EP.6 หน้าที่ของของเล่น NC

ฟาง...

บางอย่างที่ฉันกำลังจัดมันยัดเข้ามาในร่างกายอย่างช้าๆกำลังทำให้ฉันเจ็บปวด แค่เข้ามานิดเดียวฉันยังรู้สึกเหมือนมีคนฉีกเนื้อฉันออกเป็นชิ้นๆ ถ้ามันเข้ามาได้ทั้งหมดแล้วฉันจะไม่ตายเลยหรือไง เจ็บจะขาดใจตายอยู่แล้ว

" อึก ฟะฟางเจ็บ "

ฉันเสียงสั่นเมื่อบางอย่างเข้ามาได้แค่ส่วนปลายเท่านั้นเพราะฉันหยุดมันไว้

" อย่ามาทำเป็นไร้เดียงสา ฉันไม่ชอบ!! "

" มันเข้าไปไม่ได้ อึก ฟางเจ็บจริงๆนะ... กรี๊ด!! "

นักรบดึงฉันนั่งลงทับส่วนนั้นของเขาจนมิด เจ็บแบบที่ไม่เคยเจ็บมาก่อน มันทรมานเหมือนถูกฉีกเนื้อออกเป็นชิ้นๆ

" .......... "

ฟุ่บ!!

" ฟางเจ็บฮือๆ ไม่ไหวแล้ว อึก "

ฉันฟุบหน้าลงตรงซอกคอของนักรบและพยายามอดทนต่อความเจ็บปวดเอาไว้ เจ็บแทบขาดใจเขาไม่อ่อนโยนกับฉันเลยสักนิด ไหนเขาบอกว่าผู้ชายดูออกไงว่าคนไหนเคยไม่เคย แล้วเขาดูไม่ออกหรือว่าเห็นฉันเป็นของเล่นก็เลยไม่ได้สนใจอะไร

" ขยับ "

เสียงทุ้มบอกฉันอีกครั้ง ทำให้ฉันกลั้นความเจ็บปวดเอาไว้ก่อนจะลุกขึ้นอย่างช้าๆและขยับตามคำสั่งของเขา

" อึก "

สองมือของฉันจิกหน้าขาตัวเองจนเเป็นแผล กี่ครั้งที่ขยับเหมือนกับว่าฉันเพิ่มความทรมานให้ตัวเอง ไม่ว่าจะขยับช้าแค่ไหนก็ไม่ได้ลดความเจ็บปวดลงเลยสักนิด

" ถ้าเธอช้า ฉันจะขยับเองนะฟาง "

เขาไม่สงสารฉันเลยหรือไง ก็ขยับอยู่นี่ไงแต่มันเจ็บ

" อึก ฮือๆ ฉันไม่ไหวแล้วนักรบ ฉันเจ็บ ฮือๆ "

ฉันหยุดก่อนจะส่ายหน้าไปมาทั้งน้ำตา ฉันทนต่อความเจ็บปวดไม่ไหวแล้วมันทรมานเกินไป

" เธอเลือกเองนะฟาง "

ทุกครั้งที่เขาเรียกชื่อฉันมันทำให้ฉันกลัว ครั้งนี้ก็เหมือนกันเมื่อตอนนี้ฉันถูกผลักให้นอนใต้ร่างเขาก่อนจะจิกหมอนและกัดฟันไว้แน่นเขากำลังขยับไปมาบนตัวฉันแบบไม่กลัวว่าฉันจะเจ็บแค่ไหน ทำไมถึงใจร้ายนัก

" อึก เจ็บ พอแล้วฮือๆ "

กี่ครั้งที่ฉันร้องบอกก็ไม่ได้ทำให้เขาหยุดการกระทำเลยสักนิด เมื่อเขาเอาแต่ขยับไปมาด้วยน้ำหนักที่หนักหน่วงและจังหวะที่เร็วขึ้นๆ น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าของฉันที่ไหลลงแก้มจนมันแห้งไปไม่ได้ช่วยคลายความเจ็บให้ลดลงเลย

" อ๊ะ ฉันเตือนเธอแล้ว "

" ฟางไม่ไหวแล้ว ฮือๆ เจ็บ เจ็บ อึก "

จังหวะสะโพกที่กระหน่ำลงมาแทบทำให้วิญญาณฉันหลุดออกจากร่าง มือสองข้างที่จิกหมอนเอาไว้สั่นจนฉันเจ็บไปหมด ขาทั้งสองข้างที่เกร็งอยู่ตอนนี้สั่นระริก เบื้องล่างของฉันก็เจ็บปวดซ้ำๆไม่จบสักที

" นักรบ อึก ฟางเจ็บ "

" ฟางไม่ไหวแล้วฮือๆ "

" อั่ก อื้อ "

" เธออยากขายตัวนักไม่ใช่หรือไง!! ก็ได้ทำสมใจแล้วนี่จะเอาอะไรอีก!! "

" ฮือๆ พอแล้ว อึก ไม่ไหวแล้ว ฮือๆ "

" ถ้าเธอคิดจะขายตัวเธอก็ต้องรับให้ได้!! เธอเลือกที่จะทำเอง!! "

" กรี๊ด!! เจ็บ!! "

ริมฝีปากหนากัดที่ยอดอกของฉันแรงๆซ้ำๆอีกทั้งส่วนล่างยังกระแทกกระทั้งเข้ามาไม่จบสิ้น ฉันอยากตายๆไปตอนนี้เลย ไม่อยากทำแบบนี้แล้ว

" อวดดีที่จะทำเอง แล้วจะเรียกร้องอะไรอีก!! ฟาง!! "

กี่ครั้งที่นักรบตวาดใส่ฉัน น้ำหนักเบื่องล่างก็หนักขึ้นไปอีก ฉันไม่รู้ว่าเขาโกรธอะไรมาทำไมถึงได้มาลงที่ฉัน น้ำเสียงที่ตวาดสีหน้าที่บอกว่าโกรธแบบสุดๆทำให้ฉันกลัวเขา ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด ฉันแค่อยากช่วยแม่แค่นั้นเอง

พรึบ!!

" อึก "

ร่างฉันฉันที่อ่อนระทวยถูกจับให้คว่ำหน้าก่อนที่บางอย่างจะแทกเข้ามาอีกครั้งเพื่อสร้างความเจ็บปวดให้กับฉันด้วยจังหวะที่หนักหน่วงและเร็วระรัว

" เธอไม่มีสิทธิ์มาห้ามฉัน!! เธอไม่มี่สิทธิ์ปฏิเสธฉัน!! "

" อึก "

ฉันไม่มีน้ำตาให้เขาแล้ว มันเจ็บไปหมดเสียงกรีดร้องของฉันฝังลงกับหมอนตรงหน้าและค่อยๆเบาลงๆ ความเจ็บปวดและวูบโหวงตามช่องท้องกับเสียงร้องที่แหบแห้งของฉันเกิดขึ้นวนเวียนซ้ำๆไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่เขาจับฉันพลิกตัวไปมาและกระแทกร่างของฉันจนภาพทุกอย่างนั้นมืดดับลง หากตื่นเช้าขึ้นมาแล้วฉันตายไปคงเป็นเรื่องดีสินะ