Share

9 ต่อรอง

last update Tanggal publikasi: 2026-04-24 17:59:35

[สามวันผ่านไป]

“ทำไมคุณยังไม่ทำอะไรกับผมซะที”

“ทำอะไรล่ะ” แอรอนวางแก้วกาแฟที่จิบลง ตาก็มองข่าวส
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ขังร้ายล่ามรัก   42 คนทำผิดไม่มีสิทธิ์เลือก

    เรนยังคงทำหน้าที่ของตัวเองตามปกติ เขาทิ้งช่วงไว้อีกหลายวันถึงได้ใช้วิธีการแบบเดิมโดยการขอเฮียวุธออกไปพักหลังร้าน แล้วเรียกมอเตอร์ไซค์รับจ้างแวะไปสอดส่องดูอลัน“เรน ผมนึกว่าผมจะไม่ได้เจอคุณอีกแล้ว” อลันพูดเสียงเครือ แต่สายตายังคงล่อกแล่กดูหวาดระแวงสิ่งรอบตัว เขายื่นมือที่ยังคงสั่นเทาออกมารับของยังชีพที่เรนซื้อมาฝากก่อนจะเชื้อเชิญให้เรนเข้าไปในห้อง“ผมอาจจะไม่ได้มาหาคุณบ่อย แต่ผมจะหาทางช่วยคุณแน่นอน อดทนก่อนนะ” เรนพูดพลางกวาดสายตาไปรอบ ๆ ห้อง เขาไม่ได้คาดหวังอะไรอยู่แล้ว แต่จากที่เห็นก็พอจะรู้ว่า อลันยังคงอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นคลุ้ง“ข้างนอกเป็นไงบ้าง พวกมันยังตามเราอยู่มั้ย”“ไม่รู้สิ ผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ระวังตัวไว้ก่อนดีที่สุด”“คุณเคยบอกว่าจินไตย์ตายไปแล้ว แต่ทำไมที่ผ่านมาผมถึงรู้สึกว่าเขายังอยู่ บางทีก็เหมือนมีคนแอบซุ่มมองตลอดเวลาจนผมไม่กล้าออกไปไหน พวกมันไม่ยอมปล่อยใครไปจริงๆ ไม่นานมันต้องหาผมเจอแน่”“คุณรู้เหรอว่ามีใครอีกที่อยู่เบื้องหลัง”“ผมก็พอรู้ แต่ผมพูดไม่ได้ แล้วก็ไม่รู้จะพูดกับใครด้วย ทุกที่มีพวกมันอยู่เต็มไปหมด แม้แต่มือถือผมยังไม่กล้าเปิด เดี๋ยวมันแกะร

  • ขังร้ายล่ามรัก   41 อภิสิทธิ์ชน

    หลายวันมานี้เรนยังคงทำตัวตามปกติ เขาไม่ได้กลับไปหาอลันอีกเพราะยังหาจังหวะไม่ได้ และยังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใครเพราะเขาต้องห่วงสวัสดิภาพตัวเองเหมือนกันถ้าขืนบอกแอรอนไปรับรองได้เลยว่าคงไม่ได้ออกไปเห็นโลกภายนอกอีกนานแต่เพราะเรนรู้ดีว่าความรู้สึกตกนรกทั้งเป็นมันเป็นอย่างไร เขาจึงอดไม่ได้ที่จะนึกถึงแต่อลัน จะว่าไปเขากับอลันถูกกระทำย่ำยีแทบไม่ต่างอะไรกันเลยด้วยซ้ำ ดังนั้นเรนจึงตั้งใจแน่วแน่ว่ายังไงเขาก็ต้องหาทางช่วยอลันให้ได้ อย่างน้อยก็ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง ส่วนเรื่องที่ว่าพวกเขามีสายเลือดเดียวกันนั้น ตราบใดที่ไม่หลักฐานยืนยันเขาจะไม่ยังไม่ปักใจเชื่อเด็ดขาดหรือว่าเราควรบอกแอรอนไปเลย?แล้วถ้าบอกแล้วอลันกลายเป็นคนมีส่วนร่วมในการกระทำความผิดกับจินไตย์ล่ะ เราจะกลายเป็นคนส่งอลันไปลงนรกอีกรอบหรือเปล่า?“นายจะทำหน้าตลกใส่ฉันไปถึงเมื่อไร”เสียงของแอรอนปลุกให้เรนหลุดออกจากภวังค์จนได้ เรนแทบไม่รู้ตัวเลยว่าเขานั่งหันหน้าไปทางเจ้าตัว แถมจ้องอีกฝ่ายแบบที่คนทั้งโลกดูก็รู้ว่าตั้งใจจ้องเมื่อรู้ตัวว่าโดนจับได้ เขาถึงได้เปลี่ยนเส้นทางสายตาไปโฟกัสที่อื่นแทน“มีอะไรอยากบอกก็พูดมา ฉันรอฟังอยู่”“ปกติคุณน่าจะ

