Se connecterPartager
18
Date de publication:
2026-10-28 22:34:06
Dernier chapitre
ข้าคือแม่นางพิษแต่ท่านแม่ทัพดันเสพติดซะงั้น 24
ทว่าเซียวหลิงเฟิงกลับรวบเอวของนางไว้ก่อน ดึงร่างบางเข้าหาตัวจนคนทั้งสองแนบชิดกัน"ท่านแม่ทัพ" เสี่ยวฉินอุทานเบาๆเซียวหลิงเฟิงก้มลงจนหน้าผากแทบแตะกัน"ฮูหยินตัวแสบ เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าพิษไอเย็นในร่างข้าถูกเจ้ารักษาจนแทบหมดแล้ว""แล้วอย่างไร""ตอนนี้ร่างกายข้าแข็งแรงกว่าเดิมเสียอีก"เสี่ยวฉินหรี่ตามองเขาอย่างระแวง"ท่านกำลังขู่ข้าหรือ""เปล่า"เขายกมุมปาก"ข้าเพียงจะบอกว่า ยาพิษทั่วไปของเจ้าคงหยุดข้าไม่ได้แล้ว""ข้ามียาพิษตั้งหลายร้อยชนิด""ข้าก็ยอมให้เจ้าลองทั้งหมด""สมกับเป็นหนูทดลองหน้าทนจริงๆ" เสี่ยวฉินชะงัก ก่อนกัดฟันเซียวหลิงเฟิงหัวเราะในลำคอ ก่อนก้มลงกระซิบข้างหู"แต่มีพิษอยู่ชนิดหนึ่งที่ข้าคงไม่มีวันต้านทานได้""พิษอะไร" เสี่ยวฉินเผลอถามดวงตาคมกริบของเขาทอดมองนางอย่างลึกซึ้ง"พิษรักจากเจ้า"เสี่ยวฉินนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนใบหน้าจะค่อยๆ แดงขึ้นจนถึงใบหู"เลี่ยนเหลือเกิน""ไม่ชอบหรือ""ใครบอกว่าไม่ชอบ" ประโยคสุดท้ายเบาเสียจนแทบไม่ได้ยิน แต่เซียวหลิงเฟิงกลับได้ยินชัดเจนเขายกมือประคองแก้มนาง ก่อนโน้มลงจุมพิตริมฝีปากอิ่มอย่างอ่อนโยนคราวนี้เสี่ยวฉินไม่ได้ผลักไส มือเรียวค่อยๆ ยกขึ้นโอบ
ข้าคือแม่นางพิษแต่ท่านแม่ทัพดันเสพติดซะงั้น 23
"แล้วถ้าข้าจะทดลองยากับเจ้า...""ยิ่งได้"เสี่ยวฉินถลึงตา"อย่าเพิ่งดีใจ ยังไม่จบ"เสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วท้องพระโรง ฮ่องเต้เฉินหลงทรงพระสรวลอย่างเบิกบาน ก่อนตรัสขึ้น"พอแล้ว หากปล่อยให้เจ้าสองคนต่อรองกันต่อ เจิ้นคงต้องนั่งรอถึงเย็น"พระองค์ทอดพระเนตรทั้งคู่ ก่อนตรัสด้วยสุรเสียงหนักแน่น"ในเมื่อทั้งสองฝ่ายยินยอม เจิ้นอนุญาตการสมรสครั้งนี้ และจะพระราชทานพิธีมงคลให้สมเกียรติแม่ทัพใหญ่แห่งกองทัพบูรพากับทายาทแห่งหุบเขาโอสถทมิฬ"เซียวหลิงเฟิงประสานมือ"ขอบพระทัยฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ"เสี่ยวฉินย่อกายตาม"ขอบพระทัยฝ่าบาทเพคะ" เมื่อเงยหน้าขึ้น นางกลับพบว่าเซียวหลิงเฟิงยังมองตนไม่ยอมละสายตา"มองอะไร""มองฮูหยินของข้า""ยังไม่ได้แต่ง""อีกไม่นาน" เสี่ยวฉินหน้าแดงขึ้นอีกครั้ง ก่อนกัดฟันกระซิบ"กลับจวนเมื่อไร ข้าจะหายาพิษปิดปากเจ้าสักสามวัน"เซียวหลิงเฟิงโน้มเข้ามากระซิบตอบ"ถ้าเจ้าป้อนด้วยปาก ข้ายินดี""เซียวหลิงเฟิง"เสียงหัวเราะของฮ่องเต้ดังขึ้นอีกครั้งหลังคดีเลือดที่ค้างคามานานสิบแปดปีได้รับการชำระ และชื่อเสียงของตระกูลซูถูกคืนความบริสุทธิ์ ในที่สุดเส้นทางที่เริ่มต้นจากแม่ค้าขายยาพิษกับแม่ทัพผู้ทน
