LOGINฟาง...
ริมฝีปากของฉันทาบทับริมฝีปากหนาอมชมพูที่อยู่เบื้องล่างก่อนจะค่อยๆขบเม้มไปมาแบบกล้าๆกลัวๆ ฉันไม่รู้ว่าการจูบแบบดูดดื่มเหมือนในหนังฝรั่งต้องทำยังไง และไอ้ที่เขาจูบกันจนฟินจิกหมอนเหมือนในซีรีส์เกาหลีเขาทำยังไง ในเมื่อนี่คือจูบแรกของฉัน
" ทำให้ฉันพอใจ ถ้าไม่อย่างงั้นเธอจะไม่ได้นอน "
เสียงทุ้มสั่งอีกครั้งที่ฉันผละริมฝีปากออก ใบหน้าหล่อเหลาขาวเนียนทว่าเรียบตึงไร้วิญญาณกำลังมองมาที่ฉันด้วยแววตาว่างเปล่า ฉันเดาไม่ได้เลยว่าเขาพอใจมั้ยกับจูบที่จบลงไปเมื่อกี้
" ค่ะ "
ฉันพยักหน้าน้อยๆก่อนจะค่อยๆเลื่อนริมฝีปากที่สั่นเทาของตัวเองลงมากดจูบและขบเม้มตามซอกคอขาวเนียน ริมฝีปากฉันลากไปมาเรื่อยๆผ่านลูกกระเดือกที่อยู่กึ่งกลางลำคอก่อนจะลุกขึ้นนั่งคร่อมตัวเขาเอาไว้ด้วยท่าทีสั่นๆ
" เธอกำลังทำให้ฉันหงุดหงิดนะ เร็วหน่อย "
น้ำเสียงดุๆบอกฉันอีกครั้ง ฉันได้แต่พยักหน้าน้อยๆให้เขาไม่กล้าแม้แต่จะสบตาก่อนจะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออกทีละเม็ดด้วยมือที่สั่นเหมือนเจ้าเข้า
" ทะ ทำไมถึงไม่ทำเองล่ะ ให้ฉันนอนเฉยๆไม่ได้หรือไง "
ฉันมองหน้าคนที่ตัวเองนั่งทับอยู่ด้วยสายตาสั่นๆ ฉันทำไม่ได้จริงๆ ให้ฉันนอนนิ่งๆไม่ได้หรือไง
หมับ!!
" โอ๊ย!! "
นับรบกระชากแขนฉันแรงๆให้นอนทับเขาอีกครั้งก่อนจะมองฉันด้วยแววตาดุดัน
" ฉันซื้อเธอมาเพื่อให้เธอทำให้ฉันมีความสุข!! ฉันไม่ได้ซื้อเธอมาเพื่อให้เธอตักตวงความสุขจากฉัน!! "
" อึก เจ็บ "
ฉันบอกเขาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ดวงตาทั้งสองข้างตอนนี้เห่อร้อนและพร่ามัวไปด้วยน้ำตา ถึงแม้จะมองเห็นใบหน้าของเขาไม่ชัดแต่ฉันรู้ว่าเขาน่ากลัว
" อื้อ เอ๊บ (เจ็บ) "
ฉันร้องบอกเมื่อริมฝีปากของฉันถูกกดทับกับริมฝีปากของเขาก่อนจะถูกขบเม้นไปมาอย่างรุนแรงจนรู้สึกเจ็บและได้กลิ่นคาวเลือด ลิ้นหนาสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากของฉันก่อนจะกระชากลิ้นเรียวออกมาดูดดึงอย่างรุนแรง ตอนนี้ในหัวพร่าเบลอไปหมด ทั้งเจ็บทั้งกลัวแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เมื่อฉันเลือกที่จะทำเอง
พรึ่บ!!
