MasukShare
ตอนที่ 6 ซ่อนรูปใช้ได้
Tanggal publikasi:
2025-10-01 11:06:03คอนโดไมเนอร์
แกร็ก! แอดด ไมเนอร์ใช้เท้าดันประตูให้ปิด เขาอุ้มคนตัวเล็กตรงไปยังห้องนอนทันที คอนโดแห่งนี้เขาซื้อไว้เพื่อพาสาว ๆ มาสนองความต้องการของตัวเองเท่านั้น ส่วนคอนโดอีกที่จะเป็นพื้นที่ส่วนตัวเขา ไมเนอร์ไม่ชอบให้ใครเข้าไปยุ่งเกี่ยว ตุ๊บ! “โคตรหนัก” เมื่อเข้ามาในห้องนอนได้เขาก็โยนเธอลงเตียงอย่างแรง โดยไม่สนว่าหญิงสาวจะเจ็บหรือไม่ ร่างสูงทิ้งตัวนั่งลงขอบเตียงพลางใช้สายตาไล่มองสัดส่วนคนเมา “ซ่อนรูปใช้ได้” ถือว่าฝันดีเป็นคนที่หุ่นสวยซ่อนรูป ชุดกระโปรงเธอมันถลกขึ้นสูงทำให้เห็นขาขาวที่พ้นเนื้อผ้าออกมา ไมเนอร์กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ แต่ในจังหวะนั้นเอง.. “อึก แหวะ!!” แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปพุ่งออกมาเลอะที่นอน ไม่พอยังกระเซ็นมาโดนตัวเขาอีกด้วย ไมเนอร์ชะงักไปก่อนที่เขาจะ.. “อ๊ากก!!” “อ้วกเลอะ~” “เธอรู้ไหมว่าเสื้อตัวนี้มันราคาเท่าไหร่!” เขาถามคนเมาด้วยความโกธรจัด แต่มีหรืออีกคนจะสนใจ ฝันดีทนรำคาญเสียงรบกวนไม่ไหวเธอจึงหมุนตัวพลิกไปอีกฝั่ง “...~” แล้วหลับต่อ “นี่เธอยังหลับต่อได้อีกเหรอวะ” เหลือเชื่อจริง ๆ ผู้หญิงคนนี้ ไม่คิดจะตื่นมารับผิดชอบต่อสิ่งที่ตัวเองทำหน่อยเหรอ เขาโมโหทำอะไรอีกคนไม่ได้จึงตัดสินใจดันตัวลุกขึ้นแล้วอ้อมไปอีกฝั่งที่มีหญิงสาวนอนอยู่ “ฉันจะทำให้เธอหายเมาเอง” เขาว่าก่อนจะอุ้มเธอขึ้นอีกครั้งแล้วตรงไปทางห้องน้ำด้วยความรวดเร็ว ทันทีที่เข้ามาเขาก็ปล่อยเธอให้นอนราบไปกับพื้นเย็นเฉียบ ส่วนตัวเองก็รีบปลดเปลื้องเสื้อผ้าที่เปื้อนอ้วกเธอโยนทิ้งไป กลายเป็นว่าตอนนี้ทั้งตัวเขามีเพียงกางเกงตัวเดียวเผยให้เห็นรอยสักนกฟินิกซ์ที่แขนและกวางที่เธออยากเห็นนักเห็นหนา แม้ตอนนี้กวางจะไม่โผล่หัวออกมาก็ตาม และรอยสักพวกนี้ก็เป็นน้องชายเขาที่สักให้เองกับมือ “ผ้าห่ม” ฝันดีใช้เท้าพยายามเขี่ยหาผ้าห่มเพื่อจะดึงขึ้นมาคลุมตัว เธอจะรู้ไหมว่าตัวเองนั้นไม่ได้นอนอยู่บนเตียง แต่เป็นพื้นห้องน้ำ “มีแต่เนื้อห่มเนื้อเอาไหม” “นะ หนาว” “ยังไม่ถอดจะรีบหนาวไปไหนวะ” ไมเนอร์ย่อตัวลงนั่ง เขาเอื้อมมือไปถอดเสื้อผ้าให้คนตัวเล็กกระทั่งเหลือแค่อันเดอร์แวร์และบราเซียลายลูกไม้ที่ปกปิดส่วนลับเอาไว้ ดวงตาคมกริบนิ่งไปทันทีเมื่อได้เห็นมันอย่างชัดเจน “แม่ง” เขาไม่รู้จะพูดคำไหนเลยตอนนี้นอกจากคำว่าสวย มันสวยไร้ที่ติไปหมดทุกสัดส่วนบนร่างกายของเธอ ทว่าอยู่ ๆ เขาก็นึกเรื่องสนุกขึ้นได้ มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ไมเนอร์หลุบตามองคนเมาก่อนจะช้อนตัวเธอขึ้นแล้วเดินออกจากห้องนอนไป “เล่นน้ำกันดีกว่า” ทันทีที่พูดจบประโยค เขาก็.. ตู้ม!! คนตัวโตเหวี่ยงหญิงสาวลงสระน้ำส่วนตัวพลางกระตุกยิ้มพอใจ ทั้งคอนโดมีเพียงห้องเขาห้องเดียวเท่านั้นที่มีสระส่วนตัว ฝันดีจากที่เมา ๆ เป็นต้องดิ้นกระเสือกกระสนอยู่ในน้ำพร้อมกับร้องให้คนช่วย “ชะ ช่วย” เธอมองเห็นลาง ๆ ว่ามีคนยืนอยู่ขอบสระ แต่มองเท่าไหร่ก็มองไม่ชัด “หายเมายัง” “ฉะ ฉันว่ายน้ำไม่เป็น” ไมเนอร์ยังคงนิ่ง เขาทำเพียงมองอีกคนพยายามจะขึ้นฝั่งให้ได้ “....” แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อฝันดีนิ่งไปพร้อมกับค่อย ๆ จมดิ่งลงไปยังก้นสระ ไมเนอร์ไม่รอช้าที่จะกระโดดลงไปช่วยเธอ ตู้ม!! มือหนาคว้าเข้าที่ตัวของเธอแล้วพาลอยขึ้นเหนือน้ำ เขามองคนตัวเล็กที่นิ่งไป ร่างสูงพยายามเรียกสติเธอให้ตื่น “ฝันดี” มือหยาบตบเข้าที่แก้มเนียนแดงนั้นเบา ๆ “แค่ก! แค่ก!” ดีที่เขาไม่ปล่อยให้เธอจมน้ำนาน มันแค่แป๊บเดียวเท่านั้น “ฟู่วว” ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก นึกว่าจะงานเข้าซะแล้ว แค่อยากแกล้งนิดหน่อยเอง เกือบได้เป็นฆาตกรแล้วเขา “....” ฝันดีมองหน้าอีกคนตาไม่กระพริบ เพราะตอนนี้เขากำลังโอบกอดเธออยู่กลางสระ เมื่อรู้ตัวเธอก็ผลักเขาออกด้วยความตกใจ แต่แล้วก็ต้องคว้าหมับเข้าที่แขนแกร่งแล้วโอบกอดลำคอเขาไว้อีกครั้ง แม้จะเมาแค่ไหนแต่ก็พอมีสติอยู่บ้าง “กะ กลัว” “แล้วจะผลักออกทำไมวะ” ผลักเขาออกแต่เธอก็กลับมากอดเขาเหมือนเดิม งงนะ “คะ คุณฉันกลัว” เพราะเหตุการณ์บางอย่างมันแล่นเข้ามาทำให้เธอไม่กล้าลืมตามอง ไมเนอร์ยืนนิ่งปล่อยให้อีกคนกระชับกอดตัวเองแน่น “เธอกลัวอะไร” “พาฉันไปจากตรงนี้ได้ไหม ฮึก~” ดวงตาคู่สวยแดงก่ำทั้งสองข้าง เธอกลัวจนตัวสั่นไปหมด เพราะความอยากรู้ทำให้ไมเนอร์ไม่ยอมทำตาม เขาอยากรู้ว่าเธอนั้นกลัวอะไรนักหนากับอีแค่สระน้ำ “มองตาฉันสิ” ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงอยากทำให้เธอลืมมันไป ทั้งที่ไม่รู้สาเหตุว่าเพราะอะไรเธอถึงกลัวมันขนาดนั้น “..