Share

บทที่ 9

last update Last Updated: 2026-03-02 10:58:19

ช่างน่าเสียดาย..

หน้าจอแล็ปท็อปถูกเปิดขึ้นหลังริสาวางสายจากอันเดรส เจ้าหล่อนยิ้มกว้างเมื่อเห็นกราฟทองคำถูกลากไปตามทิศทางที่เธอคาดการณ์เอาไว้ แถมยังลากยาวอย่างไม่มีทีท่าว่ากราฟจะกลับตัวอีกต่างหาก หญิงสาวเคาะนิ้วสามครั้งก่อนปิดออร์เดอร์ เธอมองกราฟที่ดิ่งลงเรื่อยๆ โดยไม่คิดเสียดายว่าหากไม่ปิดออร์เดอร์เสียก่อนคงได้กำไรอีกมาก เพราะการจะชนะในตลาดนี้ได้ต้องมีคาถาอย่างหนึ่งติดตัวไว้เสมอ นั่นคือ ไม่โลภ

“เก่งมากยายนิด” เทรดทองคำครั้งนี้เธอเข้าออร์เดอร์ด้วยจำนวนล็อตหนึ่ง กราฟลากสามพันจุด นั่นเท่ากับว่าเธอได้กำไรมาสามพันเหรียญดอลล่าสหรัฐ หากคิดเป็นเงินไทยตีเป็นตัวเลขกลมๆ ก็ประมาณหนึ่งแสนบาท นี่แหละวิธีการหาเงินเข้ากระเป๋าของแม่บ้านอย่างเธอ

หุ้น

ฟอเร็กซ์

คริปโตเคอร์เรนซี

ริสาศึกษาตลาดการเงินมานานหลายปีก่อนที่จะกระโดดเข้ามาลงทุนจริงๆ จังๆ ในตลาดการเงินหลังจารุเดชผู้เป็นพ่อจากไป พ่อสอนเสมอว่าไม่มีใครให้เราพึ่งพาได้ตลอด เธอเองก็คิดเช่นนั้น แต่ที่เธอตัดสินใจไม่ทำงานประจำก็เพราะ..

“นิดได้งานแล้วนะคะพี่กรณ์ เป็นบริษัทผลิตอุปกรณ์การแพทย์ท็อปไฟว์ของไทยเลย”

“พี่ว่านิดอยู่บ้านดูแลพี่ดีกว่า อย่าออกไปทำงานข้างนอกเลย เมียคนเดียวพี่เลี้ยงได้สบายมาก”

“งั้นนิดขอเปิดร้านกาแฟได้ไหมคะ นิดอยากมีรายได้”

“อย่าดีกว่า นิดทำร้านนิดก็ไม่มีเวลาดูแลพี่สิ นิดไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีรายได้ พี่ให้นิดเดือนละแสน ส่วนเรื่องชอปปิงหรืออยากได้อะไร พี่จะทำบัตรเครดิตไว้ให้ นิดรูดใช้ได้ตามสบายเลย พี่เปย์เอง”

ไม่รู้ว่ากรณ์จำได้ไหมว่าเขาเคยพูดอะไรกับเธอบ้าง ไม่รู้ว่าเขาจำได้หรือเปล่าว่าครั้งหนึ่งเคยให้สัญญาอะไรไว้

“พี่จะดูแลนิดให้นิดที่สุด พี่จะไม่ทำให้นิดเสียใจ พี่สัญญา”

เธอเชื่อหมดหัวใจว่ากรณ์จะทำอย่างที่พูดไว้ แต่สุดท้ายก็เป็นเพียงลมปาก.. หวานล้ำเมื่อยามฟัง เจ็บช้ำหัวใจแทบสลายเมื่อคนที่พูดทิ้งไปมีใหม่ กรณ์คงลืมทุกคำพูดที่เขาเคยพูดไว้กับเธอจนสิ้นแล้ว ป่านนี้ชายหนุ่มคงกำลังมีความสุขอยู่กับผู้หญิงของเขา

ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายบีบรัด หยาดน้ำตาไหลออกมาอีกครั้ง เธอยังเจ็บปวดกับเรื่องราวไม่น้อยไปกว่าวันแรกที่ถูกกรณ์ขอหย่า ยังดีที่ว่าเธอไม่ได้สิ้นไร้ไม้ตอก เธอมีที่ให้ซุกหัวนอน เธอมีรายได้ เธอมีเงินเก็บในบัญชีหลายสิบล้าน ทั้งที่กรณ์ให้มาและจากการที่เธอหาเอง

“แม่จะแกร่งเพื่อหนูนะลูก” เธอก้มมองหน้าท้องตัวเองแล้วปาดน้ำตาทิ้งไป เธอจะมัวจมอยู่กับความเสียใจไม่ได้ อีกไม่นานกรณ์จะกลายเป็นแค่อดีตสามี เวลาจะทำให้เราสองคนค่อยๆ ห่างจากกันออกไปจนท้ายที่สุดคงเหลือไว้เพียงสถานะเพื่อนร่วมโลกเท่านั้น เธอควรปล่อยวางเรื่องเขาเสียแล้วสนใจใส่ใจแค่เรื่องของลูกที่กำลังจะลืมตาดูโลก “หยุดร้องไห้ได้แล้วนิด พี่กรณ์เขาไปมีความสุขกับผู้หญิงคนอื่น แล้วเธอจะมานั่งร้องไห้เพราะเขาไปเพื่ออะไร”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ขอแค่รักกันสักนิด   บทพิเศษ 8

    น้องดารินจะหน้าตาเป็นยังไงกันนะ จะเหมือนเขาหรือริสา แต่ไม่ว่าจะเหมือนใคร เขาก็ตกหลุมรักคนแปลกหน้าตั้งแต่วินาทีที่รู้ว่ามี"รออีกเจ็ดเดือนนะคะ อีกเจ็ดเดือนดารินจะได้เห็นหน้าน้อง" กรณ์ลูบศีรษะลูกสาว "แต่ตอนนี้ดารินต้องหม่ำๆ ข้าวก่อนน้า กินข้าวเสร็จแล้วไปโรงเรียนกัน""โอเคค่า" ดารินตักข้าวเข้าปากแล้วเคี้ยวตุ้ยจนแก้มป่อง "อาหารฝีมือคุณพ่ออร่อยที่สุดเลยค่า""อร่อยก็กินเยอะๆ นะคะ""ได้เลยค่า"ลูกสาวกินข้าวโดยมีพ่อที่นั่งอยู่ข้างกันคอยเช็ดปากให้ เป็นความอาทรที่ทำให้คนมองอุ่นซ่านไปทั้งหัวใจ ได้เห็นสิ่งที่กรณ์ทำให้ลูกสาวคราวใดหัวใจก็เป็นสุขทุกครั้ง กรณ์ทำทุกอย่างเพื่อพวกเราสองแม่ลูกมากจริงๆ"คูมแม่ขา คูมแม่หม่ำข้าวผัดกับดารินไหมคะ" ดารินตักข้าวผัดที่พ่อทำให้ยื่นไปตรงหน้าแม่"ขอบคุณค่า" ริสาไม่ปฏิเสธน้ำใจจากลูกสาว เธอกินข้าวผัดที่ดารินป้อน "อร่อยจัง ฝีมือพ่อกรณ์ของดารินนี่สุดยอดไปเลย""ใช่แล้วๆ คูมพ่อของดารินทำอาหารอร่อยที่ซู้ด"เล่นช่วยกันชมทั้งแม่ทั้งลูกแบบนี้ ผมก็เขินแย่สิคร้าบ"ขอบคุณคุณผู้หญิงทั้งสองคร้าบ" กรณ์ลูบท้ายทอยแก้เก้อ"ไม่น่าเชื่อเลยนะคะว่าฝีมือพี่กรณ์จะแซงหน้านิดไปแล้ว"จากคุณชา

