مشاركة

บทที่ 6

last update تاريخ النشر: 2025-07-28 17:32:15

หมับ!

ไนต์เอื้อมมือไปจับมือเล็กที่กำลังเล่นกับส่วนนั้นของตัวเองไว้ให้หยุด ก่อนจะขยับตัวขึ้นดันคนตัวเล็กให้พลิกกลับไปนอนลงที่เดิม ขยับตัวขึ้นคร่อมเธอไว้ กดข้อมือเล็กลงกับที่นอนนุ่ม สายตาคมจ้องมองใบหน้าสวยนิ่งๆ

“ตอนที่ฉันไม่อยู่… เธอคงไม่ได้ให้ใครทำแบบที่ทำกับฉันใช่ไหม”

“ฉันมีแค่คุณ” จัสมินตอบกลับทันทีเมื่อถูกถามมาแบบนั้น

เธอไม่รู้ว่าทำไมอยู่ๆ เขาถึงได้มาถามเธอแบบนี้ ทั้งที่เขาน่าจะรู้ดีว่าเธอไม่ได้มีใครนอกจากเขาคนเดียว ถึงจะเป็นแค่ของเล่น แต่เธอก็เป็นของเล่นของเขาแค่คนเดียว

“รู้ไหมว่าเมื่อคืนเธอทำฉันหงุดหงิดแค่ไหน”

“ฉันทำอะไรคะ?” จัสมินถามกลับด้วยสีหน้างุนงงเมื่อได้ยินว่าที่เขาหงุดหงิดนั้นเป็นเพราะเธอ

ไนต์ไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงแค่มองเธอนิ่งๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักโต๊ะข้างหัวเตียงครวนหาสิ่งของที่อยู่ด้านใน

ฟุ่บ!

กล่องสี่เหลี่ยมขนาดเล็กกว่าฝ่ามือถูกโยนลงข้างศีรษะของคนตัวเล็ก ไนต์ดึงตัวกลับแล้วขยับขึ้นนั่งบนส้นเท้าตัวเอง หยิบกล่องสี่เหลี่ยมเล็กขึ้นมาแกะไปพลาง พร้อมกับจ้องมองไปที่คนตัวเล็กที่เอาแต่มองเขาด้วยสีหน้ามีแต่คำถามเต็มไปหมด

“อย่าให้เห็นว่าเธอไม่คิดจะปฏิเสธลูกค้าอีก”

“อ๋อ...” จัสมินถึงกับลากเสียงยาวเมื่อได้ยินสิ่งที่คนตัวสูงพูดออกมา

ที่แท้ก็หงุดหงิดเธอเพราะเรื่องงานของเธอเองสินะ

“อะไร?” ไนต์ชะงักมือที่กำลังฉีกซองถุงยางอนามัย เงยหน้าขึ้นขมวดคิ้วมองไปที่คนตัวเล็กที่ลากเสียงยาว

“คุณหงุดหงิดเพราะเรื่องนี้สินะคะ”

“รู้แล้วก็ดี” เขาตอบก่อนจะหยิบถุงยางอนามัยสวมลงบนแท่งร้อนของตัวเอง

“แต่นั่นมันงานฉันนี่คะ”

“อยากตกงานมั้ยจัสมิน”

“ไม่ค่ะ” คนตัวเล็กส่ายหน้าปฏิเสธทันที

ถึงจะมีความคิดที่อยากจะเลิกทำงานที่เปลืองตัวแบบนี้ แต่ถ้าต้องมาตกงานกะทันหันแบบนี้เธอไม่เอาด้วยหรอก เพราะเคยชิมรสชาติของความขมขืนที่แสนลำบากมาแล้ว

“ถอดเสื้อ” คนตัวสูงสั่งเสียงพร่า ก่อนจะเอื้อมมือดึงกางเกงชุดนอนพร้อมกับชั้นในตัวบางของเธอลงจนสุดปลายเท้า

จัสมินยกมือขึ้นปลดกระดุมเสื้อชุดนอนของตัวเองออกตามสั่ง เพียงแค่กระดุมเสื้อหลุดออกก็เผยให้เห็นความนุ่มนิ่มของอกอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ เพราะเธอไม่ได้ใส่บรา

ไนต์ขยับแทรกกายเข้าไปนั่งระหว่างขาของคนตัวเล็ก สายตาคมจดจ้องไปที่กลางกายสาว ยกมือขึ้นลูบไล้ที่เนินเนื้อจนคนตัวเล็กแอบสะดุ้งเบาๆ ลากมือต่ำลงก่อนจะค่อยๆ สอดแทรกนิ้วเข้าไปสำรวจภายในช่องทางรักที่คุ้นเคย ทุกครั้งที่ได้สัมผัสแนบชิดผนังร้อนนุ่มหยุ่นด้านในก็ตอดกระตุกรัดแน่นเขาทุกที

ไม่ว่าจะเป็นนิ้วหรือแท่งร้อนลำใหญ่

“อ๊ะ~” เสียงเล็กหลุดครางออกมาด้วยความเสียวที่ทนไม่ไหว

ริมฝีปากหยักได้รูปยกยิ้มร้าย ดันนิ้วเข้าลึกจนถึงจุดอ่อนไหวด้านใน ขยับนิ้วกระแทกเข้าใส่จุดอ่อนไหวซ้ำๆ จนช่องทางรักของคนตัวเล็กตอดกระตุกถี่พร้อมกับร่างกายที่บิดเร้ากระสับกระส่ายไปมา

ไนต์รีบดึงนิ้วที่เคลือบไปด้วยน้ำหวานของคนตัวเล็กออกจากช่องทางรักคับแน่น จับแท่งร้อนที่ขยายใหญ่ถูไถกับช่องทางรักที่เปียกแฉะ แล้วกดส่วนหัวเข้าไปด้านในดันความใหญ่โตฝ่าความคับแน่นเข้าไปจนถึงจุดลึกสุด

“อะ อื้อ...!” เสียงเล็กครางกระเส่า สองมือกำผ้าปูที่นอนแน่นเมื่อร่างกายสั่นสะท้านด้วยความเสียวซ่าน

“อย่าเพิ่งรีบเสร็จล่ะ ฉันยังไม่ทันได้กระแทกเลย” แรงกระตุกรัดแน่นจากด้านในทำให้เขาต้องรีบเงยหน้าขึ้นบอก กลัวว่าคนตัวเล็กจะชิงเสร็จไปก่อนทั้งที่เขายังไม่ทันจะได้ขยับตัวด้วยซ้ำ

สะโพกสอบดึงจังหวะการเคลื่อนไหวอย่างเนิบนาบเพื่อนำทาง และเริ่มถี่รัวเมื่อความเสียวซ่านเข้าเล่นงานหนักขึ้น

“อ๊ะ บะ เบาหน่อยค่ะ อ๊า...”

“แน่ใจเหรอว่าอยากให้เบากว่านี้” ไนต์ถามพร้อมรอยยิ้มร้าย

เขารู้ว่าเธอชอบแบบไหน แบบไหนที่จะทำให้คนตัวเล็กถึงพร้อมกันกับเขาได้ และแทนที่เขาจะผ่อนแรงกระแทกกระทั้นให้เบาลงแต่กลับยิ่งเร่งจังหวะถี่รัวขึ้นอีก

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังแข่งกับเสียงครางเสียวของคนตัวเล็ก ร่างบางสั่นสะท้านตอบรับแรงกระแทกที่หนักหน่วงด้วยการยกสะโพกลอยสูงเข้าใส่จังหวะที่คนตัวสูงส่งมา

“ยังอยากให้เบาอยู่มั้ย?”