" อยากนอนเฉยๆใช่มั้ย ได้สิ "
นับรบพลิกตัวฉันให้นอนใต้ร่างของเขาก่อนจะส่งยิ้มร้ายกาจมาให้ เสื้อผ้าที่ฉันสวมใส่ถูกกระชากออกจนหมดรวมทั้งของเขาด้วยก่อนที่มือใหญ่จะรวบข้อมือทั้งสองข้างของฉันไว้เหนือหัวและกดลงกับเตียงจนรู้สึกเจ็บ
" เจ็บ!! อึก "
ฉันกลั้นเสียงร้องของตัวเองเอาไว้เมื่อริมฝีปากหนาโน้มลงมาขยี้ริมฝีปากของฉันอีกครั้งก่อนจะเคลื่อนลงไปขบเม้มซอกคอจนฉันเจ็บระบมไปหมด มันไม่มีความรู้สึกดีเลยสักนิด ไม่เหมือนในหนังฝรั่งหรือในซีรีส์เลย เขาทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองโดนข่มขืน
" อึก ฮึก "
เสียงร้องที่กลั้นเอาไว้แทบไม่อยู่เมื่อเนินอกของฉันเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่เกิดจากฟันของคนที่กำลังขบเม้มดูดดึงและฝังเขี้ยวไว้ เมื่อไหร่จะผ่านไปสักที ฉันเจ็บไปหมดแล้ว ฮือๆ
" เป็นแค่ของเล่นถูกๆที่ฉันซื้อมา อย่าคิดจะได้รับความสุขจากฉัน "
ทันทีที่เขาพูดจบแขนทั้งสองข้างของฉันก็ถูกดึงขึ้นจนฉันต้องนั่งบนตักเขาในท่าทีเราสองคนหันหน้าเข้าหากัน
" คนที่จะต้องทำให้ฉันมีความสุขคือเธอ!! ไม่ใช่ฉันที่ต้องทำให้เธอมีความสุข!! "
" อื้อ "
สิ้นเสียงตวาดท้ายทอยของฉันก็ถูกรั้งไปหาเขา ริมฝีปากหนากระชากริมฝีปากฉันอย่างรุนแรงจนกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปหมด แค่เริ่มต้นฉันยังเจ็บปวดทรมานขนาดนี้ แล้วหลังจากนี้ล่ะฉันจะอยู่ได้ยังไง
พรึ่บ!!
" ใส่มันให้ฉัน "
นักรบนอนราบลงกับเตียงโดยมีฉันนั่งทับเขาเอาไว้ วัตถุเป็นกล่องสี่เหลี่ยมถูกวางไว้บนหน้าท้องที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของเขาเพื่อให้ฉันสวมมันให้เขา
" เร็ว!! "
ฉันพยักหน้ารัวๆก่อนจะจับสิ่งนั้นด้วยมือสั่นๆก่อนจะเอามันออกมาจากกล่องและทำตามที่เขาต้องการ สาบานว่าตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยทำอะไรแบบนี้และไม่เคยคิดที่จะทำมันด้วยซ้ำ
" ถ้าคืนนี้เธอทำให้ฉันเบื่อ พรุ่งนี้เธอต้องไปรับแขกข้างล่าง "
เสียงดุๆบอกฉันอีกครั้งพลางมองหน้าฉันด้วยสายตาน่ากลัว และประโยคถัดมาของเขาก็ทำให้ฉันแทบอยากตายในตอนนี้
" ยัดมันเข้าไป...ถ้าคืนนี้ฉันไม่ร้อง เธอจะได้นอนตอนเช้า "
" ฟะ ฟางทำไม่ได้ อึก "
" เร็ว!! "
