Se connecterPartager
บทที่ 115
Date de publication:
2025-11-03 18:27:27
Dernier chapitre
ของเล่นของไนต์ บทที่ 137
“ไม่ให้เธอจะให้ใคร” พูดจบก็จับมือเล็กขึ้นมาเพื่อลองสวมแหวน หากไม่พอดีก็จะได้สั่งไซน์ใหม่ให้เธอแทน “ราคานี้เลยนะ” เธอว่าพลางชี้ไปยังป้ายราคา แต่คนตัวสูงกลับทำหน้านิ่งเลิกคิ้วถามหน้าตาเฉย “แล้ว?” “มันแพงเกินไปรึเปล่า อีกอย่างลินได้ของที่ถูกใจแล้วด้วย” เธอพยักหน้าให้พนักงานนำกำไลข้อมือที่ลองไป
ของเล่นของไนต์ บทที่ 136
แกร๊ก... เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้นเบา ๆ ดึงให้หญิงสาวที่นั่งทำงานอยู่อย่างตั้งใจเงยหน้าขึ้นมอง และเพียงแค่เธอเห็นว่าคนที่เปิดประตูเข้ามาเป็นใคร ก็ทิ้งทุกอย่างที่ทำอยู่ ลุกขึ้นวิ่งเข้าสวมกอดด้วยความดีใจและความคิดถึงทันที หมับ! “ไม่เห็นบอกเลยว่าจะมาวันนี้” “ถ้าบอกก็ไม่รู้สิว่ามีคนแถวนี้แอบ
ของเล่นของไนต์ บทที่ 135
ธันย์กลับไปรับโทษต่อตามที่ทำข้อตกลงไว้กับท่านผู้เฒ่า นลินเองก็กลับมาเรียนรู้งานต่อหลังจากที่พักไปหลายวัน และการกลับมาทำงานของเธอก็ยังคงมีเลขาของพี่ชายเป็นคนสอนงานเหมือนเดิม “คุณนลินไม่สบายรึเปล่าคะ เห็นหายไปหลายวันเลย ดูเหมือนจะซูบลงไปเยอะเลยด้วยค่ะ” เพียงแค่เข้ามาในห้องทำงาน เสียงน่ารำคาญข
ของเล่นของไนต์ บทที่ 134
นลินเงยหน้าที่เต็มไปด้วยคาบน้ำตามองตามคนตัวสูงที่ลุกขึ้นยืน ไม่ทันจะได้สงสัยอะไรเขาก็ยื่นมือมาช่วยประคองเธอให้ลุกตาม ก่อนจะตวัดแขนช้อนอุ้มเธอแนบอก “กลับบ้านกัน” “ไม่อยากกลับบ้าน” เธอรีบปฏิเสธทันทีเมื่อได้ยินว่าเขาจะพากลับบ้าน ไม่ได้เจอหน้า ไม่ได้ยินเสียง มาตั้งหลายวันแล้ว เธอคิดถึงเขามากขนา
ของเล่นของไนต์ บทที่ 133
เวลาผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมง บรรยากาศรอบนอกร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งนี้เริ่มปกคลุมไปด้วยความมืดและเงียบสงัด เมื่อสถานที่ต่าง ๆ ทยอยปิดให้บริการตามเวลา ส่วนเจ้าของวันเกิดที่จ่ายเงินซื้อเวลาในร้านอาหารไว้ก็เอาแต่ดื่มไม่หยุด คนนั่งเฝ้าก็ไม่คิดห้าม แถมยังคอยเป็นบริกรรินไวน์เสิร์ฟให้เธออย่างไม่ขาดตกบกพร่อง “เ
ของเล่นของไนต์ บทที่ 132
“ขอบคุณอีกครั้งครับ” ธันย์ขับรถต่อมายังไนต์คลับที่คุ้นเคย เพราะสถานที่แห่งนี้คือหนึ่งในธุรกิจของเจ้านายเขา และการตามหาคนตัวเล็กที่มาฉลองวันเกิดกับเพื่อนก็ไม่ได้ยาก แค่ถามกับลูกน้องด้านหน้าก็รู้แล้วว่านลินอยู่โซนไหน “คุณหนูนลินไม่ได้มาที่นี่นะครับ” ทว่าคำตอบที่เขาได้กลับมานั้นทำเอาคิ้วกระตุก
ของเล่นของไนต์ บทที่ 127
“คุณหนูเพิ่งรู้สึกกลัวขึ้นมาเหรอครับ” “ธันย์! ลินซีเรียสนะ” “คิดถึงไม่ใช่เหรอ ออกไปหาไม่ได้เลยมาหาเองนี่ไง” “เลิกล้อเล่นแล้วอธิบายมา” สองมือเล็กพยายามดันอกแกร่งออกห่าง แต่ก็สู้แรงของเขาไม่ได้ จึงเปลี่ยนมาชี้หน้าแทน “ไม่ได้ล้อเล่น” เขาตอบเสียงจริงจัง พูดจบก็ก้มลงตวัดลิ้นเลียที่ริมฝีปากบาง
ของเล่นของไนต์ บทที่ 126
นลินออกจากคอนโดของธันย์ในช่วงสายของวัน และก่อนออกมาเธอได้รับข้อความจากเขา ที่ส่งมาบอกว่าพี่ชายของเธอกำลังเข้าไปรับที่บ้าน จากนั้นไม่ถึงห้านาทีก็มีสายจากคนเป็นพี่โทรถามว่าอยู่ไหน แน่นอนว่าคำตอบของเธอคือคำโกหก ยกชื่อเพื่อนที่ไม่ได้สนิทนักมาอ้างอีกตามเคย และพอกลับมาถึงบ้านก็ถูกคนเป็นแม่จ้องจับผิด ไม
ของเล่นของไนต์ บทที่ 125
เช้านี้ธันย์ยังคงทำตัวทุกอย่างเหมือนปกติ ทุกอย่างถูกเก็บซ่อนไว้ภายใต้สีหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึก คอยสังเกตการณ์อยู่เงียบ ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่บรรยากาศวันนี้ไม่มีอะไรปกติสักอย่าง เขาตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง แต่จะเรียกว่าตื่นก็คงไม่ใช่เสียทีเดียว เรียกว่านอนไม่หลับมาทั้งคืนน่าจะถูกต้องมาก
ของเล่นของไนต์ บทที่ 124
ธันย์กลับขึ้นมาบนห้อง ก่อนจะพบกับคนตัวเล็กที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนโซฟา เขาลงไปด้านล่างแค่สิบนาที ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะหลับได้เร็วขนาดนี้ หรือบางทีอาจจะแค่แกล้งหลับ ทว่าพอเดินเข้าไปใกล้กลับรู้สึกได้ถึงจังหวะลมหายใจของเธอเข้าออกสม่ำเสมอ นั่นเป็นเครื่องยืนยันว่าเธอหลับจริง ๆ ไม่ได้แกล้ง เขาย่อตัวลงน
Vous vous intéresseriez aussi à