ฮึก!” จากความเมาแปรเปลี่ยนเป็นความกลัว ยิ่งเขาแกะมือเธอออก ฝันดีก็ยิ่งกระชับกอดมากขึ้น “ฝันดี มองหน้าฉัน” “ฮึก กะ..กลัว” “ฟัง แล้วมองหน้าฉัน” เขาใช้มือข้างหนึ่งจับหน้าเธอให้เงยขึ้นสบตา แววตาฝันดีสั่นระริกเหมือนว่าเธอนั้นกลัวน้ำมากแค่ไหน “ไม่ต้องกลัว” “ฉะ ฉันเกลียดมัน” “ฉันขอโทษที่แกล้ง” “ฮึก!” “ฉันไม่รู้นะว่าเธอมีปมอะไรในใจหรือเปล่า ฉันอยากให้เธอลองเผชิญกับมันดูสักครั้ง” เพราะเขาเข้าใจดีว่าการกลัวอะไรสักอย่างมันทรมานแค่ไหน พอได้สบตากับหญิงสาวชัด ๆ ใบหน้าของใครบางคนก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับรอยยิ้ม “...” ไมเนอร์ชะงักไปทันที เขาเผลอสบตาเธออยู่นานจนเป็นฝันดีที่เรียกเขา “คะ คุณ” “ขะ ขอโทษที” ท่าทีของไมเนอร์เปลี่ยนไปอย่างน่าแปลกใจ เขาดูนิ่งและเฉยชามากกว่าเดิม “ฉันอยากขึ้นแล้ว” “อะ อืม” “อ๊ะ ดะ..เดี๋ยว” เธอเพิ่งสังเกตว่าตัวเองนั้นไม่ได้สวมเสื้อผ้า มีเพียงบราเซียและอันเดอร์แวร์เท่านั้นที่ปกปิดส่วนลับตัวเอง “อะไร?” “คุณถอดชุดฉันออกเหรอ” “มันเปื้อนอ้วก” “จะ จริงเหรอ” “อืม เหม็นมาก” “ขอโทษนะ” “ช่างมันเถอะ” เขาไม่อยากติดใจอะไรแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยให้แม่บ้านมาทำความสะอาด เขาคงต้องไปนอนอีกห้องแทน ดีที่มันมีห้องนอนสองห้องเลยไม่ลำบากเท่าไหร่ ระหว่างที่เขากำลังพาเธอขึ้นจากน้ำ มือที่จับตัวเธออยู่ดันไปโดนตะขอยกทรงทำให้มันหลุดจนหน้าอกอวบอิ่มเด้งสู่สายตาให้เขาได้เชยชม “อร๊ายย” ฝันดีร้องขึ้นด้วยความตกใจ แม้จะตกใจสักแค่ไหนเธอก็ไม่กล้าปล่อยมือไปจากลำคอแกร่ง กลายเป็นว่าตอนนี้หน้าอกเธอและเขาแนบชิดกันอย่างเนื้อแนบเนื้อ และแล้วสิ่งที่มันกำลังหลับใหลก็ค่อย ๆ ตื่นตัวขึ้นมาจนคับแน่นกางเกง
Bab terbaru
ของเล่นคนใจร้าย ตอนที่ 29 เจ็บปวด
ภายในคอนโดหรูมีเพียงความมืดสนิทเท่านั้น ร่างสูงของใครบางคนนั่งจิบไวน์อยู่คนเดียวเงียบ ๆ ท่ามกลางความมืด กินบุหรี่ผสมกลิ่นไวน์คละคลุ้งอบอวลไปทั่วห้อง แววตาของเขานิ่งสงบและน่ากลัว ตั้งแต่กลับมาจากร้านอาหารไมเนอร์ก็ขังตัวเองอยู่แต่ในห้อง ภาพที่เธอเดินออกไปกับผู้ชายคนอื่นยังติดอยู่ในหัว มันทำให้เขาหงุดหงิดในใจ ในเมื่อเธออยากไปงั้นก็ไปเลย เขาไม่จำเป็นต้องง้อผู้หญิงอย่างเธออีกต่อไปแล้วเขาจะคอยดูว่าเธอจะไปได้สักกี่น้ำกันเชียว“ไปเรียกเดซี่มาหากู” เขากดโทรหาลูกน้องพร้อมกับออกคำสั่งให้ไปตามหญิงสาวอีกคนมา อารมณ์เขาตอนนี้มันบอกว่าอยากปลดปล่อยเต็มทน เผื่อว่าตัวเองจะหายหงุดหงิดขึ้นมาบ้าง และเดซี่เป็นคนเดียวที่รู้ดีว่าเวลาเขาหงุดหงิดต้องทำยังไง(ครับนาย)“ค่ะคุณไมเนอร์” ไม่นานเดซี่ก็มาถึง หญิงสาวก้าวไปทิ้งตัวลงนั่งบนตักแกร่งพร้อมกับเลื่อนมือขึ้นไปลูบแผงอก ไมเนอร์เอนตัวไปด้านหลังเล็กน้อยเพื่อให้เธอปรนเปรอเขาได้อย่างถนัด บุหรี่ในมือถูกยกขึ้นสูบเอาควันเข้าเต็มปอดก่อนที่เขาจะแหงนหน้าปล่อยควันขึ้นสู่อากาศ เดซี่รู้หน้าที่ตัวเองจึงเลื่อนตัวลงไปนั่งข้างล่างพร้อมกับปลดกระดุมกางเกงควักเอาแก่นกายที่ยังไม่แข็ง
ของเล่นคนใจร้าย ตอนที่ 28 อ้วนพี่ก็ชอบ
หลังจากพี่กลับมาเราไปเที่ยวกันไหม” แผ่นดินตัดสินใจพูดสิ่งที่เขาอยากทำมากที่สุด เขาอยากไปเที่ยวกับเธอแค่สองคน เที่ยวกันอย่างมีความสุข“ไว้พี่กลับมาแล้วค่อยมาคุยกันอีกที” ฝันดีไม่อยากให้ความหวังเขามากเธอจึงเลือกที่จะพูดออกไปแบบนั้น หากเธอตกลงว่าจะรอ เมื่อถึงเวลาเธอไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว เธอไม่อยากเป็นคนผิดคำพูดกับใคร“พี่รอนะ รอฝันพร้อม”“ขอบคุณนะคะที่เข้าใจฝัน” แม้ว่าทั้งสองจะไม่พูดออกไปตามตรง แต่คำพูดของพวกเขาต่างฝ่ายต่างก็รู้ดี แผ่นดินรู้ว่าหญิงสาวพยายามรักษาน้ำใจและระยะห่าง แต่ไม่เป็นไร เธอถอยเขาก็แค่ขยับเข้าไป ขยับจนกว่าจะได้ใจเธอมา“ทานอาหารเถอะ” เมื่อเขาเห็นพนักงานยกอาหารมาเสิร์ฟเขาจึงเปลี่ยนเรื่องคุยเพราะไม่อยากให้หญิงสาวอึดอัดไปมากกว่านี้“หูวว น่ากินจังเลย”“น่ากินก็กินเยอะ ๆ”“มันจะอ้วนเอานะ^^”“อ้วนพี่ก็ชอบ” กลายเป็นฝันดีที่เงียบไป เธอรู้แหละว่าแผ่นดิน ชอบและกำลังจีบอยู่แต่ก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายนั้นจะรุกหนักขนาดนี้ บางทีเธอก็ตั้งตัวไม่ทันเหมือนกันนะ แต่ในจังหวะที่เธอกำลังจะทานอาหาร เหมือนว่าเธอต้องการอะไรสักอย่างเลยหันไปเรียกพนักงาน และสิ่งที่แผ่นดินกลัวที่สุดก็เกิดขึ้นจนได้ เขาห้
ของเล่นคนใจร้าย ตอนที่ 27 ทำร้ายจิตใจ