ฟาง..." อาบน้ำให้หน่อย "" เช็ดตัวก็ได้นะคะ เดี๋ยวฟางเช็ดให้ "ฉันบอกคนตรงหน้าเสียงอ่อย จะบ้าหรือไงให้ฉันอาบน้ำให้ เขาไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ" อายหรอ ฉันแก้ผ้าให้เธออาบน้ำให้ ฉันต้องอายเธอมากกว่ามั้ย "คนตรงหน้ายืนขึ้นก่อนจะเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าแล้วค่อยๆดึงชุดคลุมออกจากตัว ฉันต้องเบือนหน้าหนีกล้ามอกล่ำๆและซิกแพคแน่นๆนั่นไหนจะกล้ามแขนขาวๆนั่นอีก ฉันไม่ได้อายนะแต่ฉันไม่อยากเห็น" ถ้าเธอกลัวว่าฉันจะอาย เธอจะแก้ผ้าด้วยกันก็ได้นะ จะได้หายกัน "ห๊ะ ฉันหันไปมองเจ้าของประโยคเมื่อกี้ที่ตอนนี้เดินเข้าไปในห้องน้ำเรียบร้อยแล้ว จะบ้าหรอ ทำไมวันนี้ฉันรู้สึกว่าเขากวนประสาทฉันจังเลยหรือเมื่อเช้าฉันให้ยาเขาผิดขนาน" เอ่อ จะสระผมมั้ยคะเดี๋ยวฟางสระให้ "ฉันถามคนที่ยืนเปลือยต่อหน้าฉันในระยะปะชิดพลางเอาแต่มองใบหน้านิ่งๆของเขาเอาไว้ ฉันไม่อยากมองส่วนอื่น" อื้ม "น้ำเสียงทุ้มๆกับใบหน้านิ่งๆแต่ฉันรู้สึกเหมือนกำลังโดนกวนประสาท ก่อนที่เขาจะเดินไปนั่งบนขอบอ่างแล้วรั้งตัวฉันให้ไปยืนอยู่ตรงกลางหว่างขา ให้ตายเถอะทำไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย!!" จะยืนมองฉันแก้ผ้าอีกนานมั้ย ทำไมไม่สระสักที "หึ้่ย!!" สระแล้วค่ะ สระแ
ฟาง..." อื้อ กี่โมงแล้วเนี่ย "แสงแดดที่เล็ดลอดเข้ามาทางหน้าต่างทำให้ฉันค่อยๆเปิดตาขึ้น ก่อนจะค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นและมองไปรอบๆห้องที่ไม่คุ้นตาสักนิด" ที่ไหนเนี่ย แล้วเสื้อผ้าฉันไปไหน "ฉันเบิกตากว้างเมื่อตั้งสติได้ก็พบว่าเสื้อผ้าที่สวมใส่ไว้เมื่อคืนนั้นหายไปเหลือเพียงแค่ร่างกายที่เปลือยเปล่าภายใต้ผ้าห่ม" เดี๋ยวนะ "ฉันค่อยๆนึกย้อนไปถึงเมื่อคืนแต่ก็จำได้เพียงเลือนลาง รู้แค่ว่านักรบเป็นอุ้มฉันขึ้นมาและเขาก็จุดจุดจุดกับฉันทั้งๆที่ฉันแทบไม่มีสติ" ให้ตายเถอะ ทำไมเขาหื่นแบบนี้นะ จะเอาให้คุ้มกับเงินสิบล้านเลยหรือไงกัน "ฉันบ่นอุบก่อนจะเอนกายลงอีกครั้ง" ว๊ายย!! "" นะ นักรบ!! "การที่ฉันเอนกายลงนอนและดึงผ้าห่มมาปิดร่างเอาไว้ทำให้ขาของฉันไปสัมผัสกับบางอย่างที่ซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม แต่เมื่อเปิดออกดูก็พบว่าเป็นนักรบที่นอนคุดคู้ตัวสั่นหน้าแดงอยู่ใต้ผ้าห่ม" นักรบ "ฉันเขย่าตัวเขาไปมาทั้งๆที่ตอนนี้เขาน่าจะไม่มีสติแล้ว" นายกำลังจะตายหรอ "ฉันเอียงคอถามพลางในใจก็คิดไปว่าถ้าปล่อยให้นักรบตายหรือลงมือฆ่าเขาโดยการเอาหมอนปิดจมูกให้เขาขาดอากาศหายใจเหมือนในทีวีก็คงไม่มีใครรู้ อีกอย่างฉันจะได้ไม่ต้องใช้ห