  • ขังร้ายล่ามรัก   40 อลัน

    [2 สัปดาห์ผ่านไป]เรนทำงานเป็นลูกมืออยู่ในครัวอยู่ครึ่งเดือน เขาก็ยังไม่มีแม้แต่โอกาสจะได้ออกไปหายใจหายคอที่ไหน“ไม่ได้ สถาการณ์ตอนนี้ยังไม่ปลอดภัย”ไม่ว่าจะยืนยันเจตจำนงกี่ครั้งต่อกี่ครั้งแต่คำพูดของแอรอนไม่ว่ายังไงก็ยังคำยืนยันคำเดิม แต่เรนทนอยู่ในกรอบแบบนี้ไม่ไหวแล้ว เขาก็แค่อยากได้ชีวิตปกติคืน“เฮีย เดี๋ยวผมมานะ”“มึงจะไปไหน งานน่ะเสร็จแล้วเหรอ”“เรียบร้อยหมดแล้วครับ กระเทียม หอม พริก ตะไคร้ ใบมะกรูด สารพัดที่เฮียต้องการ ผมจัดการหมดแล้ว ผมขอไปสูดอากาศข้างนอกหน่อย หลังร้านนี่เอง อยู่แต่ในนี้หายใจไม่ออก”เฮียวุธชั่งใจเล็กน้อยเพราะเห็นว่าเรนทำได้ตามที่พูดจริงๆ ก็เลยไม่ได้ว่าอะไร “อย่านานล่ะ วันนี้วันศุกร์ลูกค้าเยอะ”“ครับผม”เรนรับปากดิบดี เขาแค่อยากจะออกไปยืดเส้นยืดสายจริงๆ เหมือนกับคนอื่น แต่ความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัวดื้อๆเขาหยิบเงินที่มีติดตัวออกมานับดู จำนวนเงินหลายพันที่ได้มาสำหรับงานที่ทำแล้วเรียกว่ารายได้ดีเลยทีเดียว ทั้งที่เขาก็อยู่ฟรีกินฟรีมาตลอด สบายถึงขั้นมีคนคอยมารับส่ง แต่อย่างน้อยมันก็ยังพอจะเป็นเรื่องภาคภูมิให้ตัวเองได้บ้างเพราะมันจะเป็นสมบัติมีค่าที่เหลือติดตัว

  • ขังร้ายล่ามรัก   39 ปลอบใจแบบฉบับแอรอน

    “เอ้านี่ เอาไปกรอกให้หน่อย ทางศูนย์อยากได้ข้อมูลของเด็ก นังหนูมันเคยกินยังไงนอนยังไง นิสัย ความชอบ คำถามสำคัญๆ ก็ตามนี้ มึงน่าจะเป็นคนที่จักเธอดีที่สุดแล้ว ช่วยพวกเขาหน่อย”ก่อนกลับเรนรับแบบฟอร์มสำหรับให้ข้อมูลเกี่ยวกับเมลินดามาชุดหนึ่ง สิงห์มาส่งเขายังเพนต์เฮาส์ได้ก่อนเวลาห้าทุ่มพอดิบพอดีนั่งกรอกเอกสารไป แค่บอกรายระเอียดเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับนิสัยและความชอบของเมลินดา หยาดน้ำใสก็เอ่อท่วมขอบตาจนทำให้เบลอมองอะไรไม่เห็น ที่ผ่านมาเรนมั่นใจว่าตัวเองเป็นคนเข้มแข็งมาตลอด เขาจำไม่ได้แล้วว่าเคยร้องไห้ครั้งล่าสุดตอนไหน เพราะเคยตั้งปฏิญาณกับตัวเองว่าจะไม่ทำตัวอ่อนแออีกไม่อย่างนั้นจะอยู่ไม่รอด“บ้าเอ๊ย!” เขาปาดน้ำตาพลางด่าตัวเองไปด้วย ใจก็อยากจะดื่มให้เมาไปให้จบๆ จะได้ไม่ต้องรับรู้อะไรอีก แต่ถ้าทำแบบนั้นแล้วเขากรอกข้อมูลอะไรมั่วซั่วขึ้นมาคงไม่เป็นผลดีกับเมลินดาแน่นอนหลายคำถามก็ทำให้เรนแน่นิ่งบ่อยครั้ง เพราะบางครั้งมันก็พาให้เขานึกย้อนกลับไปยังวันเก่าๆ ที่เคยใช้เวลาร่วมกันกับเจ้าตัวน้อย ผ่านคืนนี้ไปเขาก็คงกลายเป็นคนอื่นสำหรับเมลินดาโดยสมบูรณ์กว่าจะกรอกเสร็จก็เล่นเอาเหนื่อยใจ เรนไม่เคยตั้งใจกรอกเ