“วันนี้ไปทานข้าวเย็นด้วยกันไหม” “คือว่า…” “อย่าปฏิเสธพี่เลย เราปฏิเสธพี่บ่อยแล้ว” พอเขาพูดมาแบบนั้นเธอก็นิ่งไปทันที เพราะมันจริงอย่างที่เขาพูดมาทั้งหมด นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แผ่นดินชวนเธอไปทานข้าวแต่มันหลายครั้งและเธอก็ปฏิเสธตลอด แต่เหมือนว่าครั้งนี้ เธอจะปฏิเสธไม่ได้แล้วสิ “ก็ได้ค่ะ” สุดท้ายเธอก็ยอมไปกับเขา “ขอบคุณครับ!” แผ่นดินยิ้มขอบคุณเหมือนเด็กน้อยที่ได้ของเล่นชิ้นใหม่ เธอแค่ยอมไปทานข้าวกับเขาเองนะ จะดีใจอะไรขนาดนั้น “แล้วนี่คุณแผ่นดิน..” “ไม่ต้องเรียกคุณแล้ว เพราะต่อไปจะไม่มีคุณแผ่นดินอีกจะมีแค่พี่แผ่นดินเท่านั้น” เขาบอกพร้อมกับสบตาเธอแววตาจริงจัง เพราะต่อไปนี้เขาจะไม่สนใจอะไรอีกแล้วนอกจากผู้หญิงที่ชื่อฝันดี “แต่ว่านี่มันคือที่ทำงานนะคะ” เธอเบื่อจะเป็นขี้ปากคนแล้ว “ช่างมันสิ พี่ว่าพี่ชัดเจนแล้วนะ แล้วเราก็ไม่ได้โง่” เขารู้ว่าฝันดีรู้มาตลอดว่าเขานั้นชอบเธอ ตอนนี้เธออาจจะยังไม่ได้รักเขา แต่เขาจะพยายามทำให้เธอเห็นความรักที่เขามีต่อเธอ มันมากกว่าที่เธอคิดเสียอีก “…” ฝันดีเงียบ “ขอโทษนะที่พี่ทำให้เราอึดอัด แต่พี่ก็อึดอัดเหมือนกันถ้าพี่ยังเป็นอยู่แบบนี้” “….” ฝันดียังคงเงียบ
ของเล่นคนใจร้าย ตอนที่ 26 คู่นอน🔥
ปึก! ปึก! ปึก!“อ๊า”ปึก! ปึก! ปึก!ผ่านไปกว่าสามชั่วโมงที่ผมยังคงกระแทกตัวตนใส่เธอไม่หยุดพัก ผมแตกไปแล้วสองน้ำแต่เธอน่าจะหลายรอบได้จนตอนนี้สลบไปเป็นที่เรียบร้อย หลุบมองใบหน้าเนียนที่ตอนนี้ขึ้นสีแดงระเรื่อมีเม็ดเหงื่อตามกรอบหน้า ร่างของเธอสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกที่ผมมอบให้ และเหมือนว่าผมกำลังจะปลดปล่อยอีกครั้ง“ซี๊ดด~” พอเป็นเธอผมแทบคุ้มตัวเองไม่อยู่ทุกครั้งปึก! ปึก! ปึก!“เหี้xจะแตกอีกแล้ว” เร่งความเร็วเมื่อจะถึงจุดสุดยอด ผมไม่เคยป้องกันเลยสักครั้งเวลามีอะไรกับเธอ เพราะผมเชื่อใจว่าเธอจะไม่ไปนอนกับคนอื่นนอกจากผม ก้มมองยังจุดเชื่อมต่อของเราสองคน น้องสาวของเธอบวมและแดงมากสงสัยจะใช้งานหนักไปหน่อย แต่แล้วยังไง? แค่ผมเสร็จก็พอแล้วไหม ผมจัดการถอดถอนแก่นกายออกหลังจากแตกไปสามน้ำก่อนจะก้าวลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้เธอนอนอย่างนั้นแหละ หลังจากที่ชำระร่างกายเสร็จออกมาก็ยังเห็นเธอนอนอยู่ที่เดิม ผมตัดสินใจเดินไปดึงผ้าขึ้นมาคลุมตัวเธอให้เหลือไว้แค่หัว ว่าจะออกไปทำงานสักหน่อยคงไม่แล้ว เริ่มเพลียแล้วขอพักสักหน่อยดีกว่า ผมอ้อมไปอีกฝั่งเพื่อขึ้นไปนอน ในขณะที่ผมจะดึงผ้าห่มมาคลุมตัวเอง ฝันดีก็พลิกตั