ฟาง...ไม่นานฉันก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังนอนอยู่บนที่นอนนุ่มๆ ก่อนจะรู้สึกเหมือนมีอะไรสักอย่างมาป้วนเปี้ยนกับเสื้อเชิ้ตที่ฉันสวมอยู่และไม่นานฉันก็รู้สึกเหมือนกับว่ามันหลุดออกไปจากตัวฉัน" อื้อ "ริมฝีปากของฉันถูกครอบงำด้วยริมฝีปากของใครบางคนที่ฉันไม่เห็นหน้าเขาเพราะฉันลืมตาไม่ขึ้นแล้ว สภาพเหมือนครึ่งหลับครึ่งตื่น" อยู่เฉยๆได้มั้ย เดี๋ยวก็ไม่ให้นอนอีกหรอก "น้ำเสียงดุๆที่คุ้นหูทำให้ฉันในสภาพครึ่งหลับครึ่งตื่นนอนต่อนิ่งๆ เพราะรู้ว่าเป็นเขาแล้วก็ไม่ต้องกังวลอะไรอีก" อึก "ฉันรู้สึกเหมือนมีบางอย่างแทรกเข้ามาในร่างกายฉัน มันเจ็บ!! แผลเก่ายังไม่หายเลยนะ" อย่าเกร็งได้มั้ย แค่รอบเดียว "เสียงละมุนกระซิบข้างหูก่อนที่แขนทั้งสองข้างของฉันจะถูกเขาจับไปโอบรอบคอเขาไว้ ริมฝีปากหนาครอบครองริมฝีปากฉันจนฉันต้องขยุ้มมวลผมเขาเอาไว้เพราะความเจ็บจากเมื่อคืนทำให้ฉันรู้สึกกลัว" อืม "เสียงครางพอใจของอีกฝ่ายที่ป้อนรสจูบมาให้ฉันพร้อมกับเบื้องล่างของเขาที่ขยับไปมาเรื่อยๆอย่างช้าๆ ทั้งที่คิดว่าครั้งนี้จะทำให้ฉันเจ็บหนักกว่าครั้งนั้น แต่มันกลับนุ่มนวลอ่อนโยนละมุนเป็นไหนๆ สองแขนของฉันกอดรอบคอเขาเอาไว้พลางลูบไล
ฟาง..." มานี่ "" คะ? "ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อนักรบเรียกฉันด้วยน้ำเสียงดุๆพลางเดินไปหาเขาใกล้ๆ ดุทำไมก็ฉันไม่ม่ีที่นั่งนิ" ตรงนี้คือที่ของเธอ "พรึ่บ!!พูดจบข้อมือของฉันก็ถูกกระตุกเบาๆจนต้องนั่งลงบนตักของเขาท่ามกลางความงุนงงของผู้หญิงที่แทนตัวเองว่าพริสซึ่งนั่งอยู่ข้างๆนักรบ เสียงของหัวใจฉันที่เต้นระรัวอยู่ในอกทำให้ฉันกุมมือตัวเองไว้แน่น' ตรงนี้คือที่ของเธอ 'ตักเขาน่ะหรอคือที่ของฉัน" แสดงว่าของเล่นชิ้นนี้ไม่ธรรมดาแฮะ "เสียงผู้ชายที่นั่งฝั่งตรงข้ามนักรบพูดขึ้นก่อนจะยกแก้วเหล้ามากระดกและมองมาที่ฉันยิ้มๆ" เฮียเจก็รู้ว่าเฮียรบรักของเล่นของตัวเองจะตาย เฮียรบต้องมีพื้นที่ให้อยู่แล้ว ใช่ป่ะเฮีย "ฉันไม่รู้ว่าต้องดีใจหรือเสียใจดีเมื่อคุณเซียนพูดประโยคนี้ขึ้นมา รักของเล่นงั้นหรอ?" ของเล่นของกู กูมีพื้นที่ให้เสมอแหละ "เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพร้อมกับใบหน้านิ่งๆ สายตาที่เขามองมาแม้ไม่ได้หวานหยดย้อยหรือชวนฝันแต่มันก็ทำให้ฉันอบอุ่นหัวใจจนคิดไปไกลว่าตัวเองสำคัญ" นี่คุยเรื่องอะไรกันคะ พริสงงไปหมดแล้ว แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใครคะ "เสียงผู้หญิงที่นั่งข้างนักรบเอ่ยขึ้นพร้อมกับมองหน้าคนนั้นทีคนนี้ที
