EP.28

หลังจากที่ฉันตื่นนอน ฉันกับพี่เหมันต์​ก็มานั่งกินอาหารที่พี่เหมันต์​สั่งไว้ พร้อมนั่งเขี่ยโทรศัพท์​ไปเรื่อยๆจนสายตาฉันไปสะดุดกับสถานที่ท่องเที่ยว​ในเฟสบุ๊ค​แห่งหนึ่ง ซึ่งมันน่าเที่ยวมากอ่ะ แต่เสียดายมันอยู่ตั้งระยองแหน่ะ พี่เหมันต์​คงไม่มีเวลาพาฉันไปเที่ยวหรอก เห้อ! ฉันเลยได้แต่ทำหน้าเซ็งๆ

"เป็น​ไรครับ" ผมรู้สึกว่าน้องทำหน้าไม่สบอารมณ์​สักเท่าไหร่​ มีปัญหา​อะไรหรือป่าว

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ" ฉันเลือกที่จะไม่บอกพี่เขาไปจามตรง ฉันแค่ไม่อยากให้พี่เขาไม่สบายใจเรื่องไม่เป็น​เรื่อง​ของฉัน

"บอกมาเถอะครับ เป็นอะไร" ผมว่ามันต้องมีอะไรสักอย่างแหละ แต่น้องแค่ไม่อยากจะบอกผมก็เท่านั้น

"ป่าวค่ะ หนูก็แค่อยากไปเที่ยวที่นี่เฉยๆ แต่หนูรู้ว่าพี่เหมันต์​ไม่ว่าง งานเยอะ คงไม่มีเวลาพาหนูไปเที่ยวหรอกค่ะ" ฉันลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจบอกพี่เขาไปตามความจริง ฉันพูดออกไปตามที่ฉันคิด พี่เหมันต์​มีธุรกิจต้องดูแล พี่เขาจะมีเวลาพาฉันไปเที่ยวได้ไงกัน

"หึหึ!! ถ้าอยากไปพี่ก็พาไปได้ครับ แต่พี่ขอเคลียร์​งานก่อนนะ วันเสาร์​-อาทิตย์​ที่จะถึงนี้เราค่อยไปกันนะครับ หนูจะชวนเพื่อนหนูไปด้วยก็ได้นะครับ พี่ก็จะชวนเพื่อนพี่ไปเหมือนกัน" แค่น้องอยากไปเที่ยวทำไมผมจะพาเธอไปไม่ได้ แค่นี้เอง ผมพาเธอไปได้อยู่แล้ว

"จริงหรอค่ะ พี่เหมันต์​น่ารักที่สุดเลยค่ะ ฟอด ฟอด ฟอด" ฉันดีใจจนหอมแก้มพี่เขาไปรัวๆเลยจ้า คิก คิก

"งั้นหนูก็กินข้าวได้แล้วครับ วันนี้หนูไปทำงานกับพี่นะครับ" เด็กคนนี้เวลาดีใจชอบทำตัวน่ารักทุกที น่าจับกดชิปหาย วันนี้ผมจะเอาเด็กดื้อคนนี้ไปทำงานด้วย

"ได้ค่ะ ก็หนูเป็นเลขาพี่นี่ค่ะหนูก็ต้องไปด้วยอยู่แล้วสิ ว่าแต่จะให้หนูทำอะไรบ้างค่ะ หนูจะทำได้ไหมอ่ะ" ฉันเกิดความกังวล​ขึ้นมาเล็กน้อย ฉันยังไม่เคยทำงานด้านนี้มาก่อน ฉันจะทำได้จริงๆหรอ

"ไปถึงเดี๋ยวหนูก็รู้เองครับ ตอนนี้กินข้าวก่อนนะ" ผมก็ยังไม่รู้​ว่าจะให้น้องทำอะไร แต่อยากเอาไปด้วยก่อน แต่ถ้าถึงเวลาที่น้องต้องทำงานจริงๆผมก็จะเป็นคนสอนให้เธอเอง

"ก็ได้ค่ะ" ยังไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร​ เดี๋ยว​ไปถึงก็รู้เองแหละ ตอนนี้ฉันกินข้าวก่อนดีกว่า เดี๋ยว​ไปทำงานแล้วสมองไม่แล่น เราสองคนจึงพากันนั่งกินข้าวต่อแล้วไม่ได้คุยอะไรกันอีกต่อจากนั้น พอเรากินข้าวเสร็จฉันกับพี่เหมันต์​ก็เดินทางมาที่บ่อนคาสิโนทันที

ณ บ่อนคาสิโน​

ฉัันกับพี่เหมันต์​ที่ตอนนี้เรามาถึงบ่อนคาสิโน​แล้ว พี่เหมันต์​ก็จับมือฉันเดินขึ้นไปข้างบนห้องทำงาน ในระหว่างที่ฉันเดินไปกับพี่เขา พนักงานที่บ่อนทั้งชายและหญิงก็ต่างมองฉันด้วยสายตายิ้มๆ บางคนก็ดูจะเขินๆฟินๆยังไงก็ไม่รู้ ฉันจึงได้แต่ยิ้มตอบอย่างเป็นมิตร แต่ฉันก็สังเกต​เห็น​นะว่ามีบางคนมองฉันด้วยสายตาริษยาอ่ะ คงไม่พอใจสินะที่พี่เหมันต์​พาฉันมาด้วยอ่ะ แต่ก็เอาเถอะแฟนฉันหล่อ ก็ต้องมีสาวเล็กสาวน้อยแอบชอบเป็นธรรมดา ถ้าไม่มีอะไรฉันก็จะปล่อยผ่านไปก่อนล่ะกัน แต่ถ้าคิดที่จะมาอ่อยหรือว่ามาแย่งแฟนฉันล่ะก็มันได้เจอดีแน่