ข้าคือแม่นางพิษแต่ท่านแม่ทัพดันเสพติดซะงั้น 22
"ในเมื่อพวกเจ้าคิดจะทำลายข้า เช่นนั้นก็อย่าหวังว่าจะได้สมใจ" มือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในแขนเสื้อเซียวหลิงเฟิงตวาด"ระวัง"หลี่กวงเย่าชักมีดสั้นออกมา ก่อนพุ่งตรงไปยังบันไดพระที่นั่ง"คุ้มครองฝ่าบาท" เหล่าองครักษ์กรูเข้ามา แต่เซียวหลิงเฟิงเร็วกว่าทุกคนเคล้ง!คมดาบฟาดเข้ากับมีดสั้นอย่างแม่นยำ อาวุธในมือหลี่กวงเย่ากระเด็นหลุดไปไกลเซียวหลิงเฟิงหมุนข้อมือ ใช้สันดาบกระแทกเข้าที่แขนของอีกฝ่ายจนร่างเฒ่าทรุดลงตุบ!ปลายดาบหยุดอยู่ตรงลำคอ"จบแล้ว หลี่กวงเย่า"เสนาบดีเฒ่าหอบหายใจ ดวงตาแดงก่ำ"ฆ่าข้าสิ""เจ้าไม่มีสิทธิ์เลือกวิธีตายของตัวเอง"เซียวหลิงเฟิงตอบเสียงเย็น ฮ่องเต้เฉินหลงลุกขึ้นจากพระที่นั่ง พระพักตร์เต็มไปด้วยโทสะ"องครักษ์ จับหลี่กวงเย่าเข้าคุกหลวง ตรวจค้นจวนอัครมหาเสนาบดี ยึดเอกสาร บัญชี และหลักฐานทั้งหมด รวมถึงควบคุมตัวผู้เกี่ยวข้องมาสอบสวน"หลี่กวงเย่าถูกทหารกดตัวลงกับพื้น ฮ่องเต้ตรัสต่อ"คดีการส่งนักฆ่าเข้าจวนแม่ทัพ หลักฐานชัดเจน ส่วนคดีหุบเขาโอสถทมิฬเมื่อสิบแปดปีก่อน ให้สามกรมร่วมกันรื้อฟื้นสอบสวนใหม่ ห้ามละเว้นผู้ใด ไม่ว่ามียศศักดิ์สูงเพียงใด" เสี่ยวฉินเงยหน้าขึ้น น้ำตาเอ่อคลอในด
ข้าคือแม่นางพิษแต่ท่านแม่ทัพดันเสพติดซะงั้น 21
เซียวหลิงเฟิงในชุดขุนศึกเกราะทมิฬเต็มยศก้าวเข้ามาอย่างสง่างาม ร่างสูงใหญ่แผ่กลิ่นอายน่าเกรงขามจนผู้คนโดยรอบเผลอหลีกทางให้โดยไม่รู้ตัวข้างกายเขาคือซูเสี่ยวฉินในชุดผ้าไหมสีครามปักลายเมฆา ใบหน้างามสงบนิ่ง ไม่หลงเหลือความขี้เล่นเช่นยามปกติแต่สิ่งที่ทำให้ทั้งท้องพระโรงเกิดเสียงฮือฮา คือทหารองครักษ์ด้านหลังที่กำลังควบคุมตัวหัวหน้านักฆ่าชุดดำซึ่งมีสภาพบาดเจ็บเข้ามาด้วยตุบ!ร่างของนักฆ่าถูกกดให้คุกเข่าลงกลางท้องพระโรง สีหน้าของหลี่กวงเย่าซีดลงในทันที แม้เพียงชั่วพริบตา แต่เซียวหลิงเฟิงเห็นชัดเจน"เซียวหลิงเฟิง เจ้าบังอาจนัก" หลี่กวงเย่ารีบชิงตะโกนขึ้นเสียก่อน"ที่นี่คือท้องพระโรงต่อหน้าพระพักตร์ฝ่าบาท เจ้ากล้าพานักโทษอุกฉกรรจ์เข้ามาโดยพลการ ทั้งยังพาสตรีเข้ามาร่วมการประชุมขุนนาง เจ้าคิดจะทำให้ราชสำนักวุ่นวายหรืออย่างไร"เซียวหลิงเฟิงไม่แม้แต่จะหันไปมองเขา แม่ทัพหนุ่มก้าวออกมาคุกเข่าลงเบื้องพระพักตร์ฮ่องเต้เฉินหลง ก่อนประสานมือคำนับ"กราบทูลฝ่าบาท กระหม่อมขอพระราชทานอภัยที่นำตัวนักโทษเข้าท้องพระโรงโดยไม่ได้กราบทูลล่วงหน้า แต่เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงการลอบสังหารขุนนางชั้นสูง และอาจเกี่ยวข้องกับ
