างนี้แล้วน้องจะหนีผมไปไหนรอด หึหึ!!

"ก็ได้ค่ะ" เป็นก็ได้ว่ะ ยังไงก็มีแต่ได้กับได้ คิก คิก

"ดีมากครับ" ผมล่ะยิ้มกว้างเลยเวลานี้ หึหึ

ตืด... ตืด... ตืด... เสียงโทรศัพท์​ของเหมันต์​สั่นขึ้นมาเบอร์โทรเข้าของลูกน้องคนสนิท

"นายครับ ตอนนี้ผมจัดการไอ้อำนาจได้แล้วนะครับ นายจะเอายังไงครับ ตอนนี้มันสลบอยู่ยังไม่ตายครับ นายจะให้ผมจัดการมันทิ้งเลยไหมครับ" เจมส์​โทรมารายงานเจ้านายเพื่อจะได้จัดการไอ้อำนาจเสียที

"ยังไม่ต้องฆ่ามัน เอาตัวมันมาให้กู มันกล้าทำร้ายคนรักของกู กูจะให้มันอยู่อย่างทรมานจนวินาทีสุดท้าย​ของ​ชีวิต​เลยคอยดู" ผมเห็นหน้าน้องแดงๆมันทำให้ผมโมโหมันขึ้นมาเป็นสิบเท่าทวีคูณ​เลย

"ครับนาย" สงสัยมันคงไม่ได้ตายดีแล้วแหละ ทำให้นายโกรธ​ซะขนาดนั้น แต่ก็สมควร มันทำตัวเองทั้งนั้น​

"เดี๋ยว​พี่จะสอนหนูยิงปืนนะครับ พี่มีเป้าให้หนูยิงพอดีเลย" ได้ตัวมันมาก็ดีเหมือนกัน​ เอามันมาเป็นเป้าให้น้องยิงแม่งเลย ถ้ามันยังไม่ตาย กูก็จะซ้อมมันจนตายนั่นแหละ ​หึ!! โทษฐานทำร้าย​คนรักของกู หรือจะจับมันตัดมือตัดแขนดีว่ะ แต่ก็ดูโหดไปปะว่ะ

"พี่เหมันต์​ไม่ได้คิดเอาไอ้แก่หนังเหี่ยว​นั่นมาเป็นเป้าให้หนูใช่ไหมค่ะ" ทำไมดูพี่เหมันต์​โหดจังอ่ะ งื้อออ มันใช่พี่เหมันต์​คนเก่าคนเดิมของฉันปะเนี่ย

"ไม่รู้​สิครับ" ผมจึงทำได้แต่เฉไฉ​ไปเท่านั้น

"พี่เหมันต์!!​ พี่เอาจริงหรอ เค้าอาจตายเพราะหนูได้เลยนะค่ะ" ถ้าฉันยิงพลาดเท่ากับฉันฆ่าคนเลยนะ

"มันก็สมควรตายอยู่แล้วนี่ครับ" ยังไงมันก็ต้องตายอยู่ดี ไม่วันนี้ก็วันหน้า

"หนู​ไม่อยากฆ่าคนตายนะคะ มันผิดกฎหมาย​นะ หนูกลัว" พี่เหมันต์​จะให้ฉันฆ่าคนจริงๆหรอ ฉันกลัวอ่ะ

"ไม่ต้องกลัวครับ ยังไงมันก็ไม่ตายหรอก พี่แค่อยากทำให้มันรู้สึกกลัวก็เท่านั้น" ถ้าน้องไม่กล้า เขาฆ่ามันเองก็ได้ ยังไงมันก็ต้องตาย

"จริงนะค่ะ"

"จริงครับ"