“มะ ไม่ อะ...อื้อ!” จัสมินส่ายหน้ารัว ปฏิเสธทันทีว่าไม่อยากให้เขาผ่อนแรงลง เพราะเธอจะเสร็จแล้ว

ไนต์เลื่อนสองมือจับเอวคอดไว้มั่น โหมแรงที่มีกระแทกกระทั้นถี่รัวจนคนตัวเล็กร่างกายสั่นคลอนไปตามแรงของเขา ใบหน้าหล่อเหลาเชิ่ดสูงส่งเสียงคำรามในลำคอหนาด้วยความเสียวที่ทนไม่ไหว กายแกร่งกระตุกเกร็งพร้อมกับร่างบางที่สั่นสะท้านอย่างหนักเมื่อกำลังจะถึงจุดสุดยอด

“อ๊ะ... คะ คุณ อะ อร๊าย~”

เสียงครางหวานของจัสมินดังลั่นพร้อมกับร่างกายที่กระตุกเฮือก ปลดปล่อยความสุขที่ปรารถนานำหน้าคนตัวสูงมาก่อน เพียงแค่เสี้ยววินาทีต่อมาเขาก็แตะถึงความสุขสมตามเธอไปติดๆ

“อ่าส์...!”

คนตัวเล็กหอบหายใจถี่พร้อมกับร่างกายที่อ่อนระทวยลงอย่างคนหมดแรง หน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะของลมหายใจที่รุนแรง ไม่ต่างจากคนตัวสูงที่หอบหายใจแรงไม่แพ้กัน มือหนาทั้งสองข้างยังคงจับยึดเอวคอดไว้มั่น ปล่อยให้ช่องทางรักของเธอกระตุกตอดรัดแท่งร้อนของเขาอยู่แบบนั้น จนทุกอย่างเริ่มสงบลงจึงถอดถอนตัวตนออกจากความคับแน่น แล้วถอดถุงยางอนามัยที่เต็มไปด้วยของเหลวสีขาวขุ่นโยนทิ้งลงพื้น

ไนต์เอื้อมหยิบกล่องถุงยางที่วางอยู่เหนือศีรษะคนตัวเล็ก เทถุงยางส่วนที่เหลือในกล่องลงบนที่นอน ละสายตาจากสิ่งป้องกันหันไปมองคนตัวเล็กที่นอนหน้าแดงระเรื่อมองเขาอยู่

“คุณจะทำอีกเหรอคะ” จัสมินเอ่ยถามเสียงแผ่ว เมื่อเห็นว่าคนตัวสูงกำลังฉีกซองถุงยางอนามัยอันใหม่

“ทำไม ทำอีกไม่ได้?”

“แต่ฉันต้องเตรียมตัวไปทำงาน เอาไว้คืนนี้...”

“ไม่ต้องไป” ไนต์พูดแทรกทันควันพร้อมกับมือหนาที่รูดเกราะป้องกันบางเบาลงบนแท่งร้อนที่ยังไม่ยอมสงบ “หรือถ้าอยากไปก็ใช้ให้หมดค่อยไป”

จัสมินมองไปที่ซองถุงยางอนามัยอีกหนึ่งชิ้นที่ยังไม่ได้แกะ รวมที่เขาเพิ่งจะสวมใส่ไปเมื่อกี้ก็เป็นสอง ถ้านับหมดก็คงสามรอบ ถ้าเขาทำถึงสามรอบเธอคงไม่มีแรงเหลือไปทำงานแน่

“แล้วถ้าไม่ไปล่ะคะ”

“ก็ใช้จนหมดอยู่ดี”

สุดท้ายก็เป็นข้อบังคับให้เธอต้องหยุดงานอยู่ดี เพราะต่อให้จะไปหรือไม่ไปก็มีค่าเท่าเดิม คือถูกเขาตักตวงความปรารถนาอย่างเอาแต่ใจเหมือนเดิม

เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กไม่ได้พูดอะไรต่อจึงเอื้อมมือหนาไปจับแขนเธอแล้วดึงให้ลุกขึ้น ก่อนจะจับร่างบางให้พลิกหันหลังให้ในท่าคลานเข่า

จัสมินเอี้ยวหน้ากลับไปมองด้านหลัง ริมฝีปากอวบอิ่มถูกกัดไว้แน่นเมื่อความใหญ่โตกำลังแทรกผ่านเข้ามาภายในช่องทางรักที่ชุ่มฉ่ำ ก่อนที่คนตัวสูงจะเริ่มจังหวะตักตวงความปรารถนาจากเธออีกครั้ง...

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ของเล่นของไนต์   บทที่ 137

    “ไม่ให้เธอจะให้ใคร” พูดจบก็จับมือเล็กขึ้นมาเพื่อลองสวมแหวน หากไม่พอดีก็จะได้สั่งไซน์ใหม่ให้เธอแทน “ราคานี้เลยนะ” เธอว่าพลางชี้ไปยังป้ายราคา แต่คนตัวสูงกลับทำหน้านิ่งเลิกคิ้วถามหน้าตาเฉย “แล้ว?” “มันแพงเกินไปรึเปล่า อีกอย่างลินได้ของที่ถูกใจแล้วด้วย” เธอพยักหน้าให้พนักงานนำกำไลข้อมือที่ลองไป

  • ของเล่นของไนต์   บทที่ 136

    แกร๊ก... เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้นเบา ๆ ดึงให้หญิงสาวที่นั่งทำงานอยู่อย่างตั้งใจเงยหน้าขึ้นมอง และเพียงแค่เธอเห็นว่าคนที่เปิดประตูเข้ามาเป็นใคร ก็ทิ้งทุกอย่างที่ทำอยู่ ลุกขึ้นวิ่งเข้าสวมกอดด้วยความดีใจและความคิดถึงทันที หมับ! “ไม่เห็นบอกเลยว่าจะมาวันนี้” “ถ้าบอกก็ไม่รู้สิว่ามีคนแถวนี้แอบ

  • ของเล่นของไนต์   บทที่ 135

    ธันย์กลับไปรับโทษต่อตามที่ทำข้อตกลงไว้กับท่านผู้เฒ่า นลินเองก็กลับมาเรียนรู้งานต่อหลังจากที่พักไปหลายวัน และการกลับมาทำงานของเธอก็ยังคงมีเลขาของพี่ชายเป็นคนสอนงานเหมือนเดิม “คุณนลินไม่สบายรึเปล่าคะ เห็นหายไปหลายวันเลย ดูเหมือนจะซูบลงไปเยอะเลยด้วยค่ะ” เพียงแค่เข้ามาในห้องทำงาน เสียงน่ารำคาญข

  • ของเล่นของไนต์   บทที่ 134

    นลินเงยหน้าที่เต็มไปด้วยคาบน้ำตามองตามคนตัวสูงที่ลุกขึ้นยืน ไม่ทันจะได้สงสัยอะไรเขาก็ยื่นมือมาช่วยประคองเธอให้ลุกตาม ก่อนจะตวัดแขนช้อนอุ้มเธอแนบอก “กลับบ้านกัน” “ไม่อยากกลับบ้าน” เธอรีบปฏิเสธทันทีเมื่อได้ยินว่าเขาจะพากลับบ้าน ไม่ได้เจอหน้า ไม่ได้ยินเสียง มาตั้งหลายวันแล้ว เธอคิดถึงเขามากขนา

  • ของเล่นของไนต์   บทที่ 133

    เวลาผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมง บรรยากาศรอบนอกร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งนี้เริ่มปกคลุมไปด้วยความมืดและเงียบสงัด เมื่อสถานที่ต่าง ๆ ทยอยปิดให้บริการตามเวลา ส่วนเจ้าของวันเกิดที่จ่ายเงินซื้อเวลาในร้านอาหารไว้ก็เอาแต่ดื่มไม่หยุด คนนั่งเฝ้าก็ไม่คิดห้าม แถมยังคอยเป็นบริกรรินไวน์เสิร์ฟให้เธออย่างไม่ขาดตกบกพร่อง “เ