ฉันเดินเคียงคู่​กันมาจนถึงชั้นบริหาร ฉันก็สังเกต​ทุกอย่างที่อยู่ที่นี่ถูกจัดและตกแต่ง​อย่างเป็นระเบียบแถมสวยงามมาก ดูหรูหราหมาเห่าสุดๆ ในแต่ละแผนกก็แบ่งสัดส่วน​กันอย่างชัดเจน จนฉันรู้สึกว่าที่นี่น่าทำงานสุดๆ

"พี่เหมันต์​ค่ะ แล้วโต๊ะ​ทำงานหนูอยู่ตรงไหนล่ะค่ะ และอีกอย่างงานหนูคืออะไร" ฉันเอ่ยถามพี่เขาในขณะที่เราเดินมาถึงห้องทำงานแล้ว

"งั้นหนูก็มานี่ครับ" ผมนั่งลงไปที่เก้าอี้​ทำงาน พร้อมส่งสัญญาณ​ให้เธอมานั่งลงที่ตักของผม เธอก็เดินมานั่งลงอย่างว่าง่าย

"โต๊ะ​ทำงานหนูอยู่ไหน แล้วให้หนูมานั่งตักพี่ทำไม" พอฉันนั่งลงบนตักพี่เขาได้ ก็ถามพี่เขาไปในสิ่งที่ไม่เข้าใจทันที อย่าบอกนะว่าจะให้ฉันนั่งตักพี่เขาทำงานอ่ะ แบบนั้นมันไม่ดีหรอก

"งานของหนูคือช่วยพี่ดูบัญชีของบ่อน หนูทำได้ไหม พี่จะเป็นคนสอนหนูเอง" ผมใช้แขนของผมกอดและรัดตัวเธอไว้ไม่ให้เธอได้ตกลงไป

"ทำได้ค่ะ แต่หนู​ว่าหนู​ไปเอาเก้าอี้​มานั่งข้างพี่ดีกว่านะค่ะ ถ้านั่งบนตักพี่ทำงาน หนูว่าพี่เป็นตะคริว​แน่นอน" ฉันจึงเดินไปยกเก้าอี้มาอย่างที่พูด พร้อมมานั่งข้างพี่เหมันต์​

"หึหึ!! ตัวหนูนิดเดียวเอง แค่นี้ไม่ทำให้พี่เป็นตะคริว​ได้หรอกครับ" ดูเธอพูดเข้า อย่างกับตัวเธอใหญ่นักอ่ะ ตัวอยู่แค่เนี่ย

"แต่ยังไงพี่ก็ทำงานไม่ถนัดอยู่ดีนั้นแหละค่ะ" หืมม ยังมาบูลลี่ตัวฉันอีก ก็ตัวฉันมันเล็กแค่เนี่ยจะทำไมอ่ะ หึยย

"คร้าบๆ งั้นมาเดี๋ยวพี่สอนงานหนูเลยล่ะกัน จะได้ไม่เสียเวลา พี่ก็จะได้เริ่มทำงานพี่ด้วย" ผมว่าเริ่มสอนเธอดีกว่า มันจะได้ไม่เสียเวลาไปมากกว่านี้

"ค่ะ งั้นเริ่มเลย" หลังจากนั้นพี่เหมันต์​ก็สอนฉันดูบัญชีต่างๆว่าให้ทำยังไง คิดยังไง จนฉันสามารถ​เข้าใจและเริ่มทำบัญชี ดูบัญชีได้แล้ว ส่วนพี่เหมันต์​พอสอนฉันเสร็จ​ก็นั่งทำงานของพี่เขาไป ดูพี่เขาจะยุ่งมากเลย แฟ้มเอกสารวางเต็มโต๊ะ​ไปหมด ฉันจะช่วยอะไรพี่เขาได้บ้างนะ งั้นฉันไปชงกาแฟให้พี่เขาดีกว่า ฉันจึงลุกเดินออกจากห้องไป

พอฉันเดินออกจากห้องมา ฉันก็เห็นมีโต๊ะกาแฟอยู่ไม่ไกล แต่ฉันรู้สึกปวดฉี่อ่ะขอไปเข้าห้องน้ำก่อนล่ะกัน ฉันจึงเดินไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกลทันที พอเข้าห้องน้ำมาได้ฉันก็รีบไปทำธุระของตัวเอง พอออกจากห้องน้ำมาก็เห็นผู้หญิง​คนหนึ่งที่ดูจะสวยและเซ็กซี่ในระดับหนึ่งเลยแหละ เธอมองฉันด้วยสายตาไม่พอใจสุดๆ ไม่รู้​ฉันไปเผาบ้านเธอตอนไหน

"เธอเป็นอะไรกับบอส" จินที่เป็นผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์​ที่หมายปองเหมันต์​มาตั้งแต่เริ่มเข้ามาทำงานจนถึงทุกวันนี้​ เธอพยายามเข้าหาเหมันต์​อยู่​หลายครั้ง​ แต่เหมันต์​ก็ไม่เคยสนใจ ไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตาด้วยซ้ำ แต่ที่เหมันต์​ไม่ไล่เธอออกเพราะเธอทำงานดี มีความสามารถ​ จะไล่เธอออกไปเพราะเรื่องแค่นี้ก็เสียดายความสามารถ​ของเธอ