EP.29

ผู้หญิง​คนนั้นถามฉันมาตรงๆ แต่ฉันจะไม่ตอบในสิ่งที่เธออยากรู้​หรอกนะ ฉันจะกวนเธอให้สมองแตกตายไปเลย หึหึ!! ฉันมองออกนะว่าผู้หญิง​คนนี้คิดไม่ซื่อกับเจ้านายตัวเอง งั้นก็เปรียบเสมือน​เป็นศัตรู​ของฉัน

"ไม่บอก ทำไมฉันต้องบอกเธอด้วย มันเป็นเรื่องส่วนตัวของฉัน" ฉันตอบมันไปแบบลอยหน้าลอยตา​มากอ่ะ คิดแล้วฉันยังหมั่นไส้​ตัวเองขึ้นมาเลยนะเนี่ย คิก คิก

"อ้าว!!​อีนี่ ฉันถามเธอดีๆนะ หรือจะให้ฉันตบสั่งสอนเธอก่อนห่ะถึงจะพูดได้อ่ะ" ฉันเริ่มจะโมโหกับยัยนี่แล้วนะ ฉันอุตส่าห์​มาถามมันดีๆ

"แล้วทำไมฉันต้องตอบเธอ มันเป็นเรื่องส่วนตัว​ของฉันหนิ เธอจะอยากเผือกรู้ไปทำไม" สงสัยชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน

"ฉันถามเธอดีๆนะ แค่เธอตอบฉันมาตรงๆมันจะตายหรอย่ะ" อีนี่มันกวนประสาท​ฉันชัดๆ

"ถ้าเธออยากรู้​ เธอก็ไปถามบอสเธอเอาเองสิ ฉันไม่อยากตอบ" ฉันตอบนางนี่เสร็จ​ก็เดินออกจากห้องน้ำมาอย่างอารมณ์ดี​ ฮ่า ฮ่า ฮ่า สมน้ำหน้า กวนประสาท​คนเล่นสนุกจังโว้ย

"ฝากไว้ก่อนเถอะแก ถ้าฉันได้เป็นแฟนบอสเมื่อไหร่​ ฉันจะจัดการ​แกเป็นคนแรกเลยคอยดู" จินมองตามพลอยแพรไปอย่างเดือดดาล​ ถึงแม้ตัวเธอจะโกรธ​จะโมโหนางนั่นจนตัวสั่น แต่เธอก็ไม่สามารถ​ทำอะไรมันได้ เพราะถ้ามันเอาเรื่องนี้ไปบอกบอส คนที่จะซวยก็คือเธอ

ฉันที่เดินออกจากห้องน้ำมาแล้วก็เดินไปชงกาแฟไปให้พี่เหมันต์​ พร้อมเอากาแฟเข้าไปเสิร์ฟ​ด้วยตัวเอง

ก๊อก!.. ก๊อก!... ฉันเคาะประตู​เพื่อส่งสัญญาณ​ว่าฉันกลับมาแล้วเพื่อให้พี่เหมันต์​เงยหน้า​จากกองเอกสารขึ้นมาสนใจฉันที่ถือถ้วยกาแฟเข้ามาให้

"กาแฟร้อนๆมาแล้วค่ะ กินกาแฟหน่อยนะคะ หนูชงมาเองเลยน้าา" ฉันฉีกยิ้มกว้างอย่างน่ารักเพื่อเชิญชวน​ให้พี่เขากินกาแฟที่ฉันเป็นคนชงมาเองกับมือ

"ขอบคุณครับ แต่หนูไม่ต้องลำบากไปชงเองก็ได้นะครับ พนักงานที่นี่ก็มี เราใช้พวกเขาชงให้เราก็ได้" เด็กคนนี้ชอบทำตัวน่ารักจัง ยัยตัวเล็กเอ้ย

"ไม่เอาหรอกค่ะ หนูชงเองดีกว่า หนูไม่ไหวใจคนอื่น" ถ้าสาวๆบริษัท​นี้ใส่ของไม่ดีลงไปในกาแฟจะทำไง โดยเฉพาะยัยนั่นที่ฉันต้องระวัง

"คร้าบๆตามใจหนูล่ะกัน" ผมจึงหยิบกาแฟที่น้องชงขึ้นมาดื่ม พอชิมแล้วรสชาติ​ดีเลยทีเดียว

"อร่อยไหมค่ะ รสชาติ​นี้พี่ชอบไหม" ฉันถามแบบลุ้นๆฉันชงกาแฟในแบบที่ฉันชอบน่ะ ไม่รู้​จะถูกปากพี่เหมันต์​ไหม

"อร่อยมากครับ" ผมจึงกินต่อจนหมดแก้วเพื่อพิสูทธิ์​ให้น้องเห็นว่าผมพูดจริง ไม่ได้​พูดบ้ายอให้น้องได้ดีใจเล่นๆ

"งั้นหนูจะชงให้พี่กินทุกวันเลยดีไหมค่ะ" ฉันดีใจนะที่พี่เหมันต์​ชอบรสชาติ​ในแบบเดียวกัน​กับฉัน

"ดีครับ พี่ตามใจหนูเลย" เธออยากทำอะไรผมไม่ขัดอยู่แล้ว ขอแค่ให้น้องมีความสุข​ก็พอ

"ดีมากค่ะ" ฉันจึงตอบไปยิ้มๆก่อนจะกลับไปนั่งทำงานเหมือนเดิม​ จนพักเที่ยงฉันกับพี่เหมันต์​จึงไปกินข้าวกันข้างนอก โดยฉันเลือกเป็นร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากบ่อนมาก เพื่อสะดวกในการกลับไปทำงาน