ข้าคือแม่นางพิษแต่ท่านแม่ทัพดันเสพติดซะงั้น 20
มันทรุดลงกับพื้น ก่อนเงยหน้ามองเซียวหลิงเฟิงอย่างตกตะลึง"พลังของเจ้า..." เซียวหลิงเฟิงยืนขวางอยู่เบื้องหน้าเสี่ยวฉิน ดาบยาวในมือสะท้อนแสงจากเตาไฟ แววตาคมกริบเย็นเยียบจนคนมองรู้สึกหนาวไปถึงกระดูก"กล้าบุกจวนข้า แล้วยังคิดแตะต้องคนของข้า พวกเจ้าช่างไม่รู้จักรักชีวิต"หัวหน้านักฆ่ากัดฟัน"พิษไอเย็นของเจ้า" สายตาของมันเลื่อนไปมองเสี่ยวฉิน ก่อนสีหน้าจะเปลี่ยนไป"นางรักษาเจ้าได้" เสี่ยวฉินก้าวออกมาจากด้านหลังเซียวหลิงเฟิง กอดอกพลางยิ้มหวาน"จะตกใจอะไรนักหนา ข้าเป็นหมอยา หากรักษาคนไม่ได้จะเรียกตัวเองว่าหมอทำไม" นักฆ่าพยายามขยับถอยหนี แต่เสี่ยวฉินกลับเดินตรงเข้าไปหา"อย่าเข้ามา""สายไปแล้ว" นางหยิบขวดกระเบื้องสีเขียวมรกตออกมา เทยาเม็ดสีม่วงคล้ำลงบนฝ่ามือ ก่อนใช้ปลายเท้าเหยียบแขนของอีกฝ่ายไม่ให้ขยับ"อ้าปาก""ฝันไปเถอะ""เช่นนั้นข้าช่วยเอง" เสี่ยวฉินบีบขากรรไกรของมันอย่างแม่นยำ ก่อนโยนยาเข้าไปแล้วบังคับให้กลืน"อึก! เจ้าให้ข้ากินอะไร""ยาพิษสารภาพสัจจะ" นางยิ้มตาหยี"ฤทธิ์ของมันจะทำให้กล้ามเนื้อเกร็งและเจ็บปวดทุกครั้งที่เจ้าฝืนโกหก ยิ่งโกหกมากก็ยิ่งทรมาน เอาล่ะ บอกมาว่าใครส่งพวกเจ้ามา" หัวหน้
ข้าคือแม่นางพิษแต่ท่านแม่ทัพดันเสพติดซะงั้น 19
ขณะที่ทั้งสองกำลังจดจ่ออยู่กับหม้อยา ด้านนอกจวนแม่ทัพกลับมีเงาดำหลายสายเคลื่อนไหวเงียบกริบไปตามแนวหลังคาบุรุษในชุดรัดกุมสีดำสามคนหมอบอยู่เหนือห้องปรุงยาหนึ่งในนั้นยกมือส่งสัญญาณ อีกคนหยิบกระบอกไม้ไผ่ขนาดเล็กออกจากอกเสื้อ ก่อนค่อยๆ สอดปลายกระบอกเข้าไปตามช่องระบายอากาศภายในกระบอกมีควันพิษสีม่วงเข้มพร้อมถูกเป่าเข้าไปในห้องชายชุดดำผู้เป็นหัวหน้ากระซิบเสียงต่ำ"จำคำสั่งให้ดี ห้ามฆ่านาง""ขอรับ""ตระกูลหลี่ต้องการตัวสตรีผู้นี้เป็นๆ"สายตาของนักฆ่าทั้งสามจับจ้องแสงไฟจากห้องปรุงยา โดยไม่รู้เลยว่าเป้าหมายที่พวกมันคิดว่าเป็นเพียงหมอยาสตรีธรรมดา คือผู้เชี่ยวชาญด้านพิษที่อันตรายที่สุดคนหนึ่งที่พวกมันไม่ควรคิดใช้พิษด้วยตั้งแต่แรกฟู่!ควันพิษสีม่วงเข้มถูกเป่าลอดผ่านช่องเล็กของบานหน้าต่างไม้เข้ามาในห้องปรุงยาอย่างเงียบเชียบ กลิ่นฉุนแสบจมูกของ 'ควันสลบหมื่นราตรี' ค่อยๆ แผ่กระจายไปในอากาศ หากเป็นคนธรรมดาสูดเข้าไปเพียงไม่กี่ลมหายใจก็เพียงพอจะทำให้แขนขาอ่อนแรงและหมดสติทว่า ซูเสี่ยวฉินซึ่งกำลังยืนคุมไฟอยู่หน้าเตาหลอมยากลับไม่แม้แต่จะขยับหนีนางเพียงปรายตามองกลุ่มควันสีม่วงที่คืบคลานเข้ามา ก่อนมุมปา
Vous vous intéresseriez aussi à