  • ขอแค่รักกันสักนิด   บทพิเศษ 7

    "อุ๊ย!" เธอสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกกรณ์สวมกอดจากด้านหลัง "ตกใจหมดเลยค่ะ""คิดอะไรอยู่คะ หรือว่ากำลังคิดถึงพี่"ริสาหลุดขำ นี่กรณ์ไปจำประโยคเมื่อครู่มาจากละครเรื่องไหนกัน ฟังแล้วขนลุกชะมัด"อะไรกันคะ เราพึ่งเจอกันไปเมื่อสิบห้านาทีก่อนนี่เอง" หลังส่งดารินเข้านอน กรณ์ก็ไปอาบน้ำ ส่วนเธอที่จัดการตัวเองเรียบร้อยแล้วจึงออกมานั่งเล่นที่ชานบ้าน"ตอบแบบนี้น้อยใจแย่เลย รู้ไหมพี่คิดถึงนิดแค่ไหน สำหรับพี่สิบห้านาทีที่ไม่ได้เห็นหน้านิดก็ใจแทบขาด"สงสัยต้องบอกให้กรณ์เลิกดูซีรีส์เกาหลีสักพัก ดูท่าแล้วอาการหนักพอสมควร นี่คงไปจำคำพูดของท่านประธานอียองกุกมาแน่ๆ"โธ่ ขนาดเลยเหรอคะ" เธอเอนกายอิงแอบแนบอกสามี คืนนี้ท้องฟ้าไร้แสงดาว คงเหน็บหนาวน่าดูหากไม่มีไออุ่นจากคนที่เรารัก "คิดถึงก็คิดถึงค่ะ นิดเองก็ไม่อยากห่างจากพี่กรณ์เหมือนกัน มีความสุขชะมัดที่ได้อยู่ใกล้พี่อย่างนี้""พี่เองก็เหมือนกัน มีความสุขที่สุดที่ได้อยู่กับนิด" นิดเด็กดี.. ว่าแต่เด็กดีจะดื่มแอลกอฮอล์กับคนแก่จอมเกเรอย่างเขาไหมนะ "อากาศแบบนี้เบียร์สักกระป๋องดีไหมนิด""ไม่ดีค่ะ นิดดื่มไม่ได้พี่กรณ์" แอลกอฮอล์ที่ดื่มอยู่เป็นประจำกลายเป็นของต้องห้ามสำ

  • ขอแค่รักกันสักนิด   บทพิเศษ 6

    มือน้อยฟาดเพียะที่แขนแน่นหนั่นของผู้เป็นสามี ปกติเธอเป็นคนตื่นสายเสียที่ไหน แต่เป็นเพราะกรณ์นั่นแหละ"นอนเยอะแค่ไหนก็สู้พี่กรณ์ไม่ไหวหรอกค่ะ บางทีนิดก็คิดว่าพี่กรณ์หมกมุ่นเกินไปนะคะ" กรณ์หัวเราะ เขากอดเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม แถมยังหอมแก้มอีกฟอดใหญ่จริงอย่างที่ริสาว่าแหละ แต่ทำยังไงได้ล่ะ "ก็นิดน่ากินนี่นา""ระวังนะคะ ระวังจะเข่าทรุด" เธอหันมองสามีแล้วหัวเราะเยาะ "เห็นวันก่อนพี่กรณ์บ่นว่าปวดขา จะทำอะไรก็เจียมสังขารบ้างเถอะค่ะ ตัวเองไม่ใช่หนุ่มแล้วนะ"ประโยคเมื่อครู่ฟังแล้วแสลงหูชะมัด ไม่ใช่หนุ่มอะไรกัน เขาพึ่งสามสิบปลาย ยังหนุ่มยังแน่น ที่บ่นว่าปวดขาก็เพราะถูกริสากับดารินลากไปชอปปิงนั่นแหละ สองแม่ลูกเล่นเดินห้างตั้งแต่สิบเอ็ดโมงจนเกือบสองทุ่ม เขาไม่ปวดขาสิแปลก"ให้พี่พิสูจน์ไหมล่ะว่าพี่น่ะยังหนุ่มแค่ไหน""พิสูจน์? ยังไงเหรอคะ" สิ้นคำถามกรณ์ก็กดเธอลงบนเตียงแล้วขึ้นคร่อม "มะ ไม่ได้นะคะพี่กรณ์ ยังเช้าอยู่เลย""ล้างหน้าไก่ไงคะ" กรณ์ไม่ปล่อยให้ริสาได้พูดอะไรอีก เขาแนบริมฝีปากอุ่นร้อนปิดทุกถ้อยคำที่เจ้าหล่อนกำลังจะเอื้อนเอ่ยออกมา จับมือพาภรรยาท่องไปในดินแดนหฤหรรษ์ครั้งแล้วครั้งเล่า.. อย่างคนละ

