บทที่ 10

เรื่องของเธอกับกรณ์จบกันไปแล้วตั้งแต่วันที่เขาขอหย่า เวลานี้กรณ์คงกำลังเตรียมพร้อมสำหรับการเริ่มต้นใหม่ อีกไม่นานเขาคงจะมีข่าวดีกับผู้หญิงคนนั้น เธอก็ควรทิ้งอดีตทั้งสุขและเศร้าไว้ข้างหลังแล้วเดินหน้าต่อไปตามทางของตัวเองเช่นเดียวกัน

สองวันก่อนเธอขับรถจากกรุงเทพฯ ไปเขาใหญ่เพื่อไปดูที่ดินสิบห้าไร่ซึ่งเป็นมรดกที่แม่ทิ้งไว้ให้ ที่ดินผืนนี้เธอเคยคิดจะขายเพื่อนำเงินมารักษาพ่อ แต่ว่าพ่อไม่ยอม พ่อบอกว่าอยากให้เธอเก็บไว้ พ่อรู้ดีกว่าใครว่าลูกสาวคนนี้มีความฝันอะไรที่อยากทำบ้าง

แน่นอนระหว่างความฝันกับความเป็นความตายของคนที่เรารัก เธอเลือกได้แบบไม่ลังเลเลยว่าจะเลือกสิ่งไหน เธอแอบประกาศขายที่ดินโดยไม่บอกพ่อ ซึ่งเกือบทำการซื้อขายได้สำเร็จแล้วหากผู้ซื้อไม่ประสบอุบัติเหตุจนบาดเจ็บต้องนอนโรงพยาบาลอยู่นานเป็นเดือนๆ การซื้อขายจึงถูกเลื่อนออกไป

ระหว่างที่รอผู้ซื้อพักรักษาตัว เจ้าสัวภพก็มาพูดคุยเรื่องการแต่งงานของเธอกับกรณ์ ครั้งแรกที่เธอได้พบหน้าสามี เธอตกหลุมรักเขาอย่างง่ายดาย กรณ์สุขุม กรณ์น่าค้นหา แต่เขาไม่ใช่ผู้ชายเย็นชา ตรงกันข้ามเธอสัมผัสได้เพียงพูดคุยกันไม่กี่ประโยคว่ากรณ์เหมือนแสงแดดอ่อนๆ ยามเช้า เขาอบอุ่น..

เจ้าสัวภพถามเธอว่าเธอยินดีที่จะแต่งงานกับลูกชายของท่านไหม เธออึกอักไม่กล้าตอบ เจ้าสัวภพจึงหันไปถามลูกชายว่าพร้อมที่แต่งงานมีครอบครัวหรือยัง กรณ์มองหน้าเธอแล้วตอบออกมาอย่างไม่มีทีท่าลังเลเลยสักนิดว่า “ครับ”

งานแต่งของพวกเราถูกจัดขึ้นหลังจากวันนัดดูตัวแค่เดือนเดียว แม้กะทันหันไปหน่อย ทว่าเงินที่เจ้าสัวภพมีก็สามารถเนรมิตทุกอย่างออกมาได้อย่างสวยงาม งานวิวาห์มหาเศรษฐีหมื่นล้านใหญ่โตสมฐานะของตระกูลธนัชกุล

สินสอดสิบล้าน เครื่องทองแหวนเพชร ทุกอย่างที่เธอได้มา เธอนำไปเป็นค่ารักษาพ่อทุกบาททุกสตางค์ วาระสุดท้ายในชีวิตท่านจึงจากไปอย่างไม่ทรมานนักเพราะได้เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลที่ดีที่สุด แพทย์ที่ได้ชื่อว่าเก่งที่สุด และยาที่ดีที่สุด

เมื่อค่ารักษาพยาบาลพ่อเพียงพอ เธอจึงยกเลิกการขายที่ดินผืนนั้น ไม่น่าเชื่อเลยว่าวันหนึ่งเธอจะได้ทำตามความฝันที่เคยพูดกับพ่อไว้จริงๆ

“นิดอยากฟาร์มสเตย์ที่เขาใหญ่ค่ะพ่อ มีคาเฟ่เล็กๆ ห้องพักสไตล์บ้านทุ่ง ไม่เน้นหรูหรา แต่เน้นได้ใกล้ชิดกับธรรมชาติ”