ของเล่นคนใจร้าย ตอนที่ 25 เธอ...รู้สึกแล้วใช่ไหม
เลิกงาน“ขอคุยด้วยหน่อยสิ” ผู้หญิงคนหนึ่งเดินขึ้นมายังชั้นทำงานของประธานอย่างถือวิสาสะ หล่อนยืนกอดอกมองมาที่ฝันดีด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม และมันทำให้ฝันดีรู้สึกไม่ชอบใจเป็นอย่างมาก เธอจึงใช้สายตาแบบเดียวกันกับผู้หญิงคนนั้น ราวกับว่าเป็นกระจกที่สะท้อนกลับคืนไปให้เธอ“มีอะไรว่ามาสิ” ไม่จำเป็นต้องเดินไปคุยที่อื่น ในเมื่อตรงนี้มีกันอยู่แค่สองคน ก็คุยมันตรงนี้ไปเลย ที่น่าแปลกใจคือทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงกล้าขึ้นมายังชั้นทำงานของท่านประธาน ทั้งยังทำตัวไม่เกรงกลัวต่อกฎระเบียบของบริษัทอีก“เธอคบกับไมเนอร์เหรอ” หล่อนกอดอกเชิดหน้าถามอย่างเย่อหยิ่ง ทว่าชื่อที่เอ่ยมาทำฝันดีกระตุกยิ้มชอบใจ“ทำไมต้องเป็นฉัน” ในเมื่อผู้หญิงของเขาไม่ได้มีแค่เธอคนเดียว ทำไมต้องเจาะจงมาที่เธอล่ะ“เพราะฉันเจอนี่ มันอยู่ในห้องนอนไมเนอร์” และผู้หญิงที่ฝันดีกำลังพูดด้วยไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นจีน.. เพื่อนร่วมงานของเธอนั่นเอง“งั้นฉันขอถามกลับคืน เธอเป็นอะไรกับเขา?” แต่แล้วคำถามที่เธอส่งไปให้เพื่อนร่วมงาน ทำเอาอีกคนไปต่อไม่ถูก ก็เพราะว่าหล่อนกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันยังไงล่ะ อีกอย่างเธอก็นอนกับเขาแค่ครั้งเดียว นั่นก็คือเมื่อเช้า จะ
ของเล่นคนใจร้าย ตอนที่ 24 ไม่ชอบใจ
กลับกรุงเทพ“อยากไปอยู่ที่อื่นไหม” ขณะที่รถกำลังแล่นไปตามถนน เสียงฟีนิกซ์ก็ดังขึ้นทำลายความเงียบภายในรถ ที่อื่นในความหมายของฟีนิกซ์นั่นก็คือบริษัทในเครือของเขานั่นเอง เขาแค่อยากให้เธอไปอยู่ในที่ที่มันสบายใจมากกว่านี้“ทำไมเหรอคะ” ฝันดีไม่เข้าใจที่เขากำลังจะสื่อ ในเมื่อทำอยู่ที่นี่มันก็ดีอยู่แล้ว จะไปทำไม อีกอย่างเขาให้เธอเป็นถึงเลขา เธอก็ต้องอยู่กับเขาสิ จะให้ไปทำที่อื่นแบบนี้จะเรียกเลขาได้ยังไง“ตำแหน่งเลขาที่ฉันให้ไปไม่จำเป็นต้องอยู่กับฉันก็ได้” เขามีบริษัทอยู่อีกที่หนึ่ง ซึ่งห่างจากที่นี่มากพอสมควร ไม่ได้บังคับให้เธอไปวันนี้พรุ่งนี้ แต่เขามีเวลาให้เธอตัดสินใจสามเดือน ถ้าเธอพร้อมเขาก็จะส่งเธอไปอยู่ที่นั่นทันที“ทำไมล่ะคะ ฝันไม่เข้าใจ”“ฉันให้เวลาเธอสามเดือนไปตัดสินใจมาว่าจะอยู่หรือไป”“…” เงียบ“ฉันไม่บังคับ เคารพการตัดสินใจของเธอ แต่ถ้าเธออยากไป เธอก็เตรียมตัวได้เลย ที่โน่นจะมีที่พักให้ เธอสามารถพาแม่ไปด้วยก็ได้”“อยู่ไกลไหมคะ”“ไกล” ถ้าคิดจะให้ไปแล้ว เขาคงไม่ให้อยู่ใกล้แน่นอนหญิงสาวเงียบไปอีกครั้ง เธอกำลังใช้ความคิด ถ้าเธออยู่ที่นี่ทุกอย่างมันก็สะดวกไปหมด ไม่ว่าจะเป็นอาหารการกินห
ของเล่นคนใจร้าย ตอนที่ 20 ค่าตัวของคุณ
“แก คืนนี้แผนกบัญชีเขาชวนไปกินเลี้ยงวันเกิดพี่ฝ้ายอะ ไปดีปะ”“ที่ไหนอะ” ฝันดีถามโดยที่สายตาก็จดจ่ออยู่หน้าจอมือถือ ทั้งสองพากันมานั่งดื่มกาแฟที่คาเฟ่ในบริษัท ตอนนี้เป็นเวลาพักเลยพากันมานั่งจิบกาแฟพูดคุยกันตามประสาเพื่อนรัก“ร้านเดิมที่เราไปเลื้อยกันนั่นแหละ เอาไง จะไปปะ? เอาจริงถ้าเราจะไปก็ไม่เป็นไ
ของเล่นคนใจร้าย ตอนที่ 19 หนีกลับ
เช้าวันต่อมาร่างสูงที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงพลิกกายไปอีกฝั่งที่คิดว่ามีหญิงสาวนอนอยู่ข้างกาย เขายื่นมือหมายจะคว้าตัวเธอมากอด ทว่ากลับพบกับความว่างเปล่า ร่างสูงผงกหัวมองหาอีกคนด้วยใบหน้างัวเงีย“หายไปไหนวะ” ดันตัวลุกนั่งพิงหัวเตียง สภาพเขาในตอนนี้ผมเผ้ายุ่งเหยิง ร่างกายไม่ได้สวมเสื้อผ้า มีเพียงผ้าห่
ของเล่นคนใจร้าย ตอนที่ 11 ไม่ควรอวดดีกับฉัน
ขวับ! ทั้งไมเนอร์และฝันดีหันขวับไปมองยังที่มาของเสียงอย่างพร้อมเพรียง ร่างสูงของใครบางคนเดินยิ้มมาหยุดตรงหน้าคนตัวเล็ก ซึ่งเป็นคนที่เธอนั้นรู้จักเป็นอย่างดี ส่วนไมเนอร์นั้น...มันเป็นใคร?“คุณแผ่นดิน?” เสียงหวานเอ่ยเรียกคนมาใหม่ด้วยความตกใจ เธอไม่คิดว่าจะมาเจออีกคนที่นี่ แม้จะอดสงสัยไม่ได้แต่เธอก็ไม
ของเล่นคนใจร้าย ตอนที่ 10 บังเอิญเจอ
วันต่อมา “นี่ค่ารถค่ะ” ฉันยื่นค่าโดยสารให้ลุงคนขับ “ไม่เป็นไรยัยหนู ลุงไม่คิดเงิน” ได้ไงอะ จุดที่ฉันลงรถมาถึงที่พักไม่ใช่ใกล้ ๆ เลยนะ ฉันเองก็ไม่ยอมเหมือนกัน ฉันพยายามยัดเงินใส่มือคุณลุงทว่าลุงแกก็ยังปฏิเสธเหมือนเดิม “ไม่ได้นะคะ” ค่าน้ำมันค่าเสียเวลาอีก แบบนี้ฉันไม่โอเคหรอกนะถ้าจะให้ฉันนั่งมาฟรี
Anda juga akan menyukai