  • ของเล่นของไนต์   บทที่ 132

    “ขอบคุณอีกครั้งครับ” ธันย์ขับรถต่อมายังไนต์คลับที่คุ้นเคย เพราะสถานที่แห่งนี้คือหนึ่งในธุรกิจของเจ้านายเขา และการตามหาคนตัวเล็กที่มาฉลองวันเกิดกับเพื่อนก็ไม่ได้ยาก แค่ถามกับลูกน้องด้านหน้าก็รู้แล้วว่านลินอยู่โซนไหน “คุณหนูนลินไม่ได้มาที่นี่นะครับ” ทว่าคำตอบที่เขาได้กลับมานั้นทำเอาคิ้วกระตุก

  • ของเล่นของไนต์   บทที่ 58

    สามวันต่อมา... @คฤหาสน์โนอาห์ ประตูห้องลับใต้ดินที่อยู่ภายในคฤหาสน์เก่าแก่ถูกเปิดออกอีกครั้ง หลังจากที่ใช้เป็นที่กักขังตัวทายาทหนุ่มคนรองของตระกูลมากว่าสามวัน แต่ทว่าไนต์กลับไม่ได้ถูกขังอยู่ในห้องใต้ดินนี้เพียงลำพัง เพราะนอกจากเขาแล้วยังมีสัตว์เลี้ยงดุร้ายตัวใหญ่อาศัยอยู่ร่วมกับเขาด้วย ฮ

  • ของเล่นของไนต์   บทที่ 57

    “เทียร์เข้ามาเอามือถือน่ะค่ะ ไปทานข้าวกันค่ะ” พูดจบก็จับมือเล็กของว่าที่พี่สะใภ้ตัวเองเดินไปที่โต๊ะอาหารด้วยท่าทางอารมณ์ดี จัสมินนั่งลงบนที่ประจำของตัวเองโดยมีเทียร์น่าคอยประคองจับนู่นจับนี่ให้ตลอด จนเธอรู้สึกเกรงใจไปหมด “อาหารวันนี้คุณแม่เทียร์ให้แม่ครัวที่บ้านทำมาให้ค่ะ มีประโยชน์และสารอาหาร

  • ของเล่นของไนต์   บทที่ 56

    เพล้ง! เสียงแก้วน้ำเปล่าในมือเล็กของจัสมินหล่นลงกระทบพื้นจนแตกกระจาย เมื่ออยู่ๆ เธอก็เกิดอาการหน้ามืดขึ้นมาอย่างกะทันหัน คนตัวเล็กรีบไขว่คว้าหาที่จับเพื่อพยุงร่างกายของตัวเองไม่ให้วูบล้มลงไปกับพื้นที่มีแต่เศษแก้ว “พี่มิน! เกิดอะไรขึ้นคะ” เทียร์น่าวิ่งตรงมายังห้องครัวด้วยสีหน้าตื่นตกใจ กำลัง

  • ของเล่นของไนต์   บทที่ 55

    ทันทีที่ไนต์และธันย์ก้าวออกจากสนามบินก็มีชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำดักรออยู่ที่ทางออกมากกว่าสิบคน ไนต์กวาดสายตามองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยสีหน้าและท่าทีนิ่งเฉย ก่อนที่ลูกน้องทั้งหมดจะพร้อมใจกันก้มหัวให้กับเขา “ยินดีต้อนรับกลับครับ ท่านผู้เฒ่าโนอาห์ส่งพวกเรามารับคุณไนต์ไปที่บ้านใหญ่ครับ” หัวหน้าบอร์ดี้การ์

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status