  • ขอแค่รักกันสักนิด   บทพิเศษ 5

    แม้เข็มนาฬิกาพาเวลาเคลื่อนผ่าน แต่กรณ์ยังคงจดจำทุกอย่างได้เป็นอย่างดีราวกับมันพึ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน“เรายังไม่มีรูปถ่ายสามคนพ่อแม่ลูกเลย พี่ขอถ่ายไว้ได้ไหม” เผื่อวันหนึ่งวันใดไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว อย่างน้อยก็ยังพอมีรูปถ่ายไว้ให้ดูต่างหน้า ไว้เป็นเครื่องเตือนใจว่าหากต้องสูญเสียสิ่งใดไป นั่นเป็นเพราะตัวเขาเอง“ได้ค่ะ แต่ว่าอย่าลืมปิดเสียงชัตเตอร์นะ เดี๋ยวตัวเล็กตื่น”ชัตเตอร์ถูกกดรัวๆ กดจนกระทั่งเหลือพื้นที่เก็บข้อมูลได้อีกรูปเดียว รูปที่กรณ์กับริสาหันมองหน้าแล้วยิ้มให้กัน ยิ้มที่กว้างจนส่งไปถึงดวงตา ยิ้มสุดท้าย.. ที่มอบให้แก่กันและกันนัยน์ตาสีน้ำหมึกร้าวลึก กรณ์ยังฝังใจกับเรื่องในอดีต เธอรู้.. เขาไม่เคยลืมมันได้เลย "ดารินขา หนูรู้ไหมลูกว่าวันที่แม่คลอดหนู คนที่โล่งใจที่สุดไม่ใช่แม่ แต่เป็นพ่อ พ่อของหนูน่ะร้องไห้ขี้แยทั้งวัน พูดนิดพูดหน่อยก็น้ำตาไหล แถมยังเป็นพวกขี้เห่อ เดินไปห้องเนอสเซอรี่ที่หนูอยู่ทั้งวัน""จริงเหรอคะ" หนูน้อยนั่งฟังเรื่องที่แม่เล่าอย่างตั้งอกตั้งใจ"จริงสิคะ พอพวกเราสามคนกลับมาที่บ้าน พ่อกรณ์ของดารินก็เป็นคนเลี้ยงหนู พ่ออยู่กับหนูทั้งวัน คอยป้อนนม คอยเปลี่ยนแพมเพิร์ส