ฟาง...ฉันรู้สึกตัวอีกทีก็เป็นเวลาดึกของอีกวัน อาการครั่นเนื้อครั่นตัว ปวดเนื้อปวดตัวโดยเฉพาะจุดนั้นทำเอาฉันน้ำตาแตก ถ้าคืนนี้เป็นแบบเมื่อคืนฉันคงตายแน่ๆ ว่าแต่ดึกขนาดนี้แล้วทำไมเขายังไม่เข้ามาหาฉันอีกนะหรือว่าจะไม่ทำแล้ว" นี่เราหลับข้ามวันข้ามคืนเลยหรอเนี่ย "ฉันบ่นกับตัวเองเบาๆก่อนจะพยุงตัวให้ลุกขึ้นนั่ง เสียงท้องร้องประท้วงให้ฉันมองไปรอบๆห้องเผื่อว่าจะมีอาหารวางอยู่บนโต๊ะ แต่ก็ไม่มี เฮ้อ...' ตื่นแล้วลงไปชั้นล่าง เสื้อผ้าอยู่ในตู้ใส่เสื้อเชิ้ตฉันไปก่อน 'ข้อความในกระดาษโพสอิทที่แปะอยู่กับแก้วน้ำเปล่าตรงหัวเตียง พร้อมกับมียาแก้ปวดลดไข้และยาแก้อักเสบวางอยู่ข้างๆ ฉันจึงรีบกินยาที่วางตรงนั้นก่อนจะพยุงตัวเองเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วรีบลงไปชั้นล่างตามคำสั่งของใครบางคน" คุณนักรบนั่งอยู่ทางนั้นครับ "เมื่อฉันพยุงร่างที่ไร้เรี่ยวแรงเดินไปตามทางเดินที่มีผู้คนแออัดมากมายกำลังโยกย้ายส่ายเอวไปตามจังหวะดนตรี ก็มีเสียงของใครสักคนที่มาหยุดอยู่ตรงหน้าฉันเอ่ยขึ้นก่อนจะผายมือให้ฉันเดินตามเขาไป" คุณฟางมาแล้วครับ "ผู้ชายคนนั้นเอ่ยบอกใครสักคนที่นั่งอยู่ท่ามกลางหนุ่มสาวรุ่นราวคราวเดียวกับฉัน ทำเอาทุกคน
ฟาง...บางอย่างที่ฉันกำลังจัดมันยัดเข้ามาในร่างกายอย่างช้าๆกำลังทำให้ฉันเจ็บปวด แค่เข้ามานิดเดียวฉันยังรู้สึกเหมือนมีคนฉีกเนื้อฉันออกเป็นชิ้นๆ ถ้ามันเข้ามาได้ทั้งหมดแล้วฉันจะไม่ตายเลยหรือไง เจ็บจะขาดใจตายอยู่แล้ว" อึก ฟะฟางเจ็บ "ฉันเสียงสั่นเมื่อบางอย่างเข้ามาได้แค่ส่วนปลายเท่านั้นเพราะฉันหยุดมันไว้" อย่ามาทำเป็นไร้เดียงสา ฉันไม่ชอบ!! "" มันเข้าไปไม่ได้ อึก ฟางเจ็บจริงๆนะ... กรี๊ด!! "นักรบดึงฉันนั่งลงทับส่วนนั้นของเขาจนมิด เจ็บแบบที่ไม่เคยเจ็บมาก่อน มันทรมานเหมือนถูกฉีกเนื้อออกเป็นชิ้นๆ" .......... "ฟุ่บ!!" ฟางเจ็บฮือๆ ไม่ไหวแล้ว อึก "ฉันฟุบหน้าลงตรงซอกคอของนักรบและพยายามอดทนต่อความเจ็บปวดเอาไว้ เจ็บแทบขาดใจเขาไม่อ่อนโยนกับฉันเลยสักนิด ไหนเขาบอกว่าผู้ชายดูออกไงว่าคนไหนเคยไม่เคย แล้วเขาดูไม่ออกหรือว่าเห็นฉันเป็นของเล่นก็เลยไม่ได้สนใจอะไร" ขยับ "เสียงทุ้มบอกฉันอีกครั้ง ทำให้ฉันกลั้นความเจ็บปวดเอาไว้ก่อนจะลุกขึ้นอย่างช้าๆและขยับตามคำสั่งของเขา" อึก "สองมือของฉันจิกหน้าขาตัวเองจนเเป็นแผล กี่ครั้งที่ขยับเหมือนกับว่าฉันเพิ่มความทรมานให้ตัวเอง ไม่ว่าจะขยับช้าแค่ไหนก็ไม่ได้ลดความ





![DarkZ [I] MYZTERY HORO](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