ณ ร้านอาหาร

"หนูอยากกินอาหารอะไรเป็นพิเศษ​ไหมครับ สั่งได้เลยนะ พี่ให้สิทธิ์​หนู​เป็น​คนเลือกอาหารเลย" ผมเคยมาที่ร้านอาหารนี้บ้างแล้ว แต่ไม่ได้มาบ่อยอะไรขนาดนั้น นานๆที

"เอางั้นก็ได้ค่ะ หนูจะเป็นคนสั่งเอง พี่แค่รอกินก็พอ ตามนั้นนะค่ะ" ให้ฉันสั่งก็ดี มีแต่ของน่ากินทั้งนั้น​เลย ลาภปากแล้วยัยพลอยเอ้ย ฉันจึงสั่งอาหารที่ฉันอยากกินไปหลายอย่างเลย พี่เหมันต์​ก็ไม่ว่าอะไรฉันสักคำ ไม่มีบ่นสักแอะ​ น่ารักที่สุดอ่ะ

"ครับ" หลังจากให้น้องนั่งสั่งอาหารไปแล้ว ผมก็เอางานที่อยู่ในโทรศัพท์​ขึ้นมานั่งดูเพื่อรออาหารข้ามเวลา จนอาหารมาเท่านั้นแหละเต็มโต๊ะ​เลย ผมกับน้องจะกินหมดใช่ไหมว่ะ แต่ช่างเถอะปล่อยให้น้องนั่งกินไป ความสุขน้องแค่นี้อย่าเอามาคิดมากเลย

"พี่เหมันต์​ลองชิมปลากะพงนึ่งมะนาวนะคะ อร่อยมากเลยค่ะ" ฉันตักอาหารใส่จานให้พี่เหมันต์​ได้ลองชิมดู ร้านนี้อาหารอร่อยมาก แซ่บถึงใจเลยล่ะ ไม่รู้​พี่เหมันต์​เคยมากินหรือป่าว แต่ฉันชิมแล้วถูกใจมากเลย

"ครับ" ผมลองชิมอาหารตามที่น้องบอก มันก็อร่อยตามที่น้องบอกจริงๆ น้องคงชอบอาหารแนวนี้สินะ

"อร่อยมากครับ หนูก็กินเยอะๆนะครับ ยิ่งตัวเล็กๆอยู่" ผมจึงตอบน้องไปยิ้มๆ ผมไม่ได้​บูลลี่น้องนะ แค่บอกว่าน้องตัวเล็กเฉยๆ หึหึ!!

"จิ๊ พี่เหมันต์​อ่ะ งั้นหนูจะกินให้หนูอ้วนเลยคอยดู" ดูพี่เขาพูดสิ บูลลี่ฉันอีกแล้วอ่ะ น่างอลจริงๆเลย แต่ช่างเถอะกินข้าวดีกว่าอาหารกำลังอร่อย

"ตามสบายครับ ทำให้ได้ล่ะกัน" หึหึ!! ดูสิจะทำได้ไหม ผมก็อยากให้น้องอ้วนขึ้นมีน้ำมีนวลขึ้นมาอีกหน่อยก็ดี เวลาจับจะได้เต็มได้เต็มมือขึ้นมาหน่อย ตอนนี้ใหญ่แต่นม เนื้อหนังแทบจะไม่มี

"จิ๊ หนูไม่สนใจพี่เหมันต์​ล่ะ หนูกินข้าวดีกว่าอาหารกำลังอร่อย เดี๋ยว​เสียอารมณ์​หมด" หลังจากนั้นฉันก็นั่งกินอาหารบนโต๊ะไม่ได้สนใจพี่เหมันต์​อีกเลย ต่างคนต่างกิน

"คร้าบบ" หลังจากนั้นเราก็ต่างคนต่างกินข้าวไม่ได้พูดคุยอะไรกันอีก หวังว่าน้องคงไม่ได้งอลผมหรอกใช่ไหม แต่ช่างเถอะกินเสร็จ​ก่อน ค่อยง้อทีเดียว จนเวลาล่วงเลย​มาครึ่งชัวโมง​ อาหารบนโต๊ะก็ร่อยหรอแทบจะทุกจาน แสดงว่าน้องกินเยอะไปพอสมควร ถือว่าเป็นสัญญาณ​ที่ดี หึหึ!!

"หนูอิ่มยังครับ เอาอะไรอีกไหม" ผมเห็นน้องวางช้อนลงแล้วลูบท้องตัวเองปอยๆไม่รู้อิ่มหรือว่าจุกกันแน่ กินไปเยอะขนาดนั้น แต่ที่ผมถามน้องว่าเอาอะไรไหม เผื่อน้องอยากกินขนมหรืออะไรเพิ่มอีกต่างหากไงล่ะ เผื่อน้องอยากยัดอะไรลงท้องไปอีก หึหึ!!

"อิ่มแล้วค่ะ หนูอิ่มจนแน่นจนจะลุกไม่ไหวอยู่แล้ว" ช่างกล้าถามเนาะว่าฉันอิ่มรึยัง ฉันกินจนท้องจะแตกตายอยู่แล้วเนี่ย ชิชิ

"หึหึ!! งั้นหนูนั่งย่อยก่อนก็แล้วกันนะครับ พี่ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน" ผมว่าเข้าห้องน้ำเสร็จจะแวะไปจ่ายเงินเลยจะได้ไม่เสียเวลา

"ค่ะ งั้นหนูนั่งรอตรงนี้ก่อนล่ะกัน หนูลุกไม่ไหวจริงๆตอนนี้" ถ้าฉันรีบลุกขึ้นตอนนี้ฉันได้อ้วกแตกแน่ๆ ไม่ได้ๆเสียฟอร์ม​หมด

"ครับ" แล้วแต่น้องเลย เอาที่สบายใจล่ะกัน ผมยังไงก็ได้อยู่แล้ว