  • ขอแค่รักกันสักนิด   บทพิเศษ 4

    "อื้อ~ เสียว" กึ่งกลางกายสาวร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง เธอขยับความโหนกนูนของตนเข้าไปบดเบียดเสียดสีกับตัวตนแข็งขึงของกรณ์ เขาทรมานเธอได้อย่างน่าชัง ลิ้นสากนั่นลากผ่านปลายยอดอกเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งยังฝ่ามือร้อนที่กรณ์ใช้ต้อนเธอจนจนมุมไม่ไหวแล้ว เธอไม่ไหวแล้วเป็นริสาที่เปลี่ยนมาเป็นฝ่ายคุมเกม เธอผลักกรณ์ให้นอนราบก่อนสอดท่อนยักษ์ของเขาเข้าช่องทางเยิ้มน้ำ ค่อยๆ ขยับโยกอย่างที่ชายหนุ่มเคยสอน ควบเข้าออกเชื่องช้าในคราแรกแล้วค่อยเร่งจังหวะตามอารมณ์เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังตับๆ กรณ์สอดรับจังหวะริสาได้อย่างลงตัว ตาชายหนุ่มพร่ามัวเพราะสองเต้าที่กระเพื่อมไหวตรงหน้า ท่วงท่าและลีลาของภรรยาสาวเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เขาชื่นชมว่าเธอทำได้ดี"นิดของพี่เก่ง" มือหนาคว้าจับสะโพกกลมกลึง ตอกตรึงตัวตนของตนเข้าไปในโพรงแฉะฉ่ำของคนที่คร่อมร่าง นำทางริสาสู่ห้วงหฤหรรษ์อันสุขสมเสียงหวีดร้องดังขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามสองร่างเกร็งกระตุกแทบจะพร้อมกันก่อนที่ริสาจะฟุบหน้าซุกซบกับบ่ากว้างของสามี เจ้าหล่อนหายใจหอบถี่ด้วยความเหนื่อยล้า"รักนิดที่สุด" กรณ์จูบซับที่กลุ่มผมนุ่มหอมของคนที่ตนโอบกอด ทั้งรักทั้งหลงภรรยาสาวเจ้าของเร

  • ขอแค่รักกันสักนิด   บทพิเศษ 3

    สัมผัสจากกรณ์ทำให้หญิงสาวร้อนจนแทบหลอมละลายไม่ต่างจากขี้ผึ้งยามโดนไฟลน"คนหื่น" อารมณ์คุกรุ่นเมื่อครู่ถูกดับด้วยความพิษใคร่ที่ระอุยิ่งกว่า "อื้อ~""ก็เมียเซ็กซี่" เขาอุ้มริสาขึ้นนั่งบนโต๊ะทำงาน ช้อนปลายคางหญิงสาวขึ้นรับจุมพิตร้อน แทรกสอดปลายลิ้นเข้าไปกวาดต้อนเอาความหวานจากเจ้าหล่อนอย่างคนไม่รู้จักพอหญิงสาวรีบสูดเอาอากาศเข้าปอดหลังกรณ์ผละออกอย่างอ้อยอิ่ง"พี่รักนิดมากรู้ไหมคะ"ดวงตาหวานเชื่อมที่มองมาหลอมริสาให้ละลาย กรณ์ทรงเสน่ห์เสมอทั้งในอดีตและปัจจุบัน ใบหน้าคมคร้าม ดวงตาดุดันแข็งกร้าวในบางครั้ง ทว่าบางครากลับหวานไม่ต่างจากน้ำผึ้ง ทั้งริมฝีปากบางหยักสีชมพูธรรมชาติอย่างคนผิวขาวจัด คิ้วเข้มได้รูปรับกับดวงตา จมูกโด่งคมสันที่มองครั้งใดก็ใจสั่น ทุกอย่างบนใบหน้าผู้ชายคนนี้ล้วนถูกจัดสรรได้อย่างลงตัวและพอดิบพอดีสมแล้วกับตำแหน่งลูกรักพระเจ้า"นิดรักพี่ไหมคะ" กรณ์ไล้นิ้วไปตามริมฝีปากบวมเจ่อเพราะน้ำมือเขา"นิดรักพี่กรณ์" หญิงสาวช้อนตาขึ้นสบประสานกับคนตรงหน้า เพียงแค่เขายิ้มตอบกลับมาก็สามารถสยบเธอได้อย่างราบคาบ จากที่เคยคิดดื้อดึงกลับยอมจำนนแต่โดยดี สำหรับเธอกรณ์ช่างอันตรายนักยอมเขาทุกอย่างทุ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status