  • ขังร้ายล่ามรัก   38 เรื่องที่ทำให้เสียน้ำตา

    “เฮ้อ!”“อะไรของมึงไอ้เรน ทำๆ ไปอย่าบ่น”“ผมยังไม่ได้บ่นอะไรเลยนะเฮีย” หลังจากที่ใช้เวลาอยู่หลายวันฟื้นฟูร่างกายจนหายไข้ เรนก็ได้กลับมาทำงานอย่างที่เขาต้องการจนได้ แต่มันไม่ใช่งานเดิมที่เขาเคยทำแล้วน่ะสิ“อีกนิดมึงก็คงจะพ่นมันออกมาหมดนั่นล่ะ นี่กูเอางานที่เหมาะสมที่สุดให้มึงแล้วนะ อย่ามาขออะไรกูอีกเชียว” เฮียวุธ ผู้ช่วยพ่อครัวยกเอากระสอบใส่บางอย่างมาวางไว้ตรงหน้าของเรนแล้วก็เดินไปอีกทางเรนหน้ามุ่ย มือก็ปอกกระเทียมไปด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย เขาอุตส่าห์ตกลงกับแอรอนได้แล้ว แต่ก็ไม่คิดเลยว่าจะโดยสั่งย้ายให้มาช่วยงานในครัวแทน ค่าแรงก็ถูกแสนถูกยังเลือกงานเองไม่ได้อีก“เฮียไม่มีอะไรที่ยากกว่านี้ให้ผมทำแล้วเหรอ จานล่ะใครล้าง ผมทำได้นะ”“ไม่ใช่หน้าที่มึง ขืนกูใช้งานมึงหนัก กูก็ตกงานสิวะ”“ถ้าผมไม่ทำ ผมต้องตกงานสิเฮีย”“อย่าเถียง กูให้ทำอะไรก็ทำๆ ไป ถ้ามึงอยากทำมากกว่านี้ก็ไปบอกนายเอาเอง คำสั่งนายใครจะกล้าขัดวะ ปอกๆ ไปเถอะกระเทียมน่ะ อย่ามาทำให้กูปวดหัว” เฮียวุธบอกปัด แล้วก็ไม่เดินเฉียดเข้าใกล้เรนอีกนับจากนั้นเรนพอจะรู้อยู่แก่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น นี่คงเป็นคำสั่งของแอรอนที่ต้องการให้เขาอยู่ในสายตาตลอ

  • ขังร้ายล่ามรัก   37 ใครกันแน่ที่หลงตัวเอง

    แกรก....ประสบการณ์ชีวิตสอนให้เรนระมัดระวังตัวแม้ในยามที่เขาหลับตา หูก็ยังคนคอยเงี่ยฟังเสียงรอบข้าง มันคือเสียงที่ดังอยู่เบื้องหลังของประตูหน้าห้องที่เขานอน ดังอยู่เพียงสองสามครั้งก็เงียบไปคืนนี้เป็นคืนที่เรนต้องนอนทรมานไม่น้อย นอกจากไข้ที่ไม่ยอมลดลงแล้ว เขายังคิดถึงน้องสาวตัวน้อยอย่างเมลินดาอย่างอดไม่ได้ เรนล็อกประตูจากทางด้านในตามปกติ เขาเพียงต้องการความสงบเพื่อให้ร่างกายได้พักผ่อน แต่เสียงเมื่อครู่ก็ทำให้เขายังตาค้างไม่กล้าหลับรออยู่สักพัก เมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้นเขาก็พรูลมออกจมูกอย่างโล่งใจ ขณะที่เคลิ้มกำลังได้ที่ ประตูที่เขาอุตส่าห์ล็อกเอาไว้ดิบดีก็ถูกสะเดาะออกอย่างง่ายดาย“เฮ้ย! ทำอะไรของคุณ” เรนตกใจรีบพูดจนเกือบกัดลิ้นตัวเอง เขารีบดึงหมอนขึ้นมากอดเอาไว้ เพราะรู้ตัวดีว่าวิ่งหนีตอนนี้ก็ไม่มีทางรอด“ก็นายไม่ยอมเปิด”“คุณก็เรียกผมดีๆ ก็ได้นี่ มาแอบสะเดาะกลอนประตูห้องคนอื่นได้ไง”“ฉันจะทำอะไรก็ได้ที่นี่”“ผมรู้ว่าผมเป็นแค่ผู้อาศัย แต่อย่างน้อยเวลานอนคุณก็ควรจะให้พื้นที่ส่วนตัวผมบ้าง ผมอยากพักผ่อน”“สองทุ่มไม่ใช่เวลานอนของนาย”“โถ่คุณ!” เรนอยากจะพ่นคำหยาบคายมากกว่านี้ แต่เขาก็ยั้งไว้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status