“เอาสิลูก พ่อสนับสนุนนิดเต็มที่ พ่อจะเป็นคนสวนช่วยนิดดูแลฟาร์มสเตย์ดีไหม พ่อเกษียณแล้วจะได้มีอะไรทำด้วย”

ความฝันที่พวกเราสองพ่อลูกวาดไว้ไม่อาจกลายเป็นความจริงในวันที่จารุเดชยังมีชีวิตอยู่ พ่อจากไปก่อนที่เราทั้งคู่จะได้ทำฟาร์มสเตย์เล็กๆ ที่บ้านเกิดของแม่ หากโลกหลังความตายมีจริง ตอนนี้พ่อกับแม่คงกำลังมองเธอจากที่ไหนสักแห่ง

“พ่อคะ แม่คะ ไม่ต้องห่วงหนูกับหลานนะคะ” หวังว่าท่านทั้งคู่จะรับรู้ว่าลูกสาวคนนี้เข้มแข็งเพียงใด แม้กรณ์ทิ้งเธอไปมีใหม่ เธอก็ยังเลี้ยงดูลูกได้ไม่ต่างจากมีพ่อของลูกอยู่ข้างกาย

ริสาร่างแบบฟาร์มสเตย์และแผนธุรกิจคร่าวๆ ส่งให้อันเดรสดู เมื่อไหร่ที่ชายหนุ่มมาไทย เธอจะพาเขาไปดูที่ดินผืนที่จะสร้างฟาร์มสเตย์และคาเฟ่ เขาบริหารธุรกิจโรงแรมมาหลายปี คงให้คำปรึกษาเธอได้

Andres : จากที่ดูคร่าวๆ ทุกอย่างโอเคเลยแหละ แต่ถ้าไม่ได้ไปอยู่ดูแลเองก็ต้องเพิ่มระบบป้องกันการทุจริต หรือถ้าจะให้ดีกว่านั้นก็ต้องเพิ่มคนจ่ายตังค์ให้ด้วย

Risa : คนจ่ายตังค์?

Andres : ป๋าเปย์ค่าสร้างฟาร์มสเตย์อย่างพี่ไง

Risa : หลายล้านอยู่นะ ไหวเหรอคะป๋า

Andres : สำหรับน้องนิดจะกี่สิบล้านพี่ก็จ่ายไหว

Risa : ไหว้ย่อขอบคุณงามๆ แต่ขอเปลี่ยนจากจ่ายตังค์เป็นไอเดียดีๆ และเป็นที่ปรึกษาให้นิดดีกว่า นิดอยากได้ที่ปรึกษาเก่งๆ หล่อๆ อย่างพี่อันเดรสมาช่วยสร้างฟาร์มสเตย์

Andres : ได้สิคะ จะเป็นที่ปรึกษาให้ตลอดชีวิตเลย แต่มีแลกเปลี่ยนเป็นอาหารอร่อยๆ ฝีมือนิดทุกมื้อนะ

ข้อความจากอันเดรสทำเธอยิ้มอีกแล้ว นอกจากจารุเดชก็อันเดรสนี่แหละที่ไม่เคยทำให้เธอต้องเสียใจ

“ขอบคุณที่พี่เข้ามาในชีวิตนิดนะ พี่อันเดรส”

คนในความลับที่ไม่เคยมีใครรับรู้ถึงการมีตัวตนอยู่ของเขาในชีวิตเธอ มาวันนี้กลับเป็นเขาที่สร้างแสงสว่างให้เธอ เป็นเขาที่คอยเป็นเพื่อนคุยยามอ้างว้าง เป็นเขาที่เธอนึกถึงยามต้องการที่ปรึกษา

เป็นเขา.. อันเดรส

เสียงแก้วร็อกบรรจุวิสกี้สีทองกระทบกันทำให้กรณ์ที่กำลังตกอยู่ในภวังค์สะดุ้งโหยง

คนไม่สบอารมณ์หันมองเพื่อนสนิทที่เดินมาหยุดยืนอยู่ข้างๆ เจ้าของอาณาจักร EMPIRE Bar พ่นลมหายใจออกมาราวกับว่ากำลังแบกโลกทั้งใบเอาไว้ นับครั้งได้ที่ชายหนุ่มเป็นเช